Duffy - Rockferry (2008)

Duffy is wel degelijk te plaatsen in een traditie van klassieke Britse zangeressen als bijv. Cilla Black, Dusty Springfield om er twee te noemen. Duffy is behoorlijk getalenteerd (van zichzelf) en maakt een ontwikkeling door. Luister maar eens naar dit album uit 2004

Het punt blijft dat Misterfool zich nog heel erg moet verbeteren om ons (die Duffy omarmen) met zijn argumentatie te overtuigen.

Ik vind het geen slecht album.. die Duffy heeft een hoop in haar mars.. Alleen is het overduidelijk te horen dat er een invloedrijke producer achter de knoppen zit. Dat vervormen van haar stem vind ik wat irritant en erg onecht klinken. Evenals haar eigen overdreven vibrato, dat wordt een beetje lachwekkend na een tijdje te moeten aanhoren.
Ook de lage stemklanken klinken wat geforceerd en alsof haar keel even wordt dichtgeknepen.

Tot zover mijn kritiek.. voor de rest klinkt het wel leuk.. ik ben er als de kippen bij als ze weer wat nieuws gaat uitbrengen

Duffy-fans: beluister eens de versie van Live And Let Die van Duffy

Zou zo op dit album passen, prachtig dus.

Vind dit werkelijk een verademing tussen al die R&B crap van de laatste jaren waarin de ene na de andere Beyonce kloon lijkt op te staan. Duizend in een dozijn als je het mij vraagt, blech. Nee dan liever dit. Zeer gewaagd en gedurfd en ook nog eens meer dan geslaagd project! Gewaagd en gedurfd omdat bij de jeugd het sixties geluid meer dood dan levend is en dat is toch het gros dat de muziek koopt en waar de platenmaatschappijen op inzetten. Petje af dat men dit dan toch aandurfd en volkomen afwijkt van de hedendaagse muziek laten we eerlijk zijn. Meer dan geslaagd omdat er toch heel wat juweeltjes op staan als je het mij vraagt. Heerlijke sixtie sound in een iets modern jasje wat gewoon SUPER klinkt, die Duffy is hier helemaal geknipt voor en staat waarschijnlijk , indien de rest ook zo goed wordt, aan de vooravond van een mega carriere. En de kritiek dat ze wat onervaren is, nou en? Iedereen moet ooit eens beginnen, ook de toppers van nu en weleer zijn ooit begonnen en waren in het begin ook niet zo goed als verder in hun carriere. Dat is nou eenmaal een natuurlijk proces. Daarbij vind ik dit nu al super klinken. Nee, wat mij betreft de ontdekking van 2008! Wat anderen vinden moeten ze zelf weten ik blijf bij mijn mening....

Alleen de hoes is al een verademing tussen veel van die andere 'vrouwelijke' albumhoezen; nu de inhoud nog (ik ken alleen de singles, vooral Mercy vind ik 'lekker').....

wat is er zo vernieuwend aan?

Dát heb ik niet gezegd .

Wel een leuk album van Duffy, maar ik had meer van haar verwacht, met Mercy en Warwick Avenue en Rockferry.

Okee jij wint.. maar misschien kun je je alsnog even verklaren

Het is persoonlijk van aard; het zijn de 'kleuren van de hoes, een 'ingetogen type vrouw dat me 'smaakt' en een (vaak) niet voor de hand liggende keus om met 'veel bloot' de koper te 'lokken', zoals veel (niet alle natuurlijk) bij die R&B/Soulhoezen bijvoorbeeld.

Duffy wint met dit debuutalbum maar liefst 3 (!) Brit Awards:

- British Female Solo Artist
- British Album (ze verslaat oa Elbow en Radiohead!!)
- British Breakthrough Act

Het is dan ook een prachtig album en een ijzersterk debuut. Ook de extra cd is de moeite waard.

Inderdaad en dat geeft haar klasse en populariteit aan. Ik ben zeer benieuwd hoe de opvolger van Rockferry gaat klinken... "Keep your feet on the ground..."

schandalig. dit album hoger durfen zetten dan de brilliante radiohead en elbow. de andere twee zullen mij een worst wezen. maar duffy beter als radiohead

ach ja, zo heeft ieder zijn smaak en is het ook de cijfers die voorzich spreken. Dus moet Radiohead een beetje meer zijn best doen . Telt natuurlijk ook mee dat je een Radiohead-fan bent en dit album van Duffy klaarblijkelijk slecht vindt...

