Queen - Innuendo (1991)
mijn stem
922 stemmen
Verenigd Koninkrijk
Rock
Label: Parlophone
-
Innuendo (6:31)
-
I'm Going Slightly Mad (4:22)
-
Headlong (4:38)
-
I Can't Live with You (4:33)
-
Don't Try So Hard (3:38)
-
Ride the Wild Wind (4:42)
-
All God's People (4:21)
-
These Are the Days of Our Lives (4:15)
-
Delilah (3:35)
-
The Hitman (4:56)
-
Bijou (3:36)
-
The Show Must Go On (4:32)
-
I Can't Live with You [1997 Rocks Retake] * (4:50)
-
Lost Opportunity * (3:53)
-
Ride the Wild Wind [Early Version with Guide Vocal] * (4:14)
-
I'm Going Slightly Mad [Mad Mix] * (4:37)
-
Headlong [Embryo with Guide Vocal] * (4:44)
toon 5 bonustracks
totale tijdsduur:
53:39
(1:15:57)
0
geplaatst: 2 augustus 2006, 19:21 uur
In het nummer I'm Going Slighly Mad zong hij al over zijn ziekte:
I'm one card short of a full deck
I'm not quite the shilling
One wave short of a shipwreck
I'm not at my usual top billing
I'm coming down with a fever
I'm really out to sea
This kettle is boiling over
I think I'm a banana tree
Oh dear, I'm going slightly mad
I'm going slightly mad
It finally happened, happened
It finally happened uh huh
It finally happened I'm slightly mad - oh dear!
Hij zag er ook vreselijk slecht uit in die video. Toch erg jammer dat we deze geweldige zanger aan die vreselijke ziekte hebben verloren. En hoe de aftakeling duidelijk te zien was..... Krijg er nog de rillingen van. Toen het nieuws kwam in 1991, was ik er letterlijk ondersteboven van. Heeft het meeste indruk op me gemaakt toen deze man overleed....
I'm one card short of a full deck
I'm not quite the shilling
One wave short of a shipwreck
I'm not at my usual top billing
I'm coming down with a fever
I'm really out to sea
This kettle is boiling over
I think I'm a banana tree
Oh dear, I'm going slightly mad
I'm going slightly mad
It finally happened, happened
It finally happened uh huh
It finally happened I'm slightly mad - oh dear!
Hij zag er ook vreselijk slecht uit in die video. Toch erg jammer dat we deze geweldige zanger aan die vreselijke ziekte hebben verloren. En hoe de aftakeling duidelijk te zien was..... Krijg er nog de rillingen van. Toen het nieuws kwam in 1991, was ik er letterlijk ondersteboven van. Heeft het meeste indruk op me gemaakt toen deze man overleed....
0
Bobiej
geplaatst: 15 augustus 2006, 22:51 uur
In de video These Are The Days Of Our Lives zag ie der pas uit...wel een geweldig nummer 
0
geplaatst: 16 oktober 2006, 20:54 uur
TIJDLOOS & ONVERGETELIJK
Queen...Ik ben ermee opgegroeid. Mijn stoere, veel oudere buurjongen had deze band altijd loeihard opstaan, terwijl zijn benen uit het raam bungelden en de wolken wietlucht bij ons in de achtertuin te ruiken waren. Ja, deze buurjongen was niet zomaar een suffe blower, deze jongen had smaak.
Ik zou over ieder album van Queen wel een lovende recensie kunnen schrijven. Aan ieder nummer kleeft wel de een of andere jeugdherinnering. Ik kies voor Innuendo omdat ik het ronduit een kunstwerk vind. Dit is het Queen-album dat ik vandaag de dag nog het meest draai. Ik kan nog steeds tranen in mijn ogen krijgen van These Are the Days of Our Lives, maar ook The Show Must Go On weet me nog altijd diep te raken. Nooit zal ik vergeten hoe mijn buurjongen, inmiddels een volwassen vent, met tranen in zijn ogen onze huiskamer binnenstapte. Zijn grote idool was overleden. Het leek wel of de hele wereld in rep en roer was toen bekend werd dat Freddy Mercury aan AIDS ten onder was gegaan. Het feit dat hij wist dat hij zou sterven toen Innuendo ontstond, geeft dit album, hoe wrang dit ook klinken mag, een extra dimensie. Prachtig. Nog steeds. En over vijftig jaar waarschijnlijk nog !
