Goede avontuurlijke orkestrale soundtrack van James Newton Howard.

De soundtrack begint met het liedje Where the Dream Takes You. Ik vind het op zich wel een aardig liedje, maar het liedje is niet echt in de stijl van de rest van het album. De track The Submarine is een leuke redelijk vrolijke track. In deze track wordt ook een mooi groot opzwepend thema geïntroduceerd wat nog wel een aantal keer terugkomt. Een leuke binnenkomer deze track. Eigenlijk is de eerste helft van de soundtrack avontuurlijk en licht vrolijk van toon. Beste track van de eerste helft is The Leviathan. Dit is een erg goede actie track.

De soundtrack is naar mijn mening op zijn best in de tweede helft. Die tweede helft begint met de track Milo Meets Kida. Vanaf die track word eigenlijk de soundtrack nog beter en spectaculairder. Howard weet vanaf deze track ook een exotische sfeer te geven aan de score.

The City of Atlantis is echt een geweldig nummer. Vanaf 1.42 laat het orkest zich even helemaal gaan. Het thema wat voluit wordt gespeeld in dit nummer is ook geweldig. Dit thema komt ook een aantal keer terug op de soundtrack. Zoals bijvoorbeeld in de track The Crystal Chamber. Dit nummer is voor mij het hoogtepunt van de score. Het orkest ( en het koor ) laat geweldig van zich horen. Het eerder besproken thema komt geweldig terug. Going After Rourke doet het wat rustiger aan, maar vindt ik ook een mooie en op sommige momenten ook een emotionele track. De track eindigt actievol en is zo een mooie opstap naar de track Just Do It. Die track begint lekker actievol met veel koperblazers als vanaf 1.03 het koor erbij komt wordt het nummer past echt geweldig. De muziek wordt zeer groots en bombastisch en ergens ook wel emotioneel.

Met track 18 sluit de soundtrack op een mooie grootse wijze af.

Al met al vindt ik dus een erg goede soundtrack.

4,5 ster.

James Newton Howard heeft voor deze Dysney film prachtig werk afgeleverd.

In de eerste track worden de twee voornaamste thema,s geïntroduceerd. Beide thema,s hebben betrekking op de hoofdpersoon Maleficent. Als eerst krijgen we een wat duister thema te horen. Dit thema scoort de donkere kant van Maleficent. Vooral dat vrouwen koor erbij maakt dat dit thema echt zorgt voor kippenvel. Daarna krijgen we het goede thema voor Maleficent. Het is een prachtig thema. Howard laat in de eerste track het orkest ontploffen met dit thema om daarna heel zachtjes te eindigen.

De eerste track is een waar meesterwerk en word eigenlijk nog maar een keer overtroffen in de track Maleficent Flies. Als ik deze track luister dan kan ik alleen maar aan die geweldige scene denken dat Maleficent vliegt in dat prachtige sprookjesachtige landschap.


Deze soundtrack is een aangename luisterervaring. Rustige, mooie tracks worden afgewisseld door donkere actie tracks. De donkerste track is The Christening. Het bezorgt je echt de rillingen als je het luistert. Deze track scoort ook tevens het donkerste moment in de film. In de film vervloekt Maleficent Aurora.

De beste actie track van deze score is Maleficent Is Captured. We krijgen 5 minuten lang heerlijke bombastische actiemuziek voorgeschoteld. Vooral de laatste 2 minuten zijn de moeite waard. Een andere goede actie track die het luisteren waard is Battle of the Moors.

Van de wat rustigere tracks vind ik vooral True Love's Kiss en Aurora in Faerieland er boven uit springen. In de eerst genoemde track horen we een prachtige sombere versie van het goede thema van Maleficent. De tweede track is een track dat op een hele goede manier een sprookjes gevoel weet op te roepen.

Al met vind ik dat James Newton Howard voor Maleficent prachtige muziek gemaakt. Je kan deze muziek ontzettend vaak luisteren, het verveeld nooit.

5 sterren.

Erg mooie soundtrack van James Newton Howard.

De thema’s in deze score zijn droevig, maar ook erg mooi en mysterieus. Grootste deel van het album is in een mooie, rustige, mysterieuze en droevige stijl gecomponeerd. Inderdaad prachtig vioolspel van Hilary Hahn krijgen we op deze soundtrack te horen. Mooiste tracks vindt ik What Are You Asking Me? en The Gravel Road.

Naast de mooie rustige muziek heeft deze soundtrack ook een paar goede intense suspense/actie stukken. Ik heb het bijvoorbeeld over de track Those We Don't Speak Of. Deze track laat je echt even schrikken na de rustige muziek die je ervoor hebt gehoord.

Ik vindt toch wel dat je kan zeggen dat Howard met deze score een meesterwerk heeft neergezet. The Village vindt ik een van zijn beste werken.

5 sterren.

Goede onheilspellende soundtrack van Goldsmith. Goldmsith weet een erg eng en mysteries sfeertje neer te zetten. Vooral track 2 is erg angstaanjagend met de nodige schrik momenten.

The Omen vindt ik een goede soundtrack.

Goldsmith komt voor The Omen met een erg goede en effectieve horror score aanzetten.
Goldsmith maakt gebruik van een grootst koor. Dit koor klinkt angstaanjagend en zelfs een beetje naargeestig op sommige momenten. Dit album zet ik eigenlijk niet op tijdens een andere activiteit, want dit album is daarvoor niet geschikt. Ik zet dit album alleen op als ik daarvoor in de juiste stemming ben. Als ik in de juiste stemming ben, kan ik genieten van deze muziek.

