Jij was vroeg!
Snel ff opzoeken om eens flink wakker te worden geschud.

Toen ik de bandnaam zag dacht ik eerst dat het van de gitarist van de Bad Brains was. Dat had ik mis, ik ben hier zeer benieuwd naar. Vanmiddag maar eens luisteren.

Lijkt me iets dat ik zeker moet horen.

Eerste nummer schalt hier door de boxen, wat een heerlijk nummer om je zondagochtend mee te beginnen, zeg!

Niet verschieten bij het laatste nummer .

Haha, inderdaad

Van dat laatste nummertje staat niets op de albumhoes. Wel op het label van de plaat zelf. Zo'n beetje een hidden track dus.

Ziet er een ideaal plaatje uit voor een weer-moeilijk-wakker-worden-maandagmorgen! Gaat zo meteen op...

Ik heb het nog niet binnen weten te trekken, maar het ziet er goed uit.
Het mooie weer zorgt er altijd voor dat ik in een ideale crossover stemming ben.

Nuclear Assault vind ik een goede vergelijking aangaande de verhouding metal-hardcore, want dit gaat wel veel meer richting metal dan hardcore. Voor de rest echter heeft het natuurlijk niks te zien met Nuclear Assault. Echt overtuigd ben ik niet na een eerste luisterbeurt, al is het een leuke plaat om te beluisteren (geen gebrek aan afwisseling, solo's en tempowisselingen), maar het mosh-gehalte, wat toch een belangrijke factor is bij dit soort muziek, lijkt me nogal zwak (mak). Gaat in ieder geval deze week nog vaker gedraaid worden.

Ter 'verdediging'.

'Dit soort muziek' is in dit geval Wreckage in Flesh van Dr. Know en daarin is dat gehalte naar mijn mening zo belangrijk als het erin aanwezig/afwezig is. Anders wordt de kar toch voor het paard gespannen.

Een verrassende keuze van Kronos. Ik had een heel andere 80's album verwacht. De 2 keer dat ik Wreckage in Flesh heb beluisterd is het beide keren zeer goed bevallen.
Tot nu toe het besste album van ronde 4

Hier is de kar reeds gespannen.... en zo creeer je toch bepaalde verwachtingen.



Of om het paard terug voor de kar te zetten: Dit is een thrash & hardcore beinvloede metal plaat gemaakt door een voormalige hardcore-band.

(Maar ik geef graag toe, na herlezing van je stukje, dat ik teveel gefocust was op het hardcore element in mijn verwachtingen bij dit album.)

Trash Talk

Heb hem 2x opgezet en kan er eigenlijk niets mee. Vind de productie niet eens storend maar de songs boeien met niet. Al vind ik revelation wel een lekker nummer. Geef er (nog) geen cijfer aan, maar denk ook niet dat ik het nog ga luisteren.
Wel een originele inzending voor Metal-album van de week

Ik zou zeggen dat hier de boog werd gespannen.

En de pijl werd afgeschoten na gefocust te hebben op de steeds toenemende metal invloeden eind jaren tachtig.

In het bijzonder interessant voor dit topic toch, die evolutie.

Een leuk album om bij te airdrummen!! Verder doet het me denken aan de tijd dat ik nog op een skateboard stond! Leuk...maar na een stuk of 4 nummers ben ik de zang wel zat! Perfect voor de shuffle dat dan weer wel!

Betrayal at Bespin redelijke post metal, dat het halve album akoestisch is helpt niet echt. Niet iets wat ik vaker ga luisteren.

Goedemiddag heren,

alweer de vierde inzending van mijn kant.
Eerste drie inzendingen waren:

Disillusion - Back to Times of Splendor (2004)
Vektor - Black Future (2009)
Winterfylleth - The Mercian Sphere (2010)

Tijdens de continue zoektocht naar nieuwe muziek kwam ik de volgende band tegen: Agrypnie.
Een (opnieuw) Duitse band die inmiddels 3 albums heeft uitgebracht maar waar weinig tot geen aandacht aan besteed is op MM.

De eerste 2 albums heb ik nog niet beluisterd maar het derde album die ik bij deze indien heeft me volledig weggeblazen.

Agrypnie - 16[485] uit 2010

Opnieuw gekozen voor een Black/Death-metal album met epische trekjes. Een zeer degelijke productie met stuwende pakkende riffs.
Zang is volledig in het Duits. Met het nummer "Morgen" kwam ik in aanraking met de band en werd direct bij de strot gegrepen.
Koptelefoontje op en direct alle nummers van het album beluisterd. Het is absoluut een album die meerdere luisterbeurten nodig heeft.

