een goede voortzetting van hun vorige plaat. Misschien niet zo overdonderd als hun debuut cd samen waar een paar meesterlijke goede songs op staan. Deze plaat is niet minder dan hun voorganger. Wel wat kort ten opzichte van de vorige plaat maar er staan geen fillers op.

Het concert op 7 april maakte trouwens wel goed duidelijk dat de nieuwere songs live echt niet minder zijn dan van hun vorige album. Een zeer genietbaar album.

Belachelijke laatste twee zinnen. U2 heeft met (bijna) elke album geprobeerd om een iets afwijkende sound te vinden, en toch zichzelf te blijven, en dat doen ze nu ook.

Maar toch vallen ze elke keer weer in een herhaling zoals ook met dit album. Terwijl Bono zelf heeft aangegeven terug naar hun oude geluid te willen gaan ?? Waarom ze dan een producer aan trekken zoals Danger Mouse is mij dan een raadsel. Had dan Brian Eno weer genomen. Het klinkt te geforceerd, als of ze in een midlife crisis zitten.