Naast enge horror koor muziek hebben we ook suspense muziek. De suspense muziek dat voor een groot deel op strijkers word gebracht is ook erg goed. Er is ook een liefdesthema. Van dit liefdesthema ben ik wat minder fan. Ik vind het liefdes thema wat emotieloos.

De beste track vind ik The Killer Storm. Dit is een heerlijke angstaanjagende track. Het koor en de strijkers en de blazers werken goed samen. De track eindigt erg sterk.

Al met al heeft Goldsmsith voor The Omen erg goede muziek gemaakt. Dit was trouwens ook de enigste film waarvoor Goldsmith een Oscar won.

4 sterren.

Goede soundtrack van John Barry. Van de titelsong van Duran Duran ben ik niet zo hele grote fan. Maar het is toch een leuk nummer. John Barry laat het nummer een aantal keer instrumentaal prachtig terugkomen. Zie bijvoorbeeld de track Bond Meets Stacey, dit is een mooie romantische track.

In de track Snow Job wordt het actie thema van deze soundtrack geïntroduceerd. Het thema heeft wel wat weg van het thema uit On Her Majesty's Secret Servic, maar dat vindt ik niet zo erg. Het actie thema uit A View to a Kill vindt ik behoorlijk sterk. Dit actie thema komt ook een aantal keer terug. Zie bijvoorbeeld de track Golden Gate Fight.

Naast actie en wat romantiek heeft de soundtrack ook een paar spannende nummers. Vooral Bond Underwater vindt ik een erg spannende track.

Destroy Sillicon Valley is een track die ik niet ongenoemd wil laten. De track is groots en meeslepend. Het thema wat gespeeld wordt op blazers is geweldig.

Al met al is dit dus een erg goede soundtrack van John Barry

4 sterren.

Prachtige soundtrack van John Barry. Het hoofdthema wat wordt geïntroduceerd in de track The Wonder of America is prachtig. Het thema is helemaal in de stijl van Barry gecomponeerd. Het is dus een langzaam en rust gevend thema met blazers op de achtergrond en op de voorgrond veel strijkers.

Hoogtepunt is de track Flight over New York. In de track horen het Moviola thema. Dit thema is ook te horen op het gelijknamige album. Ik vindt het een erg groots en meeslepend thema. Prachtig om naar te luisteren.

Een ander hoogtepunt vindt ik de track The Automobile, the Telephone, the Skyscraper. Dit vindt ik ook een prachtige grootse track.

The Subway is ook een goede track. Het de enige wat actievolle track op deze soundtrack en het klinkt best goed.

De track Times Square and Broadway is ook een mooi, hierin horen we een jazz versie van het hoofdthema.

De soundtrack sluit met het hoofdthema in track 18 mooi af.

Al met al dus een hele mooie score van John Barry.

4 sterren.

Erg goede zwoele score van John Barry. Het hoofdthema dat Barry heeft gecomponeerd is briljant. Het thema klinkt erotisch en tevens zit er ook een bepaalde dreiging in. De rol van de saxofoon maakt het geheel nog zwoeler en erotischer. Dermate de score vordert wordt de toon van de muziek dreigender, maar de muziek verliest niet zijn zwoelheid.

4 sterren.

Diamonds Are Forever vind ik een wat mindere Bondsoundtrack van Barry.

De film speelt zich voor een groot deel af in Las Vegas en dat is goed te merken aan de muziek. We krijgen op dit album best wel veel typische Las Vegas jazz muziek voorgeschoteld, met veel gebruik van een saxofoon. Nu kan ik jazz muziek zeker waarderen en ook muziek met een saxofoon erin vind ik meestal wel mooi. Maar zoals de saxofoon in deze soundtrack wordt gebruikt vind ik een beetje irritant. Nummers als Q’s Trick, Airport Source - on the Road en The Whyte House weten mij niet zo te raken en ik kan die nummers ook niet zo waarderen. Op zich past het wel bij de film, maar ik ben niet echt fan van dit soort muziek.

Toch valt er ook bij deze score genoeg te genieten. Allereerst hebben we een erg goede Bond-song gezongen door Shirley Bassey. John Barry slaagt er zoals gebruikelijk in om de titelsong mooi instrumentaal terug te laten komen. Bijvoorbeeld in track 5 krijgen we een mooie rustgevende instrumentele jazz versie van de titelsong te horen.

Het duo Mr. Wint and Mr. Kidd krijgt een eigen thema mee. Ik vindt het een erg leuk thema. Het past wel een beetje in de Las Vegas stijl. Maar in tegenstelling tot de rest van de Vegas muziek op dit album, vind ik Vegas sausje bij het thema van Mr. Wint and Mr. Kidd wel geslaagd. Barry introduceert ons ook een agressief actie thema. Voor het eerst te horen in de tweede helft van de track Bond Meets Bambi and Thumper en het thema keert nog een paar keer terug op het album. De beste versie krijgen we te horen in de track Peter Franks. Barry heeft wel betere thema’s geschreven, maar het is een goed actie thema waar eigenlijk niks op aan te merken valt.

De tweede helft van de track To Hell with Blofeld is het hoogtepunt van het album. We krijgen een fantastisch versie voorgeschoteld van het 007 thema. ( het alternatieve Bond thema van Barry ) Tijdens het luisteren zorgt het voor kippenvel en in de film al helemaal. 007 and Counting is ook een erg goed nummer. Gunbarrel and Manhunt vind ik ook een grote aanrader.

Al met moet ik eerlijk bekennen dat ik dit Barry,s minste Bondscore vind. Dat Las Vegas sfeertje wat bijna over de hele soundtrack hangt kan ik niet zo waarderen en de tracks ( zoals Q’s Trick ) die ik in het begin noemde ben ik niet zo fan van. Toch zitten er op dit album zeker wel goede muziek stukken en de muziek past wel bij de film. Maar Barry kan beter.

