Door de opbouw van de nummers en de sound past het album geheel in de lijn van de laatste albums. Het steekt er boven uit door de consistentie: deze nummers vormen F.E.A.R.. Haal er een track uit, of plaats er een bij en het kaartenhuis stort in.
The Leavers vormt een fantastische basis waar de rest van het album stevig tegenaan kan leunen.
Beter dan, even goed als, niet zoals, ... F.E.A.R.

Denk persoonlijk dat het niet de mix is, maar de dynamiek is die (tov. de vroege jaren) afwezig lijkt/is.
Misschien dat ik juist daarom bv. Invisible Ink wel erg goed vind; daar tikt Ian lekker op de vellen!