Muse - Origin of Symmetry (2001)

Het is maar wat je gewend bent. Ik vind Muse ook enorm theatraal, maar sommige metalbands doen er nog een paar schepjes bovenop (tot het ridicule toe).

Ben ik met je eens. Soms vind ik het tof, maar bij vlagen komt het totaal niet uit de verf mijns inziens.

Ik herken niks theatraals in de nummers Bliss en Plug in Baby om eens wat te noemen. New Born vind ik daarentegen weer wel wat groots opgezet, maar ook weer niet overdreven.

Veel theatraler dan Bliss wordt het niet in mijn collectie. Ik vond het vroeger leuk, maar nu trek ik het niet meer zo goed. Alleen die zang al...

theatraler dan bliss? Microcuts

Ik ga weer eens een aanbiddende smiley uitdelen.

Darkshines vind ik sowieso al een geweldig nummer, maar sinds gisteren vind ik het nummer alleen nog maar beter. En dat komt door Chris Wolstenholmes heerlijke basloopje .
Eerlijk gezegd was de bas me in dit nummer nog nooit echt opgevallen, maar nu ik hem één keer gehoord heb blijf ik hem voor altijd horen. Eigenlijk is het een heel simpel basloopje, maar hij klinkt gewoon zo lekker dat ik het toch de moeite waard vind om hier even te vermelden

Misschien moet ik toch eens gaan overwegen dit album mijn top-10 in te slingeren...

En meteen op 7 zie ik. Goed zo

Ik ben een Indie/Rock van. Precies, dat is Muse ook van genre. Zelf ken ik weinig goeie bands die datzelfde genre hebben, daarom vind ik Muse zo goed.
Bliss is voor mij het meesterwerk van Muse.

De statistieken bij dit album zeggen wat mij betreft genoeg. De klassiekers op dit album hebben terecht hun status verworven. Met name New Born is een rockpareltje zoals maar zelden voorkomt. Het is jammer dat ik het andere deel van het album iets minder kan waarderen. Deels is dit waarschijnlijk een kwestie van tekort luisterbeurten, maar aan de andere denk ik zelf dat ik genoeg tijd in het album heb gestoken. Echt matig wordt het trouwens nooit, alleen het album is qua niveau iets te onevenwichtig. Daarnaast gaat het theatrale op een gegeven moment iets teveel tegenstaan, waardoor een heel album Muse nogal een vermoeiende opgave is.

dikke 5* heerlijk

Superalbum, met name door de geweldige nummers New Born, Bliss en Plug in Baby, maar de rest mag er ook zeker zijn.
Hou wel van die rocksound met klassieke invloeden, ik vind Bellamy echt een held.
Jammer dat ik Muse een beetje laat ontdekt heb, nu eigenlijk iedereen het alweer een beetje beu is.

Haha same here. maar ja, hun laatste album was ook best wel troep...

Micro Cuts

Dit weekend het 10-jarige bestaan op reading/Leeds. Echt veel zin in.

Zeker het beste album van Muse.

Met het fantastische "New Born" weet de plaat mij direct te boeien, al de andere deden dat niet en zijn ook zeker geen favorieten van mij.
Bij vlagen is het mij ook te theatraal. Op deze plaat gaat dat goed, tot dat we bij de afronding van de plaat aankomen, waar alle signature Bellamy zangstemmen weer uit de kast worden gehaald, iets waar ik me nogal aan stoorde op The Resistance..

Door de laatste 3 tracks kan ik er eigenlijk geen 4 sterren van maken, voor de rest is het een tamelijk geniale plaat. 40 tot 45 had echt prima geweest!

Vroeger was Muse mijn favoriete band, maar nu weet ik het niet meer zo...Ik heb bv moeite om dit album uit te luisteren, ik krijg er zowaar hoofdpijn van. Het zal wel de leeftijd zijn Citizen Erased blijft wel een topnummer!

Deze gaat ben ik bang niet verder komen dan 3.0*. De zang gaat irriteren en het is compleet over de top. 1 a 2 nummers is nog wel te doen maar op elk nummer is het raak, muzikaal steekt het wel redelijk in elkaar maar echt afwisselend is het ook niet, het komt vaak op hetzelfde neer en bevat nauwelijks rustpunten.

