Hele mooie soundtrack van Morricone.

De eerste track is een mooi, rustig en emotioneel nummer. L’étau Se Resserre is een wat dreigendere track, maar is toch ook wel redelijk rustig. En zo kan eigenlijk de hele soundtrack worden samengevat. De muziek is erg mooi en soms een beetje dreigend, maar de muziek blijft rustig. Aan het eind van de soundtrack horen we ook een typische vrouwelijke vocal zoals we dat in veel werken van Morricone horen. En zoals bijna altijd bij Morricone is de vocal ook nu weer een goede toevoeging.

4 sterren.

Il Buono, Il Brutto, Il Cattivo vind ik een heel erg goede soundtrack.

De eerste track is al meteen een van de beste. De main title is overbekend en een van de bekendste werken van Morricone. Het beste nummer vind ik echter the Ecstasy of Gold. Dit is een kippenvel opwekkend nummer. De muziek weet op een geweldige manier de beroemde scene te ondersteunen in de film als Tuco langs de graven rent. De sopraan vertolking van Edda Dell'Orso is geweldig.

Ander hoogtepunt vind ik de track La Storia de un Soldato (The Story of a Soldier). Ik vind dit een prachtig en emotioneel lied. Heel mooi !

De soundtrack eindigt met de overbekende duel muziek. Dit is een fantastische meeslepend einde van het album.

5 sterren.

Ik ben niet zo onder de indruk van deze eerste score van Morricone. Het hoofdthema van deze score is voor de eerste keer wel leuk om te horen. Maar het thema is niet erg bijzonder en bij (te) veel luisteren ook behoorlijk irritant is om aan te horen. Wat dat betreft ook wel jammer dat het thema toch redelijk vaak terugkomt in de score.

Verder een niet al te bijzondere score, leuk om eens te luisteren omdat het de eerste score is van de grote meester. Maar verder vind ik deze soundtrack niet echt een aanrader.

2 strerren.

Erg goede soundtrack van Ennio Morricone. Het thema wat geïntroduceerd wordt in track 1 is grappig en vrolijk. Het zet de toon de voor een groot deel van de rest van de soundtrack. De soundtrack is in de western stijl gecomponeerd die we van Morricone gewend zijn, maar de soundtrack is wel wat luchtiger dan bijvoorbeeld The Good, the Bad and the Ugly. Al is in Good Luck, Jack weinig luchtigheid te bespeuren. Dit is een rustig en een beetje een eenzaam nummer met een kenmerkende vocal zoals we op veel Morricone scores tegenkomen. Een erg mooi nummer !

Bij The Wild Horde is de luchtigheid terug en horen we een leuk en iets wat bombastisch muziek stuk inclusief met koor. My Fault is een soort luchtige versie van het beroemde nummer Man with a Harmonica uit Once upon a Time in the West. Leuk gevonden in deze track is de tikkende klok. ( de klok komt ook in andere tracks voor )

Ik ga niet iedere track bespreken. Ik wil nog even opmerken dat de soundtrack ook een paar van wat ik maar even noem experimentele suspense muziek heeft. Zo track als bijvoorbeeld A Dangerous Barber is niet echt toegankelijk. Ik vindt het goede muziek, maar ik kan mij voorstellen dat sommige dit soort tracks overslaan.

Ik raad ook iedereen aan om de extended versie te luisteren. Je krijgt alternatieve versies te horen van de reguliere tracks. Dit gaat gepaard met soms erg leuke resultaten.

Al met al heeft Morricone goed werk verricht voor My Name Is Nobody.

4 sterren.

Prachtige soundtrack van Morricone. Come Maddalena is zonder twijfel een meesterwerk. De opbouw van dit nummer is geweldig. Het nummer begint alleen maar met wat drums maar wordt steeds groter. Die vocal Edda Dell'Orso is geweldig.

Alsof dit nog niet genoeg is heeft deze score nog een ander heel sterk thema. Ik heb het natuurlijk over het Chi Mai thema. Dit thema zal later vooral bekend worden door het gebruik ervan in Le Professionnel.

Dan nog een vermelding voor de track Erotico Mistico. Dit is een wat aparte track, maar ik vindt het nummer erg goed in elkaar zitten. Zeker de moeite waard om eens te luisteren.

Al met is deze soundtrack naar mijn mening zeker een aanrader om eens te beluisteren.

4,5 ster.

Hele mooie soundtrack. De muziek is afwisselend. Dan klinkt de muziek komisch, dan weer erg emotioneel. De soundtrack is overwegend rustig en wat mij betreft een aangename luister ervaring. Van de wat meer recente werken van Morricone vindt ik Malèna toch wel een van zijn beste.

5 sterren.

Hele mooie soundtrack van Morricone. Vooral de emotionele nummers luister ik erg graag. De bijdrage van Edda Dell'Orso is zoals gewoonlijk heel mooi. De panfluit vind ik ook een mooie toevoeging. Ook de wat drukkere nummers kan ik wel waarderen.

