En we pakken de draad weer op...




75. Simon & Garfunkel - The Boxer
Het wereldberoemde nummer van Simon & Garfunkel, mij vooral bekend omdat ik dit als jonge tiener wel eens bij het kampvuur zong als we met de scouting op zomerkamp gingen. Ik had nooit goed naar dit nummer geluisterd, maar het zit verdraaid goed in elkaar, zowel melodieus als instrumentaal. De saxofoon is een mooie toevoeging en op het einde worden de registers nog wat verder opengetrokken zonder dat het te sentimenteel wordt. Verder spreekt de tekst me ook wel aan, over iemand die naar New York vertrekt, maar daar niet echt aan de bak komt. Al met al kan ik me er wel in vinden dat dit zo’n enorme klassieker is, want het is echt een schitterend nummer.
Cijfer: 9

74. James Brown & The Famous Flames - Papa’s Got a Brand New Bag
Een paar nummers van James Brown kan ik wel waarderen, maar toch is dit soort hyperenergieke funk niet echt mijn ding. Ik lees wel dat dit nummer zo’n beetje wordt gezien als de plaat de plaat die aan het begin stond van de funk-muziek, wat wel een enorme verdienste is. Maar toch, muzikaal doet het mij niet zo gek veel.
Cijfer: 6,5

73. Bob Dylan - Don’t Think Twice, It’s All Right
Een van mijn favoriete Dylan-liedjes, van het album dat ik het meeste van hem draai de laatste tijd: The Freewheelin’ Bob Dylan. Enerzijds heeft het iets gemoedelijks en iets kalmerends, maar eigenlijk rekent Dylan hier op een ingetogen, vileine manier af met een meisje dat zijn liefde niet kon beantwoorden. “I gave her my heart, but she wanted my soul” vind ik de mooiste regel.
Cijfer: 9,5

72. Van Morrison - Sweet Thing
Dit vind ik dan wel een lastig nummer om over te schrijven. Het is afkomstig van het album Astral Weeks, waarvan ik niet zo goed weet wat ik ermee aan moet. De laatste keer dat ik het hoorde beviel het me eigenlijk niet zo: te aanstellerig, vond het ronduit vervelend. Terwijl ik eerder wel onder de indruk was van de muzikaliteit ervan. Nu ik Sweet Thing beluister, neig ik weer naar het laatste. Dit zit echt wel goed in elkaar en is ook best een sprongetje vanaf Them, waar hij als ik het goed heb op dit moment nog niet zo lang weg was. Toch mis ik een echt aansprekende melodie, dit is ook meer een soort muzikale stream of consciousness dan echt een nummer met een kop en een staart.
Cijfer: 7

71. Jimi Hendrix - Manic Depression
Net als Van Morisson is ook Jimi Hendrix een artiest waarvan ik niet helemaal weet wat ik er nu precies mee aan moet. Een jaar of 5 terug heb ik zijn albums beluisterd en toen had ik er nogal een dubbel gevoel bij: sommige stukken oeverloos gepriegel, maar andere stukken juist ook waanzinnig gaaf. Ik ben benieuwd hoe ik er nu over zou denken, dus ik ga er wel weer eens induiken. Dit Manic Depression bevalt me wel erg goed: het heeft wat tegendraads en het gitaarspel (met name 1 riffje dat af en toe terugkomt) is uiteraard erg lekker.
Cijfer: 8

Mooie update, 5 goede nummers met S&G als hoogtepunt

90. The Angels - My Boyfriend's Back
Begin jaren '60 wemelde het van de meidengroepen, deze is niet zo bekend als bv. Ronettes of Shirelles. Ook minder hoogstaand maar het klinkt wel spontaan en enthousiast.
Cijfer: 7

89. The Stooges - 1969
Geweldig nummer door die gruizige gitaarsound en de Bo Diddley-beat. De sneer van Iggy Pop maakt het totaalplaatje compleet waarmee ze een volgende generatie zouden beïnvloeden.
Cijfer: 9

88. The Kinks - You Really Got Me
Dit is zowat hét nummer dat de rock'n roll definieert met een catchy gitaarriff die niet uit het hoofd te krijgen is en vooral veel energie en vrolijkheid. Onverwoestbaar nummer!
Cijfer: 10

87. The Miracles - The Tracks of My Tears
De Motown-soul bevalt mij steeds, wat een geweldige stem heeft Smokie Robinson en ook de koortjes zijn een lust voor het oor. Beetje zoet maar ook mistroostig nummer.
Cijfer: 9

86. The Left Banke - Walk Away Renee
Dit kende ik eerst in de versie van Four Tops maar het origineel vind ik zeker zo goed. Mooie begeleiding, het nummer klinkt wat braaf maar heeft ook een wat weemoedige ondertoon.
Cijfer: 7,5