Muse is zonder twijfel mijn favoriete band en New Born vind ik het beste nummer allertijden, toch blijft dit voor mij het minste album van Muse. De eerste zes nummers zijn allemaal zeer goed tot uitstekend maar van wat daarna komt vind ik enkel Feeling Good een goed nummer. Screenager, Dark Shines en Megalomania boeien mij langs geen kanten en bij Micro Cuts vind ik de zang van Bellamy gewoon irritant.

Ik verhoog hem miscchien ooit nog eens naar 4.5 sterren maar nu staat hij bij mij nog op 4.

Omdat ik veel enthousiasme hoorde over deze band, heb ik besloten om eens twee albums uit te proberen. Namelijk deze en Absolution. Ook ben ik eens benieuwd of dit album en Absolution in mijn ogen een plaats verdienen in de top250. Om eerlijk te zijn had ik toch wel moeite om de stem van Matthew Bellamy te kunnen verdragen. Hier op dit album vond ik het een irriterende stem. Dit gezegd hebbende vind ik het niet zo een klassieker zoals menigeen beweerd, maar is het ook zo slecht niet. Het balanceert tussen matig en goed. Ik geef het daarom een drie.

Een album is een klassieker of niet. Je kunt een album goed vinden of niet, maar dat veranderd niets aan de status van een album als klassieker.
Ik moet dit album ook niet teveel draaien want dan gaat het tegenstaan, maar als ik dit album zo af en toe beluister is het toch echt wel weer genieten geblazen.

Heb hem ook weer even opgezet. Nu snap ik precies weer waarom hij op 1 staat. Ben inmiddels bij Micro Cuts. Nog nooit zo een sterke opeenvolging van nummers gehoord als nummer 1-7 van dit album. Kippenvel

Ik ken alleen het eerste nummer New Born, en daar krijg ik echt kippenvel van. Geweldig nummer. Ik was gewoon op youtube wat nummers aan het luisteren en ik kwam opeens bij New Born terecht, ik had 'm al lang niet meer gehoord. Nu ga ik dus ook maar eens de rest van Origin of Symmetry beluisteren want daar ken ik helemaal niets van!

Om half 5 s' nachts

Goede muziek kent geen tijd!

Nou, ik vind van wel. Bepaalde albums slaan harder in op bepaalde tijden, alhoewel dit een album is dat ik nooit echt goed ga vinden denk ik.

Wat vind je dan van de andere albums van Muse? Ikzelf luisterde dit vroeger heel veel. Maar na een tijdje vond ik het ook erg irriteren, alhoewel ik Bliss toch een van de betere nummers vind van Muse.

Erg irriteren? Maar het staat in je top 10?

ik bedoelde eigenlijk meer dat bepaalde albums beter werken op bepaalde delen van de dag. Zo vind ik () een stuk indrukwekkender als ik het deze het s'avonds in het donker luister. Ook die Godspeed wat in jouw top 10 staat werkt dan beter.

Dat vind ik merkwaardig. Ik zou eerder zeggen dat het album in het begin misschien kan irriteren (je kan het te theatraal vinden, of je houdt niet van Bellamy's falset-stem, of je kan dat gegil niet hebben of zo) maar dat je je daar naarmate je meer luistert niet meer aan ergert en het steeds beter gaat vinden. Maar bij jou is het dus eerder omgekeerd ?

Inderdaad, het staat in mijn top-10, maar dat is niet zo gek toch, wanneer je die plaat meer dan 100 keer gedraaid hebt. Ik bedoel er meer mee te zeggen, dat ik het als ik er te vaak naar luister op een dag of week ik er me aan ga irriteren, en die plaat meteen stop zet. Trouwens, Muse is mijn eerste echte band waarvan ik elk nummer van hun ken. Dan verdient het voor mij wel een top-10 plaatsje.

In die betekenis kan ik me er zeker aan verstaan hoor. Deze plaat blijft briljant als je hem niet te dikwijls draait