Autechre met zang. Jawel, het bestaat:

Amber verlaagd en Incunabula verhoogd. Daar zit ik toch mis met mijn sterretjes

Gisteren de eerste vier tracks van Tri Repetae beluisterd. Ik moet zeggen dat meer dan een uur van dat soort muziek echt veel te veel van het goede is en ik niet alle nummers even goed kon waarderen, maar bepaalde stukken vond ik fijn. Nu weet ik nog dat ik Aphex Twins bekendste album aan het begin ook maar saai vond en nu staat dat album op 4,5*, dus er is nog hoop

Vandaag tijd om nog wat meer plaatjes te draaien, in een voor mij vrij drukke week, helaas. Heb tot nu toe slechts LP5 en Garbage kunnen draaien, en ik was begonnen aan de Peel Session. Hoop daar vandaag nog wat plaatjes aan toe te kunnen voegen.

Ik vond Garbage trouwens vrij sterk.

Benieuwd met welke artiest jullie komen voor aankomende week.

Ditmaal geen late-night-solution, want we hebben al lang en breed wat geregeld


, nee dan heb ik toch liever zonder zang.

Ach ja, ik ook. Maar hij leek me wel leuk voor de afwisseling.

En over afwisseling gesproken:

Stereolab - Refractions In The Plastic Pulse (Autechre Feebate Mix)

(kon hem niet op joetjoep vinden)

Vandaag ga ik Graf Gantz nog beluisteren.

Ik bedoel, Gantz Graf.


Wat ik heb beluisterd van Autechre deze week is zeer goed bevallen en ik ga zeker meer van deze groep opzoeken.

Die heb ik net beluisterd. 'Gantz Graf' bedoel ik dan. Graf Gantz had geen tijd.

Wat mij betreft wordt Stereolab de nieuwe artiest v/d week. Geweldige band

Wat mij betreft The Beatles en dan Bob Cremers als expert.

Bob Cremers een goede expert.

Rob en ik denken dag Sage Francis de nieuwe artiest van de week is.

En Rob en ik denken dag Ataloona gaat zeuren.

Ik hoop op tenminste wat metal komende week. Rick Astley enzo.

Nah, z'n vroegere werk is zoveel beter dan die nieuwe

Neen, we zeggen niks niet niet over de nieuwe artiest.

Maar nu nog Autechre, vergeet dat niet. Straks zal waarde GantzGraf hier knallen, en Amber daarna.

Denk voor jezelf eikel. Wie denk je dat je bent? Mijn woordvoerder?

Gast, dat jij de hele fucking dag in een hoekje zit te huilen en niks durft te zeggen hier. Dan doe ik het maar, ja. Zwak, gozer. Check je PM.

Ik ben benieuwd naar het stuk van GrafGantz

Je weet dat ik in een rond huis woon.

Deze week eigenlijk alleen het stuk van Micha gelezen en de muziekjes daarbij beluisterd, met dank voor de boeiende uiteenzetting. Helaas voorkomen tijd en stemming een diepgravender onderzoek, wellicht in de toekomst nog.

Ik heb de eerste vier albums geluisterd, maar die kende ik al, dus weinig nieuws onder de zon. Heb wel geleerd dat Incunabula eigenlijk een verzamelaar is, als ik de Autechre-wiki mag geloven. Wellicht dat ik volgende week gewoon verder ga (mijn doelstelling was eigenlijk 1 album per dag), als de nieuwe artiest niet per se van mijn gading is. Maar dan moet het geen Stereolab worden, want die behoren tot mijn 10/15 meest gedraaide artiesten als ik last.fm zo bekijk. Wellicht is het ook wel weer tijd voor een artiest met een kleiner, behapbaarder oeuvre, na ome Neil, Fela, Autechre, etc.

De nieuwe artiest wordt naar je gading. Het is vast de vetste tot nu toe.

Meat Loaf?

En zo hebben bij mij gisteren de laatste klanken van Autechre geklonken, en het leverde een interessante week op. Ik had wellicht meer willen draaien, maar ben uiteindelijk tot 3 EP's en 3 reguliere albums gekomen. Er komt in de toekomst vast wel weer een rustweek, want niet elke artiest is in een week te behappen.. Dat blijft een standaard les bij dit topic..

Deze week weer een nieuwe artiest, en weer van een ander soort dan Autechre. Een behapbaarder oeuvre? Behapbaarder, wellicht - toch zal 't voor mij weer een week zijn vol nieuwe dingen. Geen rust, dus.

En zo vliegen we van muziek zonder teksten, naar een genre waar dat fenomeen wel degelijk een belangrijke rol toegedicht is: hip-hop.




Deze week zullen we van vroeg (Company Flow) tot laat (C4C) meevliegen onder de vleugels van, jawel, wie had 'm al herkend?, El-P!

Voor AOVV en ook voor moi een veelal nog niet ontgonnen terrein, en vandaar is het fijn dat we weer een expert hebben gevonden. Alhoewel: een expert? De twijfel kan je op beide woorden leggen, maar is hier voornamelijk gericht op het eerste woord: een? Neen! Deze week hebben we het geluk dat deze taak gecombineerd wordt door een zeer lieftallig hippend en hoppend duo. Allereerst een professional in het woonbegeleiderisme, tezamen met een professor van de aarde - aldus, een zandbakkend tweetal.