4,5 ster.

Erg goede avontuurlijke soundtrack van Morricone. Ik heb de Persevance records versie beluisterd. (zie de link in het vorige bericht van neo ). Ik zal in dit bericht dan ook verwijzen naar de tracks van die versie.

De eerste track Prologue zet meteen de toon met mysterieuze muziek en koor. De tweede track introduceert de Main Title. Dit is naar mijn mening een erg aanstekelijke en goed in het oor liggende mars. Dat koor erbij maakt het ook mysterieus en episch. Dit thema komt later in de soundtrack weer aan de orde.

Een ander erg goed thema wordt geïntroduceerd in de track Temple Raid. Dit vindt ik ook krachtig thema. Het thema klinkt enigszins hysterisch maar het is ook een aanstekelijke melodie. Ook dit thema komt regelt terug in de soundtrack. Zoals bijvoorbeeld in de track Fighting The Soldiers nu ook met koor erbij wat het thema alleen maar beter maakt.

Vanna’s Death vindt ik een erg sterke track. Het begint met de main theme ( de mars ) , maar daarna wordt de muziek erg emotioneel. Erg mooi ! Dit zelfde emotionele thema komt o.a. mooi terug in de track Kalidor and Sonja.

The Chamber Of Lights vindt ik een erg mooie en mysterieuze track met opnieuw een grote rol voor het koor.

De score sluit met track 19 op een hele mooie wijze af.

Al met al vindt ik dit dus een goede soundtrack. Hierboven heb ik voor mij de hoogtepunten genoemd. Maar de soundtrack is zijn geheel zeker de moeite waard om eens te beluisteren.

4 sterren.

Mooie soundtrack van Morricone. De eerste track introduceert een groots thema met in de hoofdrol veel blazers. Een erg sterk thema als je het mij vraagt wat nog een aantal keren terug komt in de soundtrack.

Een thema wat ook een aantal keer terug komt wordt geïntroduceerd in de track Death Theme. Het een heel mooi rustig en emotioneel thema. De versie in de track Death theme vindt ik gelijk ook de mooiste. De rol van de saxofoon in dit nummer is prachtig.

In de track The Strength of the Righteous horen we het hoofdthema is zijn geheel. Ik vindt het een goed en flitsend suspense thema.

De soundtrack eindigt speciaal met de track Machine Gun Lullaby. Het begint met een kindermuziekje en langzaam wordt de muziek dreigender. De langzame opbouw van dit nummer is subliem. Goed werk van Morricone !

Al met al vindt ik dit een behoorlijke soundtrack van Ennio Morricone.

4 sterren.

Redelijk goede soundtrack. Hoogtepunt is zonder twijfel de track (L'arena). Dit vind ik een fantastisch kippenvel opwekkend nummer. De rest van de soundtrack haalt niet echt het niveau van dit nummer. Toch vindt ik de soundtrack leuk om naar te luisteren. De muziek is vaak redelijk vrolijk, maar de vrolijkheid word afgewisseld met een wat ernstigere fluit melodie. Die fluit melodie vindt ik erg goed. Maar de vrolijke muziek ( inclusief de spaanse zing tracks ) vindt ik niet meer dan aardig en niet echt bijzonder. Toch is de vrolijke muziek niet perse slecht, ik vindt het wel leuke muziek om eens gehoord te hebben.

3,5 ster

Goldeneye is een erg slechte soundtrack die bijna geen Bondsfeer heeft.

Goldeneye is een soundtrack wat zich kenmerkt door rara geluidjes en elektronica. Soms hoor je ook nog eens wat mensen raar zingen. Echt een hele vreemde soundtrack is Goldeneye. Het Bond thema komt ook op een hele vreemde manier terug in de score. Het is eigenlijk bijna niet te herkennen. Was Eric Serra dronken of zo toen hij deze score schreef ? Hoe haalt die man het in zijn hoofd om een van de beroemdste en beste film thema,s ooit zo kapot te maken ?

De ergste track van dit album is is A Pleasant Drive in St. Petersburg. Gelukkig is die track voor een groot deel niet eens in de film gebruikt.

De titel song van Titna Turner is wel aardig,maar ook niet meer dan dat. Het laatste nummer op dit album wat ook een liedje en dat nummer vond ik dan weer afschuwelijk . Naast het nummer van Turner zijn track 4,6,8,12,15 nog wel het luisteren waard. Dit zijn geen briljante nummers, maar ze zijn het luisteren wel waard. Deze nummers roepen nog een beetje Bondsfeer op.

Al met al hebben we op dit album 6 nummers die wel aardig zijn en 10 nummers die gewoon verschrikkelijk zijn. Gelukkig deed David Arnold het in Tomorrow Never Dies het een stuk beter.

1 ster