Muse - Origin of Symmetry (2001)

Ik zocht laatst de tekst van citizen erased op, omdat ik nu eigenlijk wel eens wilde weten wat ik aan het meeschreeuwen was. Ik zong namelijk telkens:

For one moment,
I wish you'd understand
With no feelings at all
Over my dead ....
The child I used to be
So free

Echter, de tekst bleek behoorlijk anders te zijn. Sindsdien vind ik het nummer toch minder werelds

For one moment
I wish you'd hold your stage
With no feelings at all
Open minded
I'm sure I used to be
So free

Of het nou aan de onverstaanbaarheid van de zanger ligt of aan mij durf ik niet te zeggen...

Nog even over de kritiek op het tweede deel van OoS:

Ik denk dat het komt omdat de balans niet helemaal in orde is, of dat er juist bewust is gekozen voor een 'heftig' deel en een 'rustig' deel. De laatste vier nummers Screenager, Darkshines, Feeling Good, Megalomania (en zelfs Microcuts die ervoor zit) zijn qua stemming, tempo en ruigheid beduidend donkerder/rustiger dan datgene wat ervoor zit: New Born, Bliss, Hyper Music, Plug in Baby en Citizen Erased...

Ikzelf heb ook de neiging om als ik de cd in zijn geheel draai de aandacht te verliezen, maar ik moet toch bekennen dat als je de nummers afzonderlijk beoordeeld ze bepaald niet slecht zijn. Kennelijk toch iets niet goed aan de balans van deze cd. Hij blijft overigens gewoon 5* voor mij!

Dat heb ik nou ook, als ik deze cd in zijn geheel draai val ik bijna in slaap maar ik vind toch alle nummers even geweldig. Ik geef een 4 en geen 5, want het gaat toch om het album in zijn geheel, en niet om de nummers los van elkaar.

Wow, wat is dit album vernieuwend, anders dan anders. Ik mis iets in de laatste 2 albums van Muse wat OoS wel heeft. Wat dat is weet ik niet, daarvoor heb ik te weinig verstand van muziek, maar de knetterende spetterende gitaren mis ik. Het beste album van een van de beste bands op dit moment.

Absoluut 5 sterren waard en een plekje hoog in de top 10.

Live zijn ze ook onverslaanbaar!!!!!

Vernieuwend is het beslist niet, maar wel een aanstekelijke mix van allerlei bombast en drama uit de afgelopen 40 jaar popmuziekhistorie, aangevoerd door een schreeuwkonijn die het midden houdt tussen Jeff Buckley en Thom Yorke
Ik zit hem nu even te luisteren, want de top2000 begint me de keel uit te hangen met die ouwe motteballenmuziek uit de 70s Dan is dit wel een verfrissende plaat, gelukkig had een collega hem achtergelaten en kan ik hem in mijn peecee stoppen Ik moet zeggen dat de plaat wel goed in elkaar zit, met enkele hoogtepuntjes (Screenager, New Born, Bliss en Megalomania) en enkele redelijke nummers. Ook wat irritant gezeik trouwens zoals Micro Cuts. Al met al een zeer goed beluisterbaar plaatje voor de kerstdagen. 3,5*

vernieuwend vond ik het zeker, en zeker toen en eigenlijk nog steeds. het minst bekende, maar toch sowieso het beste van Muse, enkel Showbiz komt nog in de buurt. Showbiz is gewoon een ode aan Matthew Bellamy zijn zangcapaciteiten, OoS is gewoon prachtig qua muziek en qua sfeer die gecreërd wordt door de zang in combinatie met muziek (denk aan Space Dementia). Absolution en BHaR gaan dan meer de commerciële kant op, zeker BHaR wordt wel zeer radiovriendelijk. Beetje spijtig ntrlk.
Anyway, OoS is het beste van Muse, rockt nog steeds super hard. Heerlijk gaan de eerste 6-7 nummers, en daarna wat uitbollen met de toch wel sublieme cover van Nina Simone, Feeling Good. 4.5

Jij kan dat wel vinden, of het ook zo is...

Dit is mijn eerste album van Muse, na al wat singles gedownload te hebben, besloot ik om deze aan te schaffen aangezien er hier veel fans zitten en ook de kranten behoorlijk lovend waren (over live concert).
Het nummer Bliss is voor mij terug van weggeweest, toen ik hier op mume de clip opende kreeg ik een soort deja vu aangezien dit nummer nog een hit was toen het album uitkwam en ik m daarvan kende.
De cd heb ik nu een paar keer geluisterd en ik moet zeggen dat ie geweldig rockt. Mooi gitaarspel en af en toe zo'n gekke piano of saxofoon er tussen door, prachtig allemaal.

Ook de zang is natuurlijk erg bijzonder, je moet er wel van houden, maar ik kan dat wel apprecieren.
Het begin van het album rockt stevig met New Born, Bliss en vooral ook Citizen Erased(!) , daarna wordt het wat rustiger, wat ik wel jammer vindt met bv. Feeling Good en Micro Cuts (?).

