herman schreef:
Bij Ravi Shankar - Music of India: Three Classical Rāgas (1956) - MusicMeter.nl

Zandkuiken schreef:
Wow Chelsea Hotel No. 2, gaat door hart en nieren.

HansVon schreef:
Donderdagavond Ziggo, 2e ring, geen beste plek... maarrrr... wat een concert !!!!

Johnny Marr schreef:
Nick Cave and the Bad Seats.

Ah, Coldplay, de band die ooit onze zielen streelde met melancholische meesterwerken, nu het muzikale equivalent van een regenboog-unicorn-latte met extra schuim. Chris Martin, op z’n 47e, vader en gescheiden man, probeert ons nog steeds wijs te maken dat hij voor het eerst verliefd is. “Feels like I’m falling in love, maybe for the first time.” Ja hoor, Chris, en ik ben een elfje dat woont in een boterkoek. We weten allemaal dat dit niet je eerste ritje is in de liefde-trein, maar goed, het verkoopt natuurlijk lekker.

En dan die "lalalala". Serieus? Het lijkt wel alsof ze in de studio dachten: "We hebben geen tekst meer nodig, we gooien er gewoon wat klankgeluid overheen, de kids zullen het geweldig vinden!" En weet je wat? Ze hebben gelijk. Het werkt. Voor elke liefhebber van hun diepere, oudere werk is er tegenwoordig een TikTok-publiek dat alleen die catchy lalala’s nodig heeft om de dag door te komen. Het is alsof je een heerlijke driegangendiner had en nu ineens genoegen moet nemen met een zak snoep – maar hé, snoep kan ook lekker zijn, toch?

Het probleem is niet zozeer dat Coldplay commercieel is geworden, maar meer dat ze dat op zo’n overduidelijk, bijna knuffelbare manier doen. Het is moeilijk om echt boos te worden op ze. Ze zijn niet cynisch, ze zijn gewoon een beetje... tja, onschuldig in hun poging om relevant te blijven. Het is alsof je kijkt naar je favoriete oom die nog steeds denkt dat hij hip is omdat hij een "cool" T-shirt draagt dat hij bij de H&M heeft gekocht. Je zucht, maar je houdt wel van 'm.

We kunnen ze niet echt kwalijk nemen dat ze meegaan met de tijd. Dit is Coldplay 2.0 – de band die je troost met zachte beats in plaats van je te raken met rauwe emotie. Het zijn niet meer de mannen van "Fix You" of "The Scientist," maar de wereld is ook niet meer dezelfde. Dus ja, we missen het oude Coldplay, dat ons dwong om na te denken, ons aan het huilen maakte, en ons de diepte in trok. Maar we geven ook stiekem toe dat die "lalalala" toch wel catchy is, zelfs als het voelt alsof je net een suikerspin hebt gegeten.

Ze zijn nog steeds onze jongens, alleen wat ouder, wat zachter, en misschien wat meer gesuikerd – maar kom op, wie kan nou echt boos blijven op Coldplay?

...een single die niet kan kiezen van wie ie een ripoff wil zijn: een Strokesliedje dat een Strokesliedje, dat een Strokesliedje imiteert, imiteert; of een 70's glamrockpastiche die iemand vijftig jaar terug was vergeten in de vriezer te douwen en tengevolge dusdanig is beschimmeld dat ie spontaan is gaan hinniken en op 5 december je dakpannen sloopt.

tnf schreef:
Thunderkneus in Coldplay - Moon Music (2024) - MusicMeter.nl:

Roxy6 schreef:
De vooruitgesnelde track Alone, deed mij alles behalve sudderen van genot en verwachting.

Ik kwam in augustus 1989 bij de luchtmacht in militaire dienst en via Nijmegen en Schaarsbergen (bij Arnhem) kwam ik in november 1989 in Hilversum terecht naast het mediapark in een bunker (LVMG meteo). Het fenomeen dooddraaien werd toen door het net opgestarte Skyradio feilloos in de praktijk gebracht en ik zou daar tot oktober 1990 de dupe van worden want van het kader werd er geen enkele andere zender getolereerd. Deze cd is een aardige staalkaart van deze periode waarbij de nachtdienst van 00.00 tot 8.00 een ware beproeving was. Slechts 30 minuten werk (lees weerkaartjes kleuren met potloodjes, faxen, en telexberichten sturen), continue slaap maar niet mogen slapen, licht continue aan en als kers op de taart Skyradio.......De volgende nummers van deze cd hebben mij Post Traumatic Muzak Disorder (PTMD) opgeleverd: 2, 6, 7, 8, 11, 14, 16, 17, 18, 19, 20, 25 en 27. En inderdaad dit begon al met het in 1989 uitgebrachte All around the world van Lisa Stansfield. Ook nog een eervolle vermelding voor If only I could van Sydney Youngblood en het godsgruwelijke Lily was here van Candy Dulfer & Dave A. Stewart (ook 1989 maar niet op deze cd). Als je al deze muzak zonder bezieling 6 x per nacht moest aanhoren dan snap je wel dat mijn diensttijd een hele beproeving was. Kortom deze soundtrack cd is voor mij meer een soort sounddrek. Tegenwoordig heb ik deze periode dan ook geblokt maar regelmatig worden oude wonden door de radio weer opengereten en zit ik weer op mijn stoeltje naast de radio aan de Doodweg in Hilversum. Gelukkig kwam ik er onlangs achter dat de Luchtmacht alle sporen heeft uitgewist van deze locatie. Dat leek mij een juiste beslissing. Nu het popjaar 1990 nog.....

Waar iemand als Katy Perry nog steeds met de tits out elke keer moet lopen om de aandacht op zich te vestigen heeft Billie overigens ook fantastische borsten maar hoeft daar niet mee te koop te gaan lopen om een man en de rest van de wereld finaal in te pakken.

herman schreef:
als ik ooit een top 10 moeten samenstellen van minst samenhangende mixalbums, dan kwam deze zeker op plaats 1 t/m 10.

Harribo schreef:
Ik ben inmiddels 50 en was altijd weg van de eerste albums van DT. Vooral Images en Awake. Maar wat ze daarna gemaakt hebben.. het dromerige en de magie is weg. Evenals de passie en de originaliteit.

vanwijk schreef:
Ik ben ruim 60 en In tegenstelling tot Harribo ben ik juist heel benieuwd naar het nieuwe album.

Neal Peart schreef:
Ik ben 72 en volg de band al vanaf het eerste uur. Bij dat Portnoy terug is en ben benieuwd.

THEMARSVOLTA schreef:
Ik wil bij deze ook even m'n leeftijd vermelden want dat is blijkbaar interessant, ik ben 96 en stokdoof maar ik luister elke dag met veel plezier naar dream theater ook al hoor ik er niets van, zal een fantastische r&b plaat zijn.

Fathead schreef:
Ik ben 10 jaar oud en ik doe Woody Woodpecker na…

Kondoro0614 schreef:
Jullie zijn echt allemaal bijna bejaard, jeetje.

Fathead schreef:
Ik ben 10 jaar oud en ik doe Woody Woodpecker na…

deric raven schreef:
Na een sabbatical van ruim een half jaar laten de mannen van Guided By Voices eindelijk weer eens van zich horen.

Gretz schreef:
Ronde 1. Tot de 1, 4 verschil.

Onweerwolf schreef:
En dit is memorabel omdat?

remcodurez schreef:


Moet ik dit echt toelichten?