Pink Floyd - Wish You Were Here (1975)

Kijk, dit zijn nog eens albums!

Shine On You Crazy Diamond; Wat een prachtig nummer. De eenvoud maakt hem juist zo prachtig. Elke keer is het weer genieten geblazen als je het nummer luistert.

Wish You Were Here is ook goed. Alhoewel ik hem live beter vind klinken.

Over de andere nummers ga ik het niet hebben, omdat mijn prijzingen daarover het niet gaan halen bij de lovende woorden over eerdergenoemde 2 nummers.

Jaja, en vooral dat stukje saxofoon op het einde van het eerste nummer...

*5

De mooiste lp die hier ligt. Punt

ik kreeg onlangs een DTS audio cd van dit album in 5.1 Maar voor zover ik weet nooit officieel uitgebracht. De DTS opname klinkt absoluut anders als de originele stereo, maar toch ook heel mooi. Alleen het subwoofer kanaal is te zwaar gemixed. The dark side op SACD is zonder meer prachtig , maar deze is nooit op SACD uitgebracht en dan toch op dts ? (er schijnt ook een originele quadrofonische opname te zijn)
Iemand bekend met deze uitgave ? (het klinkt te mooi voor een bootleg achtig iets)

Pink floyd is toch echt een klasse apart. Bij veel bands kan ik wel een band noemen die een beetje dezelfde sound maken, maar ik ben heb nog nooit een echt pink-floyd-achtig bandje gehoord..

Deze cd ook, shine on is zoooooo'n fijn nummer.. Ik heb nooit het idee dat hij een kwartier duurt!

Klasse apart is het zeker.
Maar in andere bands zoek ik niet een geluid wat Pink Floyd maakt.
Ik wil er ook niet eens naar op zoek omdat ik dan niks meer over houd.

De manier van luisteren naar PF, hoe je er helemaal in op kan gaan...heb ik alleen nog maar met Nick Drake ervaren.

En toch is het dat naar alle waarschijnlijkheid wel. Ik weet dat er online communities zijn die bezig zijn met het 'uitbrengen' van albums die ooit in de jaren 70 in quad zijn uitgebracht. Daar zitten audiofreaks tussen die op basis daarvan in staat zijn om een redelijk goede 5.1 mix te maken. Het is absoluut geen officieel product en ik hoop ook niet dat je er wat voor betaald hebt.

Wish You Were Here is het minste nummer op dit album.

Kun je nagaan.

Is 'het minste nummer op het album' of 'vind' jij Wish You Were Here het minste nummer?

Aangezien de kwaliteit van een nummer niet valt te meten zal iedereen die zoiets zegt bedoelen dat hij dat zelf vindt.

En waarom vind jij dat het minste nummer dan?

Het is de ballade van de plaat hé, het lied dat iedereen kent en zo. Ik heb het ook niet als mijn favoriet aangeduid (wel Shine On en Welcome TTM), maar "het minste nummer"... Misschien het nummer dat nu als minst spectaculair klinkt dan. Het blijft topklasse wat mij betreft.

En dit is waarom Pink Floyd één van de beste bands ooit is:
YouTube - Pink Floyd "Shine On You Crazy Diamond" Syd Barrett Tribute

tien minuten lang kippenvel! Gewoon het mooiste nummer ooit gemaakt

op basis van 1 wereldnummer een band als beste bestempelen lijkt me wat karig

En op basis van 2 nummers dan? Doen we Comfortably Numb er ook nog even bij, is dan al 50% meer.

nog even de rekenmachine erbij is mijn advies

Daar waar ik door The Dark Site of the Moon gelijk gegrepen werd, kost het me bij dit album wat meer moeite. Shine on You Crazy Diamond part 1 en 2 zijn geweldig en ook de titelsong is prachtig. Van Welcome to the Machine en Have a Cigar weet ik het echter nog steeds niet. Ze zijn zeker niet slecht, maar pakken me niet als andere nummers van Pink Floyd dat wel doen. Wie weet dat het nog komt..

4*

Shine on You Crazy Diamond bestaat uit 2 delen. Mag het dan wel?

Negen delen zelfs

The Dark Side Of The Moon is het meest geslaagde album van Pink Floyd.
Vaak wordt Wish You Were Here genoemd, maar daarvan snap ik nog steeds niet waarom ze Shine On Crazy Diamond over 2 kanten verdeeld hebben.
Had gemakkelijk op een albumkant gepast.

1. Ofwel is het te lang om in één keer uit te zitten en heeft men de 26 minuten daarom verdeeld in twee stukken.

2. Ofwel is het met opzet zo gedaan, om een soort cyclus te creëren. Na Parts VI-IX begint alles opnieuw, you know.

Veel artiesten hebben dit al "nagedaan": Dream Theater met Systematic Chaos, Porcupine Tree met The Sky Moves Sideways en de ontelbare albums met een begin- en eindnummer met dezelfde titel (met een eventuele "reprise" erbij, zoals vaak bij Neal Morse en Transatlantic - vaak zelfs in één nummer bestaande uit verschillende apart benoemde stukken).

Ik heb begrepen dat het niet kon op een LP, omdat de geluidskwaliteit anders ondermaats zou worden. Ook al deden ze dat met 'Echoes' wel.

Duidelijk.
Ik heb het mij altijd af gevraagd.

Echoes is ook 'maar' 23 minuten, Shine On 26. Er zijn overigens op internet ook versies te vinden waar deel 1-5 en 6-9 aan elkaar zijn geknoopt met behulp van de brug van de Echoes compilatie-versie.

Ik vind het zelfs ook wel prettig zo!

In beide nummers komen heerlijke stukken voor, waar ik in het andere geval niet een half uur op had willen wachten.
Was het zo, dan hadden we niet anders geweten...Maar nu het zo is vind ik het wel prettig

Kan iemand mij vertellen of dit wat is: Amazon.com: Wish You Were Here: Pink Floyd: Movies & TV

En wat moet ik denken van Op deze dvd staan interviews met de leden van Pink Floyd en er staan clips op van de nummers van deze albums. Wat voor clips en van welke nummers?

1) They do NOT USE the music of Pink Floyd but rather opt for a "cover band" to play the songs on this documentary.

2) The "experts" interviewed and the "host" of the DVD appear to know about Pink Floyd only what they happen to be reading off the cue cards.

3)When actual footage of the members of Pink Floyd does appear you can hardly see it through the credits and copyrights listed on the screen at the same time

'nuff said denk ik zo...

Zo gauw er in beschrijvingen word gesproken over 'a critical review' en de dvd van Classic Rock Legends is dan moet je hard weglopen. Elk beeldmateriaal wat daar in getoond word is maar erg kort (om zo binnen bepaalde rechtentechnische kaders te blijven) of je ziet het zelfs alleen maar omdat je met een persoon mee kijkt op een beeldscherm ..... Dat dat soort schijven nog steeds gemaakt / verkocht worden zegt genoeg over de naiviteit van de koper.

Wat ben ik blij dat mijn pa deze elpee altijd heeft bewaard. Die eerste kant, wat een zuiverheid! En die melancholische teksten ook. Dat lachje bij de openingszin "Remember when you were young"... In een woord: briljant!

Eigenlijk slechts vier nummers. En nummer 2 en 3 zijn niet helemaal mijn ding. Nummer 4 heb ik al veel te vaak gehoord. Maar dan... Shine On... dat is het ultieme genot. Ik zet meestal gewoon het eerste en het laatste nummer van deze CD op. Ben je toch bijna een half uur zoet met klassemuziek!