Paul Simon - Graceland (1986)

mijn stem
4,03
952 stemmen

Verenigde Staten
Pop / Wereld
Label: Warner Bros.

  1. The Boy in the Bubble (3:59)
  2. Graceland (4:51)
  3. I Know What I Know (3:13)
  4. Gumboots (2:45)
  5. Diamonds on the Soles of Her Shoes (5:48)
  6. You Can Call Me Al (4:40)
  7. Under African Skies (3:37)
    met Linda Ronstadt
  8. Homeless (3:48)
  9. Crazy Love, Vol. II (4:19)
  10. That Was Your Mother (2:52)
  11. All Around the World Or the Myth of Fingerprints (3:14)
  12. Homeless [Demo Version] * (2:31)
  13. Diamonds on the Soles of Her Shoes [Unreleased Version] * (4:43)
  14. All Around the World Or the Myth of Fingerprints [Early Version] * (3:17)
toon 3 bonustracks
totale tijdsduur: 43:06
284 BERICHTEN 10 MENINGEN
zoeken in:
2,5
0
Dim
geplaatst: 11 november 2013, 21:15 uur [permalink]
Rustig voortkabbelende muziek, fijne invloeden van buiten Europa. De stem van Simon staat als een huis, maar het is gewoon geen muziek die je doet opveren, er zit niks geweldigs aan. Dit album in de top 250 vind ik vrij apart.

avatar van dazzler
5,0
0
dazzler (crew)
geplaatst: 11 november 2013, 21:54 uur [permalink]
Dim schreef:
het is gewoon geen muziek die je doet opveren.

Het understatement van het jaar.

I said who am I to blow against the wind

I know what I know, I'll sing what I said
We come and we go
That's the thing that I keep in the back of my head


En op basis van dat ene puntje van kritiek een royale 2,5/5.
Dan kan ik wel begrijpen dat je verbaasd bent dat dit album in de top 250 staat.

avatar van musician
3,0
0
geplaatst: 11 november 2013, 22:09 uur [permalink]
Nu, "geen muziek die je doet opveren" is natuurlijk niet zomaar "één puntje van kritiek". Ik kan mij wel iets bij Dim's gedachtengang voorstellen.

Ik vind het ook niet Simons' beste werk en daarnaast de "fijne invloeden van buiten", zoals Dim dat omschrijft, zelfs lelijk.
Ook in wereldmuziek is mooi en minder mooi (al naar gelang de smaak) te benoemen en hier vind ik het beduidend minder fraai.

Simon heeft solo en met Garfunkel betere albums gemaakt.

avatar van dazzler
5,0
0
dazzler (crew)
geplaatst: 11 november 2013, 22:18 uur [permalink]
musician schreef:
Ik vind het ook niet Simons' beste werk en daarnaast de "fijne invloeden van buiten", zoals Dim dat omschrijft, zelfs lelijk.

Moet kunnen. Maar je geeft wel een 3 en dat cijfer rijmt met je beschrijving.

2,5
0
Dim
geplaatst: 13 november 2013, 21:37 uur [permalink]
Dazzler, je bent duidelijk idolaat van dit album, en dat is je goed recht. Ik hoor hier echter niks in dat de grauwe middelmaat overstijgt en vandaar een gemiddeld cijfer.

avatar van dazzler
5,0
0
dazzler (crew)
geplaatst: 13 november 2013, 23:37 uur [permalink]
Ik ben niet idolaat van het album. Ik vind het gewoon supergoed.

Maar ik lees nu twee verschillende commentaren.

Dim schreef:
Rustig voortkabbelende muziek, fijne invloeden van buiten Europa. De stem van Simon staat als een huis, maar het is gewoon geen muziek die je doet opveren, er zit niks geweldigs aan.

Die eerste leek me positief en eindigde op een wat zure noot.

Dim schreef:
Ik hoor hier echter niks in dat de grauwe middelmaat overstijgt en vandaar een gemiddeld cijfer.

Jouw cijfer van 2,5 kan ik beter rijmen met je laatste commentaar.

Dat er niks opwindends inzat vond ik een rare opmerking
omdat een song als I Know What I Know één en al opwinding in zich draagt, vind ik toch.
Vandaar ook die quote uit het nummer. Jij denkt er anders over, maar ik weet wat ik weet (hoor).

Verder geen enkel probleem met je cijfer, dat middels je laatste reactie duidelijker is geworden.

5,0
0
geplaatst: 7 december 2013, 09:25 uur [permalink]
Ik was bezig de top250 door te nemen en de lage positie van dit in mijn beleving alom gerespecteerde album viel me op. De albumscore van boven de vier geeft aan dat het album bij veel mensen hoog in hun lijstje staat maar dat dat kennelijk niet breed gedragen. Ik vind het een dijk van een plaat. Fris, dynamisch, origineel en geen slechte tracks. Een blijvertje waar ik elke keer weer heel blij van word.

avatar van Tony
4,0
0
geplaatst: 7 december 2013, 11:42 uur [permalink]
Om 'm hoger in de top 250 te krijgen, moet je 'm om te beginnen in je eigen top 10 opnemen. Net als jij zijn er velen met jou die dit wel een goed album vinden, maar geen top 10 materiaal. Ligt misschien ook wel aan het feit, dat meneer Simon geen echte albumartiest is/was en dit Graceland echt een uitschieter in zijn oeuvre was, zo'n beetje het enige echte top 250 waardige album van hem is.

