125. Miles Davis - Shhh/Peaceful
Pitchfork schuwt de lange nummers niet, dus dan zit je zo maar 17 minuten naar Miles Davis te luisteren. Dit nummer is een van de twee tracks van het album In a Silent Way uit 1969, een titel die mij eigenlijk pas opviel in het spel 'De top 40 van de jaren '60', onlangs georganiseerd door Chevy. Van Miles ken ik eigenlijk alleen Kind of Blue goed (en Bitches Brew wat minder goed), de rest van zijn oeuvre is me compleet onbekend. Ik moet zeggen dat dit drielui (Shhh, Peaceful en nog een keer Shhh) me wel goed bevalt: enerzijds luistert het makkelijk weg, anderszijds gebeurt er ook genoeg om het spannend te houden. Het tempo ligt ook best hoog, valt me op. Al met al een mooie track, ik zal In a Silent Way zeker nog eens opzoeken.
Cijfer: 8

124. The Velvet Underground & Nico - Venus in Furs
Zo, dat verbaast me wel dat dit nummer nu al langs komt. De VU had ik toch wel in de top 10 verwacht en aangezien dit toch vaak als hoogste eindigt in de lijstjes... (ook in onze ladder bv.). Maar misschien hebben ze Pitchfork andere VU-favorieten. Hoe dan ook: een fan-tas-tisch nummer. Dit album staat dan ook niet voor niets in mijn top 10. Zowel Cale (op de viola) als Reed (geweldige tekst) op hun allerbest. Mooie momentjes vind ik het moment rond 2:40 waarop Cale even een andere melodie speelt en het lachje van Reed na "now bleed for me" op 3:18. Ongelooflijk dat dit al 45 jaar oud is.
Cijfer: 10

123. The Supremes - I Hear a Symphony
Volgens mij kende ik dit liedje nog niet, maar die nummers van The Supremes en soortgelijke bands uit de Motown-stal gaan er natuurlijk in als koek. Dit is ook weer een heerlijk nummer, voor hun doen relatief ingetogen, maar met bloedmooie arrangementen (de piano die erop het eind in komt en een prachtige saxsolo!). Prachtige regel ook: "when you're near me, i hear a symphony". Ja, met dit soort liedjes kun je bij mij wel aankloppen.
Cijfer: 9

122. Patsy Cline - I Fall to Pieces
Bij Pitchfork hebben ze ook wel een boontje voor country, merk ik. Als ik hiermee klaar ben kan ik wel een cd'tje vullen met 'the best of country uit de 60s' volgens Pitchfork. Misschien een leuke spin-off van dit topic. Waar de vorige country-nummers me niet zo konden bekoren, vind ik dit wel mooi. Het heeft niet zo'n overdreven country-snik, maar is gewoon een mooi oprecht liedje met een perfecte muzikale begeleiding (alleen dat basloopje al). In het genre één van de mooiste liedjes die ik nu ken. Ik zie het bijbehorende Amerikaanse café uit de vroege jaren '60 al voor me.
Cijfer: 8

121. Glen Campbell - Wichita Lineman
Een hit uit 1968, geschreven door Jimmy Webb en voor het eerst gezongen door deze Glen. Ik kende dit nummer al door de cover van R.E.M., die een van de velen zijn die dit ook hebben opgenomen. Ondanks dat raakte het nummer me pas echt voor het eerst: deze uitvoering is echt hartverscheurend. De tekst is al erg mooi gevonden (een lineman die zingt 'i hear you singing in the wire') en dan zingt Campbell het ook nog eens met zo'n droevige ondertoon. Enerzijds zit dit in de country-hoek, maar door de arrangement (veel strijkers) zou het net zo goed een liedje van bv. The Walker Brothers kunnen zijn. Een hele bijzondere ontdekking dit.
Cijfer: 9,5

Een 9,5 voor Wichita Lineman!

En In a Silent Way moet je zeker proberen, vooral kant B is magistraal.

Na Kind of Blue zelfs mijn favoriete Davis album, de B-kant is zelfs nog mooier idd.

