Eind goed, al goed? Helaas niet voor Billy Joel. Jammer dat zijn imposante reeks studioalbums hiermee eindigt.

Kant A is dramatisch en draai ik nooit, kant B scoort nog een voldoende.
Zijn imposante euvre van tijdloze songs, waaronder een groot aantal klassiekers, had een betere bekroning verdiend.

Opvallend veel goede recensies voor deze cd. Die snap ik niet. Dylan klinkt gezapig, vermoeid bijna. Ik krijg geen warme gevoelens van dit concert, in tegenstelling tot sommige andere delen uit de MTV Uplugged-serie. Teleurstellende en slaapverwekkende cd.

Ik heb Bob Seger pas recent ontdekt en deze verzamelaar bevalt me erg goed! Mijn eerste indruk was ook: hé, Bruce Springsteen. En met een dergelijke associatie is helemaal niks mis. Er zijn slechtere vergelijkingen denkbaar.

Ik ga 'm nog een paar keer op repeat zetten. Luistert heerlijk weg.

In 1980 hobbelde Bruce wat achter de trend aan. Het was volgens mij met name in (de tweede helft) van de jaren '70 erg hip om een dubbelaar uit te brengen.

Bruce is trouw aan zijn formule: prettige rocknummers met teksten over alledaagse dingen. Alleen duurt dit album te lang. Wat mij betreft had van dit materiaal één goede LP samengesteld kunnen worden. Er staat gewoon te veel filler op dan goed is voor een mens. Jammer.

En die hoes helpt ook niet echt mee