Weet iemand hoe de tracklist er uitziet wanneer je de nummers invoegt die ontbreken, maar wel in de film te zien zijn?
Ik heb i.i.g. de 2pac track vervangen door de onbesmeurde raploze originele versie en rick ross weggelaten omdat ik een bloedhekel aan de meeste hip-hop heb.

Vind dit dan ook de enige 2 minpunten aan deze soundtrack.

Goed wat het marketinginstrument gedeelte heb je gelijk, maar als iemand het recht heeft zich gewichtig op te stellen, dan is het wel een van de grondleggers van de Metal: Ozzy.

Men gaat overigens volledig aan het belangrijkste punt voorbij dat ik heb willen maken, namelijk dat deze pretentieuze band te veel aandacht krijgt ten nadele van vergelijkbare bands.

Gefrustreerd ben ik zeker.
Helaas kom ik af en toe in situatie's terecht waar er geen ontkomen is aan de misbaksels van GnR. Bijvoorbeeld wanneer ik boodschappen doe en de verkrachting van Knockin' On Heaven's Door voorbijkomt op de supermarktradio. Hoe mensen het angstaanjagende geluid van die langzaam gewurgde puppy in de openingsseconden kunnen verdragen , is me nog steeds een raadsel. Het is toch jammer dat er niet zoiets bestaat als Animal Cops.
Ook wanneer ik naar het verder alleraardigste Top2000 tv-programma zit te kijken en dit komt langs dan schieten mijn traanbuizen vol van zoveel onrecht. I.p.v. dit had er bv veel beter een Changes of Planet Caravan kunnen worden gedraaid.

Tot slot, wanneer harde gitaarmuziek ter sprake komt is er altijd wel een onnozelaar die het waagt over GnR te beginnen maar niet bekend is met eerder genoemden.
Om die mensen een gunst te verlenen, heb ik dit goed onderbouwde pleidooi achtergelaten op een forum bedoeld voor discussie over popmuziek.
Uiterlijkheden en imago hebben daar altijd deel van uitgemaakt (Elvis' bakkebaarden en vetkuif) en mogen daarom ter discussie worden gesteld.


Nogmaals, luister naar:

AC/DC
BLACK SABBATH
MÖTÖRHEAD

Merkwaardig dat de waarderingen van dit album zo ver uiteenlopen.
Vooral de lage score door degenen die Superunknown wel hoog aanslaan is curieus.
De kwaliteit van dit album verschilt echt niet (veel) van Down On The Upside.
Sterker nog: het klinkt ondanks de 16 jaar tijd die er tussen ligt, als een logische opvolger.

Ikzelf ben zeer content met de terugkeer van de koningen van de grunge.

Halve ster aftrek omdat het grootste deel van de originele opnamen in mono waren maar hier omgezet zijn in nep-stereo.