U2 - Achtung Baby (1991)

Berlijn off topic? Nou ik weet niet. Volgens mij heet het album niet voor niets Achtung Baby. Achtung is Duits voor pas op! De titel wil denk ik iets zeggen als: pas maar op! Hier zijn we met een frisse nieuwe start!

Wat die nieuwe start betreft klopt het wel. Ik heb eens gelezen dat vooral Edge toentertijd nogal in een dip zat en de band een beetje zat was. Zoo Station begint met ''I'm ready''. Zegt al genoeg!

En dat I'm ready slaat ook op Berlijn. De muur was pas geleden gevallen, Duitsland moest opnieuw beginnen als een verenigd land (One: we're one, but not the same...), etc.

Maar ok, Berlijn heeft verder niets van doen over de vraag of Bono hier op z'n best zong, of Adam en Larry hier op hun hoogtepunt waren (sommigen zeggen POP), etc.

Werkelijk ongelooflijk... het altijd door mij 'veel te veilig' geachte U2, heeft nu eindelijk een Top10-plek veroverd. Achtung Baby is samen met Pop DE uitzondering op de veilige muziek van U2, die gestart werd op U2, en met deze 2 uitzonderingen (wel, eigenlijk ook Zooropa, maar die slaat gewoon niet aan) door is gelopen tot en met het laatste album.

Een wereld van verschil met het commerciele gedrocht van nu; vooral een bijzonder emotionele zang van Bono. Een schrijnend contrast is zijn stem op het origineel van One en de hit die hij scoorde met Mary J. Blige. Alle emotie was uit zijn stem verdwenen, die het nummer zo mooi maakte.

Het hele album staat namelijk vol van de emotie, de emotie die vooral uit de stem van Bono druipt, maar ook zeker uit de jankende gitaar van the Edge op wie het album eigenlijk gebaseerd is. So Cruel is wat dat betreft het beste voorbeeld.

Gedurfd experiment, en het blijkt maar weer eens dat je bij mij daarvoor al vaak beloond wordt.

Ik nie begrijp nie.

UIT....

Het meeste donkere album van deze band. Voor mij één van de betere. Schitterend geproduceert ook door Eno en Daniel Lanois die met hun idee over klanken u2 toch van een heel unieke sound hebben voorzien. Maar het blijft natuurlijk vooral de groep zelf die hier in topvorm is. One, The fly , even better than the real thing etc etc..het gaat nooit vervelen. Een klassieker, zonder meer en één van de beste platen uit de jaren 90.

ben het wel met je eens hanzie28. Maar dat neemt niet weg dat de veilige muziek ook pareltjes bevat!

Sorry, ik heb hier eigenlijk nooit op gereageerd... maar mag ik vragen wat je niet begrijpt? het leek me toch vrij duidelijk

Je bedoelt zeker vanaf het debuut album Boy(1980) tot en met het 11 de studio album How to Dismantle a Atomic Bomb(2004) dat je alle albums veilige muziek vind, op de albums Pop,Achtung Baby en Zooropa na dan waar je nog wel avontuur in vind zitten.( die je wel experimenteel vind)Dat bedoel je toch?

Ga het geen 5 geven, want zo uitmuntend vind ik het ook weer niet, maar dit was toendertijd wel DE plaat die de band moest maken om te overleven. Het was geloof ik wel tot de heren doorgedrongen dat ze niet verder konden gaan in de lijn van Rattle And Hum en dat alternatieve muziek behoorlijk aan populariteit won. Dit is gewoon een lekker en ook vernieuwend album. Des te jammer is het dat de hieropvolgende albums Zooropa en Pop zo tegenvielen, waarin ze m.i. te ver doorsloegen in experimenteerdrift.

@ ricardo: Ja, dat bedoelde ik ja. Dat is toch ook weer niet zo'n vreemde mening of wel?

Nee hoor,maar je pende het er wat ongelukkig neer,waardoor een paar mu.me gebruikers niet begreep wat je bedoelde,is dat gelijk opgehelderd dus.

@ frank: Hmm, nou, je kan toch niet ontkennen dat de vroege U2 garant stond voor een lekker potje rockmuziek.

Gek dat Achtung Baby het meest gewaardeerde U2 album is in onze toplijst. Ik vind dit toch een van de zwakkere cd's die ze in de jaren 90 hebben gemaakt. Een matige reeks die pas weer werd doorbroken in 2000 met het album all that you can't leave behind.
Ook zijn de jaren 80 albums van de band veel interessanter dan die uit de 90er jaren. Het door de arbeidsvitaminen volledig ingepakte "one"zal wel aan de hoge klassering van Achtung hebben bijgedragen, maar Love is blindness en Trying to trow your arms around the world horen tot de slechtste songs van U2 ooit.
Het is jammer voor "one" maar ik kan het echt niet meer aan er nog onbevangen naar te luisteren.

.......als ik dit berichtje in '91/'92 had gelezen Bert, kon ik mij er alles bij voorstellen....Tegen de tijd dat deze plaat uitkwam was U2 bij mij niet meer 'in'....ben deze plaat echter pas eind jaren '90 gaan waarderen en hoe vaker ik 'm luister des te beter ik 'm vind. Samen met 'Josua Tree' en 'Unforgetable Fire' vormen ze een prachtig trio in mijn platenkast (meer hoef ik van hen ook niet op CD)...