Ik geef dit album 4 sterren, gaat waarschijnlijk nog wel wat stijgen als ik ook het laatste deel het van het album wat beter ga beluisteren.

Dit is echt het beste Muse album. Ik zelf bewonder ze enorm. Ik ben inmiddels bij 4 optredens van ze geweest en ik merk dat ik elke keer wanneer er nummers van OOS gespeeld worden ik, maar ook het publiek helemaal op lijkt te stijgen! Bliss, Plug in, en Citizen... allemaal super. Ik vond Absolution wat minder en BHAR spreekt me wat meer aan. Showbiz is heel duidelijk te horen dat t hun eerste plaat is, Muse's Radiohead vergelijking zal wel daarvandaan zijn gekomen. OOS, ik heb m vandaag weer beluisterd is het beste van Muse, hopelijk gaat het volgende album weer die kant op! (Matt zei al dat ie wou experimenteren met prog rock en lange pianosolo's... ben heel benieuwd wat ze verder gaan doen!)

Live zijn ze inderdaad flink gegroeid binnen een paar jaar naar mijn mening.Deze cd is geweldig,vooral het begin.Wel knoeterhard aanzetten svp.

Dit album heeft toch iets magisch. Ik blijf het zeggen: Absolution is als geheel beter, maar dit blijft toch een toppertje! Vooral het eerste gedeelte is meesterlijk.

Klopt ja. Na Citizen Erased hadden ze de instrumenten moeten opruimen en naar huis moeten gaan.

Ik vind "Micro Cuts" ook nog een toppertje, vooral de overgang van "Citizen Erased" naar MC vind ik super. Daarna nog redelijke nummers, maar geen niveau van het eerste gedeelte.

Nee, dat zeker niet de CD blijft maar groeien bij mij. Ik moet toegeven dat mijn favorieten vanaf het begin tot Citizen Erased zijn, dan heb je nog de toppers Darkshines, die briljante cover Feeling Good en Megalomania (machtig nummer).
Verhoogd naar 4,5* en plaats 3 in mijn top 10. Straalt toch meer kracht uit dan Absolution.

Meer kracht? Alleen het Stockholm Syndrome al blaast een groot deel van OOS weg!

overdrijven is een kunst

stockholme syndrome is niet meer dan een overrated pocho- nummer.

Ik vind Bliss een stuk sterker dan Stockholm Syndrome, het is zeker een van de betere van Absolution, maar het kan gewoon niet tippen aan New Born, Bliss, Citizen Erased, Hyper Music en Plug In Baby. Bellamy blaast met zijn stem in het refrein van die laatste Stockholm Syndrome keihard weg...

Louis2703 en Felix89: jullie zijn nu nog erg jong, jullie smaak moet nog worden gevormd. Over een paar jaar zien jullie in dat Absolution het hoogtepunt van Muse is. Komt goed jongens.

Eens!

Ik ben het spoor helemaal kwijt.
Ik zal alle krachtige nummers van OoS eens op een rijtje zetten en daarna die van Absolution.

Krachtig op OoS: New Born, Bliss, Space Dementia, Hyper Music, Citizen Erased, Darkshines, Feeling Good, Megalomania.

Krachtig op Absolution: Apocalypse Please, Stockholm Syndrome, Hysteria, Butterflies and Hurricanes, Thoughts of a Dying Atheist.

Komt erop neer dat OoS absoluut en procentueel meer krachtige nummers heeft en daardoor krachtiger kan worden genoemd.

En wanneer is een nummer krachtig?

Ja vind jij, OOS is mij te rommelig. Absolution is tenminste goed geproduceerd.

Dan ben ik gelukkig lekker jong van geest, want hoewel ik beide albums erg goed vind vind ik OOS ietsje goeier dan Absolution.
Ik vind hem bruter, ongepolijster, hij komt op mij heftiger over dan Absolution, waarvan de losse nummers m.i. iets beter zijn, maar als geheel komt ie wat gladder over.

Ik vind het een beetje jammer om het op zijn leeftijd te gooien.

Maar het is wel raar om een album te beoordelen op het aantal krachtige nummers. Alsof een rustig nummer per definitie minder is dan een heftig...

Een rustig nummer kan inderdaad ook krachtig zijn.

@ Joy4ever: Ja, ik ben pas 15 maar ik ben niet primitief.

@ Cygnus: Voor mij straalt een album kracht uit dat als je em hard zet dat de muziek je een beetje wegblaast. Dat kan ook bij elk nummer afzonderlijk. Neem bij dit album zoals al eerder genoemd: Plug In Baby.

Kan wel zijn, maar van mij kunnen ze dat Interlude en Intro er wel vanaf halen. Is alleen maar verwarrend en kan best bij het nummer wat erna komt aangeplakt worden. Naar mijn idee is het alleen om het professioneler te laten overkomen.


Klopt, maar daar heb ik verder niks over gezegt.