Queen - Innuendo (1991)
mijn stem
922 stemmen
Verenigd Koninkrijk
Rock
Label: Parlophone
-
Innuendo (6:31)
-
I'm Going Slightly Mad (4:22)
-
Headlong (4:38)
-
I Can't Live with You (4:33)
-
Don't Try So Hard (3:38)
-
Ride the Wild Wind (4:42)
-
All God's People (4:21)
-
These Are the Days of Our Lives (4:15)
-
Delilah (3:35)
-
The Hitman (4:56)
-
Bijou (3:36)
-
The Show Must Go On (4:32)
-
I Can't Live with You [1997 Rocks Retake] * (4:50)
-
Lost Opportunity * (3:53)
-
Ride the Wild Wind [Early Version with Guide Vocal] * (4:14)
-
I'm Going Slightly Mad [Mad Mix] * (4:37)
-
Headlong [Embryo with Guide Vocal] * (4:44)
toon 5 bonustracks
totale tijdsduur:
53:39
(1:15:57)
0
EVANSHEWSON
geplaatst: 8 februari 2008, 05:06 uur
IK vond en vind Innuendo nà een reeks slappe platen echt een verademing, hun laatste echte goede plaat.
Al haalt ze niet het niveau van pakweg hun eerste 8 platen...
Al haalt ze niet het niveau van pakweg hun eerste 8 platen...
0
geplaatst: 13 februari 2008, 13:31 uur
Vond en Vind Innuendo nog steeds 1 van de betere Queen platen. En iedereeen mag wat mij betreft iets anders zeggen, blijf hem toch goed vinden, lekker puh.,
0
bikkel
geplaatst: 6 maart 2008, 16:58 uur
Toen ik de clip van de single Innuendo zag en hoorde wist ik niet wat me overkwam.Wat een impact,wat een geweldige song.Vergelijkbaar met hun sterkste werk uit de 70er jaren.
Het album had zeker na de dood van Freddie een gigantische lading.De man was al afscheid aan het nemen in veel van de songs op dit album.Het is hun beste album sinds heel lange tijd.Afgezien van een aantal mindere tracks is het nivo vrij hoog.De titeltack,en de afsluiter The Show Must go on,behoren tot echte Queenklasiekers.
Prachtig is ook het terugkijken in These are the days of our lives.
Een emotoneel queenalbum.Het afscheid is daar.En de groep doet dat op Innuendo waardig.
Het album had zeker na de dood van Freddie een gigantische lading.De man was al afscheid aan het nemen in veel van de songs op dit album.Het is hun beste album sinds heel lange tijd.Afgezien van een aantal mindere tracks is het nivo vrij hoog.De titeltack,en de afsluiter The Show Must go on,behoren tot echte Queenklasiekers.
Prachtig is ook het terugkijken in These are the days of our lives.
Een emotoneel queenalbum.Het afscheid is daar.En de groep doet dat op Innuendo waardig.
0
MICKJES
geplaatst: 13 april 2008, 16:17 uur
Leuk album van Queen met enkele hele erge uitschieters als These are the days of our lives en Innuendo. Voor de rest staat hier redelijk wat aardige nummers op en redelijkw at goede nummers
****
****
0
geplaatst: 30 april 2008, 13:16 uur
Deze net nog even gedraait,maar ik vind dit album net zo goed dan de eerste 4 albums van Queen uit de jaren 70.Er is hier veel op te genieten met als hoogtepunten het titelnummer,Headlong,These Are The Days Of Our Lives en natuurlijk The Show Must Go On.
0
geplaatst: 30 april 2008, 15:02 uur
in 1991 hebben wij te maken met het laatste echt enorm sterke jaar wanneer wij het over popmuziek hebben. Tussen alle hoogtepunten viel dit hoogtepunt uit het oevre van Queen amper op. Dat veranderde drastisch toen Mercury overleed. Een soort van requiem.
0
geplaatst: 1 mei 2008, 09:45 uur
Dit voor mij typisch zo'n album waarmee ik op het 'goede' moment in aanraking kwam. Verder ben ik (nog) geen groot Queen liefhebber maar deze plaat koester ik. Je hoort hier de lichamelijke pijn in de zang van Freddie Mercury en het is bij vlagen fantastisch intens (Don't try so hard). Vanaf track 5 vind ik het écht goed worden. Jammer, dat er in de vorm van All God's People en Delilah twee (véél) mindere goden tussen zitten.
