Mooie avontuurlijke orkestrale soundtrack van Maurice Jarre. Het hoofdthema van deze soundtrack vindt ik erg goed. Het is een groots thema dat een oosterse klank heeft. Het thema wordt geïntroduceerd in de geweldige Overture. Deze Overture is een hele goede binnenkomer van deze soundtrack. Het hoofdthema komt vaak terug in de score, maar dit stoort helemaal niet.

Naast het hoofdthema bestaat de soundtrack o.a. uit mysterieuze en sfeervolle muziek. Voorbeeld van een track met zo soort muziek is That Is the Desert.

De muziek op deze soundtrack is soms ook lekker actie vol. Voorbeeld van zo actie volle track is Arrival at Auda’s Camp.

De track The Voice of the Guns is niet bij iedereen in de smaak gevallen zie ik, maar ik vindt de track wel leuk om te horen. Ik vindt het een leuk marsmuziekstuk

Al met al vindt ik dit zeker een album wat een aanrader is om eens te luisteren.

4 sterren.

Echt bijzonder of goed vindt ik deze synthesizer score van Jarre niet. De muziek is behoorlijk dreigend, maar nergens weet de muziek mij echt te grijpen. Ik vindt het een beetje een saaie score. Beste tracks zijn Building the Barn en Beginning of the End. Echt slecht is de muziek niet, zoals gezegd komt er een goede dreiging uit de muziek. Maar deze muziek zal ik niet gauw een tweede keer luisteren.

2,5 ster.

Leuke vrolijke soundtrack van Giacchino. Het belangrijkste thema van de soundtrack wat meteen aan het begin van de eerste track wordt geïntroduceerd is een mooie en redelijk makkelijk om te onthouden. De eerste track is trouwens nog niet echt een vrolijke, het is een mooie rustgevende track. Er zitten nog wel wat meer van die mooie tracks op de soundtrack. Tears of Joy is zo track. De eerste helft van de track Joy Turns to Sadness / a Growing Personality is ook mooi rustig. Maar over het algemeen is dit een redelijk drukke, doch leuke soundtrack om te luisteren. Echt memorabel of heel bijzonder is het allemaal niet. Maar toch zorgt deze soundtrack voor een leuke luisterervaring.

3 sterren.

Goede orkestrale soundtrack van Giacchino. De muziek is erg groots en actievol. De rol van het koor is groot. Het thema wat voluit gespeeld wordt in track 3 is toch wel een beetje het hoofdthema. Dit thema komt het vaakst terug. Ik vind het een redelijk goed thema. Track 3 vindt ik trouwens het eerste hoogtepunt van de soundtrack. De rol van het koor is geweldig.

The Abrasax Family Tree is een van mijn favoriete tracks. Het begint krachtig. Dan wordt het wat rustiger. Dan komt het koor erbij en krijgen we erg goede mysterieuze muziek. Halverwege wordt de muziek erg groots en krijgen we een machtig muziek stuk waar je u tegen zegt. Het geheel eindigt dan weer wel redelijk rustig. Dit wordt dan vervolgt met een de zinderde actie track genaamd The Shadow Chase.

Tussen de actie door krijgen we soms ook wat rustigere muziek te horen. Digging Up The Flirt is een track met wat rustigere muziek. A Wedding Darker en Regenex Is People! zijn ook twee tracks die grotendeels rustig verlopen.

De ene laatste track is toch ook wel een erg goede, het begint rustig, maar daarna krijgen we een erg goede muzikale finale. Met de redelijke actie track Flying Dinosaur Fight with Guts sluit de soundtrack af.

Al met al een sterke score die zeker wel een aanrader is om eens te luisteren.

3,5 ster.

Goede avontuurlijke score van Michael Giacchino. De score is gecomponeerd in de stijl van Williams. Thema’s van Williams komen ook terug in de score zoals bijvoorbeeld in de track Welcome to Jurassic World. Het is leuk dat de thema’s van Williams terugkomen. Maar Giacchino komt ook met eigen thema’s aanzetten. De thema’s halen het niet bij die van Williams, maar de thema,s zijn toch goed gecomponeerd. In de track As the Jurassic World Turns hoor je het hoofdthema van Giacchino in volle glorie. Het is een groots thema wat mij zeker wel is bijgebleven. Het hoofdthema komt vaak terug in de score. Mooiste versie is te horen in de track Nine to Survival Job.

Speciale vermelding voor de track Our Rex Is Bigger Than Yours. Dit is de meest epische track van het album. In de track hoor je o.a. een grootse versie van het hoofdthema van Giacchino en het koor laat in deze track geweldig van zich horen.

3,5 ster

Never Say Never Again is op zijn zachts gezegd een verschrikkelijke Bond score. De score heeft totaal geen Bondsfeer. De score werkt in de film afstotend en is ook om gewoon los te beluisteren een verschrikking.

Dat het James Bond theme niet te horen is logisch. Maar dat hoeft dan ook weer niet te betekenen dat de score dan maar weer totaal geen Bond sfeer hoeft te hebben. De componist van deze film Michel Legrand komt ook niet met een ander nummer wat qua stijl te vergelijken is met het Bond thema.

Deze score ademt geen Bondsfeer uit en daarnaast zijn de nummers ook gewoon niet om aan te horen. De titelsong van Lani Hall vond ik ook niet al te best.
Geen enkel nummer op deze soundtrack is goed. Ze zijn allemaal verschrikkelijk. Deze soundtrack is echt een wanproduct.

0,5 ster

Theme from Serpico vindt ik een prachtig en ontroerend muziekstuk. Dit thema komt een aantal keren in verschillende variaties terug op de score. De score bestaat vooral uit jazz muziek. De jazz muziek luistert lekker weg.
De track Alone in the Apartment vindt ik toch wel een nummer wat het vermelden waard is. Ik vindt het prachtig en rustgevend jazz stuk met mooie rol voor trompet en saxofoon. ( als je goed luistert hoor je ook flarden van het hoofdthema in dit nummer ). Shoe Shop vindt ik ook een goede jazz track, hierin is het hoofdthema erg duidelijk te horen. De soundtrack sluit naar mijn mening met track 10 erg mooi af.

3,5 ster

De eerste Bond soundtrack vind ik een matige.

De eerste track is meteen het hoogtepunt van het album: Het door het Monty Norman geclaimde James Bond theme. Ik heb weinig toe te voegen aan de discussie die hier een aantal jaren geleden is gevoerd over het James Bond theme. Monty Norman heeft weliswaar een deel van het nummer geschreven maar het is duidelijk dat het thema zonder John Barry nooit zo grote hit kon worden.

De rest van de muziek is matig. We krijgen typische Caribische muziek voorgeschoteld. Het past aardig bij de film maar echt goed is de muziek niet. Het beste nummer , naast het Bond thema natuurlijk, vind ik Jump Up te horen in track 4 en 10.

Al met is Dr No een soundtrack die goed past bij de eerste Bond film Dr No , maar naast het James Bond theme is de soundtrack nergens echt goed .

2,5 ster.