3 sterren.

Enigma is de laatste film waarvoor John Barry de muziek heeft gecomponeerd. Hij sluit zijn filmmuziek carrière mooi af.

Ik lees vaak dat John Barry,s scores van de jaren negentig veel op elkaar lijken. En dat klopt eigenlijk ook wel. De scores van John Barry in de jaren 90 klinken heel romantisch. Ze zijn meestal in de stijl van Dances with Wolves gescoord. Al zijn er zeker ook uitzonderingen. Beste voorbeeld is de score voor The Specialist. Die score is ook wel romantisch, maar heeft ook veel weg van Barry,s Bond scores. Dat Barry, s scores in de jaren 90 veel op elkaar lijken word door sommige als een zwakte bod gezien. Ik ben het daar niet mee eens. Als je kijkt naar wat voor soort films Barry gescoord heeft in de jaren 90 zijn dat bijna allemaal romantische en of drama films. Niet zo gek dus dat de scores van Barry qua stijl in de jaren 90 niet zo varieert.

Ook bij deze film weer veel romantische muziek van John Barry. Enigma is dan wel een film wat te maken heeft met de tweede wereld oorlog. Maar dit is toch echt een wel een drama film. De film gaat o.a. over de zoekgeraakte vriendin van een codebreker.
Deze film leent zich voor een romantische aanpak en John Barry levert dat. Al gelijk in de eerste track horen we het hoofdthema van de film. Dit is een heel mooi , rustig thema. Een grote rol voor in dit thema is er voor de piano. In de track The Quarry krijgen we de mooiste versie van dit thema te horen. Ik moet wel zeggen dat John Barry betere thema,s heeft geschreven. Het thema is zeker prachtig, maar weet mij minder te raken dan veel van zijn andere thema,s.

Naast romantische muziek heeft John Barry ook suspense muziek geschreven. De beste suspense track is The Convoy. Deze track scoort op een goede manier de dreiging van de onderzeeërs. De track heeft veel weg van suspense tracks die Barry schreef voor de Bond films in jaren 80. Andere goede suspense tracks zijn o.a The Train en At Beaumanor.

Een keer krijgen we soort van actiemuziek te horen in de score. Ik heb het over de track Police Chase. Het verre is van het kaliber van Barry,s actie muziek in de Bond films. Maar in de film past de muziek goed.

Al met al heeft Barry zijn filmmuziek carrière met een mooie score afgesloten. Leuk feitje is trouwens dat deze score is opgenomen in Nederland met het Concertgebouw Kamerorkest

4 sterren.

Geweldige score van John Barry. Het hoofdthema van de score vindt ik geweldig en kan ik niet vaak genoeg horen. Dit is inderdaad een Barry score met voor zijn doen een redelijke frisheid. Al hoor je wel duidelijk zijn stijl in deze soundtrack.

De song Will This Be the Song I'll Be Singing Tomorrow vindt ik niet meer dan aardig, maar is wel leuk om te horen.

4,5 ster.

Mercury Rising is een mooie rustgevende score, maar ook een score met suspense momenten.
Eigenlijk is deze score heel erg vergelijkbaar met de latere score van John Barry voor de film Enigma. Beide soundtracks zijn romantisch, maar hebben ook suspense tracks.

Het hoofdthema van deze soundtrack is het thema voor Simon. Het is zoals Neo al zei echt een thema om bij weg te dromen. Dit thema steelt toch wel de show en keert een aantal keer terug in de score, waaronder een keer met een mooie saxofoon in de track Art&simon.

Deze soundtrack bevat ook een aantal suspense tracks. Twee voorbeelden zijn de tracks The Story Beginns en Rooftop Arrival. Vooral die laatste track vind ik erg goed. De track Death of Kudrow is de enigste actie track op het album. Natuurlijk heeft Barry wel betere actie muziek in zijn carrière geschreven. Maar toch vind ik het een vrij goed actie nummer.

Al met al vind ik Mercury Rising een mooie soundtrack. Jammer dat de regisseur van de film Barry,s aanpak niet helemaal kon waarderen en een deel van de soundtrack heeft verworpen.

4 sterren.

James Bond gaat de ruimte in!!!! Van mij had dat niet zo gehoeven. Echter geeft dit John Barry wel de kans om een schitterende soundtrack te maken, die toch een stuk anders is dan zijn eerdere Bond inspanningen.

Deze Bond soundtrack is een rustige. Het is allemaal niet zo bombastisch en actie vol als bijvoorbeeld Goldfinger. De soundtrack van Moonraker klinkt veel meer symfonisch en veel minder Jazz dan eerdere inspanningen van Barry voor Bond. Maar niet getreurd: John Barry,s benadering voor Moonraker is prachtig en past perfect bij de film.

De soundtrack begint met Shirley Bassey die alweer een Bond song mag verzorgen. In tegenstelling tot haar eerdere Bond inspanningen zingt Bassey een erg rustig en ook een mooi lied. ( haar andere Bond songs vind ik ook mooi ) Verwacht niet een zulke knaller als de titelsong van Goldfinger, maar meer een mooi ingetogen song. Geheel volgens de traditie komt de titelsong instrumentaal terug in de soundtrack. O.a. in de track Miss Goodhead Meets Bond krijgen we prachtige instrumentale en rustgevende versie van de titelsong te horen. De instrumentale versie die we in het begin van de track Bond Arrives in Rio - Boat Chase te horen krijgen vind ik het mooist.

