@Quadraphonic, ik wil niet lastig doen maar uw recensie / mening / whatever zou je beter bij het album zelf zetten. Groeten, de Zeur.

Waarom?

Klinkt logisch en wij doen het allemaal zo in deze topic.

Zo vind je het natuurlijk ook makkelijker terug. Nu gaat het snel verloren in de stroom van berichten in dit topic. En bij het album hebben mensen die de pagina daar aanklikken er ook wat aan.

O, ik dacht dat we hier allemaal onze mening zouden geven en dat er dan misschien een dialoog zou komen ofzo, maar goed als dat is zoals het gaat pas ik mij wel aan.

Er wordt hier wel vaak een korte indruk gegeven waaruit dan wat dialoog kan ontstaan, maar de meer echte recensies worden altijd wel bij het album geplaatst.

Ok, ik heb het aangepast.

Als je je instellingen standaard hebt laten staan (oudste berichten eerst) kom je met deze permalinken op de betreffende lijsten terecht.

eerste ronde
tweede ronde
derde ronde

Oeps, sorry, had dit nog niet gezien. Nice Job Kronos.

Bedankt allemaal, ik heb de lijst even in een word document opgeslagen Het album dat ik op het oog had (Gospel) is helaas al geweest, maar ik heb al een nieuwe

Dit bericht ter zijde: net zoals Kronos (vermoed ik) heb ik de lijst in een Excel-bestand. Vragen staat vrij, natuurlijk...

Gelukkig, degene die ik wil gaan introduceren is nog niet geweest.

Agrypnie - 16[485] is next... had er al wat nummers van gehoord, ze zijn eigenlijk iets te lang om mijn aandacht vast te houden. Ik vermoed dat het album een moeilijke zit wordt maar ik ga mijn best doen, want het klonk wel verdomd goed.

Ik heb 'm de voorbije week toch al twee keer beluisterd, die van Agrypnie, en de plaat laat tot nu toe een erg goeie indruk op mij na!

Revocation is een machtig plaatje!! Jammer van de zang die vind ik wat "gewoontjes". Maar verder gaat je kop er fijn van schudden!!

Zonet de laatste plaat die ik nog een keer wilde luisteren, voor beluisterd, en hier is dan mijn top-10.

1. God Dethroned - Passiondale (4,0)
2. Savage Grace - After The Fall from Grace (4,0)
3. Winterfylleth - The Mercian Sphere (4,0)
4. Razor - Violent Restitution (3,5)
5. Warbringer - Waking Into Nightmares (3,5)
6. Exhorder - Slaughter in the Vatican (3,5)
7. Sagh - III (3,5)
8. Thunderstone - Evolution 4.0 (3,5)
9. Negura Bunget - Om (3,5)
10. Fates Warning - Disconnected (3,5)

Van de albums uit deze lijst staat de eerste inmiddels in mijn cd-kast, en wellicht dat daar later nog een halve ster bij komt. De tweede zou ik ook niet in de winkel laten liggen, als ik hem ooit eens tegen mocht komen. Met Winterfylleth wacht ik nog wel even tot de prijs gezakt is. De albums vanaf nummer 4 draai ik zelden/nooit meer. De afgelopen ronde is me een beetje tegengevallen in vergelijking met MAvdW ronde 2. Zo goed als alle albums uit mijn top-10 van die ronde draai ik nog wel eens en een aantal van die albums staat nog op mijn verlanglijstje. Maar misschien was die ronde wel een uitzondering.
Nu op naar ronde 4. Heb tot zover alleen Agrypnie geluisterd, en die kende ik al...maar dat klonk alvast erg goed

Dat album van Agrypnie is echt precies hoe ik metal graag hoor, klinkt erg mooi tot nu toe Progessieverige black metal met veel lagen.

Update, met de top van wizard verwerkt, van de gezamelijke top 3de ronde:

1 Savage Grace - After the Fall from Grace (1986) 41 5
2 God Dethroned - Passiondale (2009) 32 4
3 Sahg - III (2010) 31 5
4 Fates Warning - Disconnected (2000) 20 4
5 Exhorder - Slaughter in the Vatican (1990) 19 3
6 Razor - Violent Restitution (1988) 16 2
7 Thunderstone - Evolution 4.0 (2007) 14 4
8 Blessed Death - Kill Or Be Killed (1985) 14 2
8 Ihsahn - After (2010) 14 2
8 Kalisia - Cybion (2009) 14 2


11 Jacobs Dream - Jacobs Dream (2000) 10 3
11 Anthriel - The Pathway (2010) 10 3
13 Warbringer - Waking Into Nightmares (2009) 10 2
14 Winterfylleth - The Mercian Sphere (2010) 8 1
15 Septic Flesh - The Great Mass (2011) 7 1
16 Dominia - Judgement of Tormented Souls (2008) 3 2
17 In Vain - The Latter Rain (2007) 3 1
17 Massacra - Enjoy the Violence (1991) 3 1
17 Royal Hunt - Paradox II (2008] 3 1
20 Negura Bunget - Om (2006) 2 1

