Nick Cave & The Bad Seeds - Dig, Lazarus, Dig!!! (2008)

Ow! En het b-kantje van de single (Accidents Will Happen) klinkt alvast erg ongedwongen en leuk ! Tip dus, naast de cd.

Ongedwongen leuk vind ik een goede term, maar ook een prima b-kant en niet meer dan dat

Overigens sluit ik me aan bij dit commentaar van deric raven, zeker ook omdat je overal mensen hoort zeuren en vragen om een link naar dit album:


Ook ik snap dat djarend een promo heeft beluisterd, die liggen wel vaker in winkels, maar die andere stemmers?????

Er zijn duizend mogelijheiden om aan cd's te komen die nog niet in de handel zijn. En ook deze Nick Cave was makkelijk te krijgen. Maar het is natuurlijk ook duidelijk dat een gebruiker hier niet in het openbaar kan schrijven hoe hij of zij in de bezit van deze is gekomen. ik vezamel ook bootlegs maar verwacht niet dat ik zeg waar ik deze koop en de handelaar heeft meteen probleem met bijvoorbeeld de ECD of belasting.
Flaming Pie van McCartney hebben ze destijds van Pauls site gejat, maanden voor de officiele release en nog zonder de track Freedom. Ik heb deze van een Beatles freak voor 20 hfl kunnen kopen. Van wie?....naam vergeten. Silence is golden.

Vanavond krijg ik hem eindelijk te luisteren, ben benieuwd!

Ben nu voor het eerst aan het luisteren en ik ben nog niet heel erg onder de indruk. Het komt een beetje over als een standaard ArrowRock plaat. Echte autorock, nog meest in de lijn van Henry's Dream wat ik wél een toffe plaat vond

Dus hopen dat deze plaat nog gaat groeien en op basis van de opener/single die ik aan het begin ook niet heel bijzonder vond is dat goed mogelijk. Bovendien is Nick Cave gewoon een held, die maakt geen fouten!

Het is nog even geduld hebben tot het concert op 28 april in die voor mij vermaledijde HMH te Amsterdam. Geduld om dit album te kunnen beluisteren is niet meer nodig. Dig, Lazarus, Dig!!! is aan de luistertest onderworpen.

