Sex Pistols - Never Mind the Bollocks Here's the Sex Pistols (1977)

heb ' classis albums ' gezien over dit album , heb wel gelachen toen ik vernam dat achter de gordijnen ' live ' de grote chris spedding de gitaarpartijen inspeelde , wat een fake groepje !

Als ik het goed begrijp wil orbit zeggen dat ze een positieve invloed op de muziek wereld hebben gehad en wil Stijn zeggen dat ze, naast de positieve invloeden, ook een slechte invloed hebben gehad.

Alleen zeiden jullie dat beide een beetje ongelukkig.

Verbeter me als ik het mis heb hoor.

Nouja, ik vind 'die invloed kan ook negatief zijn' behoorlijk duidelijk, maar mijn stelling heb je in ieder geval begrepen.

Al die springerige drie-akkoorden-festivalbandjes, bah.

Dat geldt natuurlijk voor elke denkbare artiest die iets nieuws teweegbrengt. Ook nog eens erg afhankelijk van je persoonlijke smaak.

Ik vind Bob Dylan te gek, maar al die neuzelaartjes als Tim Knol, Bertolf en noem al die krukzittertjes maar op, kunnen me gestolen worden.

Metallica heeft naast dat het de deur opende voor bands als Exodus, Death Angel ook gezorgd dat we nu te maken hebben met bands als Trivium.

Ergo, ik vind het wat irrelevant voor de discussie.

Daar heb je wel gelijk in. Ik wilde in eerste instantie alleen even benadrukken dat invloedrijk zijn niet per definitie betekent dat een band alleen maar goede ontwikkelingen in gang heeft gezet.

Daar heeft Stijn wel een goed punt. Je hoort vaak dat mensen invloed meerekenen in hun beoordeling, terwijl dat nooit voor iedereen goede invloeden zijn.

De Sex Pistols worden dus ook positief beoordeeld om het feit dat ze o.a. Green Day hebben geïnspireerd, waar bijvoorbeeld ik en Stijn niet blij mee zijn (om het een beetje on-topic te houden).

Ik waardeer het niet méér omdat het een grote invloed heeft gehad. Het is enkel verwondering waarom juist dit die deuren openzette.
Juiste plaats, juiste tijd, juiste mensen. Zo gaat dat altijd. Muzikale onkunde doet er dan niet meer toe.

Wat de plaat zelf betreft, er gaat wel een lekkere braniesfeer en 'schop alles maar kapot gevoel' van uit, maar na een nummer of zes weet ik het wel. Ik luister hem nooit in één keer af. Soms begin ik vooraan, soms achteraan.
Anarchy In The UK, God Save The Queen en Bodies vind ik wel eindeloos gaaf.

Leren kennen door...Megadeth. Jawel. Hun coverversie op So Far, So Good maakte dat ik enkele jaren later deze cd ook kocht.

Who the fuck is er zowiezo blij met Green Day.....

de roots van green day liggen dan weer dichter bij klassiek dat dit plaatje

gezien de monsterhit basket case

enfin, al die credits/invloed die men the sex pistols toedicht, weinig hout, heel veel toeval en al helemaal geen vooropgezet plan

je kan de sex pistols toch niet vergelijken met green day ???!!!

Te makkelijk. De grootste hits/albums zijn vaak uit toeval ontstaan. En negen van de tien keer was men zich er niet van bewust dat men met iets groots bezig was.

@ beaster:

Maar dat doen we ook niet echt. Ik stel alleen dat dat soort groepen vast en zeker beinvloedt zijn door de Sex Pistols.

De sex pistols hebben maar één regulieren plaat uitgebracht en dat is deze. Kort en catchy, maar ook weer niet zo wereldschokkend. De muziek is wel aardig, maar een band als The Clash vind ik vele malen beter en origineler.

De sex pistols is meer een hele slimme marketing truck van Malcolm McLaren hun geniale manager. Die precies wist en aanvoelde waar de tijd rijp voor was. In dat opzicht zijn de Sex pistols zo punk nog niet, want ze zijn feitelijk een bedacht concept.
Overigens is McLaren ook verantwoordelijk voor de mode die bij Punk hoorde. Midden jaren 70 had hij een boetiek genaamd SEX in hartje Londen waar kleding werd verkocht die later bij de punk beweging ging horen. De Sex Pistols zijn dan ook vanuit die kledingzaak begonnen.
Malcolm McLaren is de enige echte punker rondom de sex pistols.

De sex Pistols hebben vanaf midden jaren 90 regelmatig een comeback geprobeerd, door gebrek aan belangstelling en tegenvallende kaarten verkoop meestal afgeblazen. Tijdens persconferenties rondom die comebacks liet Rotten nog steeds zijn blote reet zien, dertig jaar na hun debuut. Alleen was het schokkende effect er niet. Zijn reet was dik, wit en slap geworden. I.p.v. schokkeren maakte hij zichzelf onsterfelijk belachelijk.

