Na de iets mindere worpen “Visions of Dallas” en “Lonesome Drifter” (nog steeds goed, maar niet top) is dit een mooi afwisselend album met een paar sterke nummers.

Helemaal mee eens! Vooral Odessa en July Jackson… geweldig!

Goede laatste (voorlopig?) plaat van CRB. Voor mij blijven Big Moon Ritual en Barefoot in the Head de beste CRB albums. Al eerder gezegd: de plaat heeft een poppier geluid. Zo vind ik de nummers Dice Game, Venus in Chrome en Stars Fell on California heerlijke nummers. Maar voor mij is A Smiling Epitaph het allermooiste nummer. En ook wel één met een dubbel gevoel vanwege de voortijdige dood van Neal Casal.

Fijne plaat, de stem (en ook de muziek) doet wel wat denken aan James Taylor, Bad Miracles vind ik echt top!

Dit album verdient meerdere luisterbeurten. Die zijn ook nodig, want op het eerste gehoor gebeurt er weinig. Maar hoe vaker je luistert, hoe meer het album onder je huid gaat zitten. Ook de zang is - vergeleken met May Your Kindness Remain - ingetogener. Waardoor je aandacht naar de teksten uitgaat. Er zijn geen slechte nummers, maar Burlap String, Together or Alone en Ships in the Night zijn pareltjes.