100. The Isley Brothers - It's Your Thing
Dit nummer kende ik nog niet, maar ik was eigenlijk meteen om: wat een heerlijke funkplaat zeg. Goed liedje, heerlijk gespeeld (fijne baslijn! mooie blazers), sterk gezongen. Het plezier spat er vanaf! Blijkbaar is het nummer een reactie op Berry Gordy, de baas van Motown waar The Isleys toen net weg waren. Het perfecte liedje eigenlijk, waarin alles klopt.
Cijfer: 8

99. Jimi Hendrix - All Along the Watchtower
Zo'n grote fan van Jimi ben ik niet, maar met dit nummer kun je bij mij weinig fout doen. Het origineel van Dylan verbleekt toch wel een beetje als je het virtuose gitaarspel van Jimi hoort... Waar ik me bij gitaarsolo's vaak stoor aan het overbodige karakter (het staat zelden in dienst van het liedje), is hier echt elke noot die gespeeld raak en een toevoeging aan het liedje. Hij laat zijn gitaar echt spreken, het is niet zomaar wat gesoleer. Grandioos. In 2011 geniet ik hier volop van, dus ik kan me wel voorstellen dat dit eind jaren '60 echt sensationeel moet zijn geweest.
Cijfer: 9,5

98. The Zombies - Care of Cell 44
Ah, de opener van het schitterende Odessey & Oracle, wat ik toch wel tot de beste albums uit de 60's reken. De kans is groot dat het naar 5* gaat als ik het origineel in huis heb. Dit liedje klinkt hemels, maar het onderwerp is niet helemaal zaligmakend: het beschrijft iemand die naar zijn of haar geliefde in de gevangenis schrijft. Ik ben benieuwd of we de Zombies nog een derde keer terug zien: na She's Not There en dit nummer hoop ik ook nog op het hartverscheurende Butcher's Tale.
Cijfer: 8,5

97. The Maytals - Pressure Drop
Van dit vijftal kende ik eigenlijk alleen de nummers van Jimi en The Zombies op voorhand. The Maytals waren me eigenlijk compleet onbekend, maar dit is wel een aardige uptempo-reggae-plaat. Ik lees dat het nog door een heleboel bands gecoverd is, waaronder The Clash.
Cijfer: 6,5

96. The Shangri-Las - Give Him a Great Big Kiss
Er staan best wat girl groups in deze lijst en daar ben ik maar wat blij mee, want ik vind die liedjes stuk voor stuk erg leuk. Dit is ook weer een erg aanstekelijk nummer, al haalt dit het niet bij Leader of the Pack. Ik hoop nog eens een goede verzamelaar van al deze liedjes te ontdekken.
Cijfer: 7,5

Mooie update weer! Alles wat zo'n beetje goed is aan funk zit in It's Your Thing vervat! Strak en vol leven, fantastisch!

Voor The Shangri-Las blijf ik een groot zwak hebben: afgrijselijk heerlijk, die meiden! Leader of the Pack blijft inderdaad hun beste, al mochten ze voor Remember (Walking in the Sand) ook wel een plaatsje vrij gehouden hebben in deze lijst! Compleet met meeuwen!

Geheel terechte stelling en conclusie. Zelf vind ik All along the Watchtower één van de hoogtepunten in het werk van Hendrix. Bryan Ferry heeft trouwens ook een boeiende versie op Dylanesque..

95. Sam Cooke - Cupid
Een vroege hitsingle (1961) van Sam Cooke. Ik ken het nummer niet, maar het klinkt mij prima in de oren. Goed om ook eens iets anders in de lijsten tegen te komen dan het eeuwige 'A Change is Gonna Come', al is dat natuurlijk ook een schitterend nummer. Nadeel van dit nummer is wel dat het zo kort is dat het voorbij is zodra even de aandacht weg zakt, dus ik heb het nog maar een paar keer gedraaid. Mooi, romantisch nummer en vooral schitterend gezongen.
Cijfer: 8