Zoals ik al eerder zei hier hield ik mijn hart een beetje vast voor deze release: voorganger Abattoir Blues / The Lyre of Orpheus beschouw ik als een meesterwerk en zie dat zo snel maar te evenaren.
Single Dig, Lazarus, Dig!!! viel me in eerste instantie dan ook tegen. Maar zoals ik later ook weer wist te melden bleek dit nummer toch wel op me in te groeien. Inmiddels bler ik dit nummer heel graag en heel hard mee en is het een leuke binnenkomer.
Today's Lesson heeft wel wat Grinderman-invloeden in de vorm van de wat ruigere randjes maar op de een of andere manier zou dit toch ook weer niet op dat album hebben kunnen staan. Het is toch weer een typisch Nick Cave & the Bad Seeds nummer geworden met wat invloeden van ehhhh Grinderman dus (hoe raar dat ook klinkt). Spugende gitaarlicks en tegelijkertijd een catchy melodie: swingend en rockend tegelijkertijd. Na 3 minuten lijkt het nummer ten einde, maar dan volgen over die lekkere bas nog wat lekkere vegen uit de pan.
Op Moonland horen we fijne percussie met daaroverheen een orgeltje. Dominee Cave leidt deze ceremonie bijna 4 minuten lang en ook hier krijgen we een Grinderman-sausje in de vorm van de gitaren. Enigszins monotoon maar nergens saai. Wel jammer dat er niet een echt einde aan weten te breien is waardoor we het nummer maar wegdraaien. Minpuntje.
De donder zwelt aan tijdens het intro van Night Of The Lotus Eaters waarmee we op avontuur in de nacht kunnen gaan. Heer Cave en zijn slechte zaadjes zullen onze gids zijn tijdens deze onheilspellende, haast beangstigende trip. Hier is lef voor nodig.
Albert Goes West nodigt uit tot het maken van flauwe grapjes omtrent Neerlands grootste zanger. Ik zal ze achterwege laten. Muzikaal ligt deze bak herrie daar ook iets te ver van af dus op dat gebied valt ook al geen link te maken.
Dit vind ik dus wel een echte Grinderman-track: ruig, vies en voos en daardoor niet te versmaden. Ik grijp maar snel naar de koptelefoon nu, want het wordt in huize aERo niet door iedereen gewaardeerd merk ik wel. Opvallend vind ik toch weer de percussie die onder de laag gitaargruis toch wel degelijk te horen is. Ik ben geen fan van la-la-la's of in dit geval sha-la-la's maar als de Bad Seeds het doen is het ze snel vergeven en sha-la-la en oehoehoehoe ik vrolijk mee.
Het gepreek dat we op de single al konden horen (noem het zing-praten of praat-zingen) keert terug op We Call Upon The Author. Gooi er een lekkere rauwe saus overheen en ik lig weer aan Cave's voeten. U zei herrie? Misschien; ik noem dit heerlijk. Wat mij betreft een spannend nummertje met spannende wendingen.
Hold On to Yourself heeft een beetje een southern-rock tintje en heeft schitterende gitaarlijnen die dit nummer omhoog weten te tillen. Ik hoor er een beetje de Henry's Dream-periode in terug en dat is natuurlijk hallelujah voor mij. Voorlopig wel een favorietje.
Rocken doen we op Lie Down Here (And Be My Girl). Iets minder opvallend in mijn oren maar dat neemt niet weg dat het wel een lekker nummer is.
Zoals velen wel bekend slaat donkere muziek altijd goed aan bij mij. In stukjes bij artiesten als Tindersticks of Devastations wil ik wel eens de naam Nick Cave aanhalen. Jesus of the Moon is typisch zo'n nummer waar ik dan op doel. Heerlijk zwelgend. Donker en licht tegelijk, duister en helder en daardoor ook weer romantiek in zijn puurste vorm.
Midnight Man is een heerlijk dwingend nummer met orgelpartijen om spontaan verliefd op te worden. Mensen, daar lik je je vingers toch echt bij af. Alsof de trein maar doordendert tijdens dit nummer. Heel sterk moet ik zeggen.
Ook geweldig vind ik More News From Nowhere die dit album eindigt. Pakkende koortjes, mooie instrumentatie en daardoor een gelukkige aERodynamIC achterlatend.
De kop is er af: de kennismaking met de nieuwe Cave is een feit. Cave, die al jaren een held is van mij. Cave die weer een geweldig kunstje flikt. Cave, die wederom niet teleurstelt. Misschien ben ik bevooroordeeld, misschien is dit al te veel voorpret voor 28 april, maar eerlijk gezegd denk ik dat dit gewoon een ijzersterk album is, Cave of niet. Grinderman, geen Grinderman; allemaal niet belangrijk. Dit is gewoon genieten van Dig, Lazarus, Dig!!! En daarmee is het in februari al aardig dringen in mijn top 10......

Dank je wel aERo! mooie recensie. Ik moet nog even wachten tot volgende week, maar krijg er steeds meer zin in!

Zo juist voor het eerst gehoord. Ook ik was (let op; was) sceptisch over dit album. Het eerste gelekte nummer Dig, Lazarus, Dig deed wat gemakkelijk aan. Als dan de hoes ook geen blijk geeft van een artestiek hoogstandje ben ik wat ongerust. Ik zag een tweede Nocturama al voor me... Maar niets is minder waar.

In dit album zijn duidelijk de Grinderman invloeden terug te horen maar zoals aEro al zei is dit ook overduidelijk een bad seeds album. Lekker rauw maar ook beheerst. Gevoelig maar ook hard. Los maar niet gemakkelijk. De gitaar bevalt hem blijkbaar wel en terecht. Net als op de Grinderman album is de 'sound' erg cool. Zware bas en daaronder een scheurende gitaar. Ik vraag mij verder af wat het geluid is van bijvoorbeeld het begin van today's lesson (gewoon Keyboard?) Tekstueel valt er ook weer veel te ontdekken. Dat vindt ik altijd nog het mooiste bij een nieuwe Cave, ik voel altijd de enorme drang om elk woord te wegen en te luisteren wat hoge priester Cave nu allemaal weer te vertellen heeft.
Ik ben er wel mee in mijn nopjes. Een erg sterk album dit. Ik heb verder het idee dat hij wat meer over laat aan de muziek. Hoogtepunten tot nu toe; Today's lesson (typisch die sound), Night Of The Lotus Eaters. (wat experimenteler, heerlijk die spanning opbouw) Hold On To yourself (Ik hang aan zijn lippen. mooi die gitaar er overheen) Jesus of the Moon (typische Cave ballad zoals hij ze alleen kan schrijven. prachtig ook die palmfluit.) Midnight Man ook al zo mooi en More News from Nowhere....... Juist, voordat ik het weet ben ik ze allemaal aan het beschrijven. Cave flikt het weer!

