En dan moet je weten dat de twee eerste S&G cd's hoofdzakelijk door Stef Bos zijn geschreven.



Blij dat er weer vaart in het topic komt.

Stef Bos was tevens Joop Mengelmoes (a.k.a. Meneer Chocomousse), een personage dat na één seizoen alweer uit de serie was, maar voor wie zich afvroeg waar de zin "je rijdt Meneer Chocomousse bijna omver" vandaan komt (uit "Samen op de Moto"). Een personage waarvan ik me niet kan heugen die ooit gezien te hebben.

Catastrofale Civilisatie: Chevy's Cruciale Classics?
Chevy's Choquerende Compilatie: Curieuze Crash-collage?

Leuk, Samson en Gert

Benieuwd hoe Chevy Samson's baard in de keel (rond 2005) heeft verwerkt...

Danny Verbiest was onsterfelijk als Samson (ook door Bassie & Adriaan, overigens). Hotel op Stelten (2008) - MovieMeter.nl is toch wel het dieptepunt van alles. Niet alleen als film belabberd, maar Peter Thyssen als Samson gaat helemaal nergens meer over.

Verder wil ik jullie deze sketch niet onthouden. Skip even naar 1:20 voor een hilarische blunder.


Voor de 'nieuwe' Samson, skip naar 4:40, ofzo.

Dat zou een mooie geweest zijn! Helaas nu te laat. Met Walk of Life ben ik ook tevreden.

Chevy's Chocolaatjes?

Filmpje

Filmpje en op 1.20

vooral de ouders lachen

...en ge weet onmiddellijk waarover ik het heb

Voor deze test zijt ge alvast geslaagd, Chevy. Leuk fragment trouwens, er loopt blijkbaar wel meer mis tijdens zo'n show

Leuk filmpje; chevy.
Ben nu al benieuwd naar de Kabouter Plop en K3 fase.

Allemaal leuk en aardig, maar wat iedereen echt wil weten: ben je naar Chevy Chase vernoemd?

Ja, dat klopt, maar jij mag me Al noemen.

Chevy's Caped Crusade!

Ok, die is best leuk.

Is dit een schrijffout, of noem jij een hoesje daadwerkelijk een huisje?

Nee, dat is inderdaad een fout. De oe-toets zit nogal dicht bij de ui-toets op mijn toetsenbord.

Hey, waar is de chocolade...

Let ook even op de ritmesectie.

Ok, ik had me voorgenomen de verhalen een leesbare grootte te geven, maar deze halte was dermate belangrijk dat het niet mogelijk was.

Walk of Life #2: OK Computer
Nee, albums zeiden me niks (mijn ouders hadden cd’s, maar daar deed ik niks mee). Als ik me puur richt op essentiële albums ben ik snel klaar. Als ik me richt op officiële albums al helemaal. Vandaar, met eigen gegeven toestemming, wat uitstapjes.
Zonder internet was ik nergens geweest vwb muziek. Ergens in groep 7/8 van de basisschool mocht ik een e-mailadres aanmaken. In de bibliotheek kon je 30 minuten internetten op vertoon van je pasje. Dat deed ik dan ook met alle plezier. Voornamelijk spelletjes spelen uiteraard. Op een gegeven moment attendeerde iemand me op Hotmail. Een eigen e-mailadres, dat was wijs! Thuis mocht ik dan eens per week(?) mijn e-mail checken. Niet dat iemand mij een mail wilde sturen, maar met inbelverbinding was internetten een grotere happening dan nu.


De jeugd van tegenwoordig heeft geen idee hoe lastig het was om vroeger muziek te downloaden. Programma’s al Kazaa, eMule en Limewire zaten vol met virussen, porno en verkeerd getagde nummers. Internetsnelheid was er niet waardoor je minutenlang zat te wachten op één nummer waarvan je niet zeker wist of het hetgeen was wat je wilde hebben. En dan praat ik als een ouwe lul, maar ik heb helemaal meelij voor de mensen die probeerden te downloaden met eerdere programma’s als Netscape. Gezeik met copyrightschending was er nog niet, niet voor mij althans. Overigens vergeet ik te vermelden dat ik pas ging downloaden toen het draadloze netwerk ontstond.

Downloaden leerde ik van een vriend. Ik ging op een middag naar hem toe en hij leerde het me. Ik nam een leeg cd’tje mee en hij zou er nummers op branden. De cd met o.a. Dromen Zijn Bedrog van Marco Borsato, Traffic van Tiësto en Turn Me On van Kevin Lyttle heb ik nog steeds. Mijn eerste eigen gemaakte cd en het leren downloaden, misschien wel de belangrijkste muzikale dag die ik me kan herinneren.



Op de opener van 7 minuten na, Traffic, duren bijna alle nummers na max. 4 minuten. Echt beïnvloed door de Top 40 e.d., waarvan ik alvast kan verklappen dat dat de volgende halte wordt. De opkomst van mijn voorliefde voor dance/house etc. is hier ook al op te vinden, want verderop de cd vinden we ook nog Love Comes Again van Tiësto. Op de CD verder nog Atomic Kitten, Sugababes, Gareth Gates, Dido, Sean Paul en Akon (Yeah!). Sommigen noemen het jeugdzondes. Ik vind het veelal nog steeds leuke nummers om naar te luisteren.