Het beste nummer van het album is het ruim 6 en een halve minuut durende meesterwerk Flight into Space. John Barry komt met hele mooie hemelse muziek aanzetten. Als ik de muziek hoor, zie ik de ruimte beelden voor me. Echt geweldig gedaan.

Bij een track met de naam Space Laser Battle verwacht je misschien spetterende ruimte muziek in de stijl van John Williams. Maar dat krijg je niet. In de plaats daarvan krijgen we een soort langzame, maar o zo mooie mars. Het is muziek wat je eigenlijk niet zo verwacht bij een actie ruimte scene. Maar het werkt in de film prachtig. Erg goed van Barry dat hij niet klakkeloos Williams na doet, maar zijn eigen stijl behouwt.

In de track Bond Arrives in Rio - Boat Chase trakteert Barry ons in de tweede helft op een aangename verassing. Een versie van zijn 007 thema. Het is wel een wat langzamere versie dan we gewend zijn, en ik moet zeggen dat ik liever de wat snellere versies hoor uit de eerdere Bondsoundtracks. Maar desalniettemin vind ik ook deze versie van de 007 thema erg mooi.

Al met al kan ik alleen maar zeggen dat John Barry voor Moonraker prachtig werk heeft geleverd. Het is jammer dat de heropname van Moonraker toch niet is doorgegaan. Maar ik vind dat op de CD die er nu al is, dat daar toch wel de mooiste muziek uit de film opstaat. Ik sta te springen om een volledige heropname van Moonraker door John Barry muziek kenner Nic Raine, maar met de huidige CD ben ik ook al erg tevreden.

4,5 ster.

Dit album is een prachtige compilatie van John Barry zijn filmmuziek.

Voor dit album dirigeerde Barry zelf zijn filmmuziek. Alle nummers zijn heel romantisch van aard. Sommige nummers klinken niet precies het zelfde als het orgineel. Maar dat geeft niet. Op een track na dan.

En dat is de track Midnight Cowboy. In deze track krijgen we het beroemde mondharmonica theme te horen van de gelijknamige film. Maar het een veel langzamere versie dan het origineel met veel plaats voor strijkers. De mondharmonica heeft wel een rol, maar een kleinere dan bij het origineel. De versie die we op dit album van het thema te horen krijgen vind ik wel mooi, maar geef mij maar het orgineel.

Verder rest heb ik geen kritiek op dit album. De muziek is een genot voor het oor. Hoogtepunt is de track Dances with Wolves. In dit nummer krijgen een aantal prachtige versies van The John Dunbar Theme te horen. Inclusief een versie op de mondharmonica. Ook zitten er in deze track stukken van de reis muziek naar Fort Sedgewick. Verdere hoogtepunten zijn vooral de tracks Body Heat, Somewhere in Time en Moviola.

Voor iedereen die van rustgevende muziek houdt, is dit album zeker een aanrader.

4,5 ster.

Mooie rustgevende soundtrack van John Barry. Track 1 introduceert het hoofdthema van de score. Het is niet John Barry’s beste thema ooit. Maar desalniettemin vindt ik het thema erg mooi.
Deze soundtrack bezit in sommige tracks een soort speelsheid die we toch niet zo heel vaak van John Barry hebben gehoord. In track 2 wordt de muziek vanaf 1.17 een beetje speels. Speels wordt het helemaal in de track Child’s Play. Met speels bedoel ik overigens niet druk. De hele soundtrack straalt rust uit.

Hoewel niet Barry,s beste werk vindt ik deze soundtrack een aanrader om te luisteren.

3,5 ster.

Met Octopussy maakt John Barry weer een goede Bond soundtrack.

Octopussy is een vrij ingetogen Bond soundtrack. We krijgen niet het soort actie muziek die we later van Barry zouden horen in the living daylights en A view to A kill of wat we van hem ervoor hebben gehoord in eerdere Bond films. Maar dit soort muziek was bij Octopussy ook niet gepast. De stijl van de muziek is een beetje vergelijkbaar met die van Moonraker al gaat de vergelijking niet helemaal op omdat Barry voor Moonraker gebruik maakte van een koor en voor Octopussy niet.

John Barry komt met een paar rustige, maar tegelijkertijd ook een paar spannende nummers. Het beste nummer is The Chase Bomb Theme. Dit thema is briljant en weet de spanning in de film flink op te voeren.

Het Bond thema komt ook vaak in de film voor en dus ook in de score. Het meest voluit hoor je het Bond thema in de track The Palace Fight. Mooi staaltje actie muziek trouwens in deze track. Niet zo agressief dus als we van actie muziek gewend zijn, maar het werkt wel vrij effectief in de film.

De titelsong All Time High vindt ik niks. Gelukkig slaagt Barry er wel in om de titelsong weer mooi instrumentaal terug te laten komen in de score zoals bijvoorbeeld in de track That's My Little Octopussy. Instrumentaal is het nummer goed. De vocale versie van Rita Coolidge is dus een tegenvaller.

Naast muziek is er op deze score ook ruimte voor dialogen uit de film. Ik zie hier de meerwaarde niet van in. Het is alleen maar irritant als de muziek wordt onderbroken door korte dialogen.

Ik heb ooit is gelezen dat in de film kort het superman thema verwerkt zit. Ik heb laatst de film gezien en de score beluisterd maar ik kon dit thema nergens vinden. Heeft iemand dit thema ergens in de film of in de score wel kunnen ontdekken ? Of is het verhaaltje wat ik heb gelezen gewoon verzonnen ?

Al met al is Octopussy een vrij ingetogen maar toch een erg goede Bondsoundtrack.

4,5 ster.

