Hier kun je zien welke berichten jurado als persoonlijke mening of recensie heeft gemarkeerd.
Boards of Canada - Inferno (2026)
3
geplaatst: 14 juni, 18:30 uur
Foi! Dit is echt wel een flinke tegenvaller, zeg. Wowzers.
The Campfire Headphase was destijds al een teleurstelling na het magistrale Geogaddi, maar toen leek Boards of Canada in ieder geval nog een nieuwe richting in te slaan — een richting die mij helaas niet wist te bekoren.
Mijn verwachtingen voor Inferno waren torenhoog, vooral omdat Tomorrow’s Harvest mij vanaf de allereerste luisterbeurt volledig wist te grijpen. Ook de aankondiging van Inferno was bijzonder sterk, met de aanplakbiljetten en mysterieuze VHS-tapes die de spanning flink opbouwden.
Maar op Inferno bespeur ik nergens echte spanning; het kabbelt vooral voort en klinkt in mijn oren ontzettend voorspelbaar. We hebben dit allemaal al eens gehoord — en vaak in een veel sterkere vorm.
Bovendien voelt het album voor mij niet als een samenhangend geheel, zoals Geogaddi of Tomorrow’s Harvest dat wel deden. Ook vind ik de productie veel te netjes. Ik had een veel donkerder, dreigender album verwacht, maar dat is het helaas niet geworden. De overdaad aan gesproken samples werkt mij ook op de zenuwen, overdaad.
Wat ik vooral hoor, is veel van wat we al kennen, maar dan minder overtuigend. Het album opent nog veelbelovend met Prophecy at 1420 MHz, maar alles wat daarna komt verbleekt daar volledig bij. Jammer
The Campfire Headphase was destijds al een teleurstelling na het magistrale Geogaddi, maar toen leek Boards of Canada in ieder geval nog een nieuwe richting in te slaan — een richting die mij helaas niet wist te bekoren.
Mijn verwachtingen voor Inferno waren torenhoog, vooral omdat Tomorrow’s Harvest mij vanaf de allereerste luisterbeurt volledig wist te grijpen. Ook de aankondiging van Inferno was bijzonder sterk, met de aanplakbiljetten en mysterieuze VHS-tapes die de spanning flink opbouwden.
Maar op Inferno bespeur ik nergens echte spanning; het kabbelt vooral voort en klinkt in mijn oren ontzettend voorspelbaar. We hebben dit allemaal al eens gehoord — en vaak in een veel sterkere vorm.
Bovendien voelt het album voor mij niet als een samenhangend geheel, zoals Geogaddi of Tomorrow’s Harvest dat wel deden. Ook vind ik de productie veel te netjes. Ik had een veel donkerder, dreigender album verwacht, maar dat is het helaas niet geworden. De overdaad aan gesproken samples werkt mij ook op de zenuwen, overdaad.
Wat ik vooral hoor, is veel van wat we al kennen, maar dan minder overtuigend. Het album opent nog veelbelovend met Prophecy at 1420 MHz, maar alles wat daarna komt verbleekt daar volledig bij. Jammer
Caravan - Caravan (1969)
1
geplaatst: 14 januari 2020, 09:14 uur
Mssr Renard schreef:
Bijna onmogelijk om deze voor een schappelijke prijs op lp te vinden. Er wordt tussen de 100 en 1000 euro gevraagd.
Dan is er wel een reissue met een Caravan voorop, die rond de 20 euro kost.
Caravan - Caravan (1972, Vinyl) | Discogs
Ik ben wel benieuwd naar welke versie andere users hebben, of luistert iedereen deze van cd?
Bijna onmogelijk om deze voor een schappelijke prijs op lp te vinden. Er wordt tussen de 100 en 1000 euro gevraagd.
Dan is er wel een reissue met een Caravan voorop, die rond de 20 euro kost.
Caravan - Caravan (1972, Vinyl) | Discogs
Ik ben wel benieuwd naar welke versie andere users hebben, of luistert iedereen deze van cd?
Ik heb de re-release met de caravan op de cover. Heel lang gedacht dat dat de originele cover was.