Het belooft echter wel wat, aangezien de twee tevens recensent zijn bij hiphopleeft, en daar zelfs een tijd geleden interview met El-P heeft plaatsgevonden - benieuwd wat de week dus zal brengen..

In ieder geval, bij deze luid ik de week in, en maak ik alle weg vrij voor onze Experts van de Week! Moge 't een mooie week worden..

Mooi, ik ben chronologisch de afgelopen week nog niet verder gekomen dan Gantz Graf (en tot de conclusie gekomen dat de laatste track het eigenlijke hoogtepunt van die EP is en niet het titelnummer) dus ik kan de komende dagen nog eventjes doorpruttelen met de rest van het oeuvre. Niet dat ik El-P niet oké vind, ik ben gewoon niet een hiphop bui momenteel.

M'n last.fm stats van de agelopen week:

1 Autechre 124
2 Gescom 2
3 Autechre, The Hafler Trio 1

Ik vond Cap. IV ook retesterk, een van de betere tracks die ik gehoord heb van Autechre.

Alleen echt jammer van Dial., vind ik echt een poeptrack, terwijl het titelnummer en Cap.IV 5* waard zijn.

Gelukkig is het wel een fijn label

Dial - CDs and Vinyl at Discogs

Boutechre - de ideale soundtrack voor de doos!

- En na opperhoofd Micha kreeg Rob de figuurlijke topicsleutel in zijn handen gedrukt om gedurende een hele week de conciërge van dit prachtige topic te mogen zijn. Nou ja, conciërge, eerder een soort van vertegenwoordig. En dat klinkt al meteen een stuk belangrijker. Om een lang verhaal kort te maken: de druk werd me bijna teveel. Gelukkig was er een oplossing. Ik mocht het best samendoen met een andere user. Niels is zo lief geweest om mijn handje vast te houden en samen werken we aan dit ontroerende verhaal over een van onze favoriete artiesten: El-P. Niet te verwarren met Emerson, Lake & Palmer. Nope. El-P. El Producto. De rapper en producer.

+ Een boze rapper en producer, welteverstaan. En niet zo één die met guns naar zijn 'haters' zwaait (néé zeg, die zul je in dit soort topics toch niet tegenkomen), maar ééntje die niet van naäpers en commercie houdt, het heeft over dystopische, Big Brotherachtige taferelen, losgeslagen science fiction, wraak jegens zijn vader en meer van dat soort fraais. Kortom, het is allemaal bijzonder inhoudelijk verantwoord, maken jullie je geen zorgen. (- Niels liegt, kijk maar naar de onderstaande video)




En nu even zonder gein: de man is geweldig. Het begon allemaal, op een dag, bij de groep Company Flow, waarmee hij in 1997 debuteerde met het briljante Funcrusher Plus. Deze muziek lijkt echt totaal niet op wat El-P later zou maken: het is kil en minimalistisch, leeg en dreigend en daardoor de eerste tien luisterbeurten ongelooflijk saai (oké, ik overdrijf misschien, maar het is inderdaad ontoegankelijk). En geweldig, dus. Samen met Bigg Jus (Mr. Len zit ook in de groep en draait af en toe ook eens aan een draaitafel) rapt El-P dus over allerlei ellende, vervelende toestanden en hoe begaafd ze zelf met een microfoon zijn - het blijft toch hiphop, hè - maar dan wel met de nodige scherpte. De teksten zijn gewoon erg goed (en bevatten leuke lines als "Even when I say nothing it's a beautiful use of negative space") en het album intrigeert. Een klassiekertje. Twee jaar later brengt de groep nog een instrumentaal album uit, en woord van de straat is dat die ook erg goed is. Tijd voor mij om daar deze week achter te komen

- Het bekendste werk van El-P is, op MusicMeter althans, de volledig door hem geproduceerde plaat The Cold Vein, van het rapduo Cannibal Ox. Wat ik zelf zo aan dit project waardeer is het gegeven dat ik er de eerste tien luisterbeurten vrij weinig mee kon, maar dat de plaat wel een vreemd soort aantrekkingskracht op me had. Zodoende ben ik de plaat, zoals zoveel users, blijven beluisteren en uiteindelijk is het kwartje gevallen. Voor Hiphopleeft, een site waar ik zo nu en dan wat voor klieder, schreef ik (onder andere) het volgende: “De heren van Cannibal Ox worden productioneel ondersteund door El-P, die met futuristische en experimentele beats tevens voor constante spanning en verrassing zorgt. Zijn beats gaan door de elektronische invloeden met regelmaat buiten de lijntjes van de hiphop, en alles bij elkaar opgeteld is The Cold Vein eigenlijk een niet te missen, authentiek album.”