125. Miles Davis - Shhh/Peaceful
Dit kende ik nog niet maar ik zal vaker iets van Miles Davis beluisteren nadat Kind of Blue mij zo goed beviel. Dit erg lange nummer klinkt anders mede vanwege de orgel, het heeft een wat mysterieuze sfeer maar tegelijk klinkt het relaxt maar biedt het toch de nodige spanning en afwisseling om te blijven boeien.
Cijfer: 8,5

124. The Velvet Underground & Nico - Venus in Furs
Dit had ik ook in de top-10 of top-20 verwacht, dit is wat mij betreft het magnum opus van Velvet Underground. Die viool, sfeer en tekst ... geweldig nummer en ook van mij een dikke ...
Cijfer: 10

123. The Supremes - I Hear a Symphony
Lief liedje maar dan in de positieve zin, het blijft fris en aanstekelijk klinken met aangename zwoele zang van Diana Ross en schitterende begeleiding en ritme, dit kan ook voor mij altijd.
Cijfer: 9

122. Patsy Cline - I Fall to Pieces
Wat een prachtige stem heeft deze dame, erg gevoelig en expressief en dit is ook een prachtig country-liedje met heerlijke, sfeervolle begeleiding inclusief die achtergrondkoor.
Cijfer: 9

121. Glen Campbell - Wichita Lineman
Deze zanger kende ik vanwege Rhinestone Cowboy dat een hit werd in 1975, later kocht ik een compilatie. Dit nummer vind ik nog een stuk beter vanwege de melancholieke sfeer mede door de violen, de tekst en de fluwelen maar expressieve zang.
Cijfer: 9

In a Silent Way; Best een aardige album, maar te langdradig. Kind of Blue kan ik in één zucht uitluisteren. Dat terwijl Kind of Blue zo'n 10 minuten langer duurt. Over VU zal ik m'n mond wel houden.

ja ik word ook altijd sprakeloos van VU

In a Silent way is mijn favoriet van Miles Davis , het begin van track 2 (In a silent way) is weergaloos mooi.

Ik ben het trouwens best wel met Herman eens wat betreft de hoge waardering voor worp 121 t/m 125.
Overigens heeft Herman ook een heel mooie top 10

Even een beetje updaten hier:

130. John Coltrane - My Favorite Things
De versie van het gelijknamige album vind ik een van de beste stukken muziek ooit opgenomen. Voor de liveversie uit de hier geplaatste youtubelink geldt dat iets minder, al speelt hier volgens mij dan wel weer Eric Dolphy mee.
Cijfer: 10

129. Harry Nilsson - Everybody's Talkin'
Blijft een fijn liedje, hoewel het drama in Nilssons stem er wel een beetje over is, naar mijn smaak.
Cijfer: 7

128. Buffalo Springfield - For What It's Worth
Ik heb ergens gelezen dat Stephen Stills dit nummer voor het eerst speelde met het commentaar: 'I wrote a new song, for what it's worth.' Aan het daarop volgende misverstand dankt het nummer schijnbaar zijn titel.
Op zich heeft Buffalo Springfield in het algemeen en Stills in het bijzonder wel betere liedjes geschreven, maar dit blijft ook wel een klassieker.
Cijfer: 8-

127. George Jones - She Thinks I Still Care
Ik kan dit soort muziek wel goed uitstaan, al valt het niet direct binnen mijn interessegebied. De opname uit de link vind ik matig geproduceerd.
Cijfer: 6,5

126. Led Zeppelin - What Is and What Should Never Be
Objectief gezien een goed nummer, maar bij Led Zeppelin heb ik eigenlijk nooit dat ik er oprecht door wordt geraakt of meegesleept.
Cijfer: 6,5

125. Miles Davis - Shhh/Peaceful
Opmerkelijk genoeg, ondanks mijn steeds in intensiteit toenemende liefde voor jazz, heb ik tot nu toe nog niet echt een vallend kwartje gehad bij Miles Davis, de man die door velen wordt gezien als het grote genie van het genre. Deze plaat is eigenlijk de enige uitzondering: met enige afstand favoriet van de platen die ik tot nu toe van hem heb beluisterd. Subtiel, geil en spannend nummer.
Cijfer: 9