Metallica - St. Anger (2003)
0
geplaatst: 20 juni 2020, 10:11 uur
RuudC schreef:
Nee
Ik kan werkelijk niets positiefs bedenken over dit album. Lars overheerst met een werkelijk afschuwelijk drumgeluid. Ik geef toe dat ik tijdens onze luistersessie gelachen heb over hoe slecht het is, maar het lachen verging me snel en uiteindelijk ging het tegenstaan en deed het gewoon pijn aan de oren. St Anger is een totale ongeïnspireerde bende dat niet alleen gebukt gaat onder een afgrijselijke Lars, maar oom een abominabele productie, slechte teksten, loeizang van James en verder weinig Rob Trujillo en kirk Hammett heb ik helemaal gemist. Geen solo’s, wat is dat? Ik kan me de verontwaardiging van die tijd goed herinneren en vooral heel goed begrijpen. De belofte dat Metallica terug zou gaan naar zijn roots, maar vervolgens misschien wel het verst van de eerste drie albums af zit. En het is gewoon echt heel slecht. Lang geleden dat ik zo blij dat een album afgelopen was.
Tussenstand:
1. Master Of Puppets
2. S/T
3. Ride The Lightning
4. Kill 'Em All
5. ...And Justice For All
6. Load
7. Reload
8. St Anger
Nee
Ik kan werkelijk niets positiefs bedenken over dit album. Lars overheerst met een werkelijk afschuwelijk drumgeluid. Ik geef toe dat ik tijdens onze luistersessie gelachen heb over hoe slecht het is, maar het lachen verging me snel en uiteindelijk ging het tegenstaan en deed het gewoon pijn aan de oren. St Anger is een totale ongeïnspireerde bende dat niet alleen gebukt gaat onder een afgrijselijke Lars, maar oom een abominabele productie, slechte teksten, loeizang van James en verder weinig Rob Trujillo en kirk Hammett heb ik helemaal gemist. Geen solo’s, wat is dat? Ik kan me de verontwaardiging van die tijd goed herinneren en vooral heel goed begrijpen. De belofte dat Metallica terug zou gaan naar zijn roots, maar vervolgens misschien wel het verst van de eerste drie albums af zit. En het is gewoon echt heel slecht. Lang geleden dat ik zo blij dat een album afgelopen was.
Tussenstand:
1. Master Of Puppets
2. S/T
3. Ride The Lightning
4. Kill 'Em All
5. ...And Justice For All
6. Load
7. Reload
8. St Anger
Een in ernstig verval geraakte band dat is wat ik hoor op St.Anger.
De tenenkrommende maar ook best verdrietig slechte zanglijnen van Jaymz doen mij het meeste pijn aan de oren.
Hoe lang heeft het opname-proces van St.anger geduurd, 3 jaar toch?
Ach, alles wat de band in deze jaren doormaakte is natuurlijk prachtig maar zeker ook schrijnend gedocumenteerd in Some Kind Of Monster.
Met een klein rolletje voor held Jason "He fokking left ta bend" Newsted
Ozric Tentacles - Become the Other (1995)
0
geplaatst: 18 februari 2020, 11:23 uur
Mssr Renard schreef:
In een volledige vlaag van herbezinning een hele zwik Ozric-platen een hogere score aan het toekennen, waarbij Become the Other ook de eer krijgt een 5* te bemachtigen.
Want, lieve heer, wat is dit een goede plaat. Op deze plaat komt echt alles samen wat ik zo geweldig vind aan muziek. Misschien als mensen mij vragen: "waar houd jij van?", dat ik ze dan Cat DNA voorschotel. Geweldig hoesje ook, maar ik ga op zoek naar een mooiere variant, want die zwarte strepen boven en onder vind ik niet mooi ogen. (edit: ik heb pech, want zelfs discogs laat de versie met de dikke zwarte balken zien).
In een volledige vlaag van herbezinning een hele zwik Ozric-platen een hogere score aan het toekennen, waarbij Become the Other ook de eer krijgt een 5* te bemachtigen.
Want, lieve heer, wat is dit een goede plaat. Op deze plaat komt echt alles samen wat ik zo geweldig vind aan muziek. Misschien als mensen mij vragen: "waar houd jij van?", dat ik ze dan Cat DNA voorschotel. Geweldig hoesje ook, maar ik ga op zoek naar een mooiere variant, want die zwarte strepen boven en onder vind ik niet mooi ogen. (edit: ik heb pech, want zelfs discogs laat de versie met de dikke zwarte balken zien).
Dit album nu, na jaaaaaaren, weer eens opstaan.
Wat meteen opvalt is de wat doffe productie, dat had ik eerder niet door blijkbaar.
Cat DNA blijft een fantastische opener natuurlijk, heerlijke track.
Wat mij betreft, ik heb het al vaker gezegd, laatste echt goede album van de Ozrics.