De sound van Eels springt er zo uit. Je mag me 100 nummers geven met één Eels nummer ertussen, ik zou het kunnen eruit pikken. De muziek leunt zich voor een bepaalde mood. Thuis luisteren naar deze CD vind ik wel lastig. Ik heb zin om uitzinnig te doen (Tremendous Dynamite) en ook om te mijmeren (That look you gave that guy, the Longing) en om op café te hangen (Beginner's Luck). Hombre Lobo roept veel gevoelens op. Spijtig genoeg kan ik hier geen uren en uren naar luisteren.

Typisch het soort CD dat ofwel gesmaakt ofwel afgekraakt wordt. Maar het blijft erg braaf en conventioneel allemaal. Sandé trekt haar stoute sandalen niet aan en blijft als een anker vastzitten aan haar inspiratiebronnen : Massive Attack, Alicia Keys. De CD blijft hierdoor braaf en risicoloos, en wordt in geen enkel nummer al was het maar een beetje avontuurlijk. Een nummer als "Heaven" is een blijver en ook "Next To Me" blijft erg makkelijk hangen maar er zijn net teveel gemakkelijke ballades in voor mij.