Schitterend album die ik vaak opleg, zelfs na 5 jaar. Vette baslijnen, wereldse invloeden met een soms melancholische ondertoon, eigen aan de Joodse cultuur. Met 8 steengoede nummers op 11 kan ik niet anders dan het maximum geven. Of het nu het spookachtige "Od Yeshoma" is, het trippy "7 Brothers" of het arabisch klinkende "D'ror Yikra", het is een meesterwerk.

Ze doen het maar weer met hun aanstekelijke mix van latino invloeden, hiphop en rap. De nummers zijn niet zo divers als op hun CD "Street Signs", en ze zijn ook allemaal vrij kort. Maar het is en blijft de rasechte Ozomatli sound. Je hoort niet elke dag zo'n energiek en muzikaal gevarieerd album. Feestmuziek op zijn best.

Live hebben ze een reputatie als één van de beste live acts ter wereld. Na hun optredentje op Couleur Café is de voltallige band in het publiek gegaan om verder te feesten. Had ik nog nooit gezien zoiets, en ik hoop dat ik ze nog live mag zien.

Wel, zo slecht vond ik het nog niet. Natuurlijk niet zo goed als "Don't Mess with the Dragon" of "Street Signs" maar zeker geen tegenvaller. De mix van hiphop, latino-feestmuziek en wat rap maken de CD toch wel gevarieerd. Ozomatli blijft bij mij behoorlijk scoren.