85. Roy Orbison - Crying
Roy Orbison vind ik één van de mooiste stemmen in de popgeschiedenis hebben en van hem kan ik gerust een album met enkel ballads beluisteren. Later werd dit nog een grotere hit in de versie van Don McLean maar die van Roy vind ik het beste.
Cijfer: 9

84. The Rolling Stones - You Can't Always Get What You Want
Rijk gearrangeerd nummer en het lijkt een mengeling van rock, blues en gospel. Ondanks de simpele melodie verveelt het nummer door zijn instrumentale rijkdom niet en het enthousiasme is er niet minder om.
Cijfer: 9

83. Neil Young & Crazy Horse - Down By the River
Duurt 9 minuten lang maar verveelt geen seconde. Neil Young is hier goed bij stem, de samenzang is subliem, de bas is erg boeiend en de bijtende gitaarsolo's zijn erg inventief en weergaloos.
Cijfer: 10

82. Elvis Presley - Suspicious Minds
In 1969 kwam Elvis Presley weer op de voorgrond, dit ligt in het midden tussen rock, blues, soul en gospel. Rijk maar niet overdadig gearrangeerd met gepaste blazers en achtergrondzangeressen die daadwerkelijk een toevoeging zijn. En natuurlijk de gepassioneerde zang van Elvis.
Cijfer: 9,5

81. Sam & Dave - Hold On, I'm Coming
Een soulklassieker, rauw en swingend met vette blazers en aanstekelijk ritme dat naar funk neigt. De jaren '60 leverden veel prima soul.
Cijfer: 9

70. Patsy Cline - Crazy
Een liedje van Willy Nelson dat erg sterk wordt gezongen door Patsy. Ik kan me voorstellen dat dit je ook echt kan beroeren, maar ik blijf toch een beetje moeite hebben met het country-genre. Wellicht dat het in een film beter zou werken voor mij. Patsy overleed overigens kort hierna in 1963 in een vliegtuigcrash.
Cijfer: 6,5

69. Dick Dale & The Del-Tones - Misirlou
Dit nummer is natuurlijk wereldberoemd geworden door de openingsscene van Pulp Fiction, die ik op een gegeven moment woordelijk mee kon praten dankzij de soundtrack waar dit dus ook het openingsnummer van is. Wat me nu echter vooral opvalt is de enorme energie die dit eigenlijk best wel stevige surfnummer heeft. En wat ik ook wel leuk vind om te ontdekken is dat zijn vader Libanees en zijn moeder Pools is. Blijkbaar had Dale een aangeboren voorliefde voor dit soort muziek. Misirlou is namelijk van een oorsprong een Grieks nummer met een Middenoosterse vibe, hoor dit bv.: YouTube - ??????? ???????? - MIKE PATRINOS ?????????? / MISIRLOU (Original, 1930)
Nu ik dit zo hoor heb ik er eigenlijk wel spijt van dat ik niet naar zijn concert ben gegaan toen hij hier ooit in het lokale poppodium stond.
Cijfer: 10

68. The Shirelles - Will You Love Me Tomorrow?
Een wat kaal liedje uit de tijd dat Phil Spector zich nog niet bemoeide met girlgroups. En dat is helemaal niet erg, want het nummer heeft iets magisch dat zo perfect uit de verf komt. Heerlijke romantiek, wat mij betreft één van de beste popliedjes aller tijden. Het is trouwens mede-geschreven door Carole King en min of meer een reactie op Oh Carol van Neil Sedaka (haar vriendje destijds).
Cijfer: 10

67. Neil Young & Crazy Horse - Cinnamon Girl
Dit nummer leerde ik in eerste instantie kennen door de cover van Type-O-Negative, waar ik als tiener nog wel eens naar luisterde. Vond het toen al één van de beste T-O-N-nummers, maar dat kwam dus vooral door Neil. Voor mij is het origineel nu wel een klassieke gitaarplaat die ook in de kast staat, maar echt helemaal wild worden doe ik er ook niet van. Wat me vooral opvalt zijn de riff, de handclaps en de algehele sound die dit nummer heeft. En het valt wel op dat Young eigenlijk maar 1 noot speelt in zijn solo.
Cijfer: 8

66. The Paragons - The Tide is High
Een klassieke rocksteady-plaat, die vast niet in deze lijst had gestaan als Blondie het een dikke 10 jaar later niet gecoverd zou hebben. Die cover is leuk, maar het origineel is wel een klasse of twee beter. Echt een mooi, eerlijk liedje, met een fraaie melodie en subtiel vioolspel dat de boel nog net wat extra glans geeft. Deze groep zou een jaar later overigens Man Next Door opnemen, wat 30 jaar later weer gecoverd werd door Massive Attack op Mezzanine.
Cijfer: 8

Maar om dat te bedenken en klassiek te maken kan wel eens moeilijker zijn dat een ingewikkeld stuk!

Nouja, één is een beetje overtreden, maar het zijn er heel weinig. Misschien dat er meer uit te halen viel, maar het past in het nummer.

Vind ik ook, het was ook alleen een opmerking, geen kritiekpunt.