124. The Velvet Underground & Nico - Venus in Furs
Ik ga niet zo mee met die verafgoding van Lou Reed en The Velvet Underground, maar hier kun je niet te veel negatiefs over zeggen, natuurlijk.
Cijfer: 8,5

123. The Supremes - I Hear a Symphony
Sommige nummers ken je natuurlijk al je hele leven, maar pas door een topic als dit kom je erachter hoe ze eigenlijk heten. Gek dat ik dit nog nooit heb opgezocht. Verder wat herman en LucM zeggen.
Cijfer: 9

122. Patsy Cline - I Fall to Pieces
Aardig liedje wel, mooi gezongen en sfeervol gebracht. Gaat bij mij wel een beetje het ene oor in en het andere weer uit.
Cijfer: 7-

121. Glen Campbell - Wichita Lineman
Aparte link heeft herman toegevoegd!
Aparte, maar rijke en toegankelijke melodie en een prachtig strijkersarrangement. Mooi nummer inderdaad!
Cijfer: 8,5

Ik zie het nu pas van die link.
Die wilde ik ergens in de tekst verwerken, maar dat was er niet meer van gekomen.

Hoe dan ook, ik zet het liedje nog eens op.
‪Glen Campbell - Wichita Lineman‬‏ - YouTube

We doen er weer even een paar.

#185: The Temptations - Get Ready


The Temptations met een wat ondergewaardeerd nummer.

#184: James Brown - Mother Popcorn (You Got to Have a Mother for Me)
#183: Bobby Darin - Beyond the Sea
#182: Patsy Cline - She's Got You
#181: France Gall - Laisse Tomber les Filles

Op #185 een versie (origineel? Ik herinner me de voorgaande berichten nu niet...) van Get Ready van The Temptation die hun gebruikelijke stempel draagt: Ietwat zoetgevooisd, maar met de nodige 'power' gebracht en overlopend van talent. De versie van Rare Earth is ook niet te versmaden, dus staan ze wat mij betreft op gelijke hoogte [9,5].

Ik ga niet mee met de algemene verheerlijking betreft James Brown. Ik vind het wat vermoeiend allemaal. Het is me te eentonig, gaat me te lang door en een riffje en wat geschreeuw vind ik te weinig. Het heeft absoluut wel een lekkere groove, ik voel dat ook wel aan, maar al te vaak heeft het voor mij geen kop en staart. Ik kan er erg weinig mee, helaas [5,5].

Nee, noem me maar een slapdas, maar het liedje van Bobby Darin doet me veel meer.
Leuke bigband-backing die balans in het nummer brengt. Dit horen wij hier graag [7,5].

Patsy Cline vind ik wat klef klinken. Beetje goedkope drama, maar wel heel goed gezongen [5,5].

France Gall's liedje klinkt erg grappig. Keurige popmuziek van Franse makelij, inderdaad wat meisjesachtig maar wel een voldoende waard. In Nederland had ze een wat merkwaardige carrière. Een hitje hier en daar met grote tussenpozen. In Frankrijk was dat anders [7,5].

120. ? and the Mysterians - 96 Tears
Van deze band had ik nooit gehoord, maar het nummer kwam me wel bekend voor. Wat blijkt: ik ken dit in een liveversie van Suicide die ook te beluisteren valt op Spotify. Na afloop schreeuwt Alan Vega daarop “Your National Anthem! Whether you know it or not!”. Het origineel horende verbaast het me niets dat Suicide ervoor koos dit te coveren: het is een vrij rechtlijnig garage rock nummer waar het farfisa-riffje makkelijk valt in te vullen met synthesizers. ? and the Mysterians is een band waar genoeg over valt te vertellen, maak ik op uit een korte zoektocht op het internet. Voorman ? geloofde en houdt tot vandaag de dag toe vol dat hij van Mars komt, met dinosaurussen geleefd heeft en kan tijdreizen. Verder schijnt dit ook de eerste band te zijn die het predikaat ‘punk rock’ kreeg opgestempeld, al was dat niet puur vanwege dit nummer (want ik heb wel stevigere garage rock gehoord uit die tijd). Dit nummer is trouwens niet alleen door Suicide gecoverd, maar door een peloton aan uiteenlopende artiesten. Van de Pretty Things, Aretha Franklin, Inspiral Carpets, Modern Lovers, Iggy Pop tot aan Bruce Springsteen. Het origineel is mijns inziens een leuke rammelplaat, maar ook weer geen enorme hoogvlieger.
Cijfer: 7