Mijn eerste indruk is helaas wat minder positief; ik mis toch wel de viool en het typische Cave pianootje. En ja, ik mis toch ook wel de spanning die een Blixa in de nummers kan brengen. Ik heb het album nu 3x geluisterd, maar naar het zeer geslaagde Grinderman project, heb ik hier misschien de lat te hoog gelegd.
Waar de Nederlandse Mr. Cave Peter te Bos me met de nieuwste Claw Boys Claw wel wist te overtuigen, heb ik het met Dig, Lazarus, Dig!! nog niet helemaal. Maar ik zal hem zeker wel kopen.

Ik kan mij in grote lijnen vinden in het commentaar van Deric raven. Na grinderman, ben ik ook minder positief dan ik zou willen.

Tja, ik verwachte ook geen piano gerelateerd album. Zeker ook omdat Nick Cave zelf al had vermeld dat de invloeden van Grindeman duidelijk te horen zouden zijn in zijn nieuwe album. Wat inderdaad wel jammer is, is dat Blixa niet meer meedoet.

Luister em nu voor de tweede keer.
Dit album is wat mij betreft wat minder toegankelijk dan Abbatoir Blues/ The Lyre of Orpheus, maar daarom misschien wel interessanter. Veel akoestische en elektrische gitaar en orgelpartijen, weinig piano en viool. Ik was niet heel erg onder de indruk van de single, maar het meerendeel van de rest van het album weet me veel meer te boeien. Grinderman vond ik vooral qua sound goed, de composities waren wat minder sterk. Hier hoor ik duidelijk Grinderman invloeden, maar de composities lijken hier veel beter. Ik wacht nog even met mijn beoordeling.

Opmerkelijk: ik mis die dus niet en pas door jouw opmerking werd ik me daar pas bewust van. Geloof me: ook ik ben daar een liefhebber van dus des te opvallender dat ik ze niet mis.
Misschien komt het door de schitterende soundtrack 'The Assassination of Jesse James by the Coward Robert Ford' waar die combi voldoende aan bod is gekomen.
Misschien is het juist wel prettig om nu eens wat anders te horen. Ik weet het niet. Wat ik wel weet is dat ik van tevoren nooit had durven denken dat ik behoorlijk enthousiast zou kunnen zijn over deze nieuwe. Wat mij betreft enorme opluchting en gewoon lekker genieten van een vrij ongecompliceerde rock-plaat.
Ik vind hem net zo goed als Grinderman.

Het is niet gelijk liefde op het eerste gezicht met deze plaat, hij moet nog een beetje bezinken. Het eerste nummer vind ik geweldig, maar die heb ik dan ook al een paar keer gehoord.

Welke nummers wel gelijk mijn goedkeuring krijgen zijn We Call upon the Author en More News from Nowhere.

Ik wacht nog even met stemmen tot ik hem meerdere keren heb gehoord.

Ik mis niks aan deze plaat, maar muziek is gelukkig altijd persoonlijk want ik vind bv de nieuwe Claw Blys Claw die hierboven ergens genoemd wordt, volkomen ruk, slap nick cave aftreksel met als dieptepunt de cover Dream a Little Dream of Me, maar iedereen mag hem leuk vinden hoor van me, graag zelfs want ik heb er nog teveel in de winkel liggen (hij verkoopt dus neit echt geweldig)
Inmiddels de (gratis) shirts van Nick Cave binnen, zien er leuk uit, niet heel bi, maar ja je krijgt hem gratis, so what, en het gaat om de cd en die wordt steeds beter na elke draaibeurt, dus nu geef ik hem 5 sterren, ik begon met 3,5 en er kwam regelmatig een half sterretje bij, wordt niet alleen een top 10 februari/maart album maar ben bang ook een top 10 2008 album, hoewel het jaar nog jong is

Ik zal me vrijdag dan maar even naar het plaatselijke Velvet filiaal begeven.
Goede plaat toch wel weer dit. Niet zo sterk als Grinderman of het laatste combo-album van Cave met de Bad Seeds, maar zeer prettig om te luisteren. Metname de titeltrack, We Call upon the Author en Hold on to Yourself steken erbovenuit. Vooralsnog staat ie op een krappe 4 hier.

