Marillion - F​.​E​.​A​.​R. (2016)

Alternatieve titel: Fuck Everyone and Run

mijn stem
4,10
247 stemmen

Verenigd Koninkrijk
Rock
Label: earMUSIC

  1. El Dorado (I): Long-Shadowed Sun (1:26)
  2. El Dorado (II): The Gold (6:12)
  3. El Dorado (III): Demolished Lives (2:23)
  4. El Dorado (IV): F E A R (4:07)
  5. El Dorado (V): The Grandchildren of Apes (2:35)
  6. Living in F E A R (6:25)
  7. The Leavers (I): Wake Up in Music (4:27)
  8. The Leavers (II): The Remainers (1:34)
  9. The Leavers (III): Vapour Trails in the Sky (4:49)
  10. The Leavers (IV): The Jumble of Days (4:20)
  11. The Leavers (V): One Tonight (3:56)
  12. White Paper (7:18)
  13. The New Kings (I): Fuck Everyone and Run (4:22)
  14. The New Kings (II): Russia’s Locked Doors (6:24)
  15. The New Kings (III): A Scary Sky (2:33)
  16. The New Kings (IV): Why Is Nothing Ever True? (3:24)
  17. Tomorrow’s New Country (1:47)
totale tijdsduur: 1:08:02
273 BERICHTEN 12 MENINGEN
zoeken in:
 
0
geplaatst: 14 januari, 18:33 uur [permalink]
Tja... Als ik iedereen mag geloven, gaat het kwartje na meerdere luisterbeurten vallen. Nog maar even proberen dan. De kans dat dit in de buurt komt van "Marbles", is voor mij niet groot. Ik heb ook niet zo veel met dat 'pratend zingen' van Steve Hogarth. Kon ook helemaal niks met het vorige album eigenlijk. Daar werd het nummer Gaza zo'n beetje als prijswinnaar bestempeld. Ik kon er niks mee. Dit album lijkt vooralsnog wel wat beter te zijn. Even doorbijten nog.

avatar van BoyOnHeavenHill
5,0
1
geplaatst: 15 februari, 20:04 uur [permalink]
Met het klimmen der jaren wordt hij voor mij moeilijker om complexe muziek te "doorgronden",
hetgeen zich bijvoorbeeld uit in het feit dat ik ook na meerdere malen luisteren bij sommige passages nog niet weet wat de volgende minuten zullen brengen, terwijl ik vroeger na een keer of vijf luisteren ook de meer gecompliceerde muziekstukken al "begreep". Nu lijkt me dat dus moeilijker af te gaan, hetgeen lastig is wanneer prog/symfo/progmetal je favoriete genre is. Maar waar ik bij sommige platen niet weet of mijn gebrek aan waardering nu te wijten is aan mezelf óf aan het feit dat de muziek misschien wel gewoon een ongestructureerd zootje is, beschouw ik F.E.A.R. juist als een groeibriljant die bij elke keer draaien nog nieuwe dingen prijsgeeft. Het moest eigenlijk verboden worden dat een band 33 jaar na z'n debuut nog een album met zoveel melodisch vernuft en zoveel emotionele diepte maakt, maar zolang die wetswijziging nog niet is doorgevoerd verhoog ik tot de maximale score. Wát een plaat.

avatar van chevy93
 
0
geplaatst: 14 maart, 16:19 uur [permalink]
Moet zeggen dat deze plaat mij steeds beter begint te bevallen. Het overduidelijke moralistische sausje stond mij in het begin erg tegen. De subtiliteit waarmee Marillion in haar vroegere dagen maatschappijkritisch kon zijn (vgl. Fugazi, Blind Curve), beviel (en bevalt) mij een stuk beter. Muzikaal gezien is dit echter een topplaat. Maar goed, dat wist iedereen hier natuurlijk al.

avatar van chevy93
 
0
geplaatst: 14 maart, 16:22 uur [permalink]
VanDeGriend schreef:
toch blijft het schema van twee mindere en dan een goede plaat met deze wel overeind.
(late reactie) Misschien lees ik het verkeerd of neem ik het te letterlijk, maar jij vindt Happiness Is the Road dus een topplaat en daarvoor Anoraknophobia (niet Marbles) en This Strange Engine ook?

avatar van VanDeGriend
4,0
0
geplaatst: 18 maart, 08:46 uur [permalink]
Ja. Nu ik terugkijk iets te wiskundig geformuleerd. Mijn punt is dat het een beetje halen en brengen is. Top afgewisseld met flop. Maar Happiness vind ik prima en Marbles ook. Van TSE alleen het titelnummer.

avatar van Tony
4,0
0
geplaatst: 18 maart, 12:52 uur [permalink]
Dat had iedereen, behalve chevy93 blijkbaar, wel begrepen hoor....