94. Simon & Garfunkel - Mrs. Robinson
Dit is dan weer extreem bekend: wat mij betreft één van de beste liedjes van Simon & Garfunkel. Dit is gewoon 4 minuten popperfectie: elk gespeeld akkoord, elke regel, elke trommeltje, elke intonatie... het is allemaal raak. De versie van de Lemonheads is trouwens ook super, volgens mij kende ik die ook eerder dan dit origineel.
Cijfer: 9

93. Can - Yoo Doo Right
Lang geleden al eens beluisterd en toen begreep ik er niet veel van, maar in 2008 viel dan eindelijk het Can-kwartje met de geroemde albums van begin jaren '70. Het oude werk snapte ik toen ook beter en vanaf vorig jaar sla ik dat bijna net zo hoog aan als Ege Bamyasi e.d.. Dit nummer is afkomstig uit een 6-uur-durende improvisatie en duurt weliswaar 20 minuten, maar eigenlijk zit ik van meet af helemaal in waarna het nummer me ook niet meer echt loslaat. De spannende groove en intense zang doen wat dat betreft hun deel wel. De regel "I was blind, now I can see, you made a believer outta me" dook in de jaren '90 trouwens weer op bij Primal Scream's Movin' on up, op het album van mijn avatar.
Cijfer: 9

92. Nick Drake - River Man
Van Nick Drake heb ik alle albums en ik ken ze ook allemaal behoorlijk goed, hij behoort tot mijn meest gedraaide artiesten van de laatste tien jaar. Maar daarvoor was River Man het eerste liedje dat ik van hem leerde kennen, via een of andere verzamelaar. Delicaat nummer waarin het getokkel op de gitaar, de strijkarrangementen en Nick's zachte zang en gevoelige teksten samenkomen in een ontroerend geheel. Dit blijft een van zijn allerbeste nummers wat mij betreft.
Cijfer: 9,5

91. The Who - Substitute
The Who is zo'n band die ik in 2012 wel iets beter wil leren kennen. De albums Tommy en Who's Next zijn iets minder mijn ding, omdat het jeugdig enthousiasme daar al grotendeels uit de muziek is verdwenen, maar wat ik van het echt oude werk ken vind ik wel leuk. Substitute was de single na My Generation en bevalt me prima. Heerlijke jonge honden beatmuziek.
Cijfer: 8,5

90. The Angels - My Boyfriend's Back
Weer eens een girl group, maar deze keer niet uit de Spector- of Motownstal, alhoewel The Angels een aantal Motown-groepen maar net voor waren met het uitbrengen van dit nummer. De artiest en titel zeiden me in eerste instantie niet zoveel, maar het nummer klonk direct bekend. Dit is typisch zo'n gezellig nummer van de radio, alhoewel gezellig...? Het nummer gaat over een meisje dat wordt lastig gevallen door een jongen en vervolgens haar vriend erachter aan stuurt om hem in elkaar te meppen.
Cijfer: 7,5

89. The Stooges - 1969
Fantastisch nummer, al had ik er eigenlijk de mixCD van 2 Many DJ's voor nodig om het te ontdekken. Dat zij het gebruiken in hun mix is niet zo vreemd als je bekend dat dit nummer het erg moet hebben van de geweldige groove die wordt neergelegd. Daarover heen leven Pop en Asheton zich uit op respectievelijk zang en gitaar. Fantastisch song die hier nooit meer kapot gaat.
Cijfer: 9,5

88. The Kinks - You Really Got Me
Op Spotify is het nog even zoeken naar de juiste versie, aangezien er ook heel wat alternatieve en liveversies van The Kinks zelf opstaan. Eigenlijk had ik dit nummer wel wat hoger verwacht. Niet mijn favoriete Kinks-plaat, maar de enorme dosis energie werkt zeker aanstekelijk. Nummer zit ook prima in elkaar met die dreinende piano. Ook nog steeds een leuke plaat voor op de (alternatieve) dansvloer, al is dit nummer al bijna 50 jaar oud.
Cijfer: 8,5

