La'k eens gek doen en een absolute fave van mij noemen: Fairport Convention - Liege and Lief. Nog niet genoemd door de lezers hier, maar fiks onder(gewaardeerd + schat). Maar goed andere faves zoals Jefferson Airplane en Buffalo Springfield hebben het ook niet gehaald.

Dat jij nota bene komt met Trout Mask Replica. Je hebt dat album altijd verafschuwd!

Afgaande op het giswerk hierboven, zal het album van deze week toch weer voor sommigen een verrassing zijn. Was het niet dankzij Sandokan-veld zijn bijdrage in het 'rock album v/d week' (hier) zou ik nooit eerder iets van deze band gehoord hebben. Dat album was me na enkele beluisteringen goed bevallen, maar daarna heb ik het aan de kant laten liggen omdat ik wist dat de groep hier nog aan bod zou komen, en ik toch prefereer eerst het officieele debuut beter te doorgronden. Op naar Duitsland deze week:

Monster Movie (1969), Can




Introductie hier bij het album.

.

= vergeten? of: onbekend?

Zeer zeer onverwacht, (niet eens vergeten, category super verrassing) Mary, Mary So Contrary .

Nogal verrassend inderdaad. Ik had eigenlijk verwacht dat de categorie "progressief en aanverwant" met 1 Pink Floyd release afgescheept zou worden en noemde King Crimson omdat dat toch algemeen als het startpunt van deze in de jaren '70 niet onaanzienlijke stroming beschouwd wordt. Can is natuurlijk ook wel belangrijk in dezen, maar als de pop/rock-geschiedenis in 52 albums samengevat moet worden, zitten we hier voor mijn gevoel toch in een vrij obscuur hoekje.

Staat nu op.... kippevel!!

edit: The Velvet Underground schijnt er toch wel heel erg in door...

Kippevel krijg ik er niet van. Ik had ook voor het eerst met Can kennis gemaakt in het topic Rock Album vd Week. Maar het was niet helemaal mijn ding. Monster Movie bevalt me wat beter maar in het kader van dit topic vind ik het toch niet erg passen. Het klinkt mij niet in de oren als een klassieker die ik nog gemist heb.

Monster Movie Alle songs stuk voor stuk fantastisch

Can - Wim Kan, theekan, koffiekan - trashcan; veel is mogelijk; mijn thee komt niet uit dit kannetje.
Cannot dus, andere Can's (Tago Mago, Future Days) eerder. Vreemde keuze dit.

Ja. Alhoewel De Cultuurkenner deze keuze toch wel goed weet te verantwoorden.

Ja, de invloed van Can is gigantisch.

Maar zelf vind ik het drieluik Tago Mago - Ege Bamyasi - Future Days nog beter.

Volgens mij de enige band waarvan ik 3 opeenvolgende releases op 5* heb staan.

Monster Movie staat bij mij wel een treetje lager. Het was het Can-album waar ik een jaar of 10 geleden voor het eerst naar luisterde en zodoende mijn kennismaking met Can. Maar het deed me bijzonder weinig. Pas toen ik 2 jaar geleden Ege Bamyasi eens opzette was ik om. Eigenlijk is Can mijn grootste muzikale ontdekking van de laatste jaren.

Klopt en dat doe ik nog altijd

Maar het is altijd mooi om Kapitein Iglo ergens te mogen promoten, vandaar...

Recensie bij Can geplaatst

Iemand Cabeza Borradora nog gezien

Nog even geduld Rudi S, nieuw album komt eraan, ik ben het stukje nog aan't typen...

U typt met een vinger? Of u hebt lang geluncht?

Deze week een bijna algemeen verwacht album:

Everybody Knows This Is Nowhere (1969) , Neil Young & Crazy Horse




Introductie hier (bij het album) gepost.

.

Getypt tijdens het lunchen.... of beter, geluncht terwijl aan 't typen... (vergeef me de vlekken)

edit: Da's juist, hebben jullie geen last van, die zitten alleen op MIJN keyboard.

Inderdaad, ik vind het gewoon heel vreemd dat ze voor deze van Can hebben gekozen, ik vind het trouwens wel heel goed maar niet van de ontzagwekkende kwaliteit als van Tago Mago en Future Days.
Misschien omdat dit hun debuut was?
Hoe dan ook wel leuk dat er ook Krautrock in voor komt, dat had ik nooit verwacht eigenlijk.

Luister zelf de laatste weken vrijwel alleen nog maar naar Le Noise, maar Neil Young's 2e (en alweer bijna 42-jarige) album is en blijft een heus meesterwerk

Lijkt me gewoon een kwestie van persoonlijke voorkeuren.

Ik vind dit een puike plaat - volkomen terecht dat ie is genoemd. Als ik 'em hogelijks waardeer en Stalin ook, dan geeft dat wel aan in wat voor divergerende smaakzones dit goed valt.

@CB - lunch in Barcelona (volgens mij zeker 12 graden warmer dan hier 3 - 4 is 't hier) op vrij mi er zijn ergere straffen

Ik ken albums die ik liever hoor van hem, maar er is niks mis met deze plaat.

dit is mijn favoriete album van de man en een top 10 plaat

Ik heb zo'n beetje de eerste 5 Neil Young-albums beluisterd en voor mij is dit ook de beste. Gewoon lekker om af en toe die gierende gitaarsolo's door de kamer te horen waaien. Liefst bij mooi weer en met de ramen open.

Ik had al eens gespiekt van wat er deze week op het programma zou staan, en had zodus deze eerder op de dag reeds een paar maal beluisterd - ik heb van Neil alleen 'Harvest' en 'After the Gold Rush' - en vroeg me af wat van deze Everybody Knows This Is Nowhere nu de meerwaarde was t.o.v. die twee andere genoemde albums. Blijkt later bij het overtypen van het bijhorende stukje tekst dat deze ouder is
Dat verklaard natuurlijk veel van waarom deze keuze, maar ik vind (tot nu toe) dat deze toch niet kan tippen aan die andere twee illustere albums. Nu moet ik er bijvertellen wanneer ik een jaar of 15 geleden 'Harvest' ontdekte ik erg ondersteboven was van dat album. Nooit iets vergelijkbaars gehoord. Daarna 'After the Gold Rush' opgezocht, en weer zeer mooi, maar toch ook weer wat meer van 'hetzelfde', de magic was toch een beetje gone, vandaar dat ik het indertijd bij die twee albums gelaten heb. En dat heb ik nu ook weer bij deze, erg mooi, maar... .
Al vind ik het, vooral door die twee langere nummers (Cowgirl in the Sand en Down by the River) toch wel zeker weer een erg leuke aanwinst.

Hoera, werkelijk fantastische plaat.

Ik vind deze echt veel beter dan Harvest en After the Gold Rush. Ook door die langere nummers.