5,0
0
geplaatst: 30 maart, 16:31 uur [permalink]
Had deze al een tijdje beluisterd, vond e'm goed maar niet top. De afgelopen weken intensief gedraaid en ik verhoog naar 5 sterren. Inmiddels voor mij gelijkwaardig aan Marbles en Brave. Een prachtig "ouderwets" conceptalbum zoals deze vroeger ook gemaakt werden in de jaren 70 en 80.

avatar van Jake Bugg
4,0
0
geplaatst: 29 april, 17:46 uur [permalink]
Vandaag met enige vertraging de gouden versie op lp kunnen afhalen bij mijn lokale platenboer.

Na een 3-tal luisterbeurten weet ik nog steeds niet wat ik ervan moet denken.
El Dorado bevat niet echt een hoogtepunt.
Living in Fear en White Paper vind ik momenteel goede nummers.
The Leavers bevat net als The New Kings mooie stukken.

Ik mis vooral een refrein dat zich soms eens herhaald en daarbij ook pakkend is en 'catchy'

De andere moderne prog die ik beluister ( Opeth, Steven Wilson, Riverside, Haken, Soen,...) hebben dat wel.
Ik hoor mooie muziek maar ik hoor nog geen fragmenten waarvan ik nu al echt van kan genieten oo hier en daar een gitaarsolo in combo met de piano.

Ik blijf m luisteren

avatar van Jake Bugg
4,0
0
geplaatst: 30 april, 15:45 uur [permalink]
Kwartje is nu toch al aan het vallen bij El Dorado!!
Ik herken al meer de zanglijnen. Dit gaat goed komen

avatar van musicborst
5,0
0
geplaatst: 3 mei, 22:13 uur [permalink]
Na afgelopen weekend getuige geweest te zijn van de live uitvoering van dit album en zodoende ook voor het eerst in die hoedanigheid met White Paper en The Leavers, kan ik toch niets anders doen dan dit album de volle score te geven (en dat doe ik niet heel snel). Marillion heeft altijd goede concertopeners gecomponeerd maar voor de afsluiting toch wel heel vaak moeten terugvallen op Garden Party. Nou, godzijdank hoeft dat niet meer. Met The Leavers: One tonight hebben ze tegenwoordig een uitsmijter van jewelste, hartverscheurend eigenlijk....

avatar van hogweed
5,0
0
geplaatst: 3 mei, 22:34 uur [permalink]
musicborst schreef:
Marillion heeft altijd goede concertopeners gecomponeerd maar voor de afsluiting toch wel heel vaak moeten terugvallen op Garden Party. Nou, godzijdank hoeft dat niet meer. Met The Leavers: One tonight hebben ze tegenwoordig een uitsmijter van jewelste, hartverscheurend eigenlijk....


Ik ben het helemaal met je eens. Ik heb de live uitvoering van dit album eind maart mogen meemaken in Port Zélande, en ook ik vond het adembenemend mooi. De uitvoering van The Leavers is voor mij een van de all time Marillion live favorieten. (Ik vond het hele weekend fantastisch, maar daar gaat het nu even niet over). FEAR staat sinds de releasedatum hoog op mijn playlist, want dit album heeft voor mij iets magisch. Voor mij het beste album sinds Marbles.