87. The Miracles - The Tracks of My Tears
De laatste tijd ben ik wel een klein beetje in een soul-bui, ik lijk het net wat meer aan te voelen allemaal. Dit nummer bevalt me ook wel. Het is natuurlijk zoet, maar het komt wel over. Het is dan ook wel goed gezongen door Smokey Robinson, wat een fantastische stem heeft hij hier toch.
Cijfer: 8,5

86. The Left Banke - Walk Away Renee
Dit was voor mij de grote onbekende: werkelijk nog nooit van gehoord. En dat terwijl het album toch aardig scoort op MusicMeter. Moet zeggen dat het liedje me niet veel doet, al speelt de abominale geluidskwaliteit op YouTube daar vast ook wel een rol in. Een aardig liedje waarvan vooral de klavecimbel me opvalt. En het feit dat Belle and Sebastian hier blijkbaar fan van is (met een tekstuele verwijzing in New York Piazza Catcher en muzikale verwijzing in The Model). Over een tijdje nog maar eens luisteren, wie weet valt het dan beter.
Cijfer: 6

Dat album van The Left Banke is wel goed, hoor.

Beetje late reactie (lees dit topic nu pas bij).. maar de versie van Alva Noto en Blixa Bargeld is ook aan te raden

Dit topic ook eens bijbenen ...

105. Simon & Garfunkel - America
De vocalen van dit duo vind ik prachtig, een tikkeltje zoet maar op een aangename manier. Mooie ballad, subliem gearrangeerd al vind ik de live-versie net wat beter.
Cijfer: 8

104. King Crimson - 21st Century Schizoid Man
Voor die tijd was dit erg progressief en vrij zwaar met vervormde vocalen en vooral dat jazzy stuk met elektrische gitaar en saxofoon met een chaotisch einde. Dit vergt meerdere luisterbeurten maar heeft de tand des tijds goed doorstaan.
Cijfer: 8,5

103. Merle Haggard - Mama Tried
Een autobiografische tekst gezongen door een country-grootheid (in de VS), het klinkt authentiek met mooi gitaarwerk. Van hem moet ik eens een album beluisteren.
Cijfer: 8

102. Sly and the Family Stone - Everyday People
De jaren '60 leverden veel soulklassiekers op en dit is er één van. Vrolijk en aanstekelijk, vrij rauw en swingend. Jammer dat Sly Stone door zijn drugsverslaving nadien is weggezakt ...
Cijfer: 8,5

101. Pink Floyd - See Emily Play
De vroege psychedelische Pink Floyd met Syd Barrett, zou op hun debuut gepast hebben. Geweldig nummer met name de arrangementen, erg origineel. Ook Syd Barrett is door een drugsverslaving weggezakt.
Cijfer: 9

Top-10 nrs. 101-150:

1. The Byrds - Eight Miles High
2. Ben E. King - Stand By Me
3. The Velvet Underground & Nico - Venus in Furs
4. The Easybeats - Friday on my Mind
5. Bob Dylan - Visions of Johanna
6. The Kinks - Shangri-La
7. Jimi Hendrix - Voodoo Child (Slight Return)
8. Procol Harum - A Whiter Shade of Pale
9. Bob Dylan - It's Alright Ma, I'm Only Bleeding
10. Jefferson Airplane - White Rabbit

Gemiddelde tot nu toe: 8,23

100. The Isley Brothers - It's Your Thing
Prima soul/funknummer met sterke vocalen en fijne blazers en baslijn, vakkundig gebracht maar het klinkt toch spontaan. Alleen wordt de de fade-out te vlug ingezet.
Cijfer: 8,5

99. Jimi Hendrix - All Along the Watchtower
Jimi Hendrix is niet alleen een gitaarvirtuoos, hij legt veel gevoel in zijn gitaarspel. Dit vind ik één van de beste gitaarstukjes ooit en doet zelfs het al prachtige origineel van Bob Dylan verbleken. De gruwelijke Viëtnambeelden zijn mij bijgebleven en passen overigens goed bij de song.
Cijfer: 10

98. The Zombies - Care of Cell 44
Licht psychedelisch getinte popsong met hemelse vocalen die een beetje de invloed van Beach Boys hebben. De tekst vind ik tenslotte ook prachtig.
Cijfer: 8,5