avatar van paulmccuytney
4,0
0
geplaatst: 27 januari 2014, 23:24 uur [permalink]
Hoewel ik zijn werk met Art Garfunkel persoonlijk beter vind, is dit toch wel verreweg zijn beste soloalbum. Tracknummers 4 en 11 kan ik me niet meer zo voor de geest halen, maar de rest is grote klasse. Paul Simon is daarmee wel een van de eerste muzikanten die popmuziek en wereldmuziek een stuk dichter bij elkaar heeft gebracht.
De hits Boy in the bubble en You can call me Al alsmede Under African skies en Diamonds in the soul of our shoes reken ik toch wel tot de hoogtepunten. Een dikke 4 sterren krijgt ie van mij.

avatar van Film Pegasus
5,0
1
geplaatst: 16 juni 2014, 14:00 uur [permalink]
Paul Simon is duidelijk een artiest die z'n eigen ding doet, weliswaar door ideeën te gaan lenen bij andere genres. Maar hij is zeer creatief en dat leidt tot goeie en minder goeie albums, naar gelang je die als luisteraar kan smaken. Ik kon echt genieten van Simon & Garfunkel en het was de vraag of Simon dat kon evenaren nadat beide heren uit elkaar gingen. Dat Paul Simon een carrière zou uitbouwen is geen verrassing, hij was vroeger al de muzikale kracht achter het duo. In de jaren '70 maakt hij nog pareltjes die mooi pasten in de tijdsgeest van de singer-songwriter. Later kwam de concurrentie op van disco, punk, new wave en hardrock. Het is dan ook zeer sterk dat hij midden jaren '80 zich los weekte van de toenmalige commerciële muziek en zijn eigen talent als liedjesschrijver met nieuwe opnametechnieken, nieuwe klanken en ook nieuwe stijlen. Simon was nooit echt een man van ritme geweest, maar eerder van tekst en melodie. In de 60's en 70's kon dat geen kwaad, maar gaandeweg werd het wat minder persoonlijk en ook vrij saai moet ik zeggen. De sterke kwam dus naast die nieuwe klanken ook in de combinatie van aanstekelijke ritmes en de teksten en melodieën van Paul Simon. You can call me All heeft het album samen met Graceland bekend gemaakt, maar nummers als Diamonds in the soul of our shoes, Under African Skies en Homeless zijn nummers die nog meer kloppen en de juiste sfeer weergeven. Hoe een man als Simon de sfeer van Afrika kan weergeven. En daar is de verdienste van Ladysmith Black Mambazo zeker niet te onderschatten, net als andere artiesten en technici die voldoende vrijheid hebben gekregen van Paul Simon om onder zijn supervisie dit album mee tot stand te helpen. Moest een artiest met dit concept te arrogant geweest zijn om zijn eigen ding door te drukken, had het nooit zo goed kunnen worden. Een prachtalbum!

avatar van WPE
3,5
0
WPE
geplaatst: 31 juli 2014, 18:09 uur [permalink]
Een beetje erg veel overgewaardeerd album van Paul Simon, maar niettemin: ik denk wel een van zijn beste. En het klinkt allemaal erg goed en jawel, voor zover mogelijk bij Paul, swingt het album zelfs af en toe! En dat zelfs met een boodschap van apartheid.

avatar van adri1982
4,0
0
geplaatst: 3 maart 2015, 20:21 uur [permalink]
Mede om de boodschap tegen de Apartheid is dit album mij toch zeker 4,0* waard. Het regime dat in de Unie van Zuid-Afrika (later Republiek Zuid-Afrika) decennia's lang bleef regeren, heeft blanke en donkere mensen uiteen gehaald en uiteengehouden. Dat is erg, en het is goed dat er protestliederen tegen geschreven zijn. Ook dapper van Paul Simon om in 1985-1986 het album op te nemen met Zuid-Afrikaanse artiesten, terwijl de apartheid toen der tijd (helaas) nog van kracht was.
Over het album zelf; Ik vind het muzikaal gezien ca. 3,75* waard (die kun je niet uitdelen). Het album begint goed met 'The Boy in the bubble' en wordt daarna vervolgd door de beste track: 'Graceland'. Ook 'I Know what I know' en 'Gumboots' herkende ik meteen toen ik de gehele plaat vandaag weer draaide, want dit album heb ik heel lang geleden leren kennen via mijn vader. Ik kan mij herinneren dat 6 of 7 was, en dat hij met regelmaat dit album opzette. Toen der tijd vond ik het geweldige muziek. 'Diamonds on the soles of her shoes' is ook een klassieker, evenals de grote hit 'You can call me all'. Het duet met Linda Rondstadt 'Under African skies' is verrassend een van de mooiste tracks, en het A-Capella nummer 'Homeless' zit goed in elkaar. 'Crazy love vol. II' is een beetje van de stijl muziek, die Simon in de eind jaren-60 maakte met Art Garfunkel als Simon & Garfunkel. De laatste twee nummers vind ik wat minder goed.

avatar van bikkel2
4,0
0
geplaatst: 3 maart 2015, 22:13 uur [permalink]
Ik zou toch zweren dat ik hier een cijfer+ stukje had achtergelaten......... kennelijk niet dus.

Ach, wat is er al niet gezegd over Graceland.
Een geweldig initatief van Simon om dit avontuur aan te gaan.
Het is een unieke plaat met een combi van westerse en afrikaanse muziek. Simon blijft ondanks dat toch heel herkenbaar in zijn manier van schrijven- net of het heel vanzelfsprekend is.
Graceland klinkt zo organisch en naturel en het swingt bij tijd en wijle als een tierelier.
Anders maar toch vertrouwd. Knap als je dat kan overbrengen. Maar goed, we hebben het hier wel over Paul Simon.

avatar van Chungking
4,0
0
geplaatst: 2 december 2016, 14:34 uur [permalink]
Ik weet niet hoeveel ik de track 'Graceland' al gehoord heb (een keer of 30? 50?), maar vandaag hoor ik pas voor het eerst hoe geweldig die baslijn is 👍

(lang leve een goede hoofdtelefoon 😇)