Zo is dat, aan Radio Head heb ik, met alle respect, dan weer een broertje dood aan. Terwijl ik af en toe Duffy wel kan waarderen.
Muziek is geen voetbal dat de ene team slechter is of beter maar inderdaad een kwestie van smaak
En die Awards, daar moet je je niet al te veel van aantrekken. Het leven is te kort daarvoor.

Edit: ik luister nu naar de songs via deze site en kan alleen maar concluderen dat deze dame géén goede zangeres is. Ook de productie die zgn een retro-sfeertje moet neerzetten is knullig gedaan.

Zo zie ik het vaak met bekende(re) muziek. Ik snap niet dat dit zó ontzettend gewaardeerd wordt.

Ik heb het idee dat de makers/bedenkers achter dit product, probeerden een jazz-hype te ontkenenen.
Wat een ellende, dit weer.
Dan vind ik Joss Stone tenminste nog talent hebben.

En stijl: soul vind ik onzin.

Dit zijn ook maar stukjes van 30 seconden, een beetje vreemd om daar metteen een oordeel met cijfer over te geven.
Maar goed, gezien je top 10 is dit je muziek niet.
Maar ik kan het niet helemaal oneens zijn met met het gevoel dat men hier een retro-sfeertje heeft trachten te creëren. Het is voor mij dan ook even afwachten hoe Duffy zich verder zal ontwikkelen, wil ik haar serieus blijven nemen.

Dat dit geen Soul zou zijn, ben ik het mee oneens. Qua ritme akkoorden en licks heeft men hier duidelijk zich laten inspireren door jaren 60/70 (Britse) Soul.

sorry ik moest ff weg

Een top10 is te weinig om aan te geven waar ik nog meer naar luister.

Bijv. Badu, Molly Johnson, India.Arie en Cassandra Wilson zijn zangeressen van de nieuwe lichting die ik erg hoog heb zitten.
En ik ben altijd op zoek naar lekkere smeuiige soul/vocale jazz.

Ah ok, excuus dan maar.
Dat zijn inderdaad mooie voorbeelden.
Duffy vind ik nogmaals typisch Brits. te vergelijken met Dusty Springfield en zo.

haha
Misschien vind ik dat ook wel niet goed.
Ik ken de naam wel (Dusty Springfield) maar de muziek niet.

Je noemt wel een aantal qua stijl sterk variërende zangeressen, maar ik heb denk ik wel een beeld wat je zoekt. JudgePaddy noemt terecht Dusty Springfield (denk ook aan Cilla Black). Bij Cassandra Wilson zou ik selectief zijn - niet al haar albums zijn de moeite waard.

De eerste van Amy Winehouse, Frank, was trouwens ook meer jazz-georiënteerd. Melody Gardot zit meer aan de jazzkant en dat vind ik leuker bijv. dan Madeleine Peyroux; Leela James en Betty Lavette zijn ook heel fijn - Jill Scott (nu-soul) idem.

Wat Cassandra Wilson, betreft; ik vind alles van haar goed. Wat een stem.

Maar daar ging het niet om. Ik denk gewoon, dat wat dit ook moge zijn, deze artiest niet mijn smaak is.

Inderdaad, er zit een Brits tintje aan en Dusty Springfield is haar grootste inspiratiebron, beiden kun je blanke soul noemen.

vind haar toch redelijk zwak hoor. kan bij mij geen emotie overbrengen. echt een rauwe stem vind ik haar ook nou weer niet hebben(daarbij denk ik meer aan een janis joplin). nee adele en amy macdonald zijn veel getalenteerder en muzikaal beter op de hoogte. zo wil ik Duffy nog wel eens een dylan nummer zien coveren. over tien jaar hebben wij het echt niet meer over duffy

Over een half jaar hebben we niet meer over Duffy.
Artiesten met alleen een voornaam redden het nooit.
Heeft te maken met serieus met muziek bezig zijn enzo.
Dit is zo'n artiest die bekend gaat worden door zwangerschappen, relaties en drugs. Let maar op!

ik zie duffy niet zo snel aan de drugs gaan, en het is trouwens haar achternaam.

Wat een nonsens

Tja, Madonna heeft het ook niet gered

maar ja madonna is nou ook weer niet zo enorm talent
ben het opzich wel met kingsnake eens over duffy.

Dat is een kwestie van smaken verschillen, maar goed, bijna niemand kent haar naam ook..