menu

The Clash - London Calling (1979)

mijn stem
4,07 (1027)
1027 stemmen

Verenigd Koninkrijk
Rock / Punk
Label: CBS

  1. London Calling (3:20)
  2. Brand New Cadillac (2:08)
  3. Jimmy Jazz (3:54)
  4. Hateful (2:44)
  5. Rudie Can't Fail (3:29)
  6. Spanish Bombs (3:18)
  7. The Right Profile (3:54)
  8. Lost in the Supermarket (3:47)
  9. Clampdown (3:49)
  10. The Guns of Brixton (3:09)
  11. Wrong 'Em Boyo (3:10)
  12. Death Or Glory (3:55)
  13. Koka Kola (1:47)
  14. The Card Cheat (3:49)
  15. Lover's Rock (4:03)
  16. Four Horsemen (2:55)
  17. I'm Not Down (3:06)
  18. Revolution Rock (5:33)
  19. Train in Vain (3:09)
  20. Hateful [The Vanilla Tapes] * (3:23)
  21. Rudie Can't Fail [The Vanilla Tapes] * (3:08)
  22. Paul's Tune [The Vanilla Tapes] * (2:32)
  23. I'm Not Down [The Vanilla Tapes] * (3:34)
  24. 4 Horsemen [The Vanilla Tapes] * (2:45)
  25. Koka Kola, Advertising & Cocaine [The Vanilla Tapes] * (1:57)
  26. Death or Glory [The Vanilla Tapes] * (3:47)
  27. Lover's Rock [The Vanilla Tapes] * (3:45)
  28. Lonesome Me [The Vanilla Tapes] * (2:09)
  29. The Police Walked in 4 Jazz [The Vanilla Tapes] * (2:19)
  30. Lost in the Supermarket [The Vanilla Tapes] * (3:52)
  31. Up-Toon [The Vanilla Tapes] * (1:57)
  32. Walking the Slidewalk [The Vanilla Tapes] * (2:34)
  33. Where You Gonna Go (Soweto) [The Vanilla Tapes] * (4:05)
  34. The Man in Me [The Vanilla Tapes] * (3:57)
  35. Remote Control [The Vanilla Tapes] * (2:39)
  36. Working and Waiting [The Vanilla Tapes] * (4:11)
  37. Heart & Mind [The Vanilla Tapes] * (4:27)
  38. Brand New Cadillac [The Vanilla Tapes] * (2:08)
  39. London Calling [The Vanilla Tapes] * (4:26)
  40. Revolution Rock [The Vanilla Tapes] * (3:51)
toon 21 bonustracks
totale tijdsduur: 1:04:59 (2:12:25)
zoeken in:
avatar van avdj
5,0
Ik heb dit nu op staan en het klinkt goed. Alleen ben ik bang dat 65 minuten wat te lang is. Maar is dit nu punk? Ik vindt het haast popachtig. Bij punk denk ik aan krijsende stemmen en nummers die allemaal op elkaar lijken. Dat is bij dit album helemaal niet zo.

5,0
Clash was op het eerste album punk en daarna werd het een mengelmoes van een ongelofelijk aantal genres, waaronder punk, rock, reggae, ska, rockabilly en country.

In attitude waren ze sowieso nog altijd punk, maar ik denk dat het vrij duidelijk is dat dit, als het al punk is, een heel ander soort punk is dan bijvoorbeeld Sex Pistols of Ramones.

avatar van gemaster
5,0
avdj schreef:
Ik heb dit nu op staan en het klinkt goed. Alleen ben ik bang dat 65 minuten wat te lang is. Maar is dit nu punk? Ik vindt het haast popachtig. Bij punk denk ik aan krijsende stemmen en nummers die allemaal op elkaar lijken. Dat is bij dit album helemaal niet zo.

Is het nou zo moeilijk om even een stukje terug te lezen? Dan zie je dat deze opmerking al gemaakt is en ga je geen oude discussies recyclen.

avatar van avdj
5,0
Het is luiheid...
Maar nu lees ik het inderdaad, al met al wél een lekker album!

avatar van gemaster
5,0
Dat is het zeker. Veel luisterplezier!

avatar van avdj
5,0
Nadat ik het goed beluisterd heb kom ik op 3,5* De nummers zijn vaak lekker fris alleen de zang ben ik niet kapot van. Ik ga het nog een paar keer luisteren dit weekend dus misschien dat er nog groei in zit. Het is in ieder geval geen miskoop, dat durf ik met zekerheid te zeggen. Het 'boekje' vindt ik trouwens erg onhandig.

3,5
prima album, voor mij geen klassieker maar een aantal prima nummers en de stem kan mij ook bekoren

3,5
ik vind dit album meer naam als daad . Uiteraard is het titelstuk een kraker, maar daarna verslapt mijn aandacht.
Dat was ook in die tijd al ..
Vind Sandinesta (en ook wel combat rock) veel beter.

avatar van gemaster
5,0
Nee, nee, nee. Dit is echt een schoolvoorbeeld van een klassieker die alle lof ook echt verdiend. Mensen die in hun review niet verder komen dan het titelnummer moeten dit album voor straf nog 5x beluisteren.