Mwa, ik word hier niet echt warm van. Het titelnummer en More News from Nowhere zijn wel catchy nummers, rest is niet echt bijzonder, en ook niet bepaald rauw. 3*

Nu in zijn geheel te horen op hun Myspace:

http://www.myspace.com/nickcaveandthebadseeds

Ik had de site al geopend, maar snel weer weggeklikt. Ik wil liever de verrassing bewaren tot het moment dat ik het album in handen heb.

Hoop dat ik de komende dagen de verleiding kan weerstaan...

aardige plaat...moet hem nog wat vaker luisteren

mis wel het herfstige nick cave geluid...wat een Boatmans call duidelijk heeft...met strijkers en veel piano...

deze plaat rockt meer wat ik over het algemeen wat minder trek bij Cave

Na een keer of 5 luisteren zet ik voorlopig in op 4*. Wellicht dat er later nog een halfje bijkomt. Hele goeie plaat van Nick Cave & The Bad Seeds. Duidelijk is de invloed van Grinderman, maar hier is die sound veel beter uitgewerkt in sterkere composities. 'No More Shall We Part' blijft mn favoriete NC album, maar ik denk dat ik DLD nog vaak ga draaien. Op het moment zijn 'Todays Lesson', 'Lie Down Here (and be my girl)' en 'Jesus of the Moon' mijn favoriete nummers.

Op Tom Waits na (en misschien ook Johnny Cash) is Nick Cave de enige artiest die ik ken, die hoe ouder hij wordt hoe genialer hij alleen maar lijkt te worden. Meestal is het in de popmuziek toch andersom.

Dit album is misschien wel de meest normaal klinkende rockplaat die Cave ooit gemaakt heeft. Ik hoor zelfs invloeden van Springsteen en Lou Reed, vooral diens album 'New York' klinkt voor mij door en dan wel het meest duidelijk in ''More News From Nowhere'.

Vergelijken met Grinderman begrijp ik absoluut niet. Dat album was noisy en arty, dit is over de grote lijn rock&roll en vrij ouderwets.
Met uitzondering van Night Of The Lotus Eaters dan, dat klinkt behoorlijk spooky op een Waits-achtige manier.

Stem en teksten tillen dit album, zoals eigenlijk altijd bij Cave, naar een hoger niveau. Het zit weer eens bomvol reverenties die ik nog lang niet allemaal uitgeplozen zal hebben. Maar de verwijzingen naar de Odyssee in ''More News From Nowhere'' vind ik hoe dan ook prachtig gevonden!

En dit is al met al het meest vrolijke en feestelijk klinkende album dat de oude brombeer Cave ooit heeft uitgebracht.

Verbazingwekkend toch hoe hij altijd blijft verbazen! Tot 28 april.

Verdomd, wat een heerlijke plaat is dit weer. Louter toppers en een aantal geweldige knallers. Al mijn twijfels zijn weg genomen in de afgelopen week. Deze plaat heeft beslist niet bovenaan mijn rotatielijst gestaan deze week, maar wanneer ik het luisterde bracht dit album me wel lekker in de stemming. Wat een feest!

Hoogtepunten ga ik niet noemen want dat zijn er te veel. Zelfs eindigen met de allermooiste quote is niet te doen, want daar staat dit album vol mee. Het enige waardeoordeel waar ik kort over kan zijn is dat in mijn ogen Moonland en Night of the Lotus Eaters de iets minder goede nummers zijn. Niet dat ik me er aan stoor, maar die andere nummers maken gewoon een wat diepere indruk.

Dat Cave & Co. de viool en de piano deze keer in de kast hebben laten staan is een goede keuze geweest, als ze ze maar niet definitief aan de wilgen hangen: Ze kunnen er zoveel moois mee...

In dat geval ga ik er zo snel mogelijk achteraan.

