Pink Floyd - Wish You Were Here (1975)

Dat doe ik als mijn vader Nickelback opzet, dan ga ik gelijk naar boven. Bij deze zeker niet, alleen Welcome to the Machine vind ik echt niks.

Wat het nog erger maakt is het feit dat Pa met allemaal vrienden gezellig naar concerten van Pink Project gaat (coverband van Pink Floyd. Hier wel bekend neem ik aan?). De kinderen van die vrienden gaan dan ook mee. Maar ik blijft thuis. Als ze hier zijn gaan ze allemaal meebleren met de teksten. Ondertussen zit ik me in een hoekje te ergeren en mezelf af te vragen waarom ik de muziek niet mooi vind.

Skinny Fists, Pink Project is geweldig, ik heb ze live gezien, het leek net of Pink Floyd er stond, en mijn favoriete nummer Echoes werd compleet gespeeld, en ja, af en toe blerde ik een beetje mee.

@ Skinny Fists

Ik ben blij dat je verstaat wat ik bedoelde met mijn vorig berichtje:


Persoonlijk vind ik het inderdaad bijzonder merkwaardig, en deels beledigend tegenover de band, om deze score te geven - terwijl een Jantje Smith en een Plop(Daar komt het feit bij dat Plop muziek maakt voor kinderen) hoger scoren, dat stoot wat tegen de borst.
Maar dit is natuurlijk mijn visie, een visie van een Floyd fan, en ik kan me goed voorstellen dat er velen zullen denken: "Als je nu echt liever Jan Smith hoort, waarom dan rekening houden met historische waarde en invloed: geef toch gewoon punten op wat jij (graag) hoort."
Als je die 1.5 echt vindt passen, waarom niet...

Maar een 5 lijkt me beter

Plop heb ik puur beoordeelt uit nostalgische oogpunt. Niet dat het album zo goed is, in tegendeel, maar als kind heb ik het helemaal grijsgedraaid. Hecht alsjeblieft niet te veel waarde aan die stem. En ik zweer je: ik heb de cd vele kansen gegeven. Heb m vele malen mee naar boven genomen onder het motto nog een keer proberen dan maar. Die pogingen hebben mijn waardering alleen maar laten zakken. Sorry als ik mensen beledigd heb, maar Pink Floyd doet het m' niet voor mij. Voor de rest is het alleen dat album van Jan Smit wat wel aardig is.

Er is geen enkele reden warom je nu sorry hoeft te zeggen . Ik snap je punt, en je hebt niemand beledigd - mij in ieder geval niet. Ik vind het enkel jammer zo een lage score te zien voor een album die mij nauw aan het hart ligt...

Ik ben wel blij dat het album niet in de smaak valt bij mensen met nostalgische gevoelens naar hun Plop tijd.

Je kan toch niet ontkennen dat de muzikale kwaliteit van Pink Floyd iets hoger ligt dan die van Plop nee? Waarvan de leden niet eens muzikanten zijn, noch kunnen zingen, noch een muzikale kennis hebben Maar muziek blijft subjectief zeker.

Vroeger liep ik ook weg als mijn pa weer eens Pink Floyd opzette en zei: ik snap niet dat jij het niet goed vind met muziek als Tool en Porcupine Tree. Ik geef toe dat ik het ook niet wilde luisteren, omdat ik het niet cool vond als het van je vader kwam
Maar nu een aantal jaren later vind ik het een geweldige CD met enkel Have A Cigar als slechtste nummer, zit niet al te veel in vind ik.
En ja hoor, over een paar weken ga ik met mijn pa naar Pink Project in Bloemendaal

Ik zou het wel gaaf vinden als kabouter Prog bestaat!

En progressive, veel plezier bij Pink Project, het zal je zeker bevallen!

Wat berichten over stemgedrag verwijderd. Het is wel duidelijk zo denk ik . Maar weer eens over het album posten?

Mijn vader heeft me aan The Cure voorgesteld en dat vind ik een geweldige band. Ik heb zelfs gevraagt of hij dit album wou draaien vanwege de hoge scores overal.

@Don Cappuccino : Dankje! Dat zal wel goedkomen!
Mijn pa zat er vorig jaar in de regen bij het Pink Project, maar alsnog vond hij het geweldig. En ik kan er toch zo heen fietsen, lekker gemakkelijk.

Kabouter Prog vind ik dan wel Maynard met zijn 1,70. Ook al is dat dan nog niet erg klein xD De Progreus is in ieder geval sowieso Danny Carey (1m 96)

Het beste op muziekgebied wat er is, discussie geloten.
Kijk maar naar de top 250. Smaak wortd beloond. draai dit al
35 jaar vanaf vinyl. Nog steeds een aantrekkingskracht van jewelste. Prachtig gezongen en prachtig gecomponeerd.Ik vind veel bands goed maar dit is net wat constanter en tijdlozer dan de rest.
Een prachtige diamond die elke keer weer anders glinsterd. De nalatenschap van deze mannen is ongekend mooi. It keeps me alive. Thanks PINK FLOYD

Ik ben er vandaag achter gekomen dat Wish You Were Here, notabene het mooiste nummer van Pink Floyd, keiharde plagiaat is van Almost Independance Day van Van Morrison, Zie Saint Dominics Preview uit 1972.