Maartje Bronkhorst, Amsterdam
Queen...Ik ben ermee opgegroeid. Mijn stoere, veel oudere buurjongen had deze band altijd loeihard opstaan, terwijl zijn benen uit het raam bungelden en de wolken wietlucht bij ons in de achtertuin te ruiken waren. Ja, deze buurjongen was niet zomaar een suffe blower, deze jongen had smaak.
Ik zou over ieder album van Queen wel een lovende recensie kunnen schrijven. Aan ieder nummer kleeft wel de een of andere jeugdherinnering. Ik kies voor Innuendo omdat ik het ronduit een kunstwerk vind. Dit is het Queen-album dat ik vandaag de dag nog het meest draai. Ik kan nog steeds tranen in mijn ogen krijgen van These Are the Days of Our Lives, maar ook The Show Must Go On weet me nog altijd diep te raken. Nooit zal ik vergeten hoe mijn buurjongen, inmiddels een volwassen vent, met tranen in zijn ogen onze huiskamer binnenstapte. Zijn grote idool was overleden. Het leek wel of de hele wereld in rep en roer was toen bekend werd dat Freddy Mercury aan AIDS ten onder was gegaan. Het feit dat hij wist dat hij zou sterven toen Innuendo ontstond, geeft dit album, hoe wrang dit ook klinken mag, een extra dimensie. Prachtig. Nog steeds. En over vijftig jaar waarschijnlijk nog !
Maartje Bronkhorst, Amsterdam
0
geplaatst: 17 december 2006, 17:32 uur
shappy1010 schreef:
en voor de critici was het ook al weer niet goed.
en voor de critici was het ook al weer niet goed.
Ik kan me de recensies nog goed herinneren. Die waren heel erg positief ("het beste Queen-album in 15 jaar").
0
DonDijk
geplaatst: 19 december 2006, 12:21 uur
nou ja, het ís ook gewoon een geweldig album.neigt toch weer meer naar de Queen van hun beginjaren.maar dan wel wat bombastischer nog.
0
geplaatst: 21 april 2007, 14:21 uur
starbright boy schreef:
Ik kan me de recensies nog goed herinneren. Die waren heel erg positief ("het beste Queen-album in 15 jaar").
(quote)
Ik kan me de recensies nog goed herinneren. Die waren heel erg positief ("het beste Queen-album in 15 jaar").
Ja, de criticasters waren weer volledig op Queen's hand vanaf The Miracle, als ik me het zo herinner.
Maar met Amerika was het gedaan.
0
geplaatst: 22 mei 2007, 20:23 uur
Queen's beste album. Zonder enige twijfel. Nou ja, Sheer Heart attack en night at the opera? Misschien zijn die beter.
0
geplaatst: 22 mei 2007, 20:53 uur
Beslist hun beste plaat (al ken ik lang niet alles van ze). Met name het titelnummer en The Hitman vond ik indertijd geweldig!
0
geplaatst: 5 juni 2007, 17:23 uur
Ik ga nu als Queen fan heiligschennis plegen door te stellen dat dit album een wanhopige poging was van Queen om hun oude geluid te hervinden.....iets wat ten dele slaagde en juwelen als de titelsong opleverde, maar ook opvullers als Delilah.....
Achteraf gezien had Queen na The Works gewoon moeten stoppen (wat ze stiekem minstens ernstig overwogen hebben), en met dit album een comeback moeten maken, dan hadden ze de fillers weg kunnen laten.....
Achteraf gezien had Queen na The Works gewoon moeten stoppen (wat ze stiekem minstens ernstig overwogen hebben), en met dit album een comeback moeten maken, dan hadden ze de fillers weg kunnen laten.....
0
geplaatst: 9 juni 2007, 05:43 uur
lebowski schreef:
Ik (Queen-fan vanaf 1975) heb bij dit album toch hetzelfde gevoel als het kijken naar Maradona in zijn nadagen. Je ziet dat er een grootheid bezig is, maar het wil allemaal nét niet meer lukken. Af en toe nog een geniale actie, dan weer een volstrekt mislukt schot.
Ik (Queen-fan vanaf 1975) heb bij dit album toch hetzelfde gevoel als het kijken naar Maradona in zijn nadagen. Je ziet dat er een grootheid bezig is, maar het wil allemaal nét niet meer lukken. Af en toe nog een geniale actie, dan weer een volstrekt mislukt schot.
