Review geplaatst op de album pagina

Ik vermoed, daar de opzet van de rubriek "De Cultuurkenner" was om de lezer de nodige essentiele culturele bagage mee te geven, (of gaten op te vullen) om mee te kunnen in het betere café gesprek, de albums meer gekozen zijn in de context van hun invloedrijkheid op de ontwikkeling en geschiedenis van (in dit geval) de pop en rock muziek, dan op puur artistiek, kwalitatief of commercieel opzicht. Waarmee ik wil zeggen, dat niet noodzakelijk het "beste" album van die tijd of die artiest in aanmerking word genomen. Maar gewoon albums, die, of je ze goed vind of niet, op zijn minst behoort te kennen wil je niet als cultuurbarbaar door het leven gaan.

In die zin valt de keuze van dit album volgens mij toch ook weer niet te betwisten. Persoonlijk ben ik er ook niet zo wild van als je van een album in een dergelijk lijstje zou verwachten. Daarvoor is het me te wisselvallig, maar het zal toch het album zijn dat ik het meest zal blijven draaien van al de tot nu toe gepasseerde albums.

Kan ik me wel goed in vinden daarmee mag Freak Out wat mij betreft in dit lijstje staan, hoewel ik zelf het zelf niet echt pruim (behalve de 1e plaat). Muzikaal/compositorisch is ie voor de pop/rock wel al aan het experimenteren hier, maar mij boeit het niet zo.

Wat stond er ook al weer aan het begin van dit mooie topic:
Een verloren bladzijde die nog even opgevuld moest worden, een blufrubriekje ter ondersteuning van het betere cafégesprek, het leek ons wel wat, als antidotum voor de algehele kennis en eruditie die uit onze cultuurpagina´s straalde.[...]

Nou goede cafegesprekken zijn er genoeg gevoerd op dit forum en albumpagina's
De tongen of eigenlijk toetsenborden zijn behoorlijk los gekomen.
Blijkbaar is de norm dat het meepraat albums moeten zijn, maar ook de gemiddelde scores (waardering) van de gekozen albums is hoog ook hier op MM.

Freak Out ! is natuurlijk het officiele debuut van Frank en zijn Moeders en in die zin natuurlijk essentieel omdat daar de fundering is gelegd voor wat er later zou volgen.

Natuurlijk is er ook een geschiedenis voor het debuut, waaronder ook zijn tijd in Studio Z waar de man al non-stop aan het muzikaal experimenteren was en daarmee toen al veelvuldig op de tijd vooruit liep.

Maar uiteraard zou al dat niet bekend zijn geworden (en voor niets zijn geweest) als er geen platencontract en debuutalbum op volgde, om over alles wat daarna zou volgen nog maar te zwijgen !

Maar het is mijn inziens niet zijn beste werk van die periode, wat dat betreft had er beter gekozen kunnen worden voor We're Only In It For The Money of Hot Rats.

Met name Hot Rats is voor niet-Zappa liefhebbers een zeer interessante plaat, want vrijwel helemaal muzikaal (op een minuut of 2 Beefheart na) en dus verstoken van zijn (door velen niet geliefde/begrepen) cynische en sarcastische teksten.

En dan heb ik nog niet eens de snor zijn meesterwerken uit de jaren 70, 80 en 90 genoemd...

Ik heb Zappa nog niet helemaal afgeschreven. Heb ook expres die plaat als eerste beluisterd, omdat het zijn eerste wapenfeit was. Dus ik zal die andere twee die je noemt nog wel eens proberen.

Verder ben ik het wel met je eens dat Zappa in zo'n lijst thuishoort, ook vanwege wat Cabeza zegt, alleen kan ik er zelf (nog?) niet zoveel mee.

Mijn favoriet is zeker We're only in it for the money, muzikaal vergelijkbaar met de eerste LP van Freak Out maar een hoger tempo, kortere nummers nog meer humor (satire).
Ik heb de CD in Rykodisc (RCD 40024) gekoppeld aan het experimentele / avant-gardistische album Lumpy Gravy wat ik weer een behoorlijk zware zit vind.

Liefhebbers en/of geïnteresseerde in Zappa wil ik wijze op het feit dat het Engelse muziekblad Mojo deze maand naast een normale reguliere uitgave een (bewaar)nummer heeft heeft uitgegeven geheel aan Frank Zappa geweid (kosten zijn wel Euro 14,95)

Ik moet hem echt hebben, maar ben hem vooralsnog hier in het hoge noorden nog niet tegengekomen...

Ook niet bij een AKO op een station?

Bruna of andere Trein kiosken hebben deze over here , succes.

Ik spring zo op de fiets en dan nog maar eens een rondje langs alle boekhandels, inclusief die op het pittoreske CS van Leeuwarden

Ben al wat snotterig, maar voor Zappa heb ik zelfs een longontsteking over

Zappa: De enige lp die ik ooit meer dan oppervlakkig heb beluisterd is In It For The Money, maar dat vond ik echt een bak meligheid waar ik totaal niets mee kon.

Ik sta zeker open voor tips van de Zappa-fans om een andere plaat te proberen, maar dan wel eentje die niet lijkt op In It For The Money.

@ Sandokan

Frank Zappa - Hot Rats (1969)

Heb de Mojo Zappa Special (ruim 145 pagina's !!!) net gekocht bij de plaatselijke Bruna op het CS alhier.
Toen ik er afgelopen week (9 november) was, hadden ze hem nog niet, maar nu dus wel.