0
Father McKenzie
geplaatst: 1 mei 2008, 09:55 uur
Beslist de laatste positieve opflakkering van Queen, hun beste periode ligt ver hiervoor, maar toch is dit een best genietbare plaat, al haalt ze nooit het niveau van pakweg Queen II, Sheer Heart Attack of A Night At The Opera, helaas.
Desalniettemin : 3.5, is that okay? think so.
Desalniettemin : 3.5, is that okay? think so.
0
WernerGSF
geplaatst: 16 mei 2008, 23:33 uur
Ik hoorde vandaag een stukje van Innuendo en later The Show Must Go On op de radio, en realiseerde me dat dit een briljante plaat is.
0
geplaatst: 16 mei 2008, 23:40 uur
Innuendo is ook `n briljante plaat , er mankeert dus niets aan jouw oren . 
1
Wammel
geplaatst: 23 mei 2008, 12:53 uur
In april 1991 kreeg ik deze CD van mijn collega's. Ik had de groep al jaren niet meer gevolgd maar de single Innuendo wekte mijn belangstelling. Nu is Queen wel een groep die zich in mijn jeugd nadrukkelijk deed gelden. Soms briljant, soms irritant maar in elk geval zeer productief. Met prachtige nummers ingeluid door Killer Queen Hoe dan ook..na Jazz heb ik hoegenaamd niets meer van de groep vernomen. Dat kan evenveel aan de groep als aan mezelf hebben gelegen.
Innuendo was voor mij een plotse verrassing. Sterke creatieve nummers (op een enkele uitzondering na) waarvan ik dacht....goh!
Maar ook met een zweem van melancholie. En melancholie is iets wat je op de meeste albums van Queen niet tegenkomt.
Een half jaar nadat ik Queen had "herontdekt" kwam het nieuws dat Freddie Mercury was overleden aan een longontsteking a.g.v. aids. En daar, waar ik me normaal beschouw als behoorlijk nuchter, had ik het toch moeilijk mee. Als je de beelden voor je haalt van de energie waar Mercury op het podium stond en het uitgeteerde lichaam waarvan de beelden, na zijn overlijden, volop los kwamen dan lopen daar de rillingen nog van over mijn rug. En natuurlijk, hij mag het zichzelf verwijten maar...dat gun je niemand.
Wat ik opmerkelijk vind is dat de man al zwaar ziek geweest moest zijn toen het album werd geproduceerd. Ik bedoel je kan het ook wereldkundig maken en ergens in een hoekje weg gaan zitten kwijnen. Freddie Mercury heeft ervoor gekozen om dat pas één dag voor zijn dood te doen en al die tijd zijn weinige energie aan te wenden om tot deze prestatie te komen. En al werpen de teksten van dit album hun schaduwen vooruit qua zang merk je hier niets van datgene wat zo dichtbij bleek. En daar kan je alleen maar diep respect voor hebben.
Innuendo was voor mij een plotse verrassing. Sterke creatieve nummers (op een enkele uitzondering na) waarvan ik dacht....goh!
Maar ook met een zweem van melancholie. En melancholie is iets wat je op de meeste albums van Queen niet tegenkomt.
Een half jaar nadat ik Queen had "herontdekt" kwam het nieuws dat Freddie Mercury was overleden aan een longontsteking a.g.v. aids. En daar, waar ik me normaal beschouw als behoorlijk nuchter, had ik het toch moeilijk mee. Als je de beelden voor je haalt van de energie waar Mercury op het podium stond en het uitgeteerde lichaam waarvan de beelden, na zijn overlijden, volop los kwamen dan lopen daar de rillingen nog van over mijn rug. En natuurlijk, hij mag het zichzelf verwijten maar...dat gun je niemand.