Dit geeft mijn gevoelens uitstekend weer. Een krappe voldoende dus en dat is al een hele vooruitgang vergeleken bij de rotzooi van de jaren 80.
Zelfs bij het liedje Innuendo bekruipt mij het gevoel: heb ik zoiets al niet eens eerder en beter gehoord van dezelfde heren?
0
Sven Bersee
geplaatst: 13 augustus 2007, 10:22 uur
M.Nieuweboer schreef:
Dit geeft mijn gevoelens uitstekend weer. Een krappe voldoende dus en dat is al een hele vooruitgang vergeleken bij de rotzooi van de jaren 80.
Zelfs bij het liedje Innuendo bekruipt mij het gevoel: heb ik zoiets al niet eens eerder en beter gehoord van dezelfde heren?
(quote)
Dit geeft mijn gevoelens uitstekend weer. Een krappe voldoende dus en dat is al een hele vooruitgang vergeleken bij de rotzooi van de jaren 80.
Zelfs bij het liedje Innuendo bekruipt mij het gevoel: heb ik zoiets al niet eens eerder en beter gehoord van dezelfde heren?
Hij was ook wel ziek hé!
0
Sven Bersee
geplaatst: 16 augustus 2007, 12:40 uur
M.Nieuweboer schreef:
May, Taylor en Deacon toch niet.
May, Taylor en Deacon toch niet.
Nee, maar 25% is wel vrij veel.
0
geplaatst: 16 augustus 2007, 15:04 uur
Mercury is op dit album absoluut top. Van zijn ziekte hoor je hier absoluut niets(behalve qua thema's) en er staan diverse topnummers op. Noem me nog een album waar 1 zanger een dergelijke verscheidenheid aan de dag legt. Vergelijk The hitman met These are the days of our lives en vergelijk dat dan met I'm going slightly mad of The show must go on. Stuk voor stuk prachtige vocale prestaties en stuk voor stuk geweldige nummers. Dit album is af en dit is het laatste kunstje van de meest veelzijdige rockzanger ooit.
Zoals Dave Grohl zegt: best singer ever, nobody even comes close:-)
Zoals Dave Grohl zegt: best singer ever, nobody even comes close:-)
0
Harald
geplaatst: 16 augustus 2007, 15:17 uur
Van zijn ziekte hoor je hier absoluut niets
En ik vind juist wel....in het positiefe natuurlijk. Nooiet was zijn stem zo intensief als op deze plaat. Alsof Freddie ons wilde zeggen...het is met mij af gelopen maar ik wil nog een keer alles voor jullie geven.
RIP
En ik vind juist wel....in het positiefe natuurlijk. Nooiet was zijn stem zo intensief als op deze plaat. Alsof Freddie ons wilde zeggen...het is met mij af gelopen maar ik wil nog een keer alles voor jullie geven.
RIP
0
geplaatst: 16 augustus 2007, 16:54 uur
Harald schreef:
Van zijn ziekte hoor je hier absoluut niets
En ik vind juist wel....in het positiefe natuurlijk. Nooiet was zijn stem zo intensief als op deze plaat. Alsof Freddie ons wilde zeggen...het is met mij af gelopen maar ik wil nog een keer alles voor jullie geven.
RIP
Inderdaad, dat is wat ik bedoelde Van zijn ziekte hoor je hier absoluut niets
En ik vind juist wel....in het positiefe natuurlijk. Nooiet was zijn stem zo intensief als op deze plaat. Alsof Freddie ons wilde zeggen...het is met mij af gelopen maar ik wil nog een keer alles voor jullie geven.
RIP
0
EVANSHEWSON
geplaatst: 16 augustus 2007, 18:01 uur
Queenlive schreef:
Mercury is op dit album absoluut top. Van zijn ziekte hoor je hier absoluut niets(behalve qua thema's) en er staan diverse topnummers op. Noem me nog een album waar 1 zanger een dergelijke verscheidenheid aan de dag legt. Vergelijk The hitman met These are the days of our lives en vergelijk dat dan met I'm going slightly mad of The show must go on. Stuk voor stuk prachtige vocale prestaties en stuk voor stuk geweldige nummers. Dit album is af en dit is het laatste kunstje van de meest veelzijdige rockzanger ooit.