Joshua tree en unforgettable fire laten inderdaad een band horen die op zijn top staat. Fris van de lever en je hoort een rockband.
Dat heb ik bij Achtung dus niet. Ik vind het gekunsteld, overgeproduceerd (Eno natuurlijk, wie anders?) en volgens mij is er gedacht dat het commercieel handig was om op de techno in te spelen (getuige de opening)
Maar laat je het plezier niet ontnemen LeRoi, we houden voor 2/3 van dezelfde albums van de band

>maar Love is blindness en Trying to trow your arms around the world horen tot de slechtste songs van U2 ooit.

Onvoorstelbaar hoe smaken soms kunnen verschillen. Achtung Baby vind ik de beste U2- cd (en 1 van de beste cd's van de jaren 90) en deze 2 nummers vind ik tranentrekkend, zo mooi.

...Ok, deal!........moet zeggen dat ik naast Rock ook wel van Dance houd en dat Brian Eno een aardig potje bij mij kan breken......al was het maar dat hij 1 van de founding fathers van Roxy Music is/was, 1 van mijn All-time Favorite bands, en natuurlijk met David Byrne in 1981 de prachtige Klassieke Popplaat 'My Life In The Bush Of Ghosts' samen met David Byrne heeft gemaakt......
Wat dat betreft vond ik dus de weg die deze 'rock'-band insloeg, na verloop van flink wat jaren, achteraf gezien nog niet zo'n verkeerde.....helaas waren de opvolgers van deze plaat m.i. toch wat tegenvallend....een enkel mooi nummer daargelaten........

OK Cosmic, ik heb beide nummers meteen opgezet om te checken of ik ze nog steeds werkelijk zo slecht vind. Kan me voorstellen dat deze songs je ontroeren. Ik mis echter, vooral bij throwing melodie. Het blijft wat te veel bij een zweverig geluidsprodukt.

Zoo Station, Until the End of the World, The Fly en Acrobat. Zijn voor mij briljante nummers.
Jammer van de rest van de plaat, want die vind ik te standaard/afgezaagd. 2,0
U2 zal nooit mijn band worden, wat op zich jammer is aangezien Edge prachtige dingen op de gitaar kan.

Een mooie regel is teouwens:
''And a man needs a woman, like a fish needs a bicycle.''

Je bedoelt: " A Woman Needs a Man Like a Fish Needs a Bicycle"......toch een wezenlijk werschil...

Redelijk album van U2. One komt inmiddels mijn neusgaten uit, eigenlijk het hele album, sterker nog, ik kan U2 überhaupt niet meer verdragen. Typisch begin jaren '90 album. Staat bij stof te vergaren samen met de albums van Tricky.

Hij citeert niet alleen verkeerd, maar hij geeft ook een 2,0 voor een album met volgens hem 4 briljante nummers.

Ik kan weinig albums opnoemen met 4 briljante nummers.

Onwaarschijnlijk sterke plaat. In mijn ogen luidde deze plaat een periode in die het interessantste is met betrekking tot deze band. Tegelijkertijd werd de jaren 80 periode van constante groei afgesloten en bewees U2 dat het een band is met meerdere gezichten die het experiment niet schuwden. Jammer dat ze vanaf 2000 het lef een beetje kwijt lijken te zijn geraakt.

Helemaal mee eens!

Wat mij betreft zijn Achtung Baby, Zooropa en The Unforgettable Fire de beste U2 albums. Ze zeggen dat het nieuwe album ook weer wat spannender is dan de laatste 2 albums.

Dat zegt toch iedere artiest om zijn album te promoten. Ik heb nog nooit een artist gehoord die gezegd heeft dat op korte temijn zijn rot album in de handel komt.en dat hij hoopt dat er voldoende idioten zijn die deze shit dan ook nog kopen.

Bij de aankondiging van de vorige twee albums werd er toch echt gezegd dat ze terug naar de basis gingen, meer 'gitaarmuziek' zeg maar dan de albums daarvoor waar ook veel elektronische invloeden te horen waren.

Dat had ik ook, dat One me de neus uit kwam. Maar het liedje is intussen bij mij een tweede leven begonnen in de versie van Johnny Cash op American Recordings III. Cash haalt iets geheel nieuws uit die song met veel meer nadruk op de tekst en hij zingt het zo prachtig dat de tranen me in de ogen schieten. Luister eens naar ONE door JOHNNY CASH

@ Harald: Zappa deed het met Ship Arriving Too Late To Save A Drowning Witch, met het verschil dat de liner notes zeggen dat toch niemand het koopt!
Ongehoord cynisch, die gast!

het beste album van u2 naar mijn mening. het leukste nummers van dit album vind ik the fly, waar de coolheid van afdruipt(de gitaar, bono's stem) en one, net het tegenovergestelde van the fly door de gevoeligheid.

Gewoon mega goed album, zelfs na al die jaren klinkt het nog "fris".