Wat ik opmerkelijk vind is dat de man al zwaar ziek geweest moest zijn toen het album werd geproduceerd. Ik bedoel je kan het ook wereldkundig maken en ergens in een hoekje weg gaan zitten kwijnen. Freddie Mercury heeft ervoor gekozen om dat pas één dag voor zijn dood te doen en al die tijd zijn weinige energie aan te wenden om tot deze prestatie te komen. En al werpen de teksten van dit album hun schaduwen vooruit qua zang merk je hier niets van datgene wat zo dichtbij bleek. En daar kan je alleen maar diep respect voor hebben.
0
bikkel
geplaatst: 23 mei 2008, 14:45 uur
Op de dag van zijn sterfdag was er 's avonds en tot diep in de nacht met name op de BBC,alleen maar Queen docu's.Freddie werd er natuurlijk flink uitgelicht.
Ik kan niet herinneren dat ik die nacht ook maar 1 minuut geslapen heb.
Op mij maakte zijn dood een diepe indruk.
Op Innuendo is hij al afscheid aan het nemen.Juist ook daarom heeft de plaat een behoorlijke lading.
Ik kan niet herinneren dat ik die nacht ook maar 1 minuut geslapen heb.
Op mij maakte zijn dood een diepe indruk.
Op Innuendo is hij al afscheid aan het nemen.Juist ook daarom heeft de plaat een behoorlijke lading.
0
geplaatst: 23 mei 2008, 17:13 uur
Wammel schreef:
In april 1991 kreeg ik deze CD van mijn collega's. Ik had de groep al jaren niet meer gevolgd maar de single Innuendo wekte mijn belangstelling. Nu is Queen wel een groep die zich in mijn jeugd nadrukkelijk deed gelden. Soms briljant, soms irritant maar in elk geval zeer productief. Met prachtige nummers ingeluid door Killer Queen Hoe dan ook..na Jazz heb ik hoegenaamd niets meer van de groep vernomen. Dat kan evenveel aan de groep als aan mezelf hebben gelegen.
Innuendo was voor mij een plotse verrassing. Sterke creatieve nummers (op een enkele uitzondering na) waarvan ik dacht....goh!
Maar ook met een zweem van melancholie. En melancholie is iets wat je op de meeste albums van Queen niet tegenkomt.
Een half jaar nadat ik Queen had "herontdekt" kwam het nieuws dat Freddie Mercury was overleden aan een longontsteking a.g.v. aids. En daar, waar ik me normaal beschouw als behoorlijk nuchter, had ik het toch moeilijk mee. Als je de beelden voor je haalt van de energie waar Mercury op het podium stond en het uitgeteerde lichaam waarvan de beelden, na zijn overlijden, volop los kwamen dan lopen daar de rillingen nog van over mijn rug. En natuurlijk, hij mag het zichzelf verwijten maar...dat gun je niemand.
Wat ik opmerkelijk vind is dat de man al zwaar ziek geweest moest zijn toen het album werd geproduceerd. Ik bedoel je kan het ook wereldkundig maken en ergens in een hoekje weg gaan zitten kwijnen. Freddie Mercury heeft ervoor gekozen om dat pas één dag voor zijn dood te doen en al die tijd zijn weinige energie aan te wenden om tot deze prestatie te komen. En al werpen de teksten van dit album hun schaduwen vooruit qua zang merk je hier niets van datgene wat zo dichtbij bleek. En daar kan je alleen maar diep respect voor hebben.
Mooie post!In april 1991 kreeg ik deze CD van mijn collega's. Ik had de groep al jaren niet meer gevolgd maar de single Innuendo wekte mijn belangstelling. Nu is Queen wel een groep die zich in mijn jeugd nadrukkelijk deed gelden. Soms briljant, soms irritant maar in elk geval zeer productief. Met prachtige nummers ingeluid door Killer Queen Hoe dan ook..na Jazz heb ik hoegenaamd niets meer van de groep vernomen. Dat kan evenveel aan de groep als aan mezelf hebben gelegen.
Innuendo was voor mij een plotse verrassing. Sterke creatieve nummers (op een enkele uitzondering na) waarvan ik dacht....goh!
Maar ook met een zweem van melancholie. En melancholie is iets wat je op de meeste albums van Queen niet tegenkomt.