Zoals Dave Grohl zegt: best singer ever, nobody even comes close:-)
Mercury is op dit album absoluut top. Van zijn ziekte hoor je hier absoluut niets(behalve qua thema's) en er staan diverse topnummers op. Noem me nog een album waar 1 zanger een dergelijke verscheidenheid aan de dag legt. Vergelijk The hitman met These are the days of our lives en vergelijk dat dan met I'm going slightly mad of The show must go on. Stuk voor stuk prachtige vocale prestaties en stuk voor stuk geweldige nummers. Dit album is af en dit is het laatste kunstje van de meest veelzijdige rockzanger ooit.
Zoals Dave Grohl zegt: best singer ever, nobody even comes close:-)
Eén van de sterkere Queen albums uit hun latere periode, dat staat zonder meer vast, maar om nu Freddie Mercury als de best singer ever te gaan bombarderen, no way.
Er zijn er in ontzettend véél andere stemtimbres die OOK die titel verdienen, zoals daar zijn ;
Frank Sinatra, Elvis Presley, Roy Orbison, Johnny Cash, Tom Jones, Marvin Gaye, Sam Cooke... en noem maar op.
Freddie kàn wat mij betreft gerust in dit rijtje prachtstemmen opgenomen worden, maar het alleenrecht op deze titel ? No F**kin' Way, mate!
Mooie Queenplaat, dat is een feit.
***1/2
0
geplaatst: 16 augustus 2007, 18:24 uur
EVANSHEWSON schreef:
Eén van de sterkere Queen albums uit hun latere periode, dat staat zonder meer vast, maar om nu Freddie Mercury als de best singer ever te gaan bombarderen, no way.
Er zijn er in ontzettend véél andere stemtimbres die OOK die titel verdienen, zoals daar zijn ;
Frank Sinatra, Elvis Presley, Roy Orbison, Johnny Cash, Tom Jones, Marvin Gaye, Sam Cooke... en noem maar op.
Freddie kàn wat mij betreft gerust in dit rijtje prachtstemmen opgenomen worden, maar het alleenrecht op deze titel ? No F**kin' Way, mate!
Mooie Queenplaat, dat is een feit.
***1/2
Natuurlijk zijn er meer goede zangers dan Freddie alleen (quote)
Eén van de sterkere Queen albums uit hun latere periode, dat staat zonder meer vast, maar om nu Freddie Mercury als de best singer ever te gaan bombarderen, no way.
Er zijn er in ontzettend véél andere stemtimbres die OOK die titel verdienen, zoals daar zijn ;
Frank Sinatra, Elvis Presley, Roy Orbison, Johnny Cash, Tom Jones, Marvin Gaye, Sam Cooke... en noem maar op.
Freddie kàn wat mij betreft gerust in dit rijtje prachtstemmen opgenomen worden, maar het alleenrecht op deze titel ? No F**kin' Way, mate!
Mooie Queenplaat, dat is een feit.
***1/2
Ik heb het niet alleen over timbre maar ook over kracht, stembereik, dynamiek en vooral ook diversiteit. Maar goed, ik ga die discussie niet opnieuw voeren
0
Down_By_Law
geplaatst: 3 september 2007, 13:02 uur
EVANSHEWSON schreef:
Eén van de sterkere Queen albums uit hun latere periode, dat staat zonder meer vast, maar om nu Freddie Mercury als de best singer ever te gaan bombarderen, no way.
Er zijn er in ontzettend véél andere stemtimbres die OOK die titel verdienen, zoals daar zijn ;
Frank Sinatra, Elvis Presley, Roy Orbison, Johnny Cash, Tom Jones, Marvin Gaye, Sam Cooke... en noem maar op.
Freddie kàn wat mij betreft gerust in dit rijtje prachtstemmen opgenomen worden, maar het alleenrecht op deze titel ? No F**kin' Way, mate!
Mooie Queenplaat, dat is een feit.
***1/2
(quote)
Eén van de sterkere Queen albums uit hun latere periode, dat staat zonder meer vast, maar om nu Freddie Mercury als de best singer ever te gaan bombarderen, no way.
Er zijn er in ontzettend véél andere stemtimbres die OOK die titel verdienen, zoals daar zijn ;
Frank Sinatra, Elvis Presley, Roy Orbison, Johnny Cash, Tom Jones, Marvin Gaye, Sam Cooke... en noem maar op.