119. Silver Apples - Oscillations
Dit nummer is niet nieuw voor mij, ik denk dat ik dit een jaar of 2, 3 geleden voor het eerst hoorde. Samen met White Noise en United States of America heeft dit toch wel mijn interesse aangewakkerd in de wat experimentelere muziek uit de jaren ‘60. De eerste keer dat ik het hoorde was ik behoorlijk verbaasd dat muziek uit 1968 zo modern en vooruitstrevend kon klinken: een band als Portishead heeft duidelijk ook hier wat mosterd vandaan gehaald toen ze veertig (!) jaar later Third (luister maar eens naar hun We Carry On) opnamen. De manier waarop ze synthesizers gebruiken doet erg denken aan dance-muziek en wat dat betreft heb ik in de 60’s nog geen gelijke gevonden. Inmiddels ben ik dit nummer wel wat gewoon geworden en vind ik andere nummers van het album beter, maar het blijft een geweldig nummer.
Cijfer: 9+

118. The Bobby Fuller Four - I Fought The Law
Ah, dit is wel weer een héél bekend nummer: volgens mij is dit wel zo’n beetje een standard geworden voor punkbands om te coveren, met de versie van The Clash waarschijnlijk als de bekendste versie. Deze versie is uit 1966 en ook al een cover: het origineel werd namelijk geschreven door Sonny Curtis van The Crickets, de band van toen al wijlen Buddy Holly. Bobby Fuller scoorde er een dikke hit mee, maar echt lang kon hij daar niet van genieten: toen het nummer in de hitparade stond werd hij dood gevonden. De meningen zijn erover verdeeld of om moord of zelfmoord ging. Wat het nummer betreft: ik vind het een leuk plaatje, maar ik loop er niet echt warm voor.
Cijfer: 6

117. Ben E. King - Stand By Me
En over vaak gehoorde nummers gesproken: volgens de Amerikaanse Buma Stemra was dit het op drie na meest gespeelde nummer op de Amerikaanse radio in de 20ste eeuw, met meer dan 7 miljoen keer airplay. Een rekensommetje leert me dat dat ruim 6 jaar non-stop Stand By Me is. Zelf heb ik aan 2 luisterbeurten wel genoeg om te concluderen dat dit wel een mooi, maar ook ietwat oudbollig liedje is.
Cijfer: 6,5

116. Jefferson Airplane - White Rabbit
En dan komen we aan bij wat mijns inziens één van de meest overschatte bands van de jaren ‘60 is. Toevallig heb ik Surrealistic Pillow laatst weer eens gedraaid en zo opnieuw vast kunnen stellen dat het toch wel een behoorlijk matig nummer is. Dat ligt echter niet aan dit nummer, want dat is een topper. De bolero-achtige crescendo is prachtig, ik ken ook niet zoveel opbouwnummers die maar tweeenhalve minuut duren. Tel daarbij op de hallucinogene tekst en de geweldige stem van Slick als het nummer openbarst en je kan niet anders dan concluderen dat dit één van de monumentale songs van het hippie-tijdperk is.
Cijfer: 9+

Mooie update met 1 van mijn favoriete nummers ooit. White Rabbit Wat een prachtig nummer en ik krijg er dankzij de velen verschijningen in Vietnam films ook echt zo'n gevoel van.

White Rabbit

120. ? and the Mysterians - 96 Tears
Kende ik ook nog niet. Leuke, vrolijke light psych. Typisch jaren 60 bandje, zo waren er honderden. 6,5

119. Silver Apples - Oscillations
Heb ik in de kast staan. In eerste instantie kon ik er niets mee, maar ik heb het leren waarderen. Inderdaad erg vooruitstrevend en invloedrijk. Verder valt er weinig toe te voegen aan het bericht van Herman. 8

118. The Bobby Fuller Four - I Fought The Law
Grappig, ik wist niet dat de versie van The Clash een cover was. Die versie vind ik erg slecht. Deze meer beatachtige versie vind ik dan toch wat beter, maar het is een nummer dat snel gaat vervelen. 5

