Duffy - Rockferry (2008)

Madonna en Prince etc. zijn artiestennamen.
Ik heb het over artiesten als Kelly, Jack, Kees, Günther, Boris, etc.

Uitzonderingen zijn er trouwens wel als Melanie en Donovan, maar die komen uit een andere tijd.

Wat er later van Duffy gaat worden is louter speculatie. Maar zij staat toch heel wat trappen hoger dan bv. Britney Spears die het nu vooral van de schandalen moet hebben.

Ik moet zeggen dat ik dit helemaal niet een matig album vind, eigenlijk zelfs goed; dat niet alles zo aan mij besteed is, is wat anders, maar 'wegwerpmuziek' is het zeker niet . Knappe debuutplaat van deze dame.

Ja, net als met Madonna. Nooit meer wat van gehoord......:)

Ik vind Rain On Your Parade en de videoclip die daarbij hoort compleet slecht en hiermee is zij zo door de mand gevallen dat ik het jammer vind van de producers dat ze dit nummer hebben opgenomen en op deze plaat hebben gezet (deluxe versie). Als vervolgsingle had men beter Breaking My Own Heart kunnen uitbrengen dat in de trant lag van Warwick Avenue en de sfeer op het gehele album.

Waarom is ze door de mand gevallen dan? Rain on your parade past prima bij de andere songs en haar stem is er niet minder om..., althans dat vind ik

Inderdaad, Rain on Your Parade is een fantastisch nummer. Jammer dat het niet op het reguliere album staat.

Dat is inderdaad een trend aan het worden: na een aantal maanden een deluxe-editie uitbrengen met een 2e disc. Toch ben ik blij dat ik die luxe versie heb, want daar staan toch ook juweeltjes op (om Stop en Please stay maar te noemen) en ligt (zoals gezegd) in lijn met haar reguliere album.

Tja, helemaal oneens ben ik het niet met Kingsnake. Idd. er zijn in het verleden een aantal uitzonderingen te noemen zoals: Donavan en Melanie.
Maar toch...ook in het heden hebben een aantal artiesten bewezen dat met alleen 1 (echte) voornaam je ook een eind kunt komen:

*Enya, geboren als Eithne Patricia Ní Bhraonáin (fonetische uitspraak: Enja njí Vhrénan)
*Adele (maar dat zal op de langere termijn nog moeten blijken)
*Adamo (als achternaam, en vooral succesvol in de jaren zestig)
*Armand (..nou ja dan toch i.i.g om het liedje ben ik te min)
*Jewel (maar meer overzee als hier)
*Dido (Dido Florian Cloud De Bounevialle O'Malley Armstrong)
*Shakira (Shakira Isabel Mebarak Ripoll )

Toegegeven het is zoeken naar een naald in een hooiberg. Andere namen zijn veelal artiesten namen of verbasterd(Falco/Sting/Mika/Des'ree) en vaak eendagsvliegen (Nicole/Sasha/Juanes)

Back on topic....

Dit album al een tijdje in het vizier gehad. Mercy was een prettige verrassing met een modern eigen geluid, dat soepel teruggrijpt naar oude tijden. Warwick Avenue heeft een sfeertje over zich heen, dat je doet mijmeren en lekker wegzingt onderweg in de auto. Stepping Stone, is ook zo'n authentiek nummer die subtiel de invloeden vermengt uit andere tijden en die verkast naar de huidige. Rockferry, zet prima neer waar de hierboven genoemde nummers zo goed in zijn en haar net dat streepje voor geven op andere tijdsgenoten; Een eigen geluid, gecombineerd met een ietwat iele stem, met een kleine schuurkorrel, die wel zacht en flexibel kan zingen. Getuige ook de heerlijke laidback bluesy tempo van Syrup & Honey en Hanging on too Long, die m.i is gemaakt met een vette knipoog naar I've heard it through the grapevine, van Marvin Gaye.
Distant Dreamer heeft een prettige hoge Phil Spector gehalte en heerlijke trommels en doet wat vaag denken aan Roy Orbison. Een nummer met een groots geluid. Dat juist door de aanwezigheid van de andere liedjes heerlijk klinkt en een waardige afsluiter is.
Serious vind ik dan wat gewoontjes klinken en niet kunnen onderscheiden van de rest. Wel leuk, maar daar zou ik geen album vol van willen hebben. Hetzelfde geld eigenlijk ook voor Distant Dreamer. Het zijn juist nummers als Rockferry/Warwick Avenue/Stepping Stone en vooral Mercy, waardoor ik voor Duffy hoop koester in de toekomst. Ze heeft voor een groot deel meegeschreven aan dit album, dus a puppet on a string is ze niet. Laten we hopen dat ze die goede lijn vast weet te houden en/of uit te breiden, zonder te verzanden in de wat oppervlakkige, 13 uit een dozijn liedjes, waar Serious en Distant Dreamer wat in neigen te verzanden.
Zo ja, dan wil ik graag nog wat van haar horen (...ik vind Dusty Springfield by the way, wel meer feel/soul hebben, als Duffy...maar wat -nog niet helemaal- is, kan zeker komen.
Zo nee, dan blijft het bij dit mooie album.