En toch zou ik wel een duet willen horen met Gilmour, Waters en Van Morrison met Wish You Were Here en dat daarna langzaam overgaat in Almost Independence Day.

Wish You Were Here is vooral (na Another Brick In The Wall misschien) het meest gecommercialiseerde (want toegankelijk voor breed publiek), uitgemolken nummer van Pink Floyd. Een compositie van 26 minuten als Shine On verdient toch wat meer van mijn lof

Maar hey, als ik de plaat opzet, skip ik WYWH niet

@Thuurke: Ik heb die plaat van Van Morrison beluisterd. Keiharde plagiaat vind ik ook wel weer erg overdreven. Het is niet zo dat het een regelrechte kopie is zonder iets toe te voegen. De akkoorden verschillen ook van elkaar.

Maar het lijkt me overduidelijk dat Gilmour dit nummer kende, en dat het riffje, en eigenlijk het volledige nummer, gebaseerd (inspiratie zullen ze dit wel weer noemen..) is op 'Almost Independance Day'.

keiharde plagiaat

Vergeet Money niet

Waarom zou een plaat slechter worden als die gecommercialiseerd is/wordt? Daar kan de desbetreffende band zelf niks aan doen....

Ik had het over het lied. Ik heb het gewoon te veel gehoord. En dan ook nog gecoverd met m'n eigen band, dat volstaat

Nee, Pink Floyd is (gelukkig) toch iets minder in de mainstream beland dan andere bands hoor.

Daarom is de halve wereld fan van ze.

Pink Floyd is zo mainstream als het maar kan.

Almost Independence Day lijkt inderdaad wel erg goed op WYWH (of omgekeerd dan...)

Net zoals dat ik bij Songs in the Key of Life Isn't She Lovely één van de mindere tracks vind en bij Abbey Road Here Comes the Sun één van de mindere tracks vind, vind ik bij deze toch Wish You Were Here één van de mindere. Ik denk dat mijn rang lijstje er ongeveer zo uit zal zien:

1 Shine on You Crazy Diamond (Parts I-V)
2 Shine on You Crazy Diamond (Parts VI-IX)
3 Welcome to the Machine
4/5 Wish You Were Here/Have a Cigare

Toch wel apart dat bij deze en de andere twee albums de genoemde nummers toch wel heel veel stemmen hebben bij statistieken, terwijl ze - naar mijn mening dan - meer van die nummers zijn die gewoon even zijn gemaakt om weer wat radio materiaal te hebben.

Iemand hier die er ook zo over denkt?

P.S. WYWH vind ik nog steeds een topnummer hoor, daar niet van, ik heb niets voor niets 5* gegeven .

een plaat nu meer dan 35 jaar oud maar nog altijd bezorgt hij me rillingen en kippevel , onweerstaanbaar en tijdloos !

de teksten van waters , de gitaaruithalen van gilmour en de niet te onderschatten keyboards van wright en percussie van mason maken dit tot een nog altijd overeind staand monument !

deze mogen ze op mijn uitvaart opleggen , zo houd ik van deze lp al vanaf mijn 18 de en ik ben nu bijna 54 !

Is jouw LP zo langzamerhand niet doorzichtig aan het worden?

ga je der een beetje mee lachen ac ' tje , ik heb hem inmiddels 2 x op vinyl versleten , en heb hem op cd als enkel exemplaar dig. remastered en ook nog eens in diebox van pink floyd nl. shine on !

Ik kan het er alleen maar over eens zijn, dat deze plaat kippenvel geeft. Het gitaarspel van Gilmour is grandioos.
Dat het een eerbetoon aan Syd Barrett is, zal me een worst wezen. Het gaat mij om de muziek, niet om de teksten.

Ik vind, dat de elpeeversie (de enige versie die ik heb), nogal magertjes is voor wat betreft het verstrekken van informatie over de plaat.
Bijvoorbeeld, wat mij nooit duidelijk is geworden, is waar delen 1 t/m 5 en op kant 2, delen 6 t/m 9 beginnen, ophouden en in elkaar overgaan.
Ik zie Shine On You, ook altijd als twee stukken muziek, ipv 9 stukken muziek.
Ik meen dat 1992-cd versie, dit ook zo stelt.

Verder, staan hier naast het dubbele monsterstuk, twee van mijn absoluut favoriete Pink Floyd songs op, middels de titeltrack (heerlijk gitaartje) en het magistrale Welcome to the Machine.