Marillion - F​.​E​.​A​.​R. (2016)

Alternatieve titel: Fuck Everyone and Run

mijn stem
4,12
230 stemmen

Verenigd Koninkrijk
Rock
Label: earMUSIC

  1. El Dorado (I): Long-Shadowed Sun (1:26)
  2. El Dorado (II): The Gold (6:12)
  3. El Dorado (III): Demolished Lives (2:23)
  4. El Dorado (IV): F E A R (4:07)
  5. El Dorado (V): The Grandchildren of Apes (2:35)
  6. Living in F E A R (6:25)
  7. The Leavers (I): Wake Up in Music (4:27)
  8. The Leavers (II): The Remainers (1:34)
  9. The Leavers (III): Vapour Trails in the Sky (4:49)
  10. The Leavers (IV): The Jumble of Days (4:20)
  11. The Leavers (V): One Tonight (3:56)
  12. White Paper (7:18)
  13. The New Kings (I): Fuck Everyone and Run (4:22)
  14. The New Kings (II): Russia’s Locked Doors (6:24)
  15. The New Kings (III): A Scary Sky (2:33)
  16. The New Kings (IV): Why Is Nothing Ever True? (3:24)
  17. Tomorrow’s New Country (1:47)
totale tijdsduur: 1:08:02
249 BERICHTEN 12 MENINGEN
zoeken in:
 
0
geplaatst: 14 januari, 18:33 uur [permalink]
Tja... Als ik iedereen mag geloven, gaat het kwartje na meerdere luisterbeurten vallen. Nog maar even proberen dan. De kans dat dit in de buurt komt van "Marbles", is voor mij niet groot. Ik heb ook niet zo veel met dat 'pratend zingen' van Steve Hogarth. Kon ook helemaal niks met het vorige album eigenlijk. Daar werd het nummer Gaza zo'n beetje als prijswinnaar bestempeld. Ik kon er niks mee. Dit album lijkt vooralsnog wel wat beter te zijn. Even doorbijten nog.

avatar van BoyOnHeavenHill
5,0
1
geplaatst: 15 februari, 20:04 uur [permalink]
Met het klimmen der jaren wordt hij voor mij moeilijker om complexe muziek te "doorgronden",
hetgeen zich bijvoorbeeld uit in het feit dat ik ook na meerdere malen luisteren bij sommige passages nog niet weet wat de volgende minuten zullen brengen, terwijl ik vroeger na een keer of vijf luisteren ook de meer gecompliceerde muziekstukken al "begreep". Nu lijkt me dat dus moeilijker af te gaan, hetgeen lastig is wanneer prog/symfo/progmetal je favoriete genre is. Maar waar ik bij sommige platen niet weet of mijn gebrek aan waardering nu te wijten is aan mezelf óf aan het feit dat de muziek misschien wel gewoon een ongestructureerd zootje is, beschouw ik F.E.A.R. juist als een groeibriljant die bij elke keer draaien nog nieuwe dingen prijsgeeft. Het moest eigenlijk verboden worden dat een band 33 jaar na z'n debuut nog een album met zoveel melodisch vernuft en zoveel emotionele diepte maakt, maar zolang die wetswijziging nog niet is doorgevoerd verhoog ik tot de maximale score. Wát een plaat.

avatar van chevy93
 
0
geplaatst: 14 maart, 16:19 uur [permalink]
Moet zeggen dat deze plaat mij steeds beter begint te bevallen. Het overduidelijke moralistische sausje stond mij in het begin erg tegen. De subtiliteit waarmee Marillion in haar vroegere dagen maatschappijkritisch kon zijn (vgl. Fugazi, Blind Curve), beviel (en bevalt) mij een stuk beter. Muzikaal gezien is dit echter een topplaat. Maar goed, dat wist iedereen hier natuurlijk al. 😉

avatar van chevy93
 
0
geplaatst: 14 maart, 16:22 uur [permalink]
VanDeGriend schreef:
toch blijft het schema van twee mindere en dan een goede plaat met deze wel overeind.
(late reactie) Misschien lees ik het verkeerd of neem ik het te letterlijk, maar jij vindt Happiness Is the Road dus een topplaat en daarvoor Anoraknophobia (niet Marbles) en This Strange Engine ook?

avatar van VanDeGriend
4,0
0
geplaatst: 18 maart, 08:46 uur [permalink]
Ja. Nu ik terugkijk iets te wiskundig geformuleerd. Mijn punt is dat het een beetje halen en brengen is. Top afgewisseld met flop. Maar Happiness vind ik prima en Marbles ook. Van TSE alleen het titelnummer.

avatar van Tony
4,0
0
geplaatst: 18 maart, 12:52 uur [permalink]
Dat had iedereen, behalve chevy93 blijkbaar, wel begrepen hoor....

5,0
0
geplaatst: 30 maart, 16:31 uur [permalink]
Had deze al een tijdje beluisterd, vond e'm goed maar niet top. De afgelopen weken intensief gedraaid en ik verhoog naar 5 sterren. Inmiddels voor mij gelijkwaardig aan Marbles en Brave. Een prachtig "ouderwets" conceptalbum zoals deze vroeger ook gemaakt werden in de jaren 70 en 80.

avatar van Jake Bugg
 
0
geplaatst: afgelopen zaterdag om 17:46 uur [permalink]
Vandaag met enige vertraging de gouden versie op lp kunnen afhalen bij mijn lokale platenboer.

Na een 3-tal luisterbeurten weet ik nog steeds niet wat ik ervan moet denken.
El Dorado bevat niet echt een hoogtepunt.
Living in Fear en White Paper vind ik momenteel goede nummers.
The Leavers bevat net als The New Kings mooie stukken.

Ik mis vooral een refrein dat zich soms eens herhaald en daarbij ook pakkend is en 'catchy'

De andere moderne prog die ik beluister ( Opeth, Steven Wilson, Riverside, Haken, Soen,...) hebben dat wel.
Ik hoor mooie muziek maar ik hoor nog geen fragmenten waarvan ik nu al echt van kan genieten oo hier en daar een gitaarsolo in combo met de piano.

Ik blijf m luisteren

avatar van Jake Bugg
 
0
geplaatst: gisteren om 15:45 uur [permalink]
Kwartje is nu toch al aan het vallen bij El Dorado!!
Ik herken al meer de zanglijnen. Dit gaat goed komen 😃