Casino Royale is een erg goede Bond soundtrack. Sterker nog dit is David Arnold beste Bond soundtrack tot nu toe.

In Die Another Day was Arnold een beetje de weg kwijt. Arnold schoot door met het gebruik van elektronica. Gelukkig blijft de elektronica bij Casino Royale grotendeels afwezig . Met Casino Royale hebben weer een echte Bond soundtrack.

Bijzondere aan deze soundtrack is dat het Bond thema grotendeels afwezig is. Soms word er wel naar gehint bijvoorbeeld in het nummer Trip Aces, maar echt voluit word het pas gespeeld in het nummer The Name's Bond... James Bond. De reden dat we het Bond thema pas aan het eind van de film en het album voluit horen is dat Bond in deze film nog een beetje Bond moet worden. En aan het eind van de film heeft Bond een karakter ontwikkeling door gemaakt is hij wat meer de Bond zoals we hem kenden. En dan kan dus het Bond thema voluit worden gehoord. ( Vreemd genoeg lijken de Bond makers in Quantum of Solace die karakterverandering van Bond al weer vergeten te zijn, maar dit even terzijde ).

Maar ondanks dat we het bondthema nauwelijks horen ademt deze soundtrack erg veel Bondsfeer uit . Waar deze soundtrack in uitblinkt is de romantiek. David Arnold heeft erg romantische muziek gecomponeerd compleet in de stijl van John Barry. We hebben voor de meeste romantische muziek het erg mooie Vesper theme. Dit is echt een prachtig thema gespeeld op de piano. Dit thema is voor het eerst te horen in de track Dinner Jackets en komt hierna regelt terug in de score in verschillende versies. Het komt bijvoorbeeld heel erg triest terug in de track Death of Vesper. We krijgen in deze track een erg droevige versie te horen van het thema. Ook een hele goede track waar dit thema in terug komt is City of Lovers. Een erg romantische track helemaal in de stijl van Barry. Tevens is dit wat mij betreft de beste track van dit album.

Ook helemaal in de stijl van Barry is dat de titelsong instrumentaal terug komt in de score. ( helaas staat de zang versie van You Know My Name niet op de score ). Zowel in de actie stukken als in de meer rustige stukken komt de titelsong om de hoek kijken. Naast het Vesper thema heeft David Arnold nog een romantisch thema gecomponeerd namelijk het Solange thema. Een heel mooi strijkers thema ook helemaal in de stijl van Barry dat terug komt in de tracks Solange, en Trip Aces.

Dan de actie muziek. Het beste actie nummer horen we meteen in de eerste track African Rundow. Briljante actie muziek voor een briljante actie scene. Een nummer met lekker veel percussie en die typische Barry/ Bond blazers. Geen enkel ander actie nummer in de score haalt het niveau van African Rundow.

Na African Rundow is het Miami International de actie track die meeste indruk maakt. In de eerste helft van het nummer word de spanning opgebouwd en in de tweede helft knalt het orkest eruit en krijgen we een geweldig tweede helft te horen. Het nummer sluit fantastisch af met toch nog wat elektro in de vorm van een elektrische gitaar.

Plaats drie voor het beste actie nummer gaat naar Stairwell Fight. Dit nummer heeft een fantastische opbouw en je krijgt stukken te horen uit de het nummer African Rundow. De rest van de actie nummers op deze score zijn wel aardig, maar ook niet meer dan dat. Vooral de laatste twee actie tracks The Switch en Fall of a House in Venice waren niet echt bijzonder. Niet dat ze slecht zijn maar ze halen bij lange na niet het niveau van de eerder beschreven actie tracks. Het is eigenlijk wel opvallend dat hoe verder je raakt in de score, hoe minder de actie nummers worden.

De poker scene,s worden begeleid door hele rustige en toch spannende nummers. Maar toch zijn deze nummers wel wat saai om te luisteren. Ik sla de tracks Bond Wins It All en Bond Loses It All en The Tell ook regelmatig over als ik deze score beluister.

Het album sluit fantastisch af met de track The Name's Bond... James Bond waar het Bond thema fantastisch voluit gespeeld word. Een erg mooie afsluiting van dit album.

Al met al heeft David Arnold voor Casino Royale een erg goede Bond soundtrack gemaakt. Die erg doet denken aan het vroegere werk van de grootmeester in het componeren van Bond soundtracks, John Barry.

4 sterren

Ik heb laats deze soundtrack nog eens beluisterd. Wat mij toch wel opvalt is dat er behoorlijk wat elektronica in deze score zit. Meer dan ik mij kon herinneren. Maar echt storen doet de elektronica nog niet. Arnold weet hiermee nog redelijk maat te houden. ( iets wat soms later niet het geval is ). Maar toch hoefde die vele elektronica van mij niet zo. Voor de duidelijkheid: ik ben in principe niet tegen het gebruik van elektronica in een soundtrack, maar de manier waarop het soms gebruikt wordt door Arnold ( en sommige van zijn collega componisten ) vindt ik herrie.

De score begint in ieder geval met een groots orkestraal stuk met de track White Knight. Dit is meteen een binnenkomer van jewelste. Eigenlijk ook wel meteen de beste track van het album. The Sinking of the Devonshire vindt ik ook een erg goede track. De track Company Car bestaat uit een goede moderne versie van het bondthema. Je hoort de gitaar versie op een moderne manier. Goed werk Arnold !! De track Paris and Bond introduceert een mooi liefdes thema. Dit thema is redelijk in de stijl van Barry gecomponeerd, wel is het thema wat bombastischer is dan Barry,s liefdes thema’s.

Beetje in het midden van de soundtrack neemt de elektronica wat meer de overhand. Van mij hoefde dit niet zo. Zo track als Backseat Driver hoef ik niet twee keer achterelkaar te horen, terwijl ik bijvoorbeeld White Knight wel een paar keer achterelkaar kan luisteren. Backseat Driver vindt ik toch een track waar ik sommige stukken door de elektronica herrie vindt. Voor wat meer orkestrale actiemuziek kom ik dan weer redelijk aan mijn trekken in de track Bike Chase.

De track Kowloon Bay vindt ik behoorlijk mooi. De soundtrack eindigt met track 16 t/m 18 wel een beetje tegenvallend. De ( actie ) muziek vindt ik deze laatste paar tracks ( op de momenten dat het bondthema te horen is na ) niet meer dan aardig. Wel goed dat in die tracks de elektronica niet te overheersend is en de muziek grotendeels orkestraal is.

Al met toch wel een behoorlijke soundtrack van Arnold. Dit is een soundtrack met veel orkestrale muziek. Ook zit er toch wel redelijk wat elektronica in deze soundtrack. ( meer dan ik mij herinner ). Maar echt storen doet het op een paar momenten na in deze soundtrack niet. Dit is ook een soundtrack waar je toch goed de invloed van Barry hoort. Zie bijvoorbeeld de schelle blazers en het eerder genoemde liefdesthema.

3,5 ster.