Uitstekend album die ouderwetse sfeer qua productie en zang uitademt. Hopelijk kan mevrouwtje dezelfde kwaliteit blijven uitbrengen.

Vanwege een grote hekel aan de overschatte zangkwaliteiten van Amy Winehouse (waarvan ik steeds meer de indruk krijg dat ze niet echt een gezond leven leidt; maar dit terzijde), heb ik de rest van de jaren 60 revival zangeressen links laten liggen.
Voor mij dus geen Duffy, Adele en Amy Macdonald.
Geen suikerspin op mijn hoofd die daar aan dacht.
Kom op; Duffy. Een artiest met zo'n duffe naam kan niet echt veel zijn.

Maar op de een of andere manier blijft Warwick Avenue in mijn hoofd hangen, en is dit toch wel een van de betere singles van de latere jaren.
Blijkbaar kende ik Rockferry en Stepping Stone toch ook, en de genoemde vergelijkingen met de Phil Spector sound en natuurlijk Dusty Springfield zijn overduidelijk aanwezig. Ik hoor zelfs The Last Shadow Puppets en Fun Loving criminals in het geluid terug.

Maar het meeste doet het mij denken aan het solowerk van Marc Almond. Het ademt dezelfde sfeer uit.

4,5 sterren, met potentiele groeimogelijkheden.

1. Now that's what I call an understatement ...

2. Warwick Avenue is een schitterende single. Heeft dezelfde vibe
als pakweg (Sittin' on the) Dock of the Bay van Otis Redding.

ps. Ik zou de beide Amy's toch eens een kans geven.
Ik kocht hun CDs en die van Duffy vandaag ... toevalligerwijze.

Aimee Mann al eens gehoord?

1. Understatement - tja,ik vind de muziek van Wino (what's in a name) okay en eenieder geeft invulling aan zijn eigen leven. Als ie door zijn/haar levenswijze eerder bij de schepper is, is dat een individuele keuze. Maar goed, ik denk dat het wel mee zal vallen - zulks wordt bijv. al 20 jaar van Lou en Keith geroepen en volgens mij is die oorspronkelijk voor hen gereserveerde tweezitter upstairs alweer vergeven.

2. Sittin'on the Dock of the Bay - da's een parabel over de dood; en dat vind ik niet terug in Warwick Avenue - da's een tubestation, vlakbij het voormalige Londense woonhuis van heer Sigmund Freud (waar thans een hotel is - vandaar mijn kennis van e.e.a.). En het kenmerk van de tube is dat je wel ten ondergaat, maar er ook uit wederkeert. Die vibe heeft Warwick Avenue dus niet voor mij, Steppin' Stone doet mij daarentegen denken aan Cilla Black.

Wel een beetje laat qua aanschaf gents, plaat is nu 1 jaar en 4 maanden oud!

Eerst hier van genieten.
Net als Dazzler vandaag gekocht.

Ik ga dit album binnenkort ook kopen. Een week of twee terug kon ik de slaap niet vatten en zette ik MTV aan. Toen hoorde ik het titelnummer en sindsdien ben ik overstag...

Het meeslepende (want net te trage) tempo, die typerende 60's drumbeat en dan die ongelooflijke stem die richting climax meer en meer aan intensiteit wint.

Amy Winehouse heeft wel wat sterke nummers, maar haar stem spreekt me minder aan.

Laat ik het zo zeggen: Duffy staat - zoals ze op dit album zingt - in de traditie van Britse vocalistes met een gloedvolle ondertoon; denk aan Dusty Springfield, Cilla Black en meerdere.

