Michael Jackson - HIStory (1995)

De jaren negentig waren een erg turbulent decennium voor Michael. De pers bestookte hem meer dan eens met roddels en leugens en als klap op de vuurpijl werd hij ook nog er eens aangeklaagd voor seksueel misbruik van een minderjarige jongen. Door de heksenjacht die daar op volgde leek Michael's carrière wel zo'n beetje voorbij. Zijn carrière die goddelijke vormen begon aan te nemen, brak aan alle kanten af en de verwachtingen waren dat er alleen nog maar brokstukken over zouden blijven.

Niets was minder waar. Michael bewees dat hij sterker uit de strijd kwam dan menigeen had gedacht. In veel songs ventileert hij zijn woede over de manier waarop hij door de pers is behandeld. Michael toonde aan dat hij op zijn best was als hem onrecht werd aangedaan. De extreme woede spat van de plaat af en laat je delen in zijn leed. Voorheen was Michael redelijk politiek correct te noemen, maar op dit album schreeuwt hij zijn woede letterlijk van zich af.

Tired of injustice
Tired of the schemes
The lies are disgusting
So what does it mean
Kicking me down
I got to get up
As jacked as it sounds
The whole system sucks

Tired of you tellin’ the story your way
It’s causin’ confusion
You think it’s okay

Stop fucking pressuring me

Het was een kant van Michael die we nog nooit gehoord hadden en zelfs de pers leek geschokt. Het was een reden om weer massaal over hem heen te vallen. Met name het nummer They Don't Care About Us deed een hoop stof op waaien. Er werd door de pers massaal gesuggereerd dat Michael antisemitische zou zijn door bepaalde passages in dat nummer.

Beat me, hate me
You can never break me
Will me, thrill me
You can never kill me
Jew me, sue me
Everybody do me
Kick me, kike me
Don't you black or white me

Vooral de termen Jew me en Kike me schoten bij veel mensen in het verkeerde keelgat. Iedereen de Michael volgde of hem persoonlijk kende wisten dat Michael dit nooit zo bedoeld had, maar daar had de pers maling aan. Het was weer een manier om hem publiekelijk af te maken. Michael's eigen statement (interview met Diana Sawyer) was dat hij zichzelf bedoelde als het slachtoffer in dat nummer en dat er helemaal geen antisemitische gedachten achter zaten. Tevens gaf hij aan dat hij erg veel vrienden had van joodse komaf.

Op latere uitgaves van het album History zijn de genoemde woorden gecensureerd. In plaats van het woord hoor je nu een drum of een fade. Op verzamelalbums is de ongecensureerde versie ook niet te vinden. Alleen de mensen die de eerste persing van History hebben zullen de ongecensureerde versie in bezit hebben. Op de eerste persingen staat ook nog op het Greatest Hits album een persoonlijke ingesproken boodschap van Michael.

De openbaar aanklager 'Tom Sneddon' uit de zaak Jordy Chandler kwam er op dit album ook niet zonder kleerscheuren vanaf. De man werd verschrikkelijk gehaat door Michael en zijn fans en dat heeft de King of Pop op het nummer D.S. laten weten ook. De openbaar aanklager leek in het strafproces ontzettend bevooroordeeld en dat bleek in 2005 in de zaak Gavin Arvizo ook daadwerkelijk het geval. In het nummer heeft Michael niet de officiële naam van de openbaar aanklager gebruikt in verband met eventuele aanklachten. Michael gebruikte de naam Dom Sheldon. Iedereen 'en waarschijnlijk ook Tom Sneddon' wisten dat dit nummer een trap onder de kont van de openbaar aanklager was.

They wanna get my ass
Dead or alive
You know he really tried to take me
Down by surprise
I bet he missioned with the CIA
He don't do half what he say

He out shock in every single way
He'll stop at nothing just to get his political say
He think he hot cause he's BSTA
I bet he never had a social life anyway

You think he brother with the KKK
I bet his mother never taught him
right anyway
He want your vote just to remain TA
He don't do half what he say

History bereikte in negentien landen de nummer één positie en er werden meer dan vijftien miljoen exemplaren van verkocht. Het album History was oorspronkelijk gepland als Greatest Hits album, maar tijdens het samenstellen ervan bleek dat er voldoende nog niet eerder uitgebracht oud en nieuw materiaal was om twee cd's te vullen. Uiteindelijk werd History gepromoot als nieuw album met als extra een Greatest Hits album. Dat is ook de reden waarom het album HIStory: Past, Present and Future heet.

