Ik vindt dit in het Genre (retro pop, of nederpop?) best wel goed. Originele teksten juist omdat het nergens op lijkt. The Kik speelt met passie en doen hun eigen ding en dat geldt zeker ook voor de oude hippie Armand. Ik begrip de kritieken wel maar persoonlijk vindt ik dit heel verfrissend en leuk. En ja ook bij mij tovert dit een glimlach op mijn gezicht maar wel een die lang stand houdt. 3.5 ster want ik denk dat het op Nederlandstalig gebied niet beter wordt dit jaar.

Norah Jones liet zich al eerder inspireren door The Everly brothers. Op haar laatste album Covers, staat het prachtige Sleepless nights. Ook Eddy Vedder nam dat nummer op voor zijn Album Ukelele songs. Vooral de laatst genoemde uitvoering bezorgde mij al kippenvel. En dat doen een aantal nummers op dit album zeker!

Lightning express, Long time gone, Rockin alone in an old rockin chair zijn juweeltjes waar de stemmen van Norah en Billy prachtig samen gaan. De instrumenten zijn ondergeschikt gemaakt aan de vocalen en dat is volkomen terecht.

Het vermelden waard is het nummer I,m here to get my baby out of jail. Norah Jones doet hierop de lead zang. Ik ben een fan van haar stem en dit nummer maakt duidelijk waarom.

Voor mensen die hier niet van houden zal het worden afgezet als zeurderig en sloom. Maar die weten de Everly brothers, en hun invloed op de popmuziek niet op de waarde te schatten. Zelfs de grootste criticasters kunnen niet ontkennen dat er op dit album op heel erg hoog niveau wordt gezongen. 4.5 sterren.

Ik ben er mee opgegroeid en het is mijn dialect., ja ik geef het toe, ik ben een Anhanger , (fan) van de boerenrockers. Daarom mijn commentaar op wat zeer waarschijnlijk het allerlaatste album van de heren zal zijn.

Als je zoals ik alle muziek van deze band kent dan weet je dat er hoge pieken maar ook zeer diepe dalen in het sterk variërende werk van Normaal te vinden zijn. Het vorige album ( Halve Soul, helemaal Hoken) is veel fans slecht bevallen. Dat geldt ook voor mij, hoewel ik de drang van Bennie Jolink om steeds te vernieuwen zeker respecteer, was dit album te veel van het goede ( lees nieuwe) Het had nergens meer enig raakvlak met de traditionele boeren rock, en dat trok het grootste deel van de fans niet.

Dit album is daarmee vergeleken een verademing. Dat komt vooral om dat er 29 liedjes op staan, verdeeld over 4 cd's, die nooit eerder zijn opgenomen of speciaal voor dit album zijn geschreven. De vele ''vernuftige onzin'' teksten, zoals Jolink het zelf omschrijft, zijn weer herkenbaar voor de luisteraar die het dialect begrijpt. Bovendien staan er voldoende nummers op het album die het vertrouwde hokers geluid laten horen, iets wat het beste valt te omschrijven als een mengeling van rock, blues, country en folk. Natuurlijk is er ook hier en daar wel wat minder geslaagde hoempa-pa te horen maar dat is eigenlijk wel een beetje gaan passen bij Normaal door de jaren heen.

Uiteraard heeft dit album voor de aanhangers (fans dus) een grote emotionele lading die niet te onderschatten valt. Het is immers de laatste! Dat geldt zeker ook voor mij.

De creativiteit van Jolink is wederom duidelijk herkenbaar. 4 cd's die uiteraard allemaal een eigen hoes hebben, ontworpen door Jolink, en een eigen thema, Rock and roll, Country, A capella, en de Band.

De huidige bezetting van de band is kwalitatief dik in orde en dat is dan ook te horen op dit album. Roel Spanjer, Jan Willem Tolkamp, Jan de Ligt en Timo Kelder zijn stuk voor stuk goede muzikanten aangevuld met het herkenbare geluid van Willem Terhorst en Ferdi Jolij zorgt dit voor een album dat muzikaal goed te noemen valt. De vocalen van Jolink worden wellicht iets minder, hij is 70 geweest maar hij kan steeds nog goed mee met de band.

IK geef maar liefst 4 sterren maar ik ben mij er van bewust dat de emotie daar een flinke rol in speelt. Het laatste album van een toch wel legendarische band die dialect pop op de kaart heeft gezet en de plattelanders in Nederland een stem heeft gegeven. Er zal best hier en daar een traantje worden gelaten door de stoere boeren die dit seizoen de laatste optredens van de band gaan bijwonen.

Voor mij is dit een top 10 klassieker. Een album als dit is nooit meer gemaakt. Favorieten zijn Graceland, Diamonds on the soles of her shoes, Under african skies en I know what i know.