On her On Her Majesty's Secret Service is een meesterlijke soundtrack van John Barry.
Ik vind deze soundtrack samen met You only live Twice de beste Bond Soundtrack . John Barry heeft voor On Her Majesty's Secret Service een van zijn beste thema,s in zijn carrière geschreven. Het On Her Majesty's Secret Service theme is een briljant thema. Ik vind het zelfs beter dan het James Bond theme.

De beste actie track van dit album is Battle at Piz Gloria. Het On Her Majesty's Secret Service komt een paar in deze track om de hoek kijken . Deze track is in de film voor een deel vervangen door het James Bond Theme maar van mij mochten wel de hele track in de film gebruikt worden.

Het lied: ,We Have All the Time in the World, is een prachtig rustig gevend jazz nummer het nummer word mooi gezongen door Louis Armstrong. John Barry laat dit nummer erg mooi instrumentaal terug komen in de score. Vooral in track 11 komt dit nummer mooi instrumentaal terug. Wat ik ook erg leuk aan deze track vind is dat je na dat je ongeveer 3 minuten dit rustige nummer hebt gehoord je plotseling keihard het James Bond theme hoort. Dat is wel even een schrik moment.

Ook de bonus tracks zijn zeker de moeite waard. Van de bonus tracks vind ik Blofeld’s Plot het beste. Dit is een erg mysterieus en spannend nummer.

Al met al is On her On Her Majesty's Secret Service een fantastische soundtrack van John Barry. De enigste track op dit album dat me niet zo aanstaat is track 5. Do You Know How Christmas Trees Are Grown? Vind ik niet een echt mooi kerst nummer. Als ik deze soundtrack beluister sla ik dat nummer meestal over. Maar verder rest is dit een uitstekende soundtrack

5 sterren.

Dit een werkelijk waar een schitterend album. Het Somewhere in Time thema is een van mooiste liefdes thema,s ooit geschreven. Eigenlijk geen woorden voor hoe mooi dat thema is. De muziek past ontzettend goed bij de film. De muziek laat je echt met de hoofdpersoon (Richard Collier ) meeleven. Dit is ook een van de mooiste films ooit gemaakt en de muziek van John Barry maakt de film alleen maar beter.

Ook krijgen we in deze film een thema te horen wat niet van Barry,s hand is namelijk Rhapsody on a Theme of Paganini van Rachmaninoff's ( track 5 in de score ). Ook dit thema is erg mooi, maar het is niet zo goed als het thema van John Barry voor de film.

Een erg trieste track is Return to the Present. Het begeleidt een triest stuk van de film en als je dit nummer voor het eerst hoort heb bijna de neiging om een zakdoek te pakken. Vooral als je de scene in de film ziet waar deze track voor gecomponeerd is krijg je echt tranen in je ogen.

Somewhere in Time mag gerekend worden tot een van de mooiste soundtracks uit de carrière van John Barry. Dit is een van de beste werken van John Barry.

5*

The Beyondness of Things is een erg mooi album. Dit is geen filmsoundtrack van John Barry maar gewoon 12 hele mooi op zich zelf staande nummers. De nummers schijnen geïnspireerd te zijn uit het leven van de componist. Tegelijkertijd zijn er ook verhalen dat het album bestaat uit muiziek van afgewezen film scores. Welk verhaal waar is weet ik niet en dat maakt voor het luister plezier ook niet uit. Het is vooral een album waar je fantasie moet gebruiken en zelf eventuele film beelden erbij moet bedenken. Tenminste dat doe ik dan.

Het album is heel rust gevend en als je druk in je hoofd voelt is dit een prima album om te rust te komen. Maar je moet wel tegen droevige muziek kunnen want bijna alle nummers zijn erg droevig. Ondanks dat er een paar jazz nummers op dit album staan. Doet de muziek maar aan Dances with Wolves of Out of Africa denken dan aan een James Bond score. Heel mooi aan dit album is de mondharmonica, prachtig gespeeld door Tommy Morgan. We horen vaak in dit album Tommy Morgan solo de mondharmonica spelen in combinatie met het orkest, prachtig. Ook heel mooi is het koor dat af en toe om de hoek komt kijken.

De beste track van dit album is de A Childhood Memory. Als John Barry echt zijn leven als inspiratie bron heeft gebruikt dan is dit geen leuke jeugd herinnering. Het is een vrij donker nummer, maar tegelijkertijd vind ik het nummer ook erg mooi. Het gebruik van het koper vind in dit nummer prachtig.

De laatste track van dit album is ook er goed. Dance with Reality is een erg sterk jazz nummer en het nummer is minder droevig dan de rest van de tracks op de soundtrack. Dit laatste nummer lijkt wel een verwijzing te zijn naar de jaren van The John Barry Seven.

Al met al vind ik The Beyondness of Thing een pracht album. Het is jammer dat deze nummers niet in een film terecht zijn gekomen want dit album is echt een meesterwerk van John Barry.

5 sterren.

Dit is een erg goed verzamel album van de werken van John Barry.

Dit album bevat veel van zijn grote filmwerken en op een paar nummers na zijn ze fantastisch uitgevoerd door het city of prague philharmonic orchestra.

Een nummer die bijvoorbeeld die bij lange na niet het origineel haalt is Midnight Cowboy: Main Theme. Op dit album is de mondharmonica veel meer op de achtergrond dan in de originele versie en dat is een verandering die ik niet ten goede vind. Maar dit is eerder uitzondering dan regel. Bijna alle nummers zijn perfect en gegeven een heel goed beeld van de film carrière van Barry. Daarnaast krijgen we nog wat bonus tracks zoals bijvoorbeeld het reclame deuntje voor de Sunsilk Commercial. Het nummer The Girl with the Sun in Her Hair. Maar het werk van de John Barry seven is niet op dit album te vinden. Dus dit album geeft een goed overzicht van John Barry,s film carrière maar niet een volledig beeld van zijn hele carrière.