Op cd twee bespeelde Michael voor het eerst zelf een aantal instrumenten: Keyboards, Drums, Synthesizer, Gitaar en Percussie. Tevens maakte Michael op dit album veelvuldig gebruik van zijn talent als Beatboxer. Michael had al veel eerder instrumenten bespeeld en hij bleek ook daar een hoop talent voor te hebben, maar om uiteenlopende redenen heeft Michael de instrumentatie van zijn muziek altijd aan anderen over gelaten.

Wellicht is het niet anti-semitisch, maar als deze uitleg klopt vind ik het nog vrij smakeloos moet ik zeggen. Als hij zichzelf als slachtoffer vergelijkt met de Joden dan gaat die vergelijking nogal mank.

Weet je zeker dat deze verklaring klopt? Ik begreep dat het nummer geschreven was vanuit het oogpunt van 'het slachtoffer', dus ieder slachtoffer van onrecht/discriminatie/etc, niet specifiek Michael zelf.

Uiteraard weet ik honderd procent zeker dat deze verklaring klopt. Ik heb er geen baat bij om zomaar wat neer te zetten. In een interview wat Michael en Lisa Marie Presley hadden met Diana Sawyer komt dit onderwerp aan bod.

Ik denk ook niet dat je het moet zien alsof Michael zijn leed vergeleek met het leed wat de joden hebben meegemaakt. Het is gewoon weer een reden voor de pers geweest om massaal op Michael te duiken en het 'negatieve' te benadrukken.

Het nummer gaat duidelijk over Michael zelf. Wellicht dat anderen die slachtoffer zijn van onrecht/discriminatie/etc er een hoop kracht uit konden/kunnen halen. De tekst is echter duidelijk vanuit zijn persoon geschreven en dat is ook hetgeen wat Michael zelf altijd verkondigt heeft.

Mooi verhaal Sjoerd.
ik ben overigens ook de "gelukkige" bezitter van de 1e persing.

Ik ben de "gelukkige" bezitter van de 1e persing.. De persoonlijke boodschap is ook nog eens per land opgenomen, want op die van mij is het echt een boodschap aan de fans in Holland..
Zo maak je wel een leuk verzamel object

Ik ben zelf ook de gelukkige bezitter van de eerste persing. Het klopt dat het per land een andere boodschap is. Het is echter wel moeilijk om de rest te bemachtigen, want zelfs de Nederlandse versie is moeilijk te krijgen doordat er niet echt een herkenningspunt op het album staat. De nieuwe hoezen en de oude zijn identiek, zo is het moeilijk op EBay of Marktplaats speuren.

Er zat toendertijd wel een sticker op de hoes, maar die kan je eraf halen, dus dat maakt het onbegonnen werk. De enige optie is al die fan-dagen af gaan, maar de kans dat je dan de hoofdprijs betaald is erg groot.

Ik vraag het ook juist omdat ik er vanuit ga dat je niet zomaar wat schrijft. Maar aan de andere kant kan ik me moeilijk voorstellen dat dit inderdaad de situatie is.
Want hoe leg jij die tekst dan uit? Michael Jackson was - correct me if I'm wrong - niet joods. Dus waarom dan een tekst schrijven over jezelf (blijkbaar) en daarin verwijzen naar joden als je er geen vergelijking mee wilt maken?

Gewoon uit nieuwsgierigheid, wat doet dit item hoofdprijsgewijs gezien?

Lastige vraag voor iemand die het nummer niet geschreven heeft. Ik kan me alleen beroepen op hetgeen wat in de pers is geweest (de ophef) en de reactie van Michael daarop in interviews. Michael was inderdaad niet joods, maar na aanleiding van Michael's eigen woorden kan ik er alleen maar uit opmaken dat het niet zo diep gezocht dient te worden. Ik heb zelf eerlijk gezegd nooit gedacht dat hij zijn leed vergelijk met het leed dat de joden hebben meegemaakt. Ik vind dat wat ver gezocht, precies wat hij zelf ook zei. Als je de tekst leest:

Beat me, hate me
You can never break me
Will me, thrill me
You can never kill me
Jew me, sue me
Everybody do me
Kick me, kike me
Don't you black or white me

Ik lees en hoor er meer in dat hij zegt: Doe alles met me wat je wilt, sla me, haat me, zet me weg als een jood, doe met me wat je wilt, je krijgt me toch niet kapot. Het ging er meer om dat hij voor van alles werd uitgemaakt en beschuldigt. In zijn laatste levensjaar werd hij bijvoorbeeld 'weggezet' als moslim (iets wat hij ook altijd ontkent heeft). Ik denk vooral dat er niet zo diep gegraven moet worden. Er is toendertijd teveel achter gezocht.

