Slowgaze schreef:
Ik mag niets van de grond rapen? Koosjer rapen?

herman schreef:
Ik ben over het algemeen niet zo'n fan van liefhebbers, maar die van Placebo zijn over het algemeen prachtig.

Heb wel gezegd dat ik de nummers redelijk vind en eentje wat minder dat is nog niet goed hé.
Ben pas begonnen om al mijn cd's via een nieuwe audio installatie met harde schijf in te catalogiseren en terwijl luister ik alle tracks nog eens via mijn ipod en geef ik ze een ster waardering waarbij ik als volgt te werk ga. Een nummer dat ik goed vind geef ik 5sterren(favoriet dus) en een nummer dat er nog wel mee doorgaat maar om de één of andere reden vb de tands des tijds niet doorstaan heeft voor mij dan of gewoon tot vervelens toe al teveel gedraaid is 2,5 ster wat voor mij betekend dit nummer gewoon lekker mee afspelen bij gemaakte playlists. Tenslotte de nummers die ik niet goed vind of die nu niet meer mijn ding zijn door invloeden van andere bands of genres die geef ik dus helemaal geen ster. Als ik dit dan toepas op deze cd bvb. kom ik op vijf nummers met een 2,5 ster en 7 zonder ster helaas. Bij het uitrekenen van de te geven ster op deze musicmeter ga ik dan te werk een 5 ster is 1 punt en een 2,5 ster een half puntje dus 5 x 0,5 is 2,5 op 15 uitgerekend is dit 1,66 op tien, naar boven afgerond 2 op 10 waardoor ik uit kom op 1 ster helaas . Waarschijnlijk zal deze manier niet te goede manier zijn om te stemmen en komt dit verkeerd over maar dat zijn nu eenmaal de cijfers hé, want ik vind dat Muse al bij al veel schitterende nummers heeft uitgebracht die ik destijds gewoon vernieuwend en gewoonweg de max !! vond maar die staan hier helaas niet allemaal samen op deze Black Holes & Revelations.

Wederom een stapje meer bij de ultieme perfectie waarvan het eind nog lang niet in zicht is.

De schitterende karakteristieken uit vroegere periodes klinken minder complex,toegankelijker nummers,waarmee de futloze weerspiegeling van verblufte magie uit de trucen-doos is gehaald.
De scheikundige verhalen die erg kaleidoscopisch aandoen het inventieve gitaar-werk van,alex lifeson die tot griezelige perfectie van een gitarist als,pete townshend(the who,jimmy page,led zeppelin komt),en ook de klaagzang van,geddy lee zijn, diepzinnig goed uitgesleuteld.
De productie die weer in handen is van de voorspelbare geest,rupert hine(vanwege de ingewikkelde teksten,geluids-dichte muren),overbrugt men hiermee het wapen-offensief van brutaliteit en een gelaveerde dosis aan energie.
Het nummer,red tide,anagram,super-conductor(heerlijk mee-gezongen ook met ,peart),liggen heerlijk in het gehoor,chain lightning en ook warpaint,the pass,available light(heerlijk vocabulair),stevent de driemaster van een grote band,waardoor het schuim nog lang op je lippen blijft staan.
En deze band op het grote droge blijft staan.

herman schreef:
Leg die laatste zin dan maar eens uit, want daar volg ik hem niet meer.

je bent gewoon een eitje