Standaard Lil Jon album. Veel clubnummers en aardig om te luisteren onder bepaalde omstandigheden. Vergelijkbaar met zijn vorige album Kings of Crunk. Opbouw ook redelijk vergelijkbaar, het begint met de beste tracks (What You Gonna Do en Roll Call), daarna wordt het toch wel wat eentonig en matig vind ik.

2,5*

Lekker album van Scrappy. Niet overal even hoogstaand maar over het algemeen een goede verzameling crunk tracks. Ik kijk best uit naar zijn nieuwe album Tha Grustle onder DTP, een maand voor de oorspronkelijke release klonk alles wat hij uitbracht erg lekker, helaas is het album toen niet doorgegaan. Hoop dat de lijn wordt doorgetrokken.

Topper op dit album is toch wel Money in the Bank met een goede verse van Young Buck. Ook de bonustrack, volgens mij heet ie Yeah of Oh Yeah, is een banger.

Twijfel tussen 3* en 3,5*, zet hem nu op 3*

Ongeveer gelijkwaardig aan zijn debuut maar hier mist wel een echte hit zoals Money in the Bank. Het niveau van de tracks ligt hier wel dicht bij elkaar. Minder verschil in niveau dan bij zijn debuutalbum. Nu door naar Prince of the South 2.

Ik hoorde trouwens een versie van Fo Sho toen het nog Aye Shawty heette. Die vond ik ook lekker klinken, misschien wel beter. EDIT: Aye Shawty staat op Prince of the South 2.. Volgens mij dezelfde track als Fo Sho met een andere beat.

Mist een hit zoals op zijn debuutalbum maar heeft een goed niveau het hele album door
3*

Keek al sinds december 2009 naar dit album uit, toen nog onder het label van Ludacris. Met enkele vette tracks als Posted en Addicted to Money die toendertijd bevestigd werden voor dit album.

Vervolgens 2 jaar niks van gehoord, Scrappy duikt op bij een ander label en komt met dit op de proppen 12 in een dozijn hip-hop cd en lijkt totaal niet op de tracks die op Tha Grustle zouden komen onder Luda's label DTP.

Wanvertoning. 2*

Ben het nog nooit zo oneens geweest met de kritiek en het gemiddelde als bij dit album. Volgens mij zitten er ook heel veel bij die dit gewoon een 0.5 of 1,0 geven omdat het Lil Wayne is die iets nieuws probeert. Ben benieuwd wat dit album zou scoren als het van een nieuwe artiest was.

Ik vind het alleen maar goed dat hij wat nieuws probeert. De combi van hip-hop en rock is op de meeste tracks zeker geslaagd te noemen. Ook een aantal tracks met een zeer verrassende frisse beat. En om nou te zeggen dat dit album heel commercieel voor hem is? Hij had net zo goed meteen Carter IV kunnen uitbrengen en dan zo 3x platina binnen kunnen halen.

Even naar de tracks. De toppers zijn voor mij Prom Queen, Drop The World, One Way Trip en Knockout. Daarna komen Da Da Da en Get A Life. Alleen The Price is Wrong en Runnin' vind ik echt iets minder.

Nu even een jaar de bak in, dan snel Carter IV uitbrengen en van mij mag daar zo een Rebirth 2 achteraan.

3,5*

Wtf.

1*

Jammer dat het voor de rest niet heel veel is, vind het alleen voor Angel al zonde om deze CD onder de 3 sterren te geven, maar als ik realistisch ben zijn er maar ongeveer 3 tracks (Dedication to my Ex, Angels en This is for my Baby) die me écht aanspreken. En met 3 van de 14 verdien je gewoon geen voldoende.

Angels is voor mij nu één van de tracks van het jaar, maar dat is over dit album verder niet te zeggen.

2,5*

Het klinkt niet slecht maar een hele CD Lloyd Banks is gewoon niet mijn ding. Als gastartiest kan ik Banks zeker vaak waarderen maar dit album doet het 'm niet voor mij. Ook vind ik het hier en daar wat van die G-unit trekjes vertonen, volgens sommigen een pluspunt, mij doet dat niet veel. Vooral bij de eerste drie tracks is dit zo. Daarna leeft het album iets op voor mij met Start it Up en Father Time, maar het gaat daarna ook weer als een kaars uit. De bonustrack Where I'm At is wel echt vet maar die staat op weinig versies en bonus tracks tel ik eigenlijk niet bij de beoordeling.

Als gastartiest prima, solo minder. 2*