Trash Talk blijft leuk voor af en toe, maar daar blijft het bij; Van het dit is hardcore vooroordeel verlost, en na het wennen aan de zanger, ben ik Dr. Know ondertussen een stuk meer gaan waarderen. Vrij originele en afwisselende plaat; Agrypnie ondertussen meermaals kunnen beluisteren, en blijft boeien. Aan Revocation ben ik nog niet toegekomen. Maar omdat ik het volgende MAvdW reeds ken ga ik me daar volgende week eens op toeleggen. De beschrijving ziet er alvast veelbelovend uit.

Kan ik het na drie ronden al "naar gewoonte" noemen? In ieder geval stel ik andermaal mijn album een paar uren te vroeg voor, en weer kies ik voor een album van een bij het gemiddelde metal publiek haast onbekende groep (buiten Engeland en Spanje). Maar wel één die al jaren aan de weg timmert, en ondertussen een zeer fanatieke fanbase, een ijzersterke live-reputatie en een bijbehorend underground cult-statusje hebben opgebouwd. Dat is dan ook meteen het enige wat ze gemeen hebben met de andere door mij voorgestelde albums:
Haggard (Duitsland) - Eppur Si Muove (2004),
Melechesh (Israel / Nederland) - Sphynx (2003) en
Blessed Death (VS) - Kill Or Be Killed (1985).


Breed 77 - Cultura (2004)



Breed 77 (lees: breed seven seven) is een band uit Gibraltar, een engelse enclave (Brits kroondomein) in het Iberisch Schiereiland. Het ligt in zuidelijk Spanje aan de straat van Gibraltar. Al hebben de jongens van Breed 77 elkaar voor het eerst in Londen ontmoet en de band daar gevormd, in hun muziek verloochenen ze de Spaanse roots niet. Deze valt te omschrijven als metal met flink wat grunge- (ja, het kan verkeren ) en (wat minder) flamenco invloeden. Op Cultura, hun tweede album, vind ik die mengelmoes het best gedoseerd. De opvolger 'In My Blood' is meer rock gericht en heeft een veel sterkere flamenco inbreng. Op hun laatste album 'Insects' (2009) kiezen ze dan weer voor bijna pure metal, en houden ze de rock- en flamenco invloeden erg bescheiden.

De groep kende een erg veelbelovende start. In 1998 werd Breed 77 door de lezers van Kerrang! verkozen tot "Best Unsigned Band" en in 1999 werd de band gelauwerd zowel in Metal Hammer als in Kerrang! als beste nieuwkomer. In 2001 brachten ze dan hun goed ontvangen titelloze debuut uit (een album dat ik niet ken) en in 2004 bereikte ze het hoogtepunt in hun carrière met de release van 'Cultura'. Een gevarieerd album met zowel puur riff-gerichte metal songs als meer rock gerichte songs, soms voortgestuwd door een akoustische flamenco getint ritme. Ook enkele ballads passeren het rijtje, waarvan het als single uitgebrachte (voor mij wat melige) "The River" zelfs voor een paar weken de Britse top 40 binnen sloop. Ook de als single uitgebrachte (en met videoclip ondersteunde) tracks 'La ultima hora' en 'World's on Fire' konden in de UK op veel bijval rekenen.
Maar ondanks deze opgemerkte successen bleef de echte grote doorbraak toch uit. De groep ging gewoon verder met touren en nieuwe albums maken, en bleef erg succesvol bij een harde kern fans, waaronder o.a. Iron Maiden frontman Bruce Dickinson. (In 2006 had die 'Blind' van Breed 77 nog in zijn top vijf beste singles van het jaar staan.)

Grootste struikelblok voor het uitblijven van die doorbraak is waarschijnlijk Paul Isola. Een fantastische, veelzijdige zanger en geweldig frontman, maar met een erg karakteristieke stem en manier van zingen, die je wel of niet lust. Aan de andere kant heeft de groep juist aan hem voor een groot deel die sterke fanbase te danken, want samen met de flamenco invloeden is hij juist één van die kenmerken waaruit je Breed 77 onmiddelijk herkend, en onderscheid van de rest.
Persoonlijk raakte ik in het begin soms ook geïrriteerd door de zanger (die in dit album ook net iets te luid in de mix staat), en mede door de nogal lange speelduur (+55 min.) luisterde ik altijd afwisselend een helft van de cd (op elpee is dat wel logischer). Maar indien (of zodra) je het digt maakt het een onweerstaanbaar geheel uit van het fantastische muzikale landschap van Cultura.







