Het artwork is inderdaad... nogal lelijk. Dat kan gelukkig niet van de muziek gezegd worden. Het begint werkelijk fenomenaal met Disposable Heroes. Een nummers waarvan je je op voorhand niet kunt voorstellen dat het werkt in een akoestische setting, maar door een vrij radicale verandering van de arrangementen klopt het helemaal. Meteen valt op dat James fantastisch bij stem is en dat zal het hele concert zo blijven. Overigens spelen ook de overige muzikanten bijzonder goed en dat moet ook wel, want in een akoestische setting heb je niks om je achter te verschuilen. En ja, ook Lars kwijt zich wat mij betreft prima van z'n taak. Hier moet wel vermeld worden dat er (voor het eerst?) 4 extra muzikanten op het podium staan om Metallica te helpen. Dat kun je een zwaktebod noemen, maar ik denk dat het alleen maar toevoegt aan de sfeer.

Behalve Disposable Heroes mag The Four Horseman ook gerust als een verrassing gezien worden. Hier blijven de heren dichter bij het origineel en het werkt wonderwel. Ook afsluiter Hardwired wordt nagenoeg hetzelfde gespeeld als het origineel en ik vind het eigenlijk wel grappig om te horen hoe vooral Lars zich moet inhouden. Omdat het intro hetzelfde gespeeld wordt als de elektrische versie, verwacht je dat Lars keihard invalt, maar dat gebeurd natuurlijk niet. Enter Sandman wordt dan weer in een ander arrangement gespeeld, wat tot een heel ander nummer leidt als het origineel, maar wederom werkt het erg goed.
Een nummer wat ook opvallend goed werkt akoestisch is All Within My Hands. Door hun goede doelen organisatie naar dit nummer te vernoemen was Metallica wel verplicht het te spelen en in deze setting blijkt het zowaar een prima nummer te zijn.

Ik wil hier nog wel even melden dat ik Bleeding Me echt een fantastisch nummer vind (zowel in deze akoestische versie als het origineel). Ik vind het dan ook onbegrijpelijk dat ze dat nummer nooit in een regulier concert spelen. Ik vind het sowieso onbegrijpelijk dat Metallica op Fuel na Load en Reload volledig negeren tegenwoordig, maar dat is een ander verhaal.
De covers zijn allen erg goed gekozen en worden goed uitgevoerd, vooral When A Blind Man Cries en Please Don't Judas Me zijn erg mooi.

Ik ben erg blij dat ik het vinyl heb aangeschaft. Het was bepaald niet goedkoop, maar het klinkt fantastisch en het vinyl ziet er ook nog eens erg mooi uit (blue marble). Een vergoeding voor de lelijke voorkant, zullen we maar zeggen. Gelukkig staat de plaat ook op Spotify (en ongetwijfeld andere streamingdiensten), dus iedereen die het vinyl niet wil kopen kan toch van dit geweldige concert genieten.