Een half jaar nadat ik Queen had "herontdekt" kwam het nieuws dat Freddie Mercury was overleden aan een longontsteking a.g.v. aids. En daar, waar ik me normaal beschouw als behoorlijk nuchter, had ik het toch moeilijk mee. Als je de beelden voor je haalt van de energie waar Mercury op het podium stond en het uitgeteerde lichaam waarvan de beelden, na zijn overlijden, volop los kwamen dan lopen daar de rillingen nog van over mijn rug. En natuurlijk, hij mag het zichzelf verwijten maar...dat gun je niemand.
Wat ik opmerkelijk vind is dat de man al zwaar ziek geweest moest zijn toen het album werd geproduceerd. Ik bedoel je kan het ook wereldkundig maken en ergens in een hoekje weg gaan zitten kwijnen. Freddie Mercury heeft ervoor gekozen om dat pas één dag voor zijn dood te doen en al die tijd zijn weinige energie aan te wenden om tot deze prestatie te komen. En al werpen de teksten van dit album hun schaduwen vooruit qua zang merk je hier niets van datgene wat zo dichtbij bleek. En daar kan je alleen maar diep respect voor hebben.
Wat je zegt over dat hij het zichzelf kan verwijten(zijn dood), ik begrijp wat je bedoelt. Maar mijn standpunt is het volgende: hij mag dan roekeloos hebben geleefd( seksueel dan), de prijs die hij ervoor heeft betaald is zo hoog dat het niet veel zin heeft te zeggen: eigen schuld, dikke bult. Wat is meer waardevol dan het leven zelf? Jij maakt je dezelfde bedenking eigenlijk.
En op dit album hoor je het afscheid van wat voor mij een geniaal artiest was. Zijn stem klinkt ongelooflijk sterk op dit album. Nu eens zingt hij met volle power, hoog en dan weer verrassend laag. En steevast heel erg gepassioneerd. Fantastisch dat hij op zulk een manier kon eindigen. Wel droevig als je je de vraag stelt wat misschien de toekomst nog had kunnen brengen
0
Wammel
geplaatst: 23 mei 2008, 18:31 uur
Ik ben het helemaal met je eens. ik wil ook absoluut geen lange neus maken door te zeggen dat hij de ziekte zichzelf mag aanrekenen. Het was een zeer droevig einde van een zeer groot en getalenteerd artiest. Dat ik me juist zijn dood erg aantrok heeft denk ik te maken met het feit dat hij gestorven is aan aids. De ziekte die, voor zover ik weet, toch pas de tweede helft van de jaren tachtig behoorlijk wat slachtoffers ging maken. Hoe je het ook wendt of keert, Freddie was/is een icoon die door zijn hele performance, redelijk onaantastbaar leek. En dan overkomt hem dit. Uiteraard waren hem grootheden voorgegaan. Natuurlijk zullen mensen in hun omgeving dierbaren hebben verloren aan deze ziekte. Maar bij Freddie stopte de wereld even met draaien.
Of er nog veel moois had kunnen komen als hij niet gestorven was weet ik niet. Ik denk wel dat als hij niet geweten had dat hij snel zou overlijden Innuendo Innuendo niet geweest zou zijn. En dat was na geruime tijd in mijn ogen pure winst.
Of er nog veel moois had kunnen komen als hij niet gestorven was weet ik niet. Ik denk wel dat als hij niet geweten had dat hij snel zou overlijden Innuendo Innuendo niet geweest zou zijn. En dat was na geruime tijd in mijn ogen pure winst.
0
geplaatst: 23 mei 2008, 19:07 uur
ik ben het eens met Wammel en Queenlive, ik vind freddie mercury ook 1 van de beste zangers ooit geleefd. ik vraag me vaak af wat er van queen geworden zou zijn indien freddie nog leefde, volgens mij zouden ze tot de dag van vandaag nog groote hits hebben(een beetje zoals U2 en madonna) maar het album dat na the miracle zou gekomen zijn zou denk ik niet zo sterk geweest zijn als dit. prachtige plaat...