De nummers die wat minder zijn dan het origineel zie ik als schoonheid foutjes. Ik als groot John Barry fan kan alleen maar genieten van dit fantastische album . Op een dag dat het regent kan je, terwijl je met iets anders bezig bent dit hele album afdraaien en in ruim 4 uur luister je dan naar een paar van de beste Movie thema,s ooit gecomponeerd. Van de spannende James Bond thema,s naar het romantische Somewhere in Time thema tot de koor passages van The Lion in Winter. Er is genoeg variatie op dit album.

Ik heb zelf John Barry leren kennen door de Bond films en onder de indruk van de muziek bij de Bond films heb ik toen dit album aangeschaft om meer muziek van Barry te horen. Door dit album ben ik pas echt fan geworden van Barry en heb ik gezien dat hij naast de Bond films ook voor een heleboel andere films goede muziek heeft gemaakt. Tevens ben ik hierdoor mij ook gaan interesseren voor filmmuziek in het algemeen. Om die reden heb misschien ook wel wat speciale gevoelens voor dit album.

5 sterren

The Ipcress File vind ik een sterke soundtrack van John Barry.

Met behulp van de cimbalom weet Barry een apart jazz geluid te creëren. De muziek klinkt misschien iets wat apart maar werkt heel goed in de film. Ook los van de film blijft de muziek overeind. Het hoofdthema word vaak herhaald. Maar het thema komt wel in verschillende variaties terug, en ik vind het thema zo goed dat ik de herhaling niet erg vind.

4,5 ster.

John Barry sluit zijn Bond carrière mooi af met The Living Daylights.

De titel song van a-ha vind ik erg goed. Het nummer komt een paar keer instrumentaal terug in de score. Bijvoorbeeld in de track Hercules Takes Off. In dit nummer krijgen we een fantastische actie versie van het nummer van a-ha te horen.

De beste actie track op dit album is Ice Chase. Orkest word op een mooie manier gecombineerd met elektronica, zonder dat het gewoon lawaai is. Het bond thema komt een aantal keer fantastisch terug in dit nummer.

Er zijn nog twee liedjes op dit album en die zijn gezongen door The Pretenders. De eerste Where Has Everybody Gone vind ik geen mooi nummer maar eerder irritant. John Barry laat het nummer wel briljant terug komen in de actie tracks. Zoals bijvoorbeeld in de track Inflight Fight. Bond en Necros hebben in de film een groot gevecht tegen elkaar in een vliegtuig en later hangend aan een net daarbuiten. De muziek past heel goed bij deze scene . Het nummer Has Everybody Gone komt ook op een rustige manier terug in de score zoals bijvoorbeeld in de bonus track Afghanistan Plan.

Het tweede nummer van The Pretenders If There Was a Man vind ik een mooi nummer maar het behoort niet tot het briljante Bond nummer ooit. Instrumentaal komt het nummer erg sterk terug tijdens de romantische scènes in de film. Bijvoorbeeld in de track into Vienna.

Van de bonus tracks is verreweg de track Exercise at Gibraltar de beste. De muziek die je hoort begeleid de opengings scene op Gibraltar. De eerste helft van het nummer bevat hele spannende muziek die de spanning erg goed opbouwt. De tweede helft van het nummer is actie en lijkt heel erg op de track Ice Chase.

Erg goed aan het album vind ik de afwisseling. Je hebt aan paar erg goede actie tracks. Er zijn een paar romantische tracks en er zijn tracks die erg doen denken aan de muziek die John Barry begin jaren 90 voor Dances with Wolves
heeft gemaakt en dan doel ik op de tracks Afghanistan Plan en Mujahadin and Opium.

Barry heeft zijn Bond carrière met deze soundtrack mooi afgesloten. Aan het eind van de film verschijnt Barry nog even als orkest dirigent. Hoewel men waarschijnlijk in 1987 nog niet wist dat dit Barry,s laatste Bond soundtrack zou zijn maakt is The Living Daylights een mooi afscheid.

5 sterren.

The Man with the Golden Gun is bij lange na niet John Barry,s beste score, maar toch vind ik de soundtrack voor The Man with the Golden Gun niet slecht.

De titel song gezongen door Lulu vind ik niet erg mooi en het behoort wat mij betreft tot een mindere Bond nummers. Echter John Barry laat het nummer wel prachtig instrumentaal terug komen in de score. Zowel in de actie als in de wat meer rust gevende nummers. De mooiste versie krijgen we in track Goodnight Goodnight. De titel song word prachtig gespeeld op strijkers. In de track hierna horen de titel song meer actie gericht terug in de track Let's Go Get 'Em. Dit is een heel goed actie nummer tot dat we halverwege het nummer misschien wel de grootse muzikale fout van John Barry uit zijn carrière horen. We krijgen de beste actie scene van de film te zien. James Bond doet weer wat spectaculairs met zijn auto…. en John Barry komt voor dit moment met een raar fluitje aan zetten. Dat had hij beter niet kunnen doen want het verpest toch voor een deel de scene en de track.

Helaas maakt elke componist fouten dus ook John Barry. Op de rest van de soundtrack heb ik weinig aan te merken. Ik vind vooral track 2 en 11 erg goed. Dit is de muziek voor de scènes in het fun House. De muziek is erg spannend en mysterieus. Ook goed vind ik dat John Barry op bepaalde momenten een goede oosterse sfeer neerzet. Zoals bijvoorbeeld in de track Chew Me in Crisly Land.