Voor de liefhebbers hier ook nog het clipje van The River.

Espero que lo disfrute!

(P.S. De liefde van Bruce voor Breed 77 lijkt wederkerig, zie deze erg originele cover .

Van je vorige inzendingen was alleen Haggard tegen gevallen. Ik ben dus zeker benieuwd wat je deze keer hebt gekozen.

Ik ben nu die van Trash Talk (bennerd's inzending) aan het beluisteren. Kort maar krachtig!

Een groter cliché vond ik niet.

Nog niets gehoord van Breed 77, maar daar gaat dus snel verandering in komen.

Net de clipjes bekeken...ben niet echt positief! Klinkt als catchy as hell, nu-metal! Hopelijk verrast de plaat.....maar ben bang van niet!?

Ben momenteel met de eerste luisterbeur bezig.
Ik weet nog niet zo goed wat ik er van moet vinden, het is niet goed maar ook niet slecht.
Alleen die zang vind ik er absoluut niet bij passen. Is meer iets voor een grunge/rock band (Creed, Foo Fighters) ofzo.

@lamboomzaa: Ik vind het niet als nu-metal klinken. Nu-metal klinkt toch veel zwaarder, of niet? En nu-metal heeft voor zover ik weet geen solo's, en voglens mij heb ik er nu al enkele langs horen komen.

Ik heb alleen de clipjes bekeken, en het eerst wat in mij op komt is Nu-metal. Of het dat is weet ik dan weer niet precies...Nu-metal is heel divers!! Limp Bizkit, Korn en Deftones vallen onder Nu-metal...alle drie heel verschillend!!

Vooralsnog is dit niet mijn ding!!

Afgaand op de paar Youtube-fimpjes klinkt het als zeer toegankelijke "metal" die het goed zou kunnen doen op enige commerciele (Amerikaanse) radio zenders.
Kan sommige stukken wel waarderen maar wordt er verder niet warm of koud van.
Ik behoor denk ik bij de groep die de stem vind irriteren.

Tot nu toe weinig positief. (eerste indruk pas natuurlijk)

Ps. Ben "opnieuw" helemaal verkocht aan Ihsahn - After! Meesterwerk!

Volledig mee eens! Ondanks de wat gewone (voor het gerne) zang zijn er toch een paar elementen die dit album boven het gemiddelde liften. Vooral de solo's vallen mij op, erg uniek én dikwijls melodieus. Een instrumentaal nummer als Across Forests and Fjords ertussen gooien: graaf! En wie niet spontaan begint te headbangen bij de eerste minuten van bv. ReaniManiac zonder een smile van oor tot oor op zijn smoel heeft geen thrash bloed door zijn aderen lopen. Zo'n geweld aan gitaar-, drum-, tempo-wisselingen en breaks *kwijl*. Maar ook bij de andere nummers is het meestal feest, en af en toe wat originele vondsten ertussen maken dat dit album nergens gaat vervelen. Zelfs de blastbeats vind ik op dit album nooit irriteren. Als na een paar luisterbeurten nu ook de nummers nog sterk blijken te zijn, zal dit album moeilijk te overtreffen zijn voor mij in deze ronde.

@phantasia: Zoals voorspelbaar behoren de als single uitgebrachte nummers (videoclips) tot de meest toegangkelijke van het album. Maar naar de gemiddelde MAvdW normen is het natuurlijk een erg toegangkelijk en misschien zelfs commercieel album. Hey, er staan SONGS op !

Alhoewel dat commercieele voor mij niet opgaat, want ik ben indertijd dit album pas na een luisterbeurt of tien a vijftien echt weten te waarderen. Toch geen kenmerk voor een "commercieel" album. Voordien viel alles niet altijd op de juiste plaats, en bleef vooral de zanger een spelbreker. Nu vind ik hem een meerwaarde.
Mede om deze rede (10-15 lb) verwachtte ik niet veel succes met dit album in dit topic. Maar het motto "albums waarvan je vindt dat ze meer aandacht verdienen" indachtig, kon ik deze hier toch absoluut niet weerhouden. Als er naast mij en Bruce nog een iemand deze plaat ontdekt is de missie geslaagd!

Het staat echter bij voorbaat vast dat velen deze plaat niets gaan vinden. Ik denk dat het stemgedrag bij de opvolger "In my Blood" , ook de toon zal aangeven bij "Cultura".

Heel goede plaat, inderdaad!

Mijn indrukken tot nu toe: die plaat van Agrypnie vind ik bijzonder sfeervol, en ligt echt helemaal in mijn straatje. 'Trash Talk' duurt maar een kwartiertje, en heb ik slechts één keer beluisterd, dus weet nog niet wat ik ermee moet. De andere platen, daar heb ik helaas nog niet de tijd voor gevonden.