Als ik goed geteld heb, nog 4 te gaan.

yep, nog 4, verspreid over de periode 1990 - 1994.

Ik durf eigenlijk geen voorspellingen meer te doen bij deze toch wel behoorlijk wispelturig gebleken lijst, maar hopen mag altijd


















Moet toegeven dat op Tom Waits na al het bovenstaande voor mij voornamelijk jeugdsentiment betreft, alhoewel Tool ook nog regelmatig voorbijkomt.

En dan heb deel I & II van Wapens & Rozen, een hoes met brandende monnik en een andere misschien wel te grote usual suspect nog niet eens genoemd...

Tom is al gewaits met Raindogs

Zoals gezegd, hopen mag altijd

Dat wist ik ook wel, maar Rain Dogs maakt mij de pis niet lauw en dus wou ik toch nog even op de valreep een speciale vermelding voor mijn favoriete Waits album !

@Stalin: waarom juist dat album van A Tribe Called Quest als ik vragen mag?

Edit: overigens, het is een Belgische lijst, dus ik neem aan dat deze uit 1994 wel langskomt:

Ja, dat vraag ik me ook af

Zonder geintje, ik had natuurlijk ook voor de periode 1990-1994 kunnen kiezen voor The Low End Theory of Midnight Marauders, die na al die jaren ook nog steeds erg goed blijken.

Het is bijna alsof je met een doorgeladen pistool tegen je slaap een keus moet maken wie je favoriete kind is, maar op dit moment kies ik dan toch voor het heerlijk speelse (bijna naïeve) en altijd vrolijke debuut met zijn briljante old school samples.
Jeugdsentiment neemt toch weer de overhand in mijn keus in deze...
Hetzelfde zou je eigenlijk kunnen stellen over die andere 2 albums die ik net noemde, maar het debuut heeft dan nog het voor altijd geniale I Left My Wallet in El Segundo

Got to get it, I got, got to get it

WTF, dus geen Disintegration of Stone Roses? Wat een aanfluiting zeg. Dan wellicht nog wat uit dit vijftal:
















Debuut van dEUS vind ik persoonlijk niet in de lijst horen, maar die zal er heus wel instaan. Ook geen Spirit of Eden (1988) dus, wellicht gaan ze voor Laughing Stock (1991) maar dat lijkt me eigenlijk sterk.

Vergeet niet dat deze lijst uit 1995 komt. De impact van Spirit of Eden & Laughing Stock had bij mijn weten nog niet de impact die we nu overduidelijk zien. Om maar weer even met de term postrock te komen.

Edit: 1999 dus. Waren bands als Godspeed, Sigur Rós en Mogwai toen al groot?

Niet echt, ik heb Sigur Ros toen in de oude zaal van de Melkweg gezien en Mogwai in de kelder van het voormalige Nighttown. Godspeed werd pas in 2000 wat meer opgepikt, het debuut en de ep werden bv. niet eens in Oor (toen nog toonaangevend) besproken.

Inderdaad, Talk Talk. Wij waren eind jaren 90 blij dat die shit achter ons lag, netjes begraven onder de grond, waar shit een nuttige functie heeft. De impact die we nu inderdaad in sommige muziek zien is wat opgegraven shit kan aanrichten.

Maar al wie op shit teert, is zelf natuurlijk zelf erg vergankelijk, zoals binnen enkele jaren zal blijken.

En toch, je hoort het steeds vaker "shit happens"

Ik heb ergens een vaag vermoeden dat we hier niet echt te maken hebben met een Talk Talk fan. Maar ik kan me vergissen natuurlijk...

Tja dat lijstje is moeilijk te verbeteren .

Ik ben nu eenmaal onverbeterlijk.

Toch altijd wetenswaardig die gokjes. Betreffende de aangehaalde albums, mijn korte, bescheiden mening betreffende geschikt voor het topic:

A Tribe Called Quest: Waarom in godsnaam?
Primus: Leuk, word ik zelf ook warm van. Maar essentieel, of van enige historische waarde? Denk het niet.
Peppers: Een klassieker voor verscheidene, welbekende redenen.
Beastie Boys: mmmm, toch maar niet.
Faith No More: Fantastisch album, indertijd een persoonlijke favo (ook nu nog steeds leuk), maar zwaarwichtig genoeg voor een lijst met slechts 52? Denk het niet.
Tom Waits: Al geweest.
Tool: Vind ik wel. Al vind ik onderstaande quote ook zeker hier passen:

Underworld: Revolutionair en uniek album bij release. Een puntje dus, maar qua invloed uiteindelijk toch niet zo belangrijk gebleken, is althans mijn indruk.
Deus: Leuk, goed, vernieuwend, verfrissend, maar qua invloedrijkheid (buiten Belgie) nog niet aan de hielen van Front 242.
Geen The Cure en The Stone Roses een aanfluiting? Inderdaad: Veel (op)geblazen lucht.
Depeche Mode: Niet echt mijn cup of tea vrees ik, maar ik ken het niet genoeg om een mening te hebben: Gaat op de luisterlijst!
Nirvana: Wel de Sex Pistols, en geen Nirvana? Onmogelijk natuurlijk.
My Bloody Valentine: Shame on me waarschijnlijk, maar mijn cultuurbarbaar-imago blijft hier weer overeind: Gaat op de luisterlijst. (edit: staat al lang op de lijst, maar ik schuif em ff wat naar voren...)
Portishead: zie Peppers + enorm invloedrijk geweest. Dus ja.

Gokken kan ik niet natuurlijk, maar zelf zou ik deze er toch graag in (ge)zien (hebben).

Dat kun je van deze hele lijst tot nu wel zeggen ja..

Disintegration is een van m'n favoriete albums ooit maar inderdaad, er valt nog over te discussiëren of het essentieel genoeg is voor deze lijst en in hoeverre er sprake is van daadwerkelijke historische waarde.

Wat betreft The Stone Roses lijkt het me dat je hier je persoonlijke mening wat teveel laat prevaleren. Ik heb bijvoorbeeld helemaal niets met Bob Marley (of reggae in het algemeen) maar vind het wel logisch dat hij in de lijst staat. En ook The Stone Roses zouden allesbehalve misplaatst zijn in deze lijst.

Ik begin onderhand toch wel erg benieuwd te worden naar hoe de lijst er volgens jouw zou moeten uitzien

@ Graf Gantz: The Stone Roses vind ik zelf ook erg sterk, al zou ik ze zelf nu niet direct met deze lijst associëren. De lucht sloeg meer op die andere favoriet

Ik weet trouwens nog steeds niet wat De Cultuurkenner nu verstaat onder pop/rock, aangezien er ook reggae, soul en funk in de lijst staan. En Kraftwerk is wat mij betreft ook niet bepaald pop/rock te noemen. Als ze daar zo'n beetje alle populaire muziek sinds de jaren '50 onder scharen mogen ze ook wel iets uit de Warp catalogus opnemen uit begin jaren '90.

Wat te denken van:

Daar zijn de geleerden nog niet over uit.

Ik verwacht zelf in ieder geval Nevermind en Dummy.

Verder geloof ik het allemaal wel...

Geheel anders in elk geval. En voor Disintegration geldt ook dat het een plaat is die over de jaren steeds meer status heeft gekregen (en terecht). Zit gebeiteld in elkaar en helemaal niets op aan te merken verder, dus jouw opmerking over lucht slaat nergens op.
Maar ik zou om te beginnen sowieso veel meer Britse rock toevoegen, Roxy Music, U2, Simple Minds, Jesus & Mary Chain, My Bloody Valentine, Magazine, OMD, XTC, Tubeway Army of Depeche Mode. Verder nog wat van de typische metalplaten uit de 80s en hiphop (Public Enemy, NWA..?). Ook The Police had hier niet misstaan.

@ GrafGantz: De aandachtige (en met een goed uitgerust geheugen) lezer weten reeds dat "De Cultuurkenner" o.a. Aphex Twin reeds in 1999 "gewichtig" genoeg achtte.
permalink

Ah, dus niet alleen geen Aphex, maar ook geen Underworld. In elk geval geven ze zelf al aan dat het eigenlijk een gemis is

En ik lees daar ook dat er maar een album van na 1991 opgenomen is in de lijst, dus dat zou dan inderdaad zomaar het debuut van dEUS kunnen zijn. Al blijf ik hopen op Portishead

Zou dEUS echt bij de 52 essentiële albums horen? Als je ziet wat ze laten liggen (Thriller, Joshua Tree/Achtung Baby, Metallica, The Who), zou ik ze daar niet direct plaatsen. Ondanks dat het uit een Vlaamse krant komt.

We hebben de Sex Pistols én Bob Marley gehad, wat heeft The Police naast dit samen te voegen nog aan toe te voegen?