117. Ben E. King - Stand By Me
Toch wel een ijzersterk nummer (mits juist uitgevoerd), al vind ik de versie van John Lennon nog beter. King heeft best een goede stem, en de melodie blijft in je hoofd hangen. Wel een beetje jammer van de strijkers. 7

116. Jefferson Airplane - White Rabbit
Niet mijn favoriet van de Airplane, maar wel hun ticket naar eeuwige roem (het is zo'n beetje hét lied van de jaren '60). De opbouw is sterk, maar gaat voor mijn gevoel wat te snel. En ach, de tekst houdt het ergens in het midden tussen schattig, kinderlijk en grappig. Het is in ieder geval een nummer zoals er geen andere is. 7,5

Mensen toch. Stand By Me is werkelijk een prachtig nummer, geweldig uitgevoerd door Ben E. King!

120. ? and the Mysterians - 96 Tears
Dit nummer kende ik voordien meer in de versie van Garland Jeffreys en later The Stranglers maar er gaat tenslotte niets boven het origineel al is dat het enige nummer van hen die ik ken. Heerlijke orgel waar The Doors wellicht door zijn beïnvloed.
Cijfer: 9

119. Silver Apples - Oscillations
Van deze band kende ik nog niet veel maar dit nummer is een ontdekking, erg origineel en geweldige psychedelische sfeer en voor die tijd erg vooruitstrevend door het gebruik van elektronica, dit kan ik later misschien nog meer waarderen. Van hen moet ik mij eens een album aanschaffen.
Cijfer: 8,5

118. The Bobby Fuller Four - I Fought The Law
Door The Clash gecoverd maar uiteindelijk vind ik dat toch de leukste versie. Vrolijk en meezingbaar nummer van ééndagsvlieg met erg aanstekelijke gitaarriff.
Cijfer: 8

117. Ben E. King - Stand By Me
Dit is soul in optima forma: zang, melodie, tekst, baslijn en inkomende strijkers ... alles zit perfect in elkaar. Veelvuldig gecoverd maar geen enkele versie kan het origineel verbeteren, ook niet die van John Lennon. En ook deze sportlegende heeft zich aan dit nummer gewaagd.
Cijfer: 10

116. Jefferson Airplane - White Rabbit
Zowat één van de nummers die het hippietijdperk vertegenwoordigen, schitterende opbouw, zang en sfeer, ik sluit mij hier volledig aan bij herman.
Cijfer: 9,5

120. ? and the Mysterians - 96 Tears
In Nederland weinig gedaan , maar in de VS een grote hit. Mede dankzij het orgeltje lijkt 96 Tears ons een alt. Tex-Mex sound à la Sir Douglas Quintet - She's about a mover te geven.
Zeer fraai : 9

119. Silver Apples - Oscillations
Zo sixties en tegelijk ook zo modern. Voor durf en artistieke waarde zou je eigenlijk niets anders dan een vette 10 mogen uitdelen.Het overduidelijk gedateerde 'sixtiesgedeelte' zorgt tenslotte voor een door mij met veel respect gegeven : 8

118. The Bobby Fuller Four - I Fought The Law
Hier ben ik het gelukkig een keer overduidelijk niet eens met mijn Zuiderbuur LucM.
Voor Fuller kan ik niet meer eer opbrengen , dan de verdienste een vrij obscuur Crickets nummer( zonder Holly ) op te duikelen en populair te hebben gemaakt.
Een magere : 6

117. Ben E. King - Stand By Me
Soulhymn. Onvervangbaar. Onovertroffen versie.Krachtvol. Van de 5 nummers het enige wat zonder voorbehoud kan worden bestempeld als tijdloos.
Cijfer : 10

116. Jefferson Airplane - White Rabbit
Van een soulhymn naar een hippiehymn. Één van de allermooiste. Onmiskenbaar.
Cijfer: 9.5

Inderdaad, ik had een cd met dit nummer erop in mn auto liggen... Vrienden van mij geloofden absoluut niet dat dit uit 1968 kwam. Geniaal nummer

Dat valt toch wel mee? Buiten Platoon ( ) and Loathing in Las Vegas zou ik er geen kunnen noemen.