Amy W. zit meer in de soulhoek - en als je dat vergelijkt met haar debuut Frank, dat veel meer jazzy klonk heeft ze 'meters' gemaakt. Overigens heb ik Winehouse dat jaar, 2003, in de (lage, volle en bloedhete) Potterzaal bij North Sea Jazz gezien (Den Haag). Itt andere dingen (noem een Rae & Christiian, of - totaal onverwacht - een spetterend Calexico) kon ze me niet echt imponeren (6,5 - 7) maar dat kan ook aan de setting hebben gelegen. In ieder geval is aan haar sound en presentatie knap gedocterd.

Ook aan Duffy want dit album heeft helemaal niets meer met Rockferry van doen - het wordt door dezelfde zangeres gezongen, c'est tout.

Albumhoes had zo van een album van The Smiths kunnen zijn.

een beetje een flauw album al zeg ik het zelfs. mag wel iets meer pit in zitten. wat zeg ik er mag uberhaupt wat muzikaliteit bij. zeurderig en saai mede door het tergend lage tempo

Koop dan de LP versie en draai hem dan op 45 toeren ipv 33 toeren.

he nee mag ik ook nog eens een lp-speler gaan aanschaffen. en ja mag ik ook nog voor de lp betalen aangezien ik geen lp's kan branden. erg kostbaar voor een album als deze. nee ik download liever, bedankt

Of ik nu op de pier zit te mijmeren over de dood
of in gedachten verzonken door de straat slenter.
Voor mij gaat het wel om een soortgelijke vibe.

Wat ik hoor in Warwick Avenue is een song met sixties feel.
Een nummer dat zich ontwikkelt als een evergreen zonder er één te zijn.
Waterloo Sunset voor mijn part ... ook "pakweg" een vergelijking waard.

LP's branden is niet zo moeilijk.
Gewoon een aansteker er onder houden.
Ze stinken alleen zo, en het draaien zal vervolgens moeizamer gaan.

ps ps.
Na een eerste beluistering eerlijk toegeven ...

Duffy: matig (3 sterren) biedt weinig meer dan de hits
Amy MacDonald: goed (tusen 3 en 4 sterren) met enkele fraaie album tracks
Amy Winehouse: sterk (4 sterren) bijna stuk voor stuk uit het juiste hout gesneden

Nu nog Adele aan schaffen Dazzler.

Warwick Avenue is wel het mooiste nummer, daar kunnen de Amy's niet aan tippen.

Ik heb Mevr. Wijnwinkel een aantal keer live op tv gezien, en daar wordt ik dus niet vrolijk van.
Tip: 2 Paracetamoltabletten nemen, goed uitzieken, en een baan nemen bij de Albert Heijn achter de kassa. De Vliegende Panters hebben Houdoe ooit opgenomen voor personen zoals deze.
Maar laat dat zingen achterwege.

Sorry, ik heb niks met de persoon Winehouse en haar muziek.

Ik zou zeggen, luister Distant Dreamer eens goed, het absolute prijsnummer van dit album.

Het beeld dat je van een artiest hebt, kan de muziek soms in de weg zitten.
Ik heb ook geen affiniteit met mevrouws destructieve levensstijl.
Maar Back to Black bevat echt heel goeie songs.

Natuurlijk moet ik ook Duffy nog eens goed beluisteren.
Maar ik hoorde weinig nummers die er uit sprongen.
Voorlopig wacht ik nog wat met sterren uitdelen.

Cd die ik al na 1 luisterbeurt geweldig vond! Heb een Live optreden van haar gezien! Damn wat was zei Live goed! (En een mooie meid ook overigens)

YouTube - Duffy: Rockferry (Live Jools Holland)

Ik loop altijd te zaniken over de muziek en de artiesten van tegenwoordig, maar ik vind dit echt een lichtpuntje (kan er overigens nog wel een paar opnoemen)

Rockferry het nummer zelf is mijn favoriet! Maar nummer 2, 4, 7, 10 zet ik ook geregeld op!

En van De Luxe Edition zijn ze allemaal ook redelijk goed! Met het hoogtepunt daarvan: 'Please Stay' vind ik! Kortom van mij krijgt deze cd (De Luxe Edition) een terechte 4,5****

Prachtige stem.

Goede cd vind ik. De nrs van de Deluxe edition zijn beter dan de nrs. op het eerste album. Zangeres met veel talent. Een echte geniet-cd voor in de auto vind ik. Kwaliteitssongs! 3.5/5

Ik vind het echt in drie woorden: een prachtig album. Wat een mooie, aparte stem. Ik vind eigenlijk dat deze CD een plaats verdiend in de top 250, maar dat licht aan de rest of dat zal gebeuren. *****