Tijdens het zoeken naar deze CD vond ik er nog eentje. Eentje waarvan ik het bestaan ervan vergeten was. Openend met Real to Me van Brian McFadden (bekend van Westlife) en verder nog wat muziek die ik destijds graag mocht horen, zoals Eric Prydz (Call On Me, mooie clip ), maar liefst 3 maal Dido, tweemaal Sorry Seems to Be the Hardest Word en Robbie Williams. Maar ook wat hiphop (Ik Ben Je Zat en dat nummer van Lange Frans nav de moord op Theo van Gogh, maar ook Like Toy Soldiers van Eminem), dus in 2005 heeft hiphop een aardige rol in mijn muzikale leven gespeeld.
Wel grappig om terug te luisteren wat ik in 2005 als mijn favoriete beschouwde.

chevy's favorits

Maar dat ook jij Akonner bent geweest.

Nu nog wel even rocken dit topic hè!

Hahaha, kazaa inderdaad.....die porno mis ik soms nog....goeie oude tijd.

Laat de verhalen maar komen Chevy.

Had je via Kazaa een album binnen; bleek de helft verkeerde nummers te zijn.
Vervolgens de virusscanner er overheen om die ruim 500 schadelijke rotzooi te verwijderen.
Maar je had wel een half album binnen gehaald.

Ja, ik ben besef me nu dat daar Usher hoort te staan, vandaar de Yeah!. Maar ja, ook Akon, Smack That, The Great Escape (Met Gwen Stefani), maar toch vooral Lonely. Van Lonely had je destijds zo'n irritante ringtone, met zo'n vogel die dat zingt. Dat zat dan de hele dag... de hele week in je kop.

Rocken komt later...

The Sweet Escape, wat toch vooral een Stefani-nummer was, waar Akon een kleine rol op had.

Ik heb het gevoel dat in die tijd downloaden al wel goed te doen was. Ik meen in 2001/2002 al via Napster enige nummers te downloaden - nouja, mijn moeder dan, maar wel diezelfde moeder die anno 2012 als er een add van een ringtone verschijnt enthousiast reageert.

Wel boeiend stuk, goed gedaan!

Oh, dat zal vast wel en uiteindelijk kreeg je de nummers ook wel. Maar het is zeker niet zo makkelijk als nu. Eenieder die Limewire/Kazaa e.d. gebruikt heeft, weet wel welke problemen er met die peer-to-peer dingen waren. Pas toen torrents opkwamen (in mijn geval met Bittorrent en later met uTorrent), werd het pas echt makkelijk. Films downloaden was voorheen bijna onmogelijk. Niet alleen vanwege de langzame snelheid, maar ook omdat mijn computer destijds gelijk vol zou zitten van één film.

Pas met mijn eerste laptop (Toshiba ivm school) werd het 'echt' downloaden. Voor een film moest ik dan nog altijd mijn laptop de hele nacht aan laten. En ik ben sowieso nooit fan geworden ben van het "download zoveel als je kan"-principe met mensen die met hun laptop 24/7 aan het downloaden zijn. Nagenoeg alles (minstens 95%) wat ik download kijk/luister ik ook daadwerkelijk.
Uiteraard, die fout maak ik heel vaak.

Ik sluit me bij Jasper aan. Ik gebruikte toentertijd ook Kazaa. Kazaa Lite welteverstaan. Later nog Bearshare gebruikt, Limewire vond ik waardeloos. Maar het enige probleem dat ik herken is verkeerd getagde nummers (kwam vaak voor idd). Maar porno of virussen? Werkelijk nog nooit meegemaakt. En minutenlang wachten op een nummer? Dat vind je lang? En mijn moeder downloadde in die tijd hele cd's voor me, en dat ging prima. Natuurlijk gaat het nu makkelijker en sneller, maar zo onmogelijk als jij het doet lijken was het echt niet. Bedenk dan ook meteen dat je ouders in hun jeugd niet eens internet of überhaupt computers hadden.

Inderdaad. In de begintijd hadden wij nog een telefoonmodem, waardoor we niet gebeld konden worden als we op internet zaten. Dan was het echt een kwestie van even mail binnenhalen en daarna meteen weer offline en hooguit weer online om mailtjes terug te sturen.

Downloaden via Kazaa vond ik zelf vreselijk, maar mijn ouders gebruikten dat wel. Zelf had ik veel meer met Audiogalaxy (doodleuk over het razendsnelle universiteitsnetwerk, ons internet thuis was er eigenlijk nog te traag voor) en toen dat in 2002 ermee ophield ontdekte ik Soulseek, wat ik nu nog steeds gebruik.

Hier ook Napster -> Audiogalaxy -> Soulseek. Eerstgenoemde volgens mij nog ruim voor de eeuwwisseling (edit: toch pas 1999 volgens wikipedia), ging best OK (ook via uni netwerk). Op ons uni netwerk zelf werd trouwens ook erg veel gedeeld, rond '97-98 was de mp3 hier al wijd verspreid, al waren er vooral veel afbeeldingen van twijfelachtig allooi te vinden...

Kan me iig niet voorstellen dat muziek downloaden anno 2005 met een redelijke verbinding problemen op zou moeten leveren, zeker mainstream spul niet.

Kazaa heeft überhaupt nooit echt een goede reputatie gehad volgens mij, ik kende indertijd iig niemand die het gebruikte.

Mooi! Als lezer denk je bij de titel: oh nee, niet wéér, en dan wordt het opeens toch een leuk verhaal over downloadperikelen 1.0 en allerlei toch wel verrassende muzikale "jeugdzondes" (op de een of andere manier had ik het idee dat je op je vijfde al naar Eagles en Dire Straits luisterde...)

Napster inderdaad via de inbelmodem na 19:00, dan was het goedkoper.

Net als de rokjes zeker?