5,0
Minimaal! Zeker als je Sandinista en Combat Rock beter vind.

Bovendien is het 'meer naam dan daad'.

Interessante mix tussen punk en rock, jammer echter van de eerder zwakke zanglijn...
2,75*

avatar van avdj
5,0
Het is bij mij ook de zanger die het niveau van het album omlaag haalt. Na een aantal nummer verveelt het me.

avatar van HiLL
4,0
Heeeeeerlijk die ordinaire focking English voice!I laaaaaaave it!

avatar van gemaster
5,0
Goedzo Hill.

avatar van HiLL
4,0
En dan vooral bij London Calling!

avatar van avdj
5,0
Ik vind zijn stem niet irritant ofzo, hij zingt alleen vrij eentonig.

avdj schreef:
Ik vind zijn stem niet irritant ofzo, hij zingt alleen vrij eentonig.



avatar van gemaster
5,0
Tsja, dat klopt wel. Ik vind de stem perfect passen bij de muziek, maar ik kan me voorstellen dat niet iederen het mooi vindt.

avatar van HiLL
4,0
De beste man heeft geen wereldstem nee, maar wat gemaster zegt, daar ben ik het geheel mee eens. De man heeft een passie en energie in zijn stem! Bij deze muziek wil je geen Jeff Buckley horen.

4,0
Ik heb deze klassieker gisteren aangeschaft, toen dacht ik even bij me eigen; waarom heb ik dit niet eerder gedaan?
Maar beter laat dan nooit.
Het lukt mij bij dit soort muziek toch echt niet om stil te blijven zitten, wat een energie zit er in, wat overigens al eerder is opgemerkt.
Je moet mij toch echt vast binden om bij deze cd stil te blijven zitten.

4,0
Ik ben er achter gekomen....'Death or glory' is mijn grote favoriet op dit album.
Een album dat overigens terecht in de album top 250 staat.
Jammer dat die andere grote band uit deze periode "The Stranglers" helemaal niet in de top 250 voorkomen, want die verdienen het net zo goed.

3,5
ik heb dit album nooit zo begrepen (net als die 2e trouwens).
Er staan 4 tot 5 ijzersterke nummers op, maar de rest vind ik niks ....

avatar van Eddie
3,5
Same here, ik heb dit album op vele aanraden gedownload, maar ik heb nooit echt kunne snappen waarom iedereen dit zo geweldig vind.

avatar van HiLL
4,0
Gezien jouw voorkeur van muziek niet zo verwonderlijk, Eddie?

avatar van gemaster
5,0
Precies. Als je een metalfreak bent dan zul je dit meestal niet kunnen waarderen.

Aan de andere kant kun je natuurlijk ook open staan voor andere muziekstromingen.

5,0
werkelijk een fantastisch album gewoon!
zelf bezit ik de 25th Anniversary Edition.
hierop staan veel nummers die er makkelijk bij konden.

4,0
geweldig sfeertje heeft dit album ik vind hateful erg goed en natuurlijk london calling

de beleving is gewoon heel goed bij dit album het is er echt één die je helemaal uitdraait

4*

avatar van Oldfart
5,0
Zou het iets over mezelf zeggen dat ik me vaak aangesproken voel door muziek die op de een of andere manier eigenzinnig is, eigenwijs of zelfs eigengereid?Verklaart dat mijn liefde voor The Clash ?
The Clash; punkband die dat eigenlijk niet wilde zijn of was; je niet in een vakje laten persen. Was dat de reden dat ik er voor viel als een valbijl?

Punk zette zichzelf al heel snel klem met wat wel en not done was in de door “SEX” van Malcolm Mclaren van een trendy uiterlijk voorziene wereldje van nihislistische escapisten en fuck-da-system-isten ; ze waren oh zo political correct; en ondertussen maar roepen: no future.

De mannen van de Clash hadden daar dus duidelijk geen zin in: wat te doen?
Je komt in verzet, want daar was het de politiek zwaar geengageerde Mick Jones, en Joe Strummer (RIP) in eerst instantie om te doen.
Op London Calling speelde de groep funk, reggae, soul, rockabilly, calypso, jazz, country, motown en jarenzestig pop
Het was echt lachwekkend hoe “de èchte punks” reageerden.
De stroming die anarchie en vrijheid als rode draad propageerde kon helemaal niets met deze plaat; niet alleen omdat al die muzieksoorten werden gespeeld, maar dan was het verdomme ook nog een dubbelelpee. Dubbelelpees waren BESLIST GEEN PUNK !!
Dubbelelpees waren voor verfoeilijke bands als Yes en al die andere stomme hippiebands. Punk was eigenlijk zelfs eigenlijk alleen singles, zo heerlijk tolerant, die Punks !!!
Punkertjes die in het jongerencentrum kwamen waar ik toen werkte waren echt van slag !! Sommigen gingen serieus zo ver de Clash van hun leren jacks, behangen met divers hang en sluitwerk, over te kalken; dat werd dus vaak Crass.
De vrijheid van het eerste punk-uur was dus al vrij snel ver te zoeken.
Het uitgebreide muziekpallet van London Calling is dan eigenlijk niets anders dan een muzikaal protest tegen al die starheid. Mick Jones heeft die intolerante punks geloof ik ooit de PUNKPOLITIE genoemd, en die haatte hij nog meer dan de gewone cops.