Er zijn wel twee statements geweest. De eerste is de statement die hij vertelde bij Diana Sawyer en de tweede is een brief die vanuit zijn naam openbaar is gemaakt.
Zelf ben ik uitgegaan van het eerste statement, dat was namelijk het verhaal dat we uit zijn eigen mond hebben gehoord. Dat Michael geschrokken is van de ophef lijkt me wel duidelijk overigens en dat hij niemand heeft willen beledigen ook. Echter verwijzen verschillende passages in het nummer duidelijk naar Michael. Beide statements samen geven het enige juiste antwoord lijkt mij.

Volgens mij heeft MJ het duidelijk verteldt wat die ermee bedoelt.

Jocharo even 2 vragen over dit stuk
´´In zijn laatste levensjaar werd hij bijvoorbeeld 'weggezet' als moslim (iets wat hij ook altijd ontkent heeft). Ik denk vooral dat er niet zo diep gegraven moet worden.´´

Wat bedoel je precies met weggezet als moslim?
En waar heb je het gelezen of gehoordt dat hij het altijd heeft ontkent? Dat heb ik zelf nooit kunnen vinden .

Het kwam voorbij in een documentaire die ik een tijd terug heb gezien. Ik zou even op moeten zoeken welke docu dat is. Ik heb zoveel contacten met Michael Jackson fans over de hele wereld, dat ik gewoonweg stik in de hoeveelheid mail, muziek en filmpjes die ik doorgestuurd krijg.

Waar het uiteindelijk op neer kwam was dat Michael zijn geloof geen stempel gaf. Dus hij was geen jood, geen moslim, geen boeddhist noem maar op. Zijn grote inspirator was Jezus Christus, daar probeerde hij zich aan te spiegelen (wat echt in heel veel interviews aan bod is gekomen, dat is makkelijker terug te vinden). Hij geloofde niet in meerdere geloven, er was er maar één en dat gaf hij dus geen stempel. Dus een soort mengeling tussen al die geloven zeg maar.

Los van dit verhaal zijn er natuurlijk ook niet echt 'aanwijzingen' dat Michael zich bekeerd zou hebben tot de Islam. Het was voornamelijk een wens van zijn broer Jermaine dat zijn familie zich zou bekeren. Jermaine is wel overtuigd moslim en draagt dat ook echt uit. Jermaine en het feit dat Michael in Bahrein heeft gewoond, hebben er waarschijnlijk voor gezorgd dat dit soort verhalen de ronde deden.

Wat betreft je eerste vraag: Lees die alinea nog er eens goed door en je begrijpt waarschijnlijk wat ik bedoelde. Het woordje weggezet stond niet voor niets tussen aanhalingstekens.

Je moet eigenlijk gewoon het geluk hebben dat iemand niet echt doorheeft wat hij/zij verkoopt. Je zult de cd echter altijd moeten horen om zekerheid te hebben, dus dat is lastig. Maar goed, vanaf honderd euro moet je denk ik wel gaan denken. De Franse editie zag ik een tijd terug op een fan dag liggen voor zo'n honderd euro. Voor mij persoonlijk iets teveel van het goede, misschien als ik ooit een flinke prijs win

Allereerst: wat een fraaie toelichting van je op dit album bovenaan de pagina en verderop in de antwoorden. En toen dacht ik, hé: ik heb 'm gelijk gekocht. En ja hoor: bingo! Gelukkig geen censuur op mijn cd!

Overigens, helemaal los van de tekst en de impact: wat een geweldig goed nummer is dat toch, als je het na lang weer eens draait. Wat een goed album ook.