5,0
0
geplaatst: 12 mei, 18:16 uur [permalink]
Sjonge, deze plaat blijft boeien. Alle songs zijn echt prachtig met een waanzinning einde met The New Kings. Dit album staat al een tijd in mijn playlist en zal er ook nog wel een tijd blijven staan. Prachtige plaat!

avatar van Denzradio
1,5
0
geplaatst: 30 mei, 15:20 uur [permalink]
Waarom zou je toch zo je best willen doen, om een plaat te "begrijpen" Waarom zou je toch zo je best doen om een plaat te laten "groeien" ??
Terwijl er zoveel lekkere platen zijn gemaakt en worden gemaakt die wel lekker snel, je laten doen... Genieten, dansen, of zingen, of anders.
Zonde van je tijd, en energie, en erger nog je stemming...

En toch geef ik aankomende werknacht deze plaat weer een kans..
Terwijl ik nu al denk.. kansloos.

Dit stukje tekst kan ik trouwens onder al die zogenaamde groei platen zetten... maar toevallig is het deze van Marillion geworden

avatar van Leptop
4,0
6
geplaatst: 30 mei, 20:33 uur [permalink]
Waarom? Omdat het snelle werk mij vooral ook snel gaat vervelen. Het is als snacken bij de Mac, het lijkt in eerste instantie wel lekker, maar eigelijk zit er niks in.
Ofwel, ik hou wel van groeiwerk. Maar het is wel zo dat ik dit soort albums meteen als groeiers herken. Ik hoef er dan ook geen moeite voor te doen. Laat tijd zijn werk doen. Later pas ontluikt de pracht van het album zich echt. Daar kan dan geen snelle hap tegenop. Liever slow food dan fast food.
Ach ja, smaken verschillen eenmaal.

avatar van Rogyros
4,5
1
geplaatst: 31 mei, 00:34 uur [permalink]
Eens met Leptop. Als je muziek enkel ziet als snelle kost, dan is een groeialbum niks. Maar als ik een album als dit op mij in laat werken, laat groeien, en leer begrijpen (welke woorden je er ook voor gebruikt), dan blijft ie heel lang bij me en gaat ie niet vervelen. De waardering en daarmee het genot tijdens het beluisteren van het album is voor mij dan echt veel groter.

Al wil dat niet zeggen dat ik het alleen maar zoek bij 'moeilijkere' albums.

avatar van Denzradio
1,5
0
geplaatst: 31 mei, 19:46 uur [permalink]
Het zal allemaal best maar ik heb me vannacht weer mateloos geërgerd aan deze groeiplaat.. (5e of 6e draaibeurt)
Niet doorheen te komen wat een dramatiek.. Dit bandje neemt zichzelf veel te serieus..
De laatste 3 sec van dit album is pure klasse.. Pfff
Daarna ging ik trouwens los op het 2e album van linkin park.. Wat een verademing was dat..
Lekker fris en opzwepend.. Heerlijk..
Er zijn natuurlijk ook groeiplaten die wel te pruimen zijn.. Maar dat heb je eigenlijk wel door naar 1 draaibeurt.. Maar goed, het is maar een mening..
Vanavond probeer ik de nieuwe van The Black Angels.. Kan alleen maar meevallen

avatar van Leptop
4,0
0
geplaatst: 31 mei, 23:38 uur [permalink]
Ik zeg: niet meer luisteren deze cd. Niet jouw ding. Prima toch?

3,0
0
geplaatst: 29 juni, 23:26 uur [permalink]
een klassiek voorbeeld van waarom MusicMeter weinig geloofwaardig is.

Is dit een leuke, kwalitatieve plaat? Zeker
Is dit een meesterwerk? Verre van
Is dit plaatje volstrekt overgewaardeerd omdat musicmeter overbevolkt wordt door fans van het genre dat marillion speelt? Duizend maal ja

Conclusie: dit is allemaal niet slecht, deze jongens beheersen hun instrumenten, maar is die pathos nu echt nodig? Suikerglazuur is er niks tegen...

avatar van Ayreonfreak
4,5
0
geplaatst: 30 juni, 00:33 uur [permalink]
khonnor schreef:
een klassiek voorbeeld van waarom MusicMeter weinig geloofwaardig is.

Is dit een leuke, kwalitatieve plaat? Zeker
Is dit een meesterwerk? Verre van
Is dit plaatje volstrekt overgewaardeerd omdat musicmeter overbevolkt wordt door fans van het genre dat marillion speelt? Duizend maal ja

Conclusie: dit is allemaal niet slecht, deze jongens beheersen hun instrumenten, maar is die pathos nu echt nodig? Suikerglazuur is er niks tegen...