Veel luisterplezier en fijne pinksteren!

Recensie:

Agrypnie - 16[485] - ZwareMetalen.com

Ik ben benieuwd, het genre klinkt veelbelovend. Heb jij die recensie geschreven trouwens?

Nope, heb helaas niet zo'n vlotte pen, maar wat in beide recensies wordt geschreven zijn teksten die ik volledig deel

Ik zit er nu middenin; het klinkt zeker niet slecht. 'Warme' grunts en afwisselende composities zorgen voor een sferisch geheel, ik moet wel bekennen dat de aandacht me soms een beetje onttrekt. 'Verfall' vind ik voorlopig het beste nummer, om nu verder te gaan met 'Schlaff'.

Ah, die ken ik al. Op mijn mp3s klinkt de snare en/of de hi-hat lichtelijk belabberd (wellicht is het de productie van de plaat, wellicht de omzetting naar mp3), maar los daarvan is dit alvast materiaal voor de top-10 van deze ronde. Erg gaaf album.

-edit-
Sowieso is phantasia een leverancier voor top-10 materiaal, zie ik nu.

De inzending van deze week nu voor de eerste keer aan het beluisteren, al ben ik nog maar bij het tweede nummer aanbeland, en kan de opener als intro gezien worden. Dit zou wel eens wat kunnen worden!

Ik vind het album magistraal mooi! Vooral de ingetogen akoestische momenten doen 't hem. Als dit een album is die zich na meerder luisterbeurten prijsgeeft, wil ik niet weten hoe goed dit gaat worden.

Het was niet zo evident om een top tien op te stellen van ronde drie, ik vond het een sterke ronde, natuurlijk kun je niet alles even graag horen, daarvoor verschillen de subgenres te veel van elkaar. In ronde drie heb ik een paar verrassingen van formaat, die tevens stevige liefdes zijn geworden, mogen aanhoren.

Het was een moeilijke keuze tussen mijn top vijf, mijn inzending staat er ook in, het totale aantal draaibeurten sinds hun introductie in de topic bepaalde uiteindelijk de plaats. Wat ik het liefst beluisterde, draaide ik ook het vaakst, logisch zeker? Fates Warning was een “groot werk” want ik diende een groot persoonlijk vooroordeel tegenover mijn “beste vriend” zanger Ray Alder te overwinnen.

Zet ik mijn vertrouwde nostalgische pet op, dan zette ik zonder twijfel “mijn” Savage Grace” op één. Ik blijf het een heerlijk album vinden, maar met zijn gevaren voor mijn discushernia’s, dat airdrummen ook alweer. Zet ik mijn nieuwe ontdekkende pet op, dan kies ik voor Kalisia en God Dethroned. Kalisia kreeg de voorkeur omdat het een debuutalbum was wat bij mij altijd een streepje voor krijgt. Het album van God Dethroned bevat een aantal momenten die ik nooit zal vergeten.

De top tien wordt vervolledigd door groepen waarvan ik ook nog nooit had gehoord. Ik dacht dat ik het één en het ander kon van metal, maar de nieuwe groepen werden met een ongekende intensiteit op mij afgevuurd. Dat is altijd mijn doel in deze topic geweest, nieuwe dingen en groepen ontdekken. Aan alle deelnemers, opdracht geslaagd en bedankt voor al die nieuwe menu’s. Keep the fire burning!

1. Kalisia - Cybion (2009)
2. God Dethroned - Passiondale (2009)
3. Savage Grace - After the Fall From Grace (1986)
4. Septic Flesh - The Great Mass (2011)
5. Fates Warning - Disconnected (2000)
6. Ihsahn - After (2010)
7. Sahg - III (2010)
8. In Vain - The Latter Rain (2007)
9. Anthriel - The Pathway (2010)
10. Dominia - Judgement of Tourmented Souls (2008)

Met het vocale gedeelte van Agrypnie heb ik (nog) wat moeite. De muziek en sfeer bevallen me wel. Die doen mij eigenlijk veel aan Bathory denken.

Agrypnie is instant kippenvel. Een duistere zielenreis die behoorlijk overweldigend is..
De zang vind ik erg gaaf. Het herinnert me vaak aan het vergeten Dark Millennium.

Bij Agrypnie krijg ik hetzelfde gevoel als bij God Dethroned uit de vorige ronde.
Niet helemaal mijn ding maar hier moet ik gewoon veel vaker naar gaan luisteren!!