97. The Maytals - Pressure Drop
Dit heb ik op een compilatie van hen, ik kende eerste de cover van The Clash. Prima reggae-nummer uit de oude doos, dit mag ik graag horen.
Cijfer: 8

96. The Shangri-Las - Give Him a Great Big Kiss
Ik heb ook wel een zwak voor de meidenpop uit de jaren '60, het klinkt spontaan en erg vrolijk. Lang niet zo bekend als bv. Leader of the Pack, ik heb het op een compilatie van hen staan.
Cijfer: 8

Leuk dat je weer aanhaakt Luc.

Die is inderdaad wel mooi.

85. Joy Orbison - Crying
De stem van Orbison is er natuurlijk één uit duizenden. Een van de opvallendste stemmen uit de popgeschieden. Toch is zoveel pathos en drama als hij hier aan de dag legt lang niet altijd aan mij besteed, het gaat me eigenlijk een beetje over de top. Ik hoor van Roy liever een gewoon liedje in plaats van een ballad, denk ik.
Cijfer: 6,5

84. The Rolling Stones - You Can't Always Get What You Want
Deze is mij uiterst bekend: een jaar of 5 geleden ben ik 'gevallen' voor de Stones in hun beste periode (1968-1972) en daarbinnen is Let it Bleed, waarvan dit de afsluiter is, ook nog eens mijn meest gedraaide album. Nu valt deze qua sound wel wat uit de toon met de rest van het album, gezien de rijke instrumentatie en ueberhaupt het veel minder ruwe karakter, maar dat maakt het nog niet een minder boeiend nummer. Integendeel, dit was volgens mij de eerste keer dat de Stones zo uitbundig uitpakten en nog met resultaat ook.
Cijfer: 8,5

83. Neil Young & Crazy Horse - Down By the River
Een paar jaar geleden was ik even helemaal weg van Down By the River en het bijbehorende album van Young met Crazy Horse, maar ik ben er nu een beetje op uitgeluisterd eigenlijk. Komt ook doordat ik behoorlijk teleurgesteld was in het latere werk van Young waar ik me in wilde verdiepen. Destijds werd ik echt betoverd door het gitaarwerk dat eeuwig door lijkt te gaan, maar nu kost het me moeite mijn aandacht erbij te houden, waardoor het eigenlijk niet meer is dan (uiterst hoogwaardige weliswaar) achtergrondmuziek. Maar goed, bij een volgende NY-periode kan ik dat vast wel weer extreem goed smaken.
Cijfer: 8

82. Elvis Presley - Suspicious Minds
Van Elvis weet ik niet veel, dus ik lees nu pas dat er zoiets als als een "Sun periode" en een "Vegas periode". Die tweede vond eind jaren '60 plaats en leverde o.a. deze laatste Amerikaanse nummer 1 hit op voor onze King. Ik moet zeggen dat dit me ook een stuk volwassener en rijker overkomt dan zijn oude rock 'n' roll-werk, dat het toch vooral moet hebben van de speelsheid en het enthousiasme. Het bevalt me dus wel. Die volle productie, inclusief achtergrondzangeressen, is wellicht toe te schrijven aan de Phil Spector-invloed, of overschat ik die nu dan?
Cijfer: 7,5

81. Sam & Dave - Hold On, I'm Coming
Een bekende soulkraker, waarschijnlijk de bekendste van Sam & Dave na Soul Man. Niet de top in het genre wat mij betreft, al is die riff op de hoorn wel erg goed. En het is ook een pluspunt dat er ook eens wat Stax langskomt na al dat Motown-spul. Sluit ik af met te noemen dat o.a. Isaac Hayes hieraan meeschreef.
Cijfer: 7,5

De beste man heeft in ieder geval een veelzijdig oeuvre

Ik denk dat Herman Joy Orbison sowieso wel kent en daarom die fout maakte.

Geschreven door Hayes en Porter. Die eerste kreeg tijdens het schijven opeens een geniale ingeving terwijl Porter toevallig net op de wc zat. Hij liet dit Porter direct weten waarop die vanaf de pot terugriep: "Hold on, I'm coming!". Hayes reageerde daarop met: "That's the title!!".