Qua films viel het nog wel mee ja, ik dacht dat het er meer waren. Ik heb 'm volgens mij al eens gehoord in een docu over Vietnam, de films die jij opnoemt en wikipedia verteld mij dat ik 'm ook gehoord hem in The Sopranos, The Game en Battlefield. (leuke spellen) Ook moet hij in andere shows en films te horen zijn geweest (volgens wikipedia dan), maar dat kan ik me niet echt herinneren.

Gaan we nog verder of hoe zit dat?

Waarschijnlijk het zoveelste enthousiast begonnen project dat al weer snel doodbloed. Iemand Lukas nog gezien onlangs?

Ik wil wel verder, maar bij Pitchfork doet de lijst het al een tijdje niet meer.

http://www.pitchforkmedia.com/article/feature/37887/The_200_Greatest_Songs_of_the_1960s/

Waarschijnlijk het zoveelste enthousiast begonnen project door Pitchfork dat al weer snel doodbloed.

Ah, laat ik dat maar eens doen dan.

Mochten ze het niet meer online zetten kan je wellicht de oorspronkelijke lijst per mail ontvangen.

Hij doet het weer: Staff Lists: The 200 Greatest Songs of the 1960s | Features | Pitchfork

Thanks. Ik had van een meelezende user ook al een back-up link gehad, maar was er nog niet aan toegekomen iets te schrijven. Had al wel het e.e.a. beluisterd. Maar goed, verder dan maar weer:




115. The Kinks - Victoria
De derde keer The Kinks in de lijst . Op 135 vonden wel al Shangri-La, van hetzelfde album (Arthur). Wat mij betreft hadden deze twee songs andersom in de lijst gestaan, want Shangri-La is een veel inventiever gecomponeerd liedje. Beide nummers (en Yes Sir, No Sir) zorgden er een jaar of 10 geleden voor dat ik mijn eerste Kinks-cd kocht. Van die drie Audiogalaxy (zo ging dat in 2002) downloads was dit toch wel de minste, maar een goed cijfer krijgt 'ie nog wel.
Cijfer: 7,5

114. Nancy Sinatra - These Boots Are Made For Walking
Misschien wel de beroemdste baslijn in de popgeschiedenis. Ik heb dit altijd al een schitterend nummer gevonden. Het liedje werd geschreven door Lee Hazlewood overigens. Misschien toch een songwriter om eens wat dieper in te duiken. Ik hoop van harte dat Some Velvet Morning, van zijn hand en een van de beste 60s nummers die er zijn wat mij betreft, ook nog in de lijst staat.
Cijfer: 8,5

113. The Easybeats - Friday on my Mind
Op de pagina van Pitchfork lees ik dat The Easybeats uit Australie komen. Nooit geweten. Verder kan ik weinig melden over dit nummer, behalve dat het een geweldige beatplaat is. Na dik 45 jaar zit hier nog geen sleet op.
Cijfer: 8

112. Steve Reich - It's Gonna Rain
Dit is dan weer heel andere koek dan bovenstaande (en onderstaande) nummers. Een baanbrekend stuk minimal music van Steve Reich uit 1965. Naar wat ik begrijp Reich's eerste echt belangrijke werk. Intrigerend is het zeker: je hoort een straatpredikant spreken en als het zinnetje It's Gonna Rain voorbij komt wordt dat in een loop gezet. Die loop verandert steeds een beetje, zodat er bijna een duivels aandoend ritme ontstaan. Erg intrigerend, al kan ik er soms ook wel een beetje neurotisch van worden.
Het nummer bestaat trouwens uit twee delen: het linkje verwijst alleen naar de eerste.
Cijfer: 7

111. Stevie Wonder - I Was Made to Love Her
Deze titel deed hier geen belletje rinkelen, maar het bleek een mij toch wel bekend nummer te zijn. Ik houd wel van dit soort blije soul uit de jaren '60, hoor dit eigenlijk ook veel liever dan Stevie's latere, 'gewichtigere' werk. Geweldig nummer, eentje voor mijn op mijn souldeunenplaylist.
Cijfer: 9