Gave plaat zonder te veel gedoe. Weinig variatie tussen de verschillende nummers, maar dat is niet zo storend. Gewoon klasse plaat.

Ja, in principe is dit een van de weinige reëele berichten hier. Het is gewoon een vette plaat, zoals ik zelf altijd heb beschouwd: punk voor bij de barbecue. Veel gezeur over invloeden en originaliteit hier en over de overschatting ervan. De plaat valt niet te overschatten, het is gewoon lekkere wegluisterende shit, meer niet. De plaat kwam gewoon op het juiste moment op de juiste plaats, en dié bepaalde de impact die de Sexpistols hebben gehad. Het heeft gewoon geen drol met kwaliteit, originaliteit or whatso-ever te maken.
En Malcolm de enige echte punker van het stel? Vlieg toch op. De mode die punk ontwikkelde was juist gebaseerd op hetgeen de Sexpistols (ook vóór Malcolm) al uitdroegen: fuck fashion, ironisch genoeg (maar ja, we zijn nu eenmaal kuddedieren en volgen graag)
Goedkope gescheurde betekenisloze kleding, geen sieraad maar veiligheidsspeld door je lijer en alles om je te verzetten tegen de gevestigde orde.Terwijl Malcolm er juist op gebrand was lucrativiteit te scheppen. Geeft niet, hij was immers een manager, maar punk......nah....nee.
Wel had hij die Sexshop idd waar hij extremere sieraden verkocht, kinky shit. Maar ook dat was slechts een antwoord op iets dat zich al eerder ontwikkelde, in de metal/hardrockscene als ik het goed heb: Judas Priest die als één van de eerste bands het podium opging met leer, spikes en andere brute shit. Daarop volgde velen, en naarmate punkmode zich ontwikkelde werd het ook meer en meer meegetrokken door en met de (hardcore) metalscene/-mode.
Sexpistols waren dus idd niet zo bijster bijzonder, maar dat vind ik ook van Cobain en consorten: simpele rechttoerechtane power, met een beetje geluk een huishouding van meer dan drie akkoorden. Maar de impact........die was genadeloos en kan en mag gewoon niet worden onderschat..............

Gisteren zat ik op me balkon en had deze (inmiddels op) cd aanstaan: lekker hoor: zonnetje, fruitige bries, de geur van de barbecue van de buren en ik met een Palmpie in me hand........:
'We're so pretty, o so pretty.........................naeaeéééh......pretty vacant! .....is en blijft lekker!

En dat mocht ook wel eens gezegd worden ja...

God save the queen is met 'het' huwelijk in engeland weer lekker actueel.

Sex Pistols brachten de Punk op kaart. Indertijd was het een ware bominslag. Zonder muzikaal echt sterk te presteren wisten ze toch maar de media naar zich toe trekken. Maar in die schaduw waren volgens mij toch vooral The Buzzcocks die muzikaal Sex Pistols achter zich lieten. De E.P. Spiral Scratch (die in januari van '77 al uitkwam) en de L.P.'s Another Music in a Different Kitchen en Singles Going Steady (verzamel) zijn daar de voorbeelden van.

Six Pistols brachten zeker aardige muziek en waren voor velen een voorbeeld. Maar muzikaal is het niet hoogstaand.

Daar lag de betekenis van de Pistols voor de rockmuziek eind jaren 70 dan ook helemaal niet, maar dat is al eerder door onder meer Dazzler toegelicht. Ik ga niet in herhaling vallen.

Een lekkere rauwe aardige plaat van de pistols. En dat deze muziek ook nog het een en ander teweeg heeft gebracht dat was dan heel lekker mee genomen. Vooral voor de beurs!

Maar waren punks wel zo punk als ze zich voor deden? Is het gewoon niet zo dat de oude blues mannen uit de jaren 1920 /30/40 enz de echte punks waren. Dat waren de mannen die uit de kroegen gemept werden. Zij kochten geen gescheurde shirts en liepen er mee te punken. Nee die shirts waren gescheurd omdat dat gebeurd was tijdens hun kroeg gevechten. En ze geen rooie cent op zak hadden om er een te vervangen. Dit waren de mannen die jaren lang zelfs tot hun dood onderbetaald of geheel niet betaald werden. Harde mannen die geweigerd werden in hotels, motels en restaurants niet omdat ze een hanenkam droegen maar omdat het negers waren. En zwart kun je niet afscheren of veranderen als je er genoeg van hebt of rijk mee bent geworden zo word je geboren. En zo blijf je je hele leven
Harde mannen die net zo leefden als ze dood gingen. Maar hun liefde voor de muziek bleven behouden! Avond na avond bleven deze punks in de meest smerige kroegen hun ding doen. De meeste zijn al lang dood en vooral vergeten. Dood gevonden langs de weg met een guitaar en een goedkope fles sterke drank in hun knuisten. Omdat ze nooit bekend,beroemd en rijk werden. Maar wel 1 ding gemeen hadden het waren PUNKS ECHTE PUNKS.