Niet opgeven, Herman. De meer gitaar(solo) georiënteerde albums zijn Zuma, Ragged Glory, Mirrorball (met Pearl Jam) en Greendale. 'Like A Hurricane' ken je vast al. 'No Hidden Path' sluit daar wel mooi op aan (van Chrome Dreams II). Ja, en Broken Arrow, maar bespaar je de moeite.

Een plaat als EKTIN heeft Neil Young nooit meer gemaakt en zal hij ook nooit meer doen (deels door het overlijden van Danny Whitten). Ja, Live at the Fillmore East is een soort live-variant van de plaat (al is de plaat zelf eigenlijk ook live).

Vind de zang van Orbison in 'Crying' trouwens wel ongelofelijk sterk. Soms vind ik Orbison ook wel een beetje zwijmelend en oubollig, maar poeh, wát een stem! Over the top, in eerste instantie zou ik het ook zeggen, maar ik geloof hem wel. Hij heeft geen eenvoudig leven gehad.

Ik had alleen de quote van yeahyeahyeah gelezen en vroeg me ook al af wat Joy Orbison in godsnaam in dit topic deed...

Zou een leuke naam zijn voor zijn volgende verzamelaar. De varianten op 'Greatest Hits' en 'Best Of' zijn waarschijnlijk toch op.

Het is dus een bestaande dance-artiest, vandaar de fout.

Haha, nu ben ik mee

Ja, in dat muziekgenre ben ik niet thuis, vandaar

Ik ben inderdaad bekend met Joy Orbison, zijn eerste platen (waaronder idd. Hyph Mngo) zijn erg goed. En ik had dezelfde avond nog zijn nieuwe geluisterd (helaas niet zo goed), vandaar de verwarring.

Wat een verhaal trouwens over Sam & Dave.

Komt goed hoor. Ben even in niet zo'n Neil-stemming de laatste tijd, maar dat kan ook wel weer bijdraaien. Is een artiest waar ik ongetwijfeld nog wel bij terug ga komen. Bedankt voor je uiteenzetting in ieder geval. Zijn gitaarplaten hebben mijn meeste interesse.

80. Bob Dylan - Subterranean Homesick Blues
Na It's Alright Ma, I'm Only Bleeding (150) en Visions of Johannah (107) de derde keer Bob Dylan in deze lijst en ik vermoed dat er voor Like a Rolling Stone ook nog wel een plekje is vrijgehouden. Ik ben best een Dylan-fan (heb al zijn jaren '60 werk sowieso origineel in de kast staan), maar dit nummer kende ik ook al wel voordat ik me een jaar of 5 geleden in zijn muziek begon te verdiepen. Toch heeft het me nooit echt weten te raken. In de tekst toont Dylan zich een prachtig observator, maar ik geef toch iets meer om zijn wat persoonlijkere werk. Hier voel ik niet zo'n band met hem.
Cijfer: 7,5

79. Gal Costa - Baby
Dit liedje heb ik pas recentelijk ondekt. Het is geschreven door Caetano Veloso die op het einde ook meezingt en werd oorspronkelijk uitgevoerd door Os Mutantes, op het album dat in mijn top 10 staat. Deze versie is wel behoorlijk anders: waar Os Mutantes er een behoorlijk uitgelaten versie van hebben gemaakt, gooit Gal het over de gevoelige boeg. De strijkers en subtiele bas voeren de boventoon in dit trage bossa nova nummer en dat bevalt me wel. Ik denk dat ik allebei de versie wel erg kan waarderen.
Cijfer: 8,5

78. Sly & The Family Stone - I Want To Take You Higher
Een paar weken terug heb ik Stand! gekocht, het album van Sly & The Family Stone waar dit vanaf komt. Ik was nogal onder de indruk van een hit van een ander album en kon deze niet laten liggen toen ik hem in de aanbieding zat bij de Plato. Maar ik moet zeggen dat alhoewel ik nog niet helemaal om ben: het is echt wel lekkere muziek, maar zo wild als Dance to the Music (de hit in kwestie) word ik er nog niet van. Maar ik heb het gevoel dat dat ineens kan komen.
Cijfer: 7,5