De enorme produktiviteit van Nick houdt geen gelijke tred met de kwaliteit van zijn albums. Drie goede nummers (Dig, Lazarus, Dig!!!/Jesus of the Moon/More news from Nowhere) op een totaal van elf is toch te weinig. De laatste track vat het album perfect samen 'More News from Nowhere',. Het is veel te lang uitgesponnen en had met wat meer zelfkritiek veel aan kracht gewonnen.

Grijp ik toch maar weer terug naar zijn albums 'The Boat Man's Call', 'No more shall we part' en de dubbelaar 'Abattoir Blues / The Lyre of Orpheus'

Of naar zijn nevenproject 'Grinderman' van vorig jaar. Dat dit laatste album op veel fronten verslaat. Ondanks de positieve kritieken in onder meer 'The Guardian.' en het Belgische ''De Morgen'', die ik al over deze Lazarus las. LAZER OP DUS!!!!

En ik heb 'm ook binnen. Ik heb 'm nu 4x helemaal doorgeluisterd, en ik moet zeggen dat ik er zeer over te spreken ben. Hij spreekt me nu al meer aan dan Abbatoir Blues. Een rockende plaat, maar nergens uit de bocht. Alles weloverwogen, doordacht en perfect op zijn plaats.

En eigenlijk betrap ik me er weer op dat elk nummer mijn favoriet is. Je weet bij ieder nummer (behalve bij de laatste track natuurlijk) dat er NOG een prachtstukje aan zit te komen. Nog een fenomenaal stukje woordenspel, verpakt in schitterende arrangementen.

Heerlijke plaat. Ik ben (weer) verkocht.
4,5*

Vandaag voor het eerst beluisterd en na de reeds gekende (gesmaakte) openingssingle vielen de volgende nummers me wat tegen. Tot ik bij nr 7 (hold on to yourself ) kwam met vanaf dan voor mij enkel hoogtepunten , nummers waar ik direct in kon komen. Niet dat ik nummers 2 tem 6 slecht vind, heb gewoon wat meer tijd nodig om die nummers te apprecieren. Vandaar een 4 sterren voorlopig maar mits meerdere luisterbeurten kan het nog 4,5 worden.

P.S. Conway Savage staat vermeld in de line-up en ook op de individuele foto's maar is nergens terug te vinden in de line-ups bij de nummers afzonderlijk? Vreemd?

Als fan van het eerste uur van de dezer dagen besnorde Australische vleermuis, heb ik deze cd vandaag in huis gehaald en nu ben 'm nu voor de allereerste keer aan het beluisteren. Altijd leuk die eerste indrukken. Het nummer 'Dig, Lazarus, Dig!!!' deed mij onmiddellijk aan 'Pitie Pour Lui' van T.C. Matic (van dit album) denken. Het zullen een beetje die gitaareffecten zijn die 't 'm doen..

de vergelijking met grinderman wil ik ook graag even uit de wereld helpen. natuurlijk is die ergens voor de hand liggend, het blijft Cave die aan het roer staat, en ja... invloeden zijn er in de verte vast terug te vinden, maar draai het dan liever om en zie dat Grinderman een zijtak is die Nick Cave is ingeslagen en herleid vervolgens niet terug van het gevolg naar de oorzaak (iemand die mij nog volgt?)...
dit acht ik vrij belangrijk, want dit album ligt nu juist volledig in het verlengde van Abattoir Blues / The Lyre of Orpheus. waar het naartoe gaat moet nog maar blijken, maar ik ben benieuwd!
Abattoir Blues / The Lyre of Orpheus acht ik zelf Geniaal! en op zichzelf staande kan ik dat tot nu toe hier nog niet over zeggen, vandaar 'slechts' een 4.5, omdat het ook gewoon wat subtieler is en hoewel goed geslaagd, toch net wat te ingetogen om met het volle pond te mogen belonen.
maar godsgruwende... wat een ziek lekkere muziek maakt deze man toch!

Het geluid is wel degelijk herkenbaar 'Grinderman-achtig' en de heren zelf hebben het ook zo aangekondigd: helemaal vreemd is die 'vergelijking' dus totaal niet. Ik vind ze er op voortborduren en ze gooien er alleen wat meer Bad Seeds geluid in wat natuurlijk aangeeft hoe belangrijk die zijn
Ik hoor juist helemaal geen voortzetting van de Abattoir-sound eigenlijk (die ik trouwens op 5* heb staan en de inderdaad geniaal te noemen is).