Er zit een zekere zin van waarheid in jouw betoog. Maar dat suikerglazuur geldt niet voor alle platen van Marillion, dus in die zin weerspreek je jezelf en de feiten. Ook binnen het genre zijn er voor en tegenstanders van de band en dan hebben we het nog niet eens over de zanger (Hogarth) en zijn voorganger (Fish). Kan het gewoon niet zijn dat deze plaat gewoon goed gewaardeerd wordt? En deze plaat gewoon goed wordt opgepakt om welke reden dan ook? Soms groeien hypes door redenen die we niet heel goed begrijpen. Immers; zo goed is OK computer van Radiohead nu ook weer niet......

Maar hoe dan ook, Musicmeter is een site waar vooral rock liefhebbers komen en bijvoorbeeld Nederlandstalig en mainstream pop liefhebbers wellicht wat onder bevolkt zijn.

avatar van Bluebird
4,5
3
geplaatst: 30 juni, 09:44 uur [permalink]
Een koe schijt meer dan een geit en dat is in ieder geval een feit. Mensen bepalen gelukkig zelf wel wat ze onder artistieke hoogtepunten verstaan en dat is inderdaad altijd een kwestie van smaak en persoonlijke affiniteit. Dit magistrale album is dan ook allerminst suikerzoete pathos maar een indringende weerspiegeling van de keiharde bittere realiteit. Dat mag best eens worden meegewogen in de her en der oppervlakkige commentaren van kinderlijke ego's die menen een waandenkbeeld tot statement te moeten verheffen.

avatar van musicborst
5,0
5
geplaatst: 30 juni, 22:13 uur [permalink]
Bovenstaande onzin van khonnor is meer een klassiek teken van de ongeloofwaardig van Musicmeter, internet, of anders dan wel, de mensheid zelve.

Zal niet over smaak en feiten terug komen maar de stelling dat Musicmeter overbevolkt wordt door liefhebbers van "progressieve rock" muziek vind ik dan wel erg grappig. Ik wil bij deze gelijk melding (en reclame) maken over de "progladder" op Musicmeter. Een progliedjeswedstrijd en ontdekkingstocht in één! Een plek waar progliefhebbers samen komen. Gemiddeld doen daar zo'n 12-15 mensen aan mee met uitschieters naar 7-8 tot wel 20 maximaal. Op een wereldbevolking van 7,5 miljard, waarvan zo'n 24 miljoen Nederlandstalig hebben vandaag de dag 47.738 personen zich op deze site aangemeld.Overigens hebben 239 van deze 47.738 mensen op dit album gestemd. Een half procentje dus. Met deze cijfers vind ik de term "overbevolkt" toch op zijn minst wel discutabel.....

3,0
0
geplaatst: 30 juni, 23:52 uur [permalink]
Zo lichtgeraakt jongens? Ik zeg toch enkel dat ok computer songechnisch en productietecnhsich mijlenver verwijderd is van dit halve DIY knip-en-plakwerk?

En dat de kleinste progrockscheet hier op musicmeter wordt opgeblazen tot een aardbeving van heb ik jou daar?

Niks tegen blinde adoratie. Maar worden jullie niet zelf een beetje moe van telkens diezelfde pathetische zang, lelijke synths en lange lange lange songs?

avatar van Bluebird
4,5
0
geplaatst: 1 juli, 00:07 uur [permalink]
Nou niet bepaald. Heb jij dan niks tegen die alles en iedereen opdringende radiohoofdhype die allang zijn tijd heeft gehad zodat sommigen liever weer naar muziek teruggrijpen die overeind blijft staan en waar ze zich als vanouds weer in kunnen herkennen? Overigens zou ik niet weten wat je hier met knip en plakwerk bedoelt. Dit is wel een van de meest consistente Marillionprodukten tot dato met een uitstekende flow en opbouw. Het vergt misschien wat meer inlevingsvermogen voor de gemiddelde muziekfriek om zoiets op waarde te schatten maar soms kan een album mij niet eens lang genoeg duren omdat ook hier het verhaal maar half wordt verteld. Muziek en politiek zijn echter 2 gescheiden thema's op MM dus kun je er in een albumdiscussie sowieso al weinig over kwijt. Dat dit een van de meest gewaardeerde albums van deze doorgewinterde progband is geworden blijft echter wel een feit. Dat rijmde. Hoorde u dat?