Door de Greatest Hits op CD1, alle negatieve pers de jaren ervoor en de overdreven toestanden, inclusief reuze standbeeld, rondom de release en tour, wordt nog wel eens de muziek op het (toen nieuwe) album op CD2 vergeten. En juist op dit album staan een aantal hele sterke nummers van Michael Jackson.

Het harde duet Scream met toen stoere zus Janet knalt uit je speakers. They Don't Care About Us is dus tekstueel bepaald niet nietszeggend, ook muzikaal is het echt erg goed. De gitaar erop is uitstekend. Stranger in Moscow vind ik een prachtige wat geheimzinnig klinkende song, wat dus goed bij de titel past.

This Time Around is een niet zo bijzonder popliedje met een rap. Earth Song is tekstueel dan wel heel erg aangedikt, maar muzikaal pakt het je toch. Michael Jackson zingt hierop uitstekend. D.S. heeft een fijne beat en een erg lekkere gitaar en loopt lekker. En Money begint nog een tikje donkerder op weer zo'n fraaie beat, het wordt gevolgd door een mooi refrein. Beatles cover Come Together wordt sterk neergezet. Your Are Not Alone is aardig, omdat Michael Jackson het zingt. Childhood van kinderfilm Free Willy is een zeiïg nummer wat hier niet thuis hoort.

Tabloid Junkie verwoordt weer Michael's boze gevoelens richting de pers. Alweer een goed nummer. 2 Bad zou op Bad kunnen staan (Bad 2..): goed nummer, jammer van Shaquille. History hoort bij dat genoemde standbeeld en de te zoete R&B misstaat ook op dit boze album, net als het te softe Little Susie. Retronummer Smile daarentegen is wel heel mooi en zorgt dan toch voor een positieve afsluiter van een overall sterk album, waar de begrijpelijke boosheid en agressie soms vanaf spat.

In 1996 keek ik nog ontzettend uit naar de nieuwe van Michael Jackson en deze heeft me toen in eerste instantie toch wel wat teleurgesteld. In eerste instantie al door het vrij overbodige combineren van een verzamelaar met nieuw materiaal: als fan had ik de vorige albums toch allemaal al.

Ook het materiaal viel me vaak wat tegen, zeker na het fantastische Dangerous (nog steeds mijn favoriete MJ), met wat rare uitstapjes zoals Come Together en Smile. Ook het duet Scream, de eerste single van dit album, vond ik vanaf de eerste keer dat ik het hoorde al vrij vervelend.

Toch waren er vanaf de eerste beluisteringen ook al een paar directe favorieten: They don't care about us, Stranger in Moscow, History. Na herhaalde beluistering begonnen ook andere nummers beter te leven, zeker met het tekstboekje in de hand, terwijl een nummer als Earth Song bij elke beluistering meer een Man in the Mirror pt 3 begon te worden (maar dan een paar klassen minder).

De op dit album volgende tour was wederom groots van aanpak en bij het optreden in de net geopende Arena heeft Jackson het nodige van dit album geplaybackt. Jammer genoeg stond het concert te veel in het teken van de show en te weinig van de muziek, maar goed, gaaf was het wel.

Jackson zou dit niveau niet meer halen: niet op Blood on the dancefloor en ook niet op (het mijns inziens nog zeer behoorlijke) Invincible. Toch is dit in retrospect zeker niet zijn beste album en Jackson was hier ook zeker geen voorloper meer in muzikale ontwikkelingen.

In 2012 is dit album vooral een hoop herinnering en maar weinig beluistering.

Deze Michael Jackson heeft natuurlijk véél meer ballen dan die giechelende door Pepsi gesponsorde weerwolf uit 1984.

Skinhead Deadhead, The Whole System Sucks, Don't You Black Or White Me, Disgusted By All The Injustice, I Can't Believe This Is The Land From Which I Came...

Ja, kan dat nummer nooit aanhoren zonder de ironie ervan in te zien...

De ballen zitten overigens wat mij betreft meer in DS en in latere nummers op Invincible en Michael waar hij echt persoonlijk van zich af slaat, niet in het goedkope statement van dit nummer.

Jij bedoelt toch ook They Don't Care About Us? Ik hoor daar geen ironie in hoor Brunniepoo.

De ironie zie ik dan ook niet ín het nummer, maar in een inmiddels blank geworden Jackson die rassendiscriminatie op de korrel neemt

Daar zie ik ook geen ironie in.