Met dank aan Malcolm young AC/DC want hij is het die dit bij mijn weten als eerste R&R mooi verwoord in het boek AC/DC maximum rock&roll pagina 205/206. En dat al wist in 1977.....

O ja en deze punks konden ook nog eens spelen echt spelen. Rauw, Hard, vol energie en Gemeen Punk dus. Maar toen werd het blues genoemd.

Dat waren echte blues artiesten, maar geen punkers. Het enige wat de punkers wilden, was tegen de maatschappij aan trappen en de ouderen shockeren. Het 'harde jongens van de straat' imago hielp daar ontzettend bij en kwam natuurlijk ook doordat de meeste punkers een nogal arme jeugd hadden.

De blues artiesten waren de punkers van hun tijd. Dronken de sores van zich afzingend in achenebbisjtentjes.

Ik voel wel wat bij de vergelijking die Iggy maakt.

36 pagina's berichten, 472 stemmen en een gemiddelde van 3,71
Niet slecht voor Sid en de zijnen.
vb: London Calling van The Clash heeft dan wel meer stemmen, met slechts 11 pagina's komt hij er wat bekaaid vanaf. Dit is zo'n typische zomerplaat, nog enkele maandjes wachten en hij belandt weer eens in mijn discman.

In vergelijking eigenlijk wel. Dit was een album dat in zijn tijd matenloos populair was. Een album dat de muziek wereld "op zijn grondvesten deed schudden" . Desondanks nog niet eens 500 stemmen en een gemiddelde van slechts 3.71.

Lekker aggresiegf punk rock album.
Wel redelijk overschat. Maarja de plaat heeft dan ook heel veel invloed gehad.
Holidays in the Sun, God Save the Queen, Anarchy in the U.K en Pretty Vacant vind ik de beste tracks. 3,5

Sid en de zijnen? Sid heeft geen enkel creatief idee gehad. De echte helden van de Pistols , die echt kenmerkend zijn geweest voor het geluid van de band, zijn Lydon, Jones en Matlock.

Deze week in het topic 52 essentiële klassiekers uit de pop/rock geschiedenis (zie hier)

De Sex Pistols was zeker niet de beste punkgroep die in '76-'77 de straten van Londen onveilig maakte, maar wel de bekendste. Dat dankte ze natuurlijk aan manager Malcolm McLaren en aan Johnny Rotten, een geboren oproerkraaier en volksmenner. Op het moment dat de debuutelpee verscheen, had het kwartet zijn naam al gevestigd dankzij de singles 'Anarchy in the UK' en 'God Save the Queen', waarvan de release samenviel met het zilveren jubileum van koninging Elisabeth ("God save the queen / the facist regime (...) God save the queen / she ain't no human being'). De plaat is opgenomen met bassist Glen Matlock, maar tegen dat ze in de winkel lag was hij al vervangen door Sid Vicious. De langspeler opent overigens met het beste nummer ('Holidays in the Sun'). Punk wou komaf maken met de uitwassen van de stadionrock en het gerne staat bekend als onstuimige muziek met scherpgetande gitaren en daverende drums. Inzet was belangrijker dan techniek. Maar de Sex Pistols waren zeker geen non-muzikanten. Gitarist Steve Jones schaamde er zich niet voor af en toe te soleren. Het viertal wilde rock-'n'-roll weer gevaarlijk maken, maar klinkt heden ten dage allesbehalve angstaanjagend, want ondertussen is er veel extremere muziek. Wat eigenlijk betekent dat de missie toch geslaagd is.
(bron: De Cultuurkenner, DM, 1999)

Voor mij voornamelijk een plaat die hoort bij zo'n periode die je bewust moet hebben meegemaakt om hem te waarderen. Dat is met mij niet het geval; ik was 6 jaar toen dit uitkwam.
Het is ook niet nodig om de historische waarde van dit werk of de betekenis van de Pistols te duiden - dat is al meer dan genoeg gedaan. Blijft over: de muziek. Dat is een kwestie van smaak. Laat ik kort zijn - het is niet aan mij besteed. Het komt mij heel gekunsteld over. Het is niet dat ik niks met punk heb - Dead Kennedys bijvoorbeeld is goed, evenals Hüsker Dü. Het authentieke 'punkgevoel' blijf ik toch het meest houden bij Fun House van The Stooges. Daar staat het aanstellerige gejengel van Johnny Rotten - sorry, erg ongenuanceerd van me, maar zo ervaar ik zijn voordracht nu eenmaal - toch mijlenver vandaan.