Ik heb er niks op tegen als iemand kenbaar maakt bepaalde muziek niet te kunnen trekken. Maar laat het daar dan bij en haal geen vergelijkingen aan die kant noch wal raken. Iedere band heeft nou eenmaal zijn eigen stijl en signatuur waar de een spontaan uitslag van krijgt en de ander wel pap van lust. Wat allerminst betekent dat er geen bezield topprodukt mee kan worden geleverd.

avatar van trebremmit
 
1
trebremmit (moderator)
geplaatst: 1 juli, 00:29 uur [permalink]
Wat off-topic berichten over Radiohead en een denigrerende opmerking over iemand zijn favoriete artiest verwijderd. Zoals iemand hier al zei, dat is nergens voor nodig en het heeft niks met de discussie en het album te maken.

avatar van strandsmurf
4,0
0
geplaatst: 2 juli, 22:41 uur [permalink]
Heerlijk album wat zich kan meten met Marbles. Ik ben alleen niet zo fan van de expliciete teksten van Steve. Soms stoort het me, soms niet. Vooral in de auto doet tie het goed bij me.

avatar van Placebo13
4,0
1
geplaatst: 19 juli, 20:18 uur [permalink]
Voor mij is dit een album dat onder mijn huid kruipt. Ben niet echt een liefhebber van H. maar hier klopt alles. CD komt regelmatig voorbij op mijn speler en ik blijf er ieder keer weer wat nieuws in ontdekken, inderdaad een groeiplaat als je er van houdt en open voor staat.

avatar van rkdev
5,0
0
geplaatst: 26 juli, 21:04 uur [permalink]
De band afgelopen zondag live zien optreden in Keulen (E-Werk) waar ze niet album integraal speelden. De bijbehorende beelden en toelichtingen van H hebben ervoor gezorgd dat ik het album nóg beter ben gaan vinden, als dat überhaupt al kon. Wat een album ... geweldig!

avatar van hogweed
5,0
0
geplaatst: 26 juli, 21:52 uur [permalink]
Bas, ik was ook in Keulen, en vond het concert weergaloos. De combinatie van een gedreven en fantastisch spelend Marillion, uitstekende sfeer en mooie zaal, maakte voor mij het plaatje compleet. Kortom: een memorabele avond! De uitvoering van dit album stond - net als bij Marillion weekend in maart - als een huis.

avatar van Zagato
 
0
geplaatst: 27 juli, 12:02 uur [permalink]
Tot mijn spijt moet ik bekennen dat de hedendaagse Marillion mij kwijt is. Ik had al een afhaakmoment na Afraid of Sunlight, bij Marbles werd ik weer een beetje wakker. Ik doe nu erg mijn best met F.E.A.R., eigenlijk al sinds de release, maar ik kan me niet over het hoge kabbelende gehalte van de muziek zetten. Het is echt niet slecht maar ook een tikkeltje saai wat mij betreft.

avatar van Icon E
 
0
geplaatst: 27 juli, 13:21 uur [permalink]
Wat een erbarmelijke titel trouwens. 'Neuk iedereen en dan rennen'. Vind ik meer iets voor Paul Elstak.

avatar van Leptop
4,0
0
geplaatst: 27 juli, 17:28 uur [permalink]
Nou Icon E, deze titel vind ik juist uitstekend gekozen bij de thematiek. Niet te eendimensionaal interpreteren zou ik zeggen.

avatar van Icon E
 
1
geplaatst: 27 juli, 17:58 uur [permalink]
Jaja, individualisering enzo. Ik weet. Toch vind ik het een kuttitel. Had best iets poëtischer gemogen en wat minder 'gangsta'. Muzikaal prima allemaal.

avatar van meneer
 
3
geplaatst: 27 juli, 18:08 uur [permalink]
Mwoah, de titel is volgens mij toch meer een Bijbels interpretering van "Vermenigvuldigt U en gaat heen"..

* denotes required fields.

*

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

*

* denotes required fields.