0
geplaatst: 30 mei 2008, 18:34 uur
@ArthurDZ: Ik denk dat ze zeker nog grootse albums hadden gemaakt. Made In Heaven vind ik weliswaar dan zwakjes, maar dat is meer een posthume verzameling opnames dan een album. Juist doordat rockmuziek in het algemeen in de jaren 90 in zwang was had deze band zich geloof ik als een vis in het water gevoeld. Kijk maar eens naar bv. Wayne's World voor evidence. 
0
geplaatst: 30 mei 2008, 21:53 uur
@kaztor: ik ken de film niet, ik zal hem zeker eens huren! ik vind made in heaven ook niet zo'n mooie plaat trouwens, maar dit, wat een superalbum
0
geplaatst: 10 juni 2008, 16:02 uur
een van de beste albums ooit gemaakt, vind ik. De uitblinkers zijn don't try so hard, the show must go onen These are the days of our lives. Freddie wou nog zoveel mogelijk op aarde achterlaten voor zijn dood. En dat heeft hij gedaan ook. Made in heaven vindt ik zelfs nog beter dan dit meesterwerk. 4,5 sterren
0
Wammel
geplaatst: 10 juni 2008, 17:06 uur
Queenidiot schreef:
Made in heaven vindt ik zelfs nog beter dan dit meesterwerk. 4,5 sterren
Made in heaven vindt ik zelfs nog beter dan dit meesterwerk. 4,5 sterren
Als dat zo is wens ik er subiet nog een stel de hemel in. Nee zonder dollen, het is een mooi album maar om daar nu meteen een hemelse status aan toe te kennen.
Ik heb het gevoel dat het overlijden van Freddie Mercury en het na geruime tijd weer uit brengen van dit album een kwestie is geweest van een slimme timing. Dan komen daar ook nog zaken als emoties om de hoek kijken en zie daar...je hebt weer een goed verkopend album. Nu vind ik overigens wel dat Freddie Mercury dit posthuum eerbetoon meer dan toekwam. Maar verder moet het dan ook niet gaan.
0
geplaatst: 11 juni 2008, 13:21 uur
Wammel schreef:
Ik heb het gevoel dat het overlijden van Freddie Mercury en het na geruime tijd weer uit brengen van dit album een kwestie is geweest van een slimme timing. Dan komen daar ook nog zaken als emoties om de hoek kijken en zie daar...je hebt weer een goed verkopend album.
Ik heb het gevoel dat het overlijden van Freddie Mercury en het na geruime tijd weer uit brengen van dit album een kwestie is geweest van een slimme timing. Dan komen daar ook nog zaken als emoties om de hoek kijken en zie daar...je hebt weer een goed verkopend album.
Ik ben het hier niet mee eens. Ik vind gewoon dat er erg goede tracks staan op Made In Heaven. Ik heb de dood van Freddie niet eens meegemaakt. nouja, meningen verschillen
0
geplaatst: 19 juni 2008, 23:35 uur
Zo mogelijk nog sterker dan hun vorige "The Miracle", volgens mij zelfs de beste sinds "A Night at the Opera". Zeer inventieve en afwisselende songs die prima gespeeld zijn en Freddie Mercury zingt hier verbazend goed. "Innuendo", "I'm Going Slightly Mad", "These Are the Days of Our Lives" en "The Show Must Go On" zijn gewoon prachtsongs. Enkel "All God's People" vind ik minder goed, zelfs naar Queen-maatstaven te bombastisch.
Met de dood van Freddie Mercury kreeg dit album bovendien veel publiciteit.
Met de dood van Freddie Mercury kreeg dit album bovendien veel publiciteit.
0
geplaatst: 9 augustus 2008, 18:20 uur
Heerlijk album, fantastische nummers, kippenvelmomenten...Innuendo, The Show Must Go On, Don't Try So Hard, These are the Days, All Gods's People(alhoewel niet door iedereen gewaardeerd)..allemaal geweldig.
5*
5*
0
stuart
geplaatst: 13 augustus 2008, 07:41 uur
Een album dat wat mij betreft tot hun 5 besten behoort. Een mooie afsluiter van de al zwaar zieke Freddie Mercury en de zijnen. Het is een afwisselend album en heeft voor idere wat wils, maar is daardoor (in dit geval) niet geheel aan mij besteed. Ik speel wel eens losse nummers af en dan met name Headlong , dat ik een dijk van een rocker vind in de categorie van Tie your mother down van 15 jaar daarvoor.