Al met al is The Man with the Golden Gun een leuke soundtrack, maar het is niet Barry op zijn best.

3,5 ster.

De film The Specialist is leuk om een keer gezien te hebben maar daar houd het ook wel mee op. De soundtrack van John Barry daarentegen is een stuk beter.

Deze soundtrack heeft een typische James Bond stijl. Mooie jazz nummers voor de liefdes scènes. En ontzettend goede en spannende muziek voor verschillende spannende scènes in de film. Ook krijgen we een paar goede koper uitbarstingen op dit album. Zoals bijvoorbeeld in de tracks The Fight of Bogota 1984. Dit zijn erg goede actie nummers.

Dit album ademt de James Bond sfeer uit. De muziek van dit album zou niet misstaan in een Bond film. Eigenlijk is de muziek te goed voor deze film.

4,5 ster.

You Only Live Twice is een erg goede Bond soundtrack van John Barry.

Dit album is heel erg sfeervol. Het album bevat prachtig en exotische nummers zoals bijvoorbeeld het mooie en droevige nummer Death of Aki of het erg mooie nummer Wedding. Het nummer Mountains and Sunsets is ook een erg sfeervol nummer waarin we een prachtige instrumentale versie horen van de titelsong.

Die titel song van Nancy Sinatra is prachtig en heel rust gevend. Niet te vergelijken me een titelsong zoals Goldfinger, maar dit nummer past erg goed bij You Only Live Twice. Nancy Sinatra zingt echt een heel mooi en sfeervol nummer.

Maar er is ook genoeg actie op deze score. Voor de ruimte scènes componeerde Barry een van zijn beste melodieën uit zijn carrière namelijk Capsule in Space. Echt een geweldig nummer dat rusting opbouwt naar een enorme climax. In het album krijgen we later nog verschillende versies van dit nummer te horen waarvan de versie in de track James Bond – Astronaut mijn favoriete versie is.

Ook een heel goed actie nummer is de track Drop in the Ocean. Geweldige actie track. Als je de film hebt gezien kan je wel raden onder welke scene deze muziek zit. De track Bond Averts World War Three is ook een heel goed actie nummer. Het begin heeft muziek stukken uit de track Drop in the Ocean en in het tweede stuk horen weer een geweldige versie van Capsule in Space.

Van de bonus tracks is de track Little Nellie de beste . In deze track krijgen we een geweldige versie van het 007 thema te horen ( het alternatieve james Bond theme van Barry ). De overige bonus tracks zijn ook erg leuk om te beluisteren en bevat erg goede en sfeervolle muziek.

Ik deel de verbazing die neo ruim 8 jaar geleden had over de volgorde van de tracks op dit album. ( en in andere Bond albums ) . Eerst komen de tracks van de originele plaat. En dan op volgorde wanneer de muziek in de film voorkomt de overige tracks. De tracks zijn dus niet ingedeeld op de volgorde van voorkomen van de film. Ik luister een soundtracks liever op de volgorde zoals de tracks in de film voorkomen. Vind de verdeling op dit album dan ook raar.

Maar goed. De rare volgorde is dan ook het enigste negatieve wat je op dit album kan aanmerken. De muziek die op dit album staat is erg mooi en erg sfeervol. John Barry heeft met You Only Live Twice een van zijn beste Bond soundtracks gecomponeerd.

5 sterren

Zulu is een van mijn favoriete John Barry scores.

De muziek voor de film bestaat eigenlijk maar uit 1 thema. Maar wat voor thema. Een thema dat mij keer op keer om ver blaast als ik het hoor. Overdonderde oorlogsmuziek in stijl. Beste track is First Zulu Appearance and Assault.

De soundtrack duurt maar vrij kort. Er word ook niet echt heel veel muziek in de film gebruikt. Barry gebruikt zijn muziek spaarzaam en zet de muziek alleen op de juiste momenten in. Dit maakt de impact van de muziek in de film alleen maar groter. Zulu is een goed voorbeeld van een film waarbij men laat zien dat het niet altijd nodig is om overal muziek in de film te plaatsen. Het is soms effectiever om de muziek maar spaarzaam te gebruiken.

Eigenlijk is de soundtrack al na track 7 afgelopen. Daarna krijg je nog muziek in een soort rock achtige stijl in Afrikaanse sfeer. Dit is niet in de film te horen en klinkt heel anders dan de voorgaande muziek. Maar ik moet zeggen dat ik desondanks nummers 8 tot en met 13 leuke nummers vind.

5 sterren.

Erg goede avontuurlijke orkestrale soundtrack van Powell.

De soundtrack verveelt op bijna geen een moment en heeft veel tempowisselingen.

De eerste track begint met rustig piano. Maar al gauw wordt de track energieker en magisch. Met Kidnapped / Galleon Dog Fight krijgen we de eerste actie track en er zullen er nog een aantal volgen. Pirates Vs Natives Vs Heroes Vs Chickens en A Boy Who Could Fly zijn twee voorbeelden van tracks met erg sterke actie muziek. Die laatstgenoemde is zelfs episch te noemen met het koor erbij.

Niet alle tracks zijn geslaagd. Track 5 en 6 met de cast of Pan hadden er van mij niet op gehoeven. Dan hebben we ook twee liedjes met Lily Allen. Something’s Not Right vindt ik een mooi lied, maar van Little Soldier ben ik niet echt een fan.

Al met al een erg sterk soundtrack. Deze soundtrack heeft erg veel muzikaal spektakel. Zeker een aanrader om eens te luisteren.

