@Bert Wasbeer: Ik snap het concept. De door jou beschreven boodschap is wat mij betreft alleen niet krachtig en origineel genoeg. U2 deed het al in hun Zooropa periode (en wat mij betreft beter). Ik mis de urgentie, of een verrassende invalshoek in de benadering van het onderwerp. Nu het concept aan me voorbij gaat, moet wat mij betreft de muziek het hier in zijn eentje opknappen. En dan blijft er voor mij weinig over om van te genieten. Dan blijft alleen de holle, lege vorm over.

Hemelschreiend mooie melodieën en de prachtige in melancholie gedrenkte stem van Gene Clark. Wat heb je nog meer nodig? Deze plaat is niets minder dan een meesterwerk van één van de grootste alchemisten in het singer-songwritergilde.

Geweldig, imponerend album. Er zijn volgens mij weinig bands die zo’n mooie serie comebackplaten af hebben geleverd. Er schieten me geen voorbeelden te binnen. Jullie wel? Bloodsports, Night Thoughts en The Blue Hour maken me zeer nieuwsgierig naar de volgende zet die Suede zal zetten.