, dat ik een dijk van een rocker vind in de categorie van Tie your mother down van 15 jaar daarvoor.
0
shappy1010
geplaatst: 13 augustus 2008, 10:50 uur
Deze album heeft zijn weg uiteindelijk in mijn top 10 gevonden. Niet omdat ik nu zo'n grote Queen fan ben, integendeel, maar dit is een staaltje pop van jewelste. Een zeer onregelmatig album, met extreem sterke (Innuendo) en extreem slechte (Delilah) songs. Maar shit man Don't try so hard, The days of our lives, Show must go on dat zijn toch uitschieters van jewelste. De sound van deze plaat en de gebruikte synthesizers (Going slightly mad) zijn ook erg uniek. Kortom ik draai een aantal nummers van deze album zo regelmatig dat ie een top 10 plek verdiend.
0
geplaatst: 13 augustus 2008, 11:02 uur
Aanvankelijk heb ik erg moeten wennen aan deze plaat die ik eerst absoluut niet goed vond... Kitsch tot en met, maar daar is niks mis mee. 'Ride the wild wind' en 'Headlong' behoren tot mijn favoriete Queen-nummers, bij Innuendo zelf heb ik het gevoel dat ze hun grootste hit probeerden een vervolg te geven.
0
geplaatst: 13 augustus 2008, 11:23 uur
Op de hits na ken ik niks van dit album , maar ik nam hem vorige week mee .
zal hem deze week eens luisteren , dit album krijgt toch veel positieve berichten.
zal hem deze week eens luisteren , dit album krijgt toch veel positieve berichten.
0
geplaatst: 13 augustus 2008, 11:27 uur
Zal ik zeker doen rudiger, want dit is na A Night At The Opera weer een echte onvolprezen topper van Queen. Alle nummers zijn erg goed, er staan ook wel een paar mindere nummers op, maar wil dit album toch wel als klassieker bestempelen uit het ouvre van Queen. Vooral Delilah en All God's People vind ik de minste nummers op dit album, vooral Delilah, ik geloof dat het over een kat gaat. De rest van de nummers zijn wel ok.
0
geplaatst: 14 augustus 2008, 11:05 uur
Een erg goed album van Queen. Het album getuigt van een creatieve opleving, en dat ze het nog in de vingers hadden. Er staan wel wat fillers tussen de nummers, maar door de bank genomen zijn de songs van een goed niveau. Op CD.
0
geplaatst: 14 augustus 2008, 16:28 uur
Ik krijg steeds het gevoel als ik naar Innuendo luister dat Queen hier een 2de Bohemian Rhapsody wou maken , niets ten nadele van het nummer want Innuendo vind ik een great song , 1 van de betere van Queen .
Terwijl BR een beetje mijn strot uitkomt verveelt Innuendo nog totaal niet .
De rest pas 2 keer gehoord en dus te weinig om al sterren te geven.
Terwijl BR een beetje mijn strot uitkomt verveelt Innuendo nog totaal niet .
De rest pas 2 keer gehoord en dus te weinig om al sterren te geven.
0
MICKJES
geplaatst: 17 augustus 2008, 21:32 uur
rudiger schreef:
Ik krijg steeds het gevoel als ik naar Innuendo luister dat Queen hier een 2de Bohemian Rhapsody wou maken , niets ten nadele van het nummer want Innuendo vind ik een great song , 1 van de betere van Queen .
Terwijl BR een beetje mijn strot uitkomt verveelt Innuendo nog totaal niet .
De rest pas 2 keer gehoord en dus te weinig om al sterren te geven.
Ik vind Innuendo persoonlijk sterker dan Bohemian RhapsodyIk krijg steeds het gevoel als ik naar Innuendo luister dat Queen hier een 2de Bohemian Rhapsody wou maken , niets ten nadele van het nummer want Innuendo vind ik een great song , 1 van de betere van Queen .
Terwijl BR een beetje mijn strot uitkomt verveelt Innuendo nog totaal niet .
De rest pas 2 keer gehoord en dus te weinig om al sterren te geven.
* denotes required fields.