Mocht deze plaat van Cannibal Ox jullie goed smaken dan is ook I Phantom, van Mr. Lif, een absolute aanrader. Ook hier staan producties op van El-P die te vergelijken zijn met The Cold Vein (maar wellicht wat meer in het oor springen). Heftiger en donkerder, maar daardoor niet minder waard zijn El-P’s producties op Hell’s Winter van Cage. Wat dat betreft past El-P zich ook aan de rapper aan. Cage is een stuk zwaarmoediger dan Mr. Lif en de heren van Cannibal Ox.

+ Nu gaat Niels praten over hoogte- en dieptepunten van El-P's solowerk. Over dat tweede onderwerp ben ik snel klaar: die zijn er niet echt. Voor de mensen die denken 'tjemig, wat ben je een fanboy, Niels': klopt. Toen ik El-P mocht interviewen (zie een linkje onderin) ging ik dan ook gillen en hem proberen aan te raken. Dat verklaart misschien waarom het interview zo slecht geworden is.

Maar goed, El-P heeft drie soloalbums uitgebracht en een een hiphop/jazzalbum (om zijn veelzijdigheid nog maar eens te laten zien). Dat album is instrumentaal en gaat misschien ook wel door mij gecheckt worden deze week Belangrijker zijn echter die drie andere albums, de ene nog briljanter dan de andere. Zijn solodebuut, Fantastic Damage, is verreweg zijn rauwste en meest chaotische album. Wederom zijn de dystopische wereld en science fiction belangrijke onderwerpen, al gaat El-P ook tekeer tegen zijn oude label ("Signed to Rawkus, I'd rather be mouthfucked by Nazi's unconscious". Dat betekent dat hij het niet leuk vond bij Rawkus, voor wie dat niet snapte.) Het album is echt een trip, de veelgelaagde, voornamelijk electronische herriebeats waarin zoveel gebeurt dat je er zowat nooit klaar mee zult zijn doen van alles met je, van gewoon bizar lekker klinken tot ontroeren.

Het album dat volgde, I'll Sleep When You're Dead, is nog steeds niet toegankelijk, maar wel wat overzichtelijk. Er staat onder meer samenwerkingen met The Mars Volta en Trent Reznor (zanger Nine Inch Nails, ook zo'n blij persoon) op, dus de rockfans hebben reden om te gaan luisteren. De kwaliteit is echter onverminderd hoog: mooie opbouwen en veel lagen in de beats. Depressiviteit en woede ten top, natuurlijk ook weer door de onderwerpen van El-P (wederom voor science fiction ellende, o.a. verboden liefde met een medegevangene in een gevangenisschip, verwijzingen naar 1984 van George Orwell en meer van dat soort fraais). El-P's beste naar mijn mening, maar ik weet er niks vanaf zoals jullie weten.

Het album dat dit jaar uitkwam is C4C en dat is wederom genieten. Het lijkt meer op het album van hiervoor dan op Fantastic Damage, maar is toch weer anders. Het bevat voornamelijk conceptuele tracks die natuurlijk weer niet al te vrolijk zijn, maar minder over de ellendige toekomst gaan en meer over het ellendige nu. Het is dan ook opgedragen aan zijn aan kanker overleden vriend Camu Tao. Ook produceerde El-P een album voor Killer Mike dat dit jaar uitkwam, R.A.P. Music. Zoals Robbedoes al zei past hij zich altijd uitstekend aan aan de rapper waarvoor hij produceert en dat doet hij hier ook. Het is typisch El-P, maar er is minder chaos. Typische hiphopbeats met een atypisch El-P sausje. Poëtisch, hè? Hoe dan ook, zeer de moeite waard, heel het oeuvre van El-P. Ik zou zeggen: probeer er iets van. Als je dat niet doet betichten Rob, Masimo, AOVV, kobe bryant fan, Stijn_Slayer en Jocharo-T (shout out naar jullie allemaal) je van een beperkte smaak.

Niels zijn top 5:

1. Cannibal Ox - The Cold Vein
2. El-P - I'll Sleep When You're Dead
3. El-P - Fantastic Damage
4. El-P - Cancer 4 Cure
5. Company Flow - Funcrusher Plus

Rob zijn top 5:

1. El-P - I'll Sleep When You're Dead
2. Cannibal Ox - The Cold Vein
3. El-P - C4C
4. Killer Mike - R.A.P. Music
5. El-P - Fantastic Damage

Ook de Weareallgoingtoburninhellmegamixxx-serie is meer dan de moeite waard.

- Hopelijk hebben Niels en ik de interesse in El-P goed kunnen opwekken. En draaien jullie met veel plezier deze week wat muziek van El-P. Qua diversiteit zit het wel goed, dus als je enigszins openstaat voor hiphop dan zit er zo goed als zeker iets tussen dat je zal smaken. En wil je wat meer van de rapper en producer weten, dan raden we je de volgende lectuur aan:

Artikel

Interview (door Niels zelf)

En voor de users die lezen vies vinden, hier wat tof beeldmateriaal (o.a. een geweldig interview met Nardwuar!):

Interview met Nardwuar

Interview + freestyle

El-P live

Live en grappig

* Niels is het plusje (+) en ik ben het minnetje (-).