4 sterren

Voor deze eerste Harry Potter film heeft John Williams prachtige, magische muziek gecomponeerd.

Het bekendste thema van deze score is het Hedwig’s Theme. John Williams heeft in zijn carrière verschillende thema’s gecomponeerd die wereldberoemd zijn geworden. Zie bijvoorbeeld het Star Wars thema of het Indiana Jones thema. Het Hedwig theme hoort in dit rijtje thuis. Het thema is eigenlijk geschreven voor Harry’s uil, maar feitelijk is gewoon het gewoon het hoofdthema van de Harry Potter serie. Het is echt een subliem thema geschreven door Williams. Je kan dit thema niet wegdenken bij de films. In deze soundtrack gebruikt Williams het Hedwig’s Theme in bijna elke track. We krijgen verschillende variaties van dit thema te horen. Ik vind het een zo mooi thema dat het niet stoort dat het zo vaak in de score te horen is, maar ik kan me voorstellen dat sommige mensen het thema hun neusgaten uitkomt na het luisteren van deze score . Eerlijk is eerlijk. Hoewel ik mij er niet aan stoorde heeft Williams het thema toch wel te vaak gebruikt. De score word er een beetje eentonig door.

Maar hoewel soms wat eentonig word de muziek nergens saai. De magie spat van de muziek af. Maar deze soundtrack heeft ook wel wat donkere nummers. De donkerste track is The Face of Voldemort. In de film heeft Harry de confrontatie met hij die niet genoemd mag worden. Williams haalt voor deze confrontatie alles uit de kast. Echt een hele goede spannende track.

De voorlaatste track Leaving Hogwarts is een heel mooi emotioneel nummer. Het is een track die, nadat je hem hebt beluisterd. Meteen weer opnieuw wilt draaien.

Een track die ik nog even wil vermelden is The Quidditch Match. Deze track scoort een spannend partijtje zwerkbal. Dit is echt Williams op zijn best. Als ik de muziek hoor zie ik de wedstrijd voor me. Vooral de muziek als er problemen zijn met Harry,s bezem vind ik erg goed.

Al met al heeft John Williams voor deze film een hele goede soundtrack vol magie gecomponeerd.

4 sterren.

Harry Potter Harry Potter and the Prisoner of Azkaban vind ik een goede soundtrack.

Williams weet weer te zorgen voor een mooie soundtrack. Wat opvalt is dat Williams sommige tracks een middeleeuws tintje heeft gegeven. Verassende keuze, maar moeilijk te zeggen waarom, maar de middeleeuwse nummers passen best goed bij de film. Voorbeeld van zo nummer in middeleeuwse stijl is Hagrid the Professor.

Deze soundtrack is erg gevarieerd. We hebben dus middeleeuwse muziek. Maar jazz komt ook voorbij in de track The Knight Bus. Een perfecte keuze van Williams om met wilde jazz de wilde busreis te scoren. Dan heb je weer met A Window to the Past een hele mooie emotionele track. In een track als Quidditch, Third Year trakteert Williams ons weer op goede actie.

Buckbeak’s Flight is misschien wel de beste track van het album. Prachtige magische muziek heeft Williams gecomponeerd voor deze scene. Het orkest laat zich helemaal gaan. Heel mooi !
Leuke vondst in de track Forward to Time Past. Je hoort er een klok tikken. Wie de film heeft gezien snapt waarom dit erin zit.

De laatste track Mischief Managed! is deels een suite van de hele score. De beste momenten komen nog eens voorbij. Een goede afsluiter van dit album.

Al met al een mooi album van John Williams

4 sterren

John Williams is bij deze soundtrack op de automatische piloot bezig. De eerste track Raiders March is een geweldige binnenkomer. Dit wereldberoemde thema blijft fantastisch. Tussendoor hoor je ook nog het mooie Marion thema. Kortom, de eerste track is genieten geblazen. De geweldige binnenkomer biedt hoge verwachtingen die helaas niet helemaal worden ingelost.

In track 2, 3 en 4 introduceert Williams ons zijn nieuwe thema’s. Call of the Crystal is op zich wel een mysterieus nummer, Williams weet de mysterieuze sfeer goed neer te zetten. Maar als je bijvoorbeeld kijkt naar zijn ark thema voor de eerste Jones film, kan ik alleen maar concluderen dat Williams bij Crystal Skull echt wat inspiratie of motivatie mist. The Adventures of Mutt is op zich een leuk nummer om naar te luisteren, maar wat Williams bezielde om dit voor Mutt te componeren is mij een groot raadsel. Het thema klinkt veel te kinderlijk, het past totaal niet bij het personage Mutt. Hij is geen kleuter meer hoor, Williams!!!!
Irina’s Theme thema vindt ik het beste nieuwe thema wat Williams introduceert. Vooral dat koper solo moment is prachtig. Het thema past perfect bij Irina. Het thema had eigenlijk wel wat vaker gebruikt mogen worden.

The Jungle Chase is de beste actie track van het album, maar Williams heeft in het verleden laten zien dat hij veel beter kan. In dat is bij bijna alle tracks het geval. Het is in het algemeen niet slecht, maar het kon zoveel beter. In de track The Journey to Akator gaat Williams even helemaal de mist in. Het eerste deel is prachtig met het mooie Indy thema. Vervolgens krijgen we een slechte overgang naar goedkoop klinkende Mexicaanse muziek. Onbegrijpelijk dat men het in hun hoofd haalt om een nummer wat zo goed begon zo te verpesten.

Al met al was Williams terugkeer naar doctor Jones wat mij betreft niet zo succesvol. Ik hoop dat zijn terugkeer naar Star Wars eind dit jaar meer indruk maakt.

3 sterren.