77. The Velvet Underground - Heroin
Dit nummer kan ik wel dromen... de schaarse drums lopen parallel aan de tekst, het tempo wordt opgevoerd als wordt bezongen dat de naald in de ader wordt gestoken en de rush begint te werken en het tempo gaat weer omlaag als een en ander bezinkt. Ik heb geen enkele ervaring hiermee, maar dit nummer heeft zoveel verbeeldingskracht dat dat ook niet hoeft om er iets van te snappen. Ik zie me bij wijze van spreken al liggen in Andy's sombere vertrek. Prachtige tekst ook.... I wish that i was born a thousand years ago... en ook die regel die later nog eens vrij werd geciteerd in dEUS' Hotellounge (Heroin, be the death of me). Magische muziek, 7 minuten lang.
Cijfer: 10

76. BBC Radiophonic Workshop - Doctor Who (Original Theme)
Dit vond ik dan wel weer een verrassend nummer in de lijst. Ik heb een verzamelaar van de BBC Radiophonic Workshop, ooit gekocht uit interesse, enigszins aangewakkerd door de muziek van White Noise (hopelijk komen die ook nog langs) die volgens mij in dezelfde hoek zat. Maar eerlijk gezegd vind ik die CD lastig om door te komen: er staan volgens mij wel 60 tracks op, wat het nogal vermoeiend maakt om naar te luisteren als je wilt dat elk nummer tot je doordringt. Maar als ik nu dit thema zo hoor krijg ik toch wel weer zin me er verder in te verdiepen. Wat een fraaie melodie zeg. Het doet me ook een beetje denken aan de space age pop die in de jaren '50 en begin jaren '60 populair was. Had eigenlijk nooit een link gelegd tussen die muziek en de latere electronische muziek, maar de BBC Radiophonic Shop lijkt een belangrijke schakel te zijn.
Cijfer: 9

Dat moet dan wel heel vrij geciteerd zijn want ik heb eerlijk gezegd geen idee waar je op doelt.

Hotellounge - be the death of me
Heroin - be the death of me

Lijkt toch vrij aardig op elkaar.

Niet in de tekst, maar in de titel.

Och ja, de titel natuurlijk. En ik maar die hele tekst in m'n hoofd zingen hier

95. Sam Cooke - Cupid
Geweldige soulzanger was Sam Cooke die helaas veel te vroeg stierf. Prachtige song - romantisch maar ook wat weemoedig - die vaak gecoverd werd maar deze versie is ongeëvenaard.
Cijfer: 9

94. Simon & Garfunkel - Mrs. Robinson
Eén van de beste songs van dit legendarische duo, ligt tussen folk en rock. Hemels refrein en samenzang en ook de gitaarbegeleiding klopt helemaal.
Cijfer: 9,5

93. Can - Yoo Doo Right
Dit nummer duurt 20 minuten lang en je moet er de tijd voor nemen. Ik kende het niet maar het heeft wel een ingebouwde spanning en de gitaren en drums vind ik geweldig. De zang vind ik wat eentonig en boeit mij minder.
Cijfer: 6,5

92. Nick Drake - River Man
Erg rustig gezongen met fluwelen maar indringende stem, even rustgevend als melancholiek. De begeleiding met violen en natuurgeluiden is ronduit subliem en verhogen de spanning.
Cijfer: 9,5

91. The Who - Substitute
The Who bracht - zeker in de jaren '60 - vrijwel enkel sterke singles uit. Dit klinkt rauw en enthousiast maar met een refrein die blijft hangen. Prima zang en drums bovendien.
Cijfer: 8,5

Ga je hier nog mee verder Herman

Ja, dat is wel de bedoeling. Het is er de laatste maanden een beetje bij ingeschoten, ook omdat ik in het 1968-topic al aan mijn 60s-trekken toe kom. Maar ik zal het weer oppikken.