Mijn Zappa verslaving heeft mij de afgelopen week weer eens een rib uit mijn toch al ranke lijf gekost, want ben naar het concert van Dweezil in Hengelo geweest (dus toegangsprijs en heen en weer met trein vanuit Leeuwarden), heb bij het concert de nieuwe 3CD Hammersmith gekocht en nu dus voor 15 euro deze special, hierna maar weer eens een tijd niets.

Maar goed, sluit mezelf de komende paar dagen op en ga genieten van de special

@Rudi: Met dank. Stukje beluisterd op Youtube (eerste twee nummers), 'Willie The Pimp' vond ik op het eerste gehoor in ieder geval wel goed. Zal proberen de hele plaat binnenkort eens op mijn gemak te beluisteren.

Als je nou eens wat minder tijd steekt in je overheerlijke stukjes proza bij het Top 40 topic (en de tijd die je dus kwijt bent met het luisteren naar diarree) en al die tijd spendeert aan het verdiepen in Zappa's wondere wereld, dan komt alles goed

Het kan altijd nog minder dan Zappa dus....

Waarom laat het volgende album zo lang op zich wachten. 383 regels Stalinistische Zappablaatpraat is zelfs voor mijn POSITIEVE (laat daarover geen vismerstand over bestaan) te veel.

Mr Lynch-fan, spesjaal verzoek: ken u de volgende aflevering vervroegen?

Vrijdag D-day, mijn planning voor de review is op maandag.
We kunnen het misschien even over Pet Sounds hebben (vorige )
Enne Mjuman, over circa 12-15 weken zitten we vermoed ik al in de 2e helft van de jaren 70 (vorige eeuw)

en Stalin is druk hiero.

Frank Zappa - Hammersmith Odeon (2010)

Pet Sounds - tjaa, de kathedraal van geluid van de Brian de Strandjutter met zijn maten; volkomen raadsel die man en dan zo'n sfeer creëren op zo'n karakteristiek album: 60's, Califonië, optimisme over The American Dream.

Oh Lord, just give me a Mustang convertible en ik rijd graag over de 1 (de kustweg) naar Santa Cruz met The Beach Boys in de spelerd - ik hou me aan de snelheid en stop onderweg ook nog bij het witte kerkje uit het liedje van de Mama's & Papa's.

Luister naar Yeasayer, Animal Collective, Ariel Pink ... en je herkent zoveel, harmonies bijv.. Dit album is een pronkstuk van US songwriting - je moet er wel voor in de stemming zijn. Anders is zoveel optimisme & feel good killing.

Ook veel onverwachte invloeden zoals hier: Frida

Niemand die je verplicht mijn propaganda te lezen

Maar goed, aanleiding voor al dat Zappablaatpraat van mijn kant is omdat er weer eens een reden voor is, aangezien Freak Out in dit topic ter sprake kwam.

Het gebeurt niet vaak dat Zappa opduikt in andere topics dan bij zijn albumrecensies, dus als liefhebber laat ik mij dan graag (kennelijk wat te vaak) zien.

Maar wees niet bang, bij de volgende albums zul je mij waarschijnlijk een heel stuk minder of helemaal niet zien.

Slaap dus rustig verder en vergeet morgen dan niet met het juiste been uit bed te stappen

edit: trouwens, die prog-rock buurman Bram van jou, was dat in Uilenstede in Amsterdam ?
Zou toevallig zijn, want zoals ik al eerder zei, dan heb ik hem ook gekend namelijk.

Als tijd geld is, is luiheid revolutionair.

@Mjuman, Ja, ja Frida doet (net als die andere Zweedse -Anne Sofie met Costello-) niet onder voor de strandjongens hoor.

AC speelt op een nummer als My girl ook voor Beach Boy

Hulde aan de forum leider, graaft echt in de onderwerpen, nu weer met Hot Rats

Btw, hier toch liever de ironie van Zappa dan die melige zoetigheid met strandzand tussen de tanden.

(Ondertussen klinkt Hot Rats verrasend aangenaam door de speakers)

Tsja, dat was het idee natuurlijk, het forumtopic is slechts een bijverschijnsel

Zelve prefereer in The Beach Boys boven Zappa. De verklaring is heel simpel: in de 60s werden we (= o.m. ik) nog niet gedreven door budgetten en targets en bezwaard door de zorg "to make ends meet" of de betekenis van zzp (thans: zelfstandige zonder poen; vroeger: zonder zorgen (in) portemonnee).

Uiteraard staan er bepaalde Zappa-albums op mijn te-kopen-lijst en die zal ik dan ook suo loco et suo tempore draaien. Als was het alleen maar omdat het cynisme erin regelmatig mijn huidige frame of mind dekt.

@Stalin: nee het was niet de Uilenstede, het was de stad van de IBB, maar dan een ander complex. Een aantal maanden geleden kwam ik Bram tegen op de markt en hij herkende mij niet - zijn baard was eraf en hij liep een beetje sjokkerig; om een of andere reden heb ik 'em niet aangeschoten, 't was alsof er een legende van het schoolbord werd weggewist. Boeiend fenomeen, de werking van de menselijke geest - daarom lees ik ook graag Malcolm Gladwell (o.a. Blink).

Er worden hier ondertussen wel mooi wat ouwe plaatjes afgestoft

D-day! Voor degenen die de banaan al hadden afgestoft: Stop hem al maar terug van waar ie komt. Deze week keren we namelijk terug naar Engelse bodem.

The Piper at the Gates of Dawn (1967), Pink Floyd.




Introductie bij het album geplaatst.

.

Voor mij alweer een illustere onbekende. Pink Floyd niet natuurlijk, maar dit album wel.