Voorganger van Steel Wheels?! Feitelijk is dat zo, maar muzikaal gaat dit toch echt niet op. Dirty Work is een heerlijke zomerse plaat van de Stones. Voor mij staan er op dit album geen missers. Wel enkele uitschieters, maar als geheel is Dirty Work toch echt onterecht als flop afgedaan. Het klinkt allemaal behoorlijk rauw en de dubby sfeer in een aantal nummers geeft het geheel toch een eigen karakter. Dit is de laatste echte stones plaat (al wist ik niet dat Watts mist op een aantal nummers). Hierna kwam inderdaad Steel Wheels en dat was een prima aanleiding om weer te touren, maar de Stones zoals ik ze kende kwamen nooit meer terug.

Beste Stones live plaat. De band speelt strak en de gitaarmuur die Wood en Richards optrekken is zo hard als beton, wat een samenspel. Dit hoor je met name als Going to a Go Go start, wat een moddervet gitaargeluid. Verder hoor je dat Jagger met zijn stem de band stuurt, hij dirigeert de hele bende. Hier zijn de Stones dus op hun best. De keuze van de nummers is verassend. Dit is tevens de laatste live plaat waarbij de Stones niet worden geholpen door een batterij toeters en achtergrondzangers en zangeressen. Hier doet Keith gewoon de backing vocals. En daarom hoor je gewoon hoe de Stones eigenlijk klinken. Het gevoel knalt gewoon van het vinyl. Als je dan hierna Flashpoint hoort dan weet gelijk dat dit echt live is, en Flashpoint een half studio album met ingemixt publiek.

Dit is een flauwe levenloze live registratie. Totaal geknipt en geplakt, fouten gerepareerd (ok op een foutje van Keith in Can't Be Seen) maar verder is dit gewoon de Stones machine zoals we die nu kennen. Al het leven is er uit geknepen lijkt het wel. En dit effect word alleen maar versterkt door de Get Yer Ya Ya's Out sample (Paint it black you asshole) aan het einde van Ruby Tuesday, waarop Jagger zelfs doodleuk nog "listen to that" zegt. Leuk geintje, maar het komt nogal kunstmatig over. Daarnaast kan je diverse bootlegs checken van deze tour, zo strak en geproduceerd klonken ze zelfs tijdens deze tour niet. Wat dus overblijft is een soort van best off die deels live is en deel opnieuw opgenomen. Een herinnering aan een leuk Kuip concert, maar als er niet bij ben geweest kan je dit net zo goed skippen.