zo, dit was een lastige...

Ik heb erg uitgekeken naar dit album, het fragment wat al voor de album release verschenen was klonk erg veelbelovend en wakkerde mijn enthousiasme over '-II' alleen nog maar verder aan.

Vrijdagochtend, dag van de release, speciaal op de fiets naar het werk om zo met koptelefoon op, het album aandachtig te kunnen beluisteren. Na een half uur fietsen kom ik aan op m'n werk met nog steeds een langzaam opbouwend intro dat uit de speakers komt. Dat viel me tegen, ik had Darkspace-razernij verwacht, maar helaas... ook het resterende gedeelte bleek (voor Darkspace begrippen) rustig voortkabbelend en traag te blijven. Dit was toch wel een tegenvaller, Ik vond het vrij saai, al beviel de sfeer gedreven dynamiek en opbouw van het nummer me wel.

Nu een aantal weken en vele luisterbeurten later is mijn mening compleet gedraaid. Dit is mijn favoriete Darkspace album! De razernij ontbreekt maar inmiddels wordt dat niet meer gemist. '-II' is als een donker, beklemmend, industrieel landschap waarin, naar mate de tijd vordert er steeds meer onheilspellends opdoemt aan de horizon. Ik wordt hier inmiddels helemaal ingezogen.

Ook een compliment voor de, naar Darkspace begrippen, erg goede productie.

Ik ben benieuwd naar wat komen gaat, ik heb het gevoel dat '-II' misschien wel de intro/opmaat is naar een ongeloofelijke uitbarsting op het volgende album.

Voor degenen bij wie dit album niet meteen aanslaat. Geef het de tijd!

ik sluit me helemaal aan bij bovenstaande review. Mijn album van het jaar! Na het vorig jaar uitgebrachte 'Tanker Som Rir Natten' is dit het 2e meesterwerk van Djevel.

Zeer ondergewaardeerde band! Agressieve maar melodieuze black metal uit Noorwegen, zoals het in de jaren '90 gemaakt werd. Djevel heeft al een aardige discografie achter hun naam staan met enkel albums van hoge kwaliteit. 'Tanker Som Rir Natten' is hierop geen uitzondering. Als dit album 25 jaar eerder uitgebracht zou zijn, zou het een regelrechte klassieker geworden zijn.

van 'wel aardig' naar geweldig. 'I told Bessie' is een groei-brilliantje gebleken. Hoewel de eerste paar luisterbeurten mij nog niet helemaal wisten te overtuigen greep ik toch steeds weer terug naar dit album. Met iedere luisterbeurt werd het album interessanter, ontdekte ik nieuwe elementen in de muziek en begon ik nummers te doorgronden. 'I told Bessie' is duidelijk geen 'standaard' hip-hop album, het is bij vlagen expirimenteel, het schuurt op momenten tegen het abstracte aan. Dit zorgt, in combinatie met de stem van Elucid, voor een heerlijk onderhuids broeiend sfeertje.
Dit mag zich kwalitatief meten met beide albums die Billy Woods (met wie Elucid het duo Armand Hammer vormt) dit jaar uitgebracht heeft.

Na de eerste paar luisterbeurten vond ik het 'wel aardig' maar ook niet meer dan dat. Op een of andere manier bleef ik terugkeren naar dit album en het is gaan groeien. Inmiddels, vele luisterbeurten verder, ben ik van mening dat dit een van de beste, meest originele en bijzondere Black metal (of hoe je dit ook wil noemen) albums van Nederlandse bodem is. Een ruwe diamant!
Ik kan enkel adviseren, geef dit album de tijd en het zal je belonen.

na 2 luisterbeurten is mijn voorlopige conclusie dat dit helaas een tegenvaller is. Zoals hierboven al eerder aangegeven; het had spannender gemogen, het klinkt iets te voorspelbaar en gelikt. Madrugada speelt op safe en dat is jammer, er had meer ingezeten.
Maar wie weet blijkt het een groeiplaat en moet ik er gewoon even inkomen. Ik ben in ieder geval blij dat ik de belachelijk dure vinyl versie niet ge-pre-ordered heb.

Bijna 3 jaar na de releasedatum verhoog ik mijn stem naar de maximale 5 punten.
Voor mij is dit een album waar ik steeds naar blijf teruggrijpen, één van die zeldzame albums die maar niet gaan vervelen. Dit album zuigt je op en neemt je mee op een reis waar agressie en melodie hand in hand gaan in lange sfeervol uitgesponnen nummers.
Alles klopt hier, behalve het spuuglelijke artwork.

Dit album is langzaam aan uit uitgroeien tot een van mijn all-time favorieten. Dit is een van de weinige albums die ik altijd kan luisteren en na vele, véééle luisterbeurten nog geen moment gaat vervelen. Sterker nog, hij blijft maar groeien.

Het nummer 'Same old Eyes', afkomstig van de 'Twenty-twenty' 7" (2018) is een bloedmooi nummer (LuisterTip!) Sinds dit nummer ben ik Savannah Conley in de gaten gaan houden. Ik was haar trouwens ook vrij snel weer uit het oog verloren. Alles wat ze na deze 7" uitbracht was vrij 'middle of the road'.

Nu, een nieuw album, ik ben benieuwd.
Fast forward, 3 luisterbeurten verder. Ik ben aangenaam verrast! Wat we te horen krijgen is een fijne mix van poppy rock/alternative met een vleugje singer-songwriter. soms rammelt het (binnen de lijntjes) lekker, soms is het ingetogen. Meestal zit het er ergens tussenin.

Ik heb een zwak voor de prachtige warme stem van Savannah Conley, die me bij vlagen doet denken aan Phoebe Bridgers.
Al met al ben ik aangenaam verrast, al betwijfel ik of ik hier over een jaar nog veel naar zal luisteren.

ooh ja, Savannah Conley - Same old Eyes, Luisteren dat nummer!