Freddie kàn wat mij betreft gerust in dit rijtje prachtstemmen opgenomen worden, maar het alleenrecht op deze titel ? No F**kin' Way, mate!
Mooie Queenplaat, dat is een feit.
***1/2
je hebt gelijk, maar ik denk dat je Mercury wel de beste frontman aller tijden kunt noemen. en misschien ook wel de beste rockzanger van de afgelopen 30 jaar (of zoiets). veel mensen hebben een hekel aan zijn stem (net zoals bij elke andere zanger met een uniek stemgeluid), maar er is geen discussie mogelijk over het feit dat hij zijn stem uitzonderlijk goed gebruikte.
0
Joy
geplaatst: 5 september 2007, 00:18 uur
de vraag is, wat voor toegevoegde waarde heeft de eindconclusie als was fredje de beste frontman aller tijden
denk je dat het hem zelf bezig hield? denk van niet
stupide gedoe altijd met beste dit of beste dat..
denk je dat het hem zelf bezig hield? denk van niet
stupide gedoe altijd met beste dit of beste dat..
0
geplaatst: 7 september 2007, 12:02 uur
Joy schreef:
de vraag is, wat voor toegevoegde waarde heeft de eindconclusie als was fredje de beste frontman aller tijden
denk je dat het hem zelf bezig hield? denk van niet
stupide gedoe altijd met beste dit of beste dat..
Natuurlijk heb je gelijk. Maar het is nu eenmaal de menselijke aard om in zulke bewoordingen te spreken de vraag is, wat voor toegevoegde waarde heeft de eindconclusie als was fredje de beste frontman aller tijden
denk je dat het hem zelf bezig hield? denk van niet
stupide gedoe altijd met beste dit of beste dat..
En Freddie Mercury is zo goed dat ik het eens ben met de bovenstaande uitspraak
De combinatie van stem en charisma die hij heeft, gekoppeld aan songswriting-talent is toch wel uniek. Ik moedig de mensen ook aan om wat meer info op te zoeken over Queen en freddie.
0
geplaatst: 18 september 2007, 19:31 uur
Innuendo zal voor altijd mijn favoriete Queen nummer blijven,ik was al bekend met hun 70s en 80s hits,maar toen deze een keer voorbij kwam(7 a 8jaar geleden)was ik verbaasd dat dit van Queen kwam.
Tevens ook een nummer in mijn top 100 songs allertijden.
En ik had nog wel een beetje hoop voor deze album tijdens het beluisteren van I'm Going Slightly Mad,maar helaas daarna komen wat rockers,en meestal vind ik de Queen rockers nooit zoveel,het moet 'ruig' zijn maar klinkt eerder maar te lief en beetje slap voor mij.
Delilah is heel leuk,ik had namelijk als kind ook het idee om later een liedje voor mijn kat te schrijven.
De laatste 2 nummers zijn samen met de eerste 2 de beste nummers van het album.
4*
Tevens ook een nummer in mijn top 100 songs allertijden.
En ik had nog wel een beetje hoop voor deze album tijdens het beluisteren van I'm Going Slightly Mad,maar helaas daarna komen wat rockers,en meestal vind ik de Queen rockers nooit zoveel,het moet 'ruig' zijn maar klinkt eerder maar te lief en beetje slap voor mij.
Delilah is heel leuk,ik had namelijk als kind ook het idee om later een liedje voor mijn kat te schrijven.
De laatste 2 nummers zijn samen met de eerste 2 de beste nummers van het album.
4*
0
Germ (crew)
geplaatst: 20 oktober 2007, 18:32 uur
Geweldig album met prachtige gevoelige nummers. Alleen vind ik het onbegrijpelijk dat er m.i. complete missers als Headlong (the red hot man meets the white hot lady WTF?) en The Hitman
Verder niks dan lof
4*
Verder niks dan lof
4*
0
geplaatst: 20 oktober 2007, 20:05 uur
eindelijk weer een echt top album van queen sinds a day at the races,daarna ook wel goede albums maar geen top,beste nummers op deze innuendo,headlong en the show must go on 4.5 sterren voor deze
0
geplaatst: 13 december 2007, 21:53 uur
Zonet Innuendo voor de eerste maal in m'n leven gehoort.
Leuk nummer
Leuk nummer
* denotes required fields.