De grote verscheidenheid aan muziekstijlen maakt dit album gelijk ook heel uniek; Het was voor mij persoonlijk vanaf de eerste keer dat ik de plaat hoorde ook meteen de reden dat het liefde was op het 1e gehoor.
Hoewel ik veel punkmuziek erg leuk vond, kon ik het maar bij weinig bands een hele plaat volhouden; juist vanwege die eenzijdigheid, the Clash was voor mij dus een verademing.

Stoomwals? Horde op hol geslagen Hunnen?
Ik kan niet inschatten hoe het album klinkt voor iemand die het anno nu voor het eerst hoort. Vaak wordt er nu gezegd dat het moeilijk uit te zitten is die 65 minuten.
Misschien was dat wel het voordeel van de vinyl dubbelaar; je kon het altijd nog bij 1 kant laten.

Ongeacht het muziekgenre; het is het gevoel dat op deze plaat hetzelfde blijft; ongeacht in welk muzikaal jasje het wordt gestoken.

Aan het nummer “London Calling” zelf heb ik mooie herinneringen aan de tijd dat ik draaide in een grote danstent in Apeldoorn.
Bij de eerste staccato tonen van gitaar en drums schoten de eerste echte liehebbers al de dansvloer op; “teng teng teng tengdadeng teng teng, tadeteng teng teng”, viel de bas in dan leek het wel of de trompettist van de cavalerie ten aanval blies; voordat de bassriff voor de eerste keer was uit gespeeld en met die prachtige toon door de speakers knalde, was de hele dansvloer overvol !!
Punks van het 1e uur, wannabe punks, New Wavers, New Romantics, jongens met houthakkers bloezen, verlegen meisjes met te veel make up; iedereen stampte en rockte dat het een lieve lust was. Hoe vaak heb ik dat nummer wel niet gedraaid, en iedere week werd het weer vele malen aangevraagd.
De song, en het album, heeft voor mij ruim 25 jaar later niets aan kracht verloren; iedere keer al ik Simonon’s basloop weer hoor ( de basriff van de popgeschiedenis) slaat mijn hart een keer extra.
Zo lang het dat doet weet ik dat ik leef.

Daarom beste gemaster, daarom.

avatar van Paalhaas
3,5


Lester Bangs heeft overigens ook een prachtig essay geschreven over een viertal dagen die hij in '77 met de band doorbracht. Deze is te vinden in het prachtige boek Psychotic reactions & carburetor dung, die verscheidene prachtige pennevruchten van deze legendarische rockcriticus bijeenbracht. Daarvan wil ik u enkele excerpten natuurlijk niet onthouden:

"The Clash," December 1977 (p.225)
The point is that, like Richard Hell says, rock 'n' roll is an arena in which you recreate yourself, and all this blathering about authenticity is just a bunch of crap. The Clash are authentic because their music carries such brutal conviction, not because they're Noble Savages.
"The Clash," December 1977 (p.227)
I'm not saying that all college students are subhuman— I'm just saying that if you aim to spend a few years mastering the art of pomposity, these are places where you can be taught by undisputed experts.
"The Clash," December 1977 (p.235)
The politics of rock 'n' roll, in England or America or anywhere else, is that a whole lot of kids want to be fried out of their skins by the most scalding propulsion they can find, for a night they can pretend is the rest of their lives, and whether the next day they go back to work in shops or boredom on the dole or American TV doldrums in Mom 'n' Daddy's living room nothing can cancel the reality of that night in the revivifying flames when for once if only then in your life you were blasted out of yourself and the monotony which defines most life anywhere at any time, when you supped on lightning and nothing else in the realms of the living or dead mattered at all.
"The Clash," December 1977 (p.239)
In America you can ease into middle age with the accoutrements of adolescence still prominent and suffer relatively minor embarrassment: okay, so the guy's still got his sideburns and rod and beer and beergut and wife and three kids and a duplex and never grew up. So what? You're not supposed to grow up in America. You're supposed to consume. But in Britain it seems there is some ideal, no, some dry river one is expected to ford, so you can enter that sedate bubble where you raise a family, contributing in your small way to your society and keep your mouth shut. Until you get old, that is, when you can become an "eccentric"— do and say outrageous things, naughty things, because it's expected of you, you've crossed to the other mirror of the telescope of childhood.
"The Clash," December 1977 (p.239)
John Lennon at his best despised cheap sentiment and had to learn the hard way that once you've made your mark on history those who can't will be so grateful they'll turn it into a cage for you.

avatar van Oldfart
5,0
Vooral die laatste zin dat is dat gevoel; je niet in een kooi willen laten stoppen.
Is dat wellicht de essentie van Rock'n Roll?

Gast
geplaatst: vandaag om 07:04 uur

geplaatst: vandaag om 07:04 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.