Hier kun je zien welke berichten Willem B als persoonlijke mening of recensie heeft gemarkeerd.
"Marty Stuart can play anything" staat in de inlay bij deze debuutplaat van Stuart. Als kind al ontdekt als talent en begeleidde verschillende bluegrass grootheden. Ook als sessiemuzikant verdiende hij zijn sporen. Op deze cd geeft hij een staalkaart van zijn kunnen. Veelal akoestisch en met hulp van muzikanten uit zijn netwerk. Prima plaat en voor mij had hij op deze weg verder mogen gaan. Helaas ging hij hierna veel meer de commerciële kant op. Zeker een aanrader deze "Busy Bee Cafe"
Michael Dinner is wellicht beter bekend als regisseur annex producer van films en series. Dat leverde hem een Emmy award op en meer succes dan met zijn albums.
Toch is dat niet helemaal terecht dit eerste album van hem staat vol met countryrock zoals in de eerste helft van de jaren zeventig meer gemaakt werd.
Onder leiding van producer John Boylan werd een en ander kundig ingevuld door de bekende namen uit die tijd zoals o.a. Andrew Gold, Linda Ronstadt, Herb Pedersen en David Lindley.
Door de hausse van dit soort albums viel de plaat waarschijnlijk ook tussen wal en schip. Na een tweede album dat wat meer de rockrichting uit ging was het dan ook gedaan met de muziekcarriere van Dinner.
Jammer want dit album blijft toch het beluisteren waard.
Mickey Jupp mag gelden als een van de godfathers van de pub rock. Zijn songs zijn opgenomen door o.a. Nick Lowe, Dave Edmunds en Gary Brooker.
Ongedwongen rock op dit album met vleugjes r&b, gospel en blues.
Meesterproducer Mike Vernon zorgde voor de prima productie en oude maatjes als Mo Witham en Tex Comer speelden e.e.a. in.
Zijn album Juppanese mag dan als zijn beste worden beschouwd deze plaat doet er weinig voor onder.
Kortom heb je zin in ongecompliceerde pub rock luister dan eens naar Mickey Jupp!
Ik kocht deze plaat zo'n 50+ jaar geleden tijdens de middagpauze toen ik een vakantiebaantje had bij een lokale V&D.
Vreemd dat je van sommige platen nog een exact beeld hebt waar en wanneer je deze aanschafte.
Maar dit terzijde, de muziek staat voor mij nog steeds overeind.
Prima composities en prima spel echt een seventies rockplaat die de tand des tijds heeft doorstaan.
Ian Hunter was de frontman en belangrijkste songwriter die ook nog een aantal uitstekende soloalbums zou uitbrengen.
Ik draai deze geregeld nog eens denkend aan dat vakantiebaantje in mijn jeugdjaren.