Als ie nou bewust blanker was geworden zou ik je snappen, maar aangezien dit door een ziekte werd veroorzaakt zie ik die ironie ook niet. (en nee, dat is geen lul verhaal, dat is tijdens de sectie op zijn lichaam duidelijk geworden dat dit echt zo was)

Kun je geen discriminatie op de korrel nemen als je blank bent dan?

Goh ik wist niet eens dat er controverse was om dat nummer. Ik dacht dat dat krampachtige correct doen iets van de laatste jaren is. Blijkbaar is het toch ouder.

Dat laatste had ik dan weer niet meegekregen, dat verandert een en ander inderdaad wel.



Dat zeg ik dus ook helemaal niet, ik zeg 'blank geworden', verder: zie boven.

Oh ja blank worden is nog wat anders dan blank zijnn

Verder vind ik They Don't Care About Us naast Scream het enige lichtpuntje op een verder nogal saaie R&B georiënteerde popplaat. Doe me dan toch maar het overzichtsschijfje dat erbij zit.

Ik laat cd even buiten beschouwing want dit is gewoon een verzamelaar (raar om dit op te dringen bij cd 2).

Grappig dat Come together (Moonwalker, maar dan net een iets andere uitvoering) er op staat,.
Want deze arrangementen zijn duidelijk een inspiratie geweest om veel op voort te borduren in de wat funkier nummers (They don't care about us, DS, money, Tabloit junkie, History en Money) die grotendeels dezelfde basis kennen.
Geweldige versie trouwens van Come together, al zal dat not done zijn om uit te spreken voor de veel muziek liefhebbers.

Beste liedje van cd 2 is toch Stranger in Moscow.
Wat knap.. Je zou het maar geschreven hebben. Een zijde van het talent van Jackson die wel eens onderbelicht is.

De 1e cd zitten een paar missers op. "I Just Can't Stop Loving You" had vervangen kunnen worden voor "Smooth Criminal" en liever ook nog "Dirty Diana" dan zoveel platen van Dangerous. Op cd 2 zijn "Stranger In Moscow" en "Earthsong" goed, maar het merendeel is toch onder de maat.

De eerste schijf is een compilatieplaat, die in mijn ogen geen recht doet aan Jacksons oeuvre tot dat moment, maar een goede compilatie maken van Off The Wall tot en met Dangerous op slechts één schijf, waarbij ieders favorieten aan bod komen is, lijkt me dan ook onmogelijk. De selectie van de drie Dangerous-nummers vind ik erg jammer, omdat geen van mijn favoriete tracks van dat album er tussen zitten.

De tweede schijf vond ik toen het album uitkwam van beging tot eind geweldig, maar ik betrap me erop dat die mening inmiddels iets is afgezwakt. Vooral het Jam/Lewis-geproduceerde materiaal lijkt nu toch niet zo tijdsloos te zijn. Dat daargelaten staan er ook echt klassieke Jacksonnummers op met het prachtige Stranger In Moscow (kippenvel) op eenzame hoogte.

Wat is 'Stranger in Moscow' toch een ondergewaardeerde parel. Prachtige clip, prachtig nummer met intrigerende tekst..

Staat bovenaan favoriete tracks van deze dubbelaar. Plus in veel lijsten, zoals de top 2000.

De Best Of vind ik niet lekker samengesteld (ik hou van chronologie), maar ik snap dat het geen makkelijke job is. Het is wel een album vol klassiekers, alleen Heal The World had van mij niet gehoeven. Ik heb lang gedacht dat de best of er alleen maar bijzat om ervoor te zorgen dat de nieuwe muziek verkocht werd in deze controversiële periode van MJ's leven.
Ik merk echter dat ik de nieuwe muziek steeds meer ga waarderen. Van Off the Wall t/m Dangerous bleeft MJ zichzelf steeds vernieuwen om de popmuziek te herdefiniëren of aansluiting te houden. Op dit album gebeurt dit niet,. De stijl van Dangerous blijft gehandhaafd, maar de zang en sommige teksten zijn een stuk agressiever. Ondanks dat er weer een paar veel te zoete nummers opstaat, bevat dit album toch ook wel een aantal lekkere knallers. Eigenlijk vind ik de eerste 8 nummers, m.u.v. Money allemaal goede MJ songs.
Gelukkig heb ik ook de eeste persing, dus zonder censuur.