dEUS - Vantage Point (2008)

Waarom zou iemand boos moeten worden? U doet Uzelf tekort, niet anderen.

Boos worden? Welnee. Ik verbaas me wel dat je Sigur Rós met Ágætis Byrjun in je top 10 hebt staan waar het me niet zou verbazen als mensen daar hetzelfde over zeggen. Zelf vind ik Sigur Rós en ook dEUS één van de meest originele bands van de laatste jaren en hebben beiden een ietwat arty-gehalte maar beiden raken ook heel diep (Vantage Point misschien ietwat minder maar de term nep dekt de lading niet).
Misschien eerst ouder werk van dEUS proberen?

Net zitten luisteren.... t bevalt me wel, maar als ik hier zo lees dat t moet groeien dan gaat dat wel goedkomen.
Favo nummer op dit moment: Slow (!!) en Eternal women.
Misschien dat ik me binnekort meer ga verdiepen in dEUS...

.......misschien eens een andere site proberen?

De nummers die jij echt onderwaardeerd vind ik de beste van het album: vooral Slow, When She Comes Down en The Architect. Maar Smokers Reflect begint er ook aan te komen.... Heerlijk

Ongeïnspireerd schijfje, kwam nauwelijks door de CD heen. Opmerkelijk slechte produktie trouwens

Heb Worst Case Scenario, In A Bar Under the Sea en Ideal Crash in mijn collectie. Vantage Point zou niet eens in hetzelfde CD rek mogen staan, nee de beste plaats voor dit album is onder een bierglas. Wat een teleurstelling.

nee hoor, niet goed geluisterd en dit schijfje nog een keer of 20 draaien dna pas commentaar geven

als je voorgaand dEUS werk kent zou je niet zo kortzichtig reageren, dan weet je dat het meerdere draaibeurten vereist

De eerste 2 albums van dEUS overtuigden mij al bij de eerste draaibeurt, moet deze ook nog een plekje geven.

Vond 2 x luisteren wel "mooi" genoeg

Ik vond WCS en IABUTS dus wel meteen goed. Deze juweeltjes hebben al jaren een mooie plaats in mijn collectie.

Ik vind het eerder kortzichtig om aan te nemen dat een m.i. zeer middelmatige schijf na 99 draaibeurten ineens fantastisch word...

Als jij deze plaat geweldig vindt, leuk voor jou. Ik ga nog eens lekker oppervlakkig genieten van In a Bar Under A Sea.

Twintig keer wat overdreven. Zes maal was genoeg bij mij. Maar bij dEUS is het zo dat elke keer dat je hem beluisterd, de kans groter wordt dat ie helemaal juist valt. Zo viel hij na de eerste luisterbeurt voor maar 60 procent. Tweede luisterbeurt kwam daar 8 bij. Zesde luisterbeurt zat ik zelfs op 98. Genoeg voor 5 sterren. Inmiddels nog een heel aantal keer beluisterd. Bij dEUS is the sky echter niet the limit: misschien gaan ze nog wel over de 100 heen. Bonuspunten voor Tom, zeker niet ondenkbaar.

Dit is mijn eerste dEUS cd waar ik maar een kleine 2 luisterbeurten heb nodig gehad om hem echt goed te vinden. Bij de andere albums heb ik dat nog niet gehad.
Bovendien blijft "The Architect" een bangelijk goed nummer.

20 keer, bij wijze van, niet na 2 x draaien aan de kant gooien das zonde

bobdrop, vergeet de antidepressiva niet bij ' the roses'

Jaja, ik weet het wel en weer wil ik er iets over zeggen, maar dEUS is dit weekend de snelst verkopende cd ooit geweest in mijn winkel, nog nooit zoveel exemplaren van een nieuwe cd verkocht in 1 weekend als van Vantage Point, daar kunnen zelfs de bigsellers in het verleden bij mij (coldplay, radiohead, metallica, arctic monkeys, franz ferdinand) niet aan tippen, en dat in een tijdperk dat het zo slecht gaat, al met cd-verkopen (welnu niet bij mij hoor, ik heb niet te klagen)

ik heb dezelfde indruk: toen ik hem ging kopen dit weekend kochten zowel de drie mensen voor mij als de persoon achter mij aan de kassa de nieuwe deus...

conclusie over de plaat blijft: niet zo goed als de heilige drievuldigheid uit de jaren 90... net niet. maar veel beter dan de sorry mess van pocket revolution.

architect kan dan wel de slapste opener ooit worden genoemd, het deuntje gaat de hele dag al niet uit mijn hoofd en das is geen enkel probleem

bij mij ook niet is eerder een goed teken dan een slecht teken.

Probleem is dan alleen dat the Architect helemaal niet de opener is?

Weken heb ik op deze plaat gewacht en nu heb ik hem al meerdere keren beluisterd op weg naar, tijdens en op terugweg van school. En niet alleen dan. Ook voor het slapen gaan, juist na het opstaan, tijdens het studeren,.... Ben een beetje verslaafd geraajt aan dit plaatje :d
The Archtitect is één van de beste dansnummer sinds lang en wordt vaak doormezelf aangevraagt op feestjes, prachtig gewoon die stemmen, die biepjes (ben niet echt technisch muzikaal onderlegt en beschrijf daarom liever de geluiden dan ze aan de foute instrumenten toe te vertrouwen.)
Anderen favorieten zijn When She Comes Down, The Vanishing of M.S. en Popular Culture.
Alleen Slow vind ik een ongelooflijk skipnummer het doet me gewoon niets.
Weeral een dijk van een plaat 'antwerps finest'.
4.0 met groeimogelijkheden tot 4.5 omdat Slow een 5.0 verhindert.

4.0*

@Caspar: tis de eerste single , en in die zin de opener voor het album

Terwijl Slow voor de Nederlanders de eerste single is en op het album zelf ook nog eens vóór The Architect staat.

ach wat i love it all

Vreemd, ik vind 'Slow' juist echt één van de beste nummers op deze overigens geweldige plaat van dEUS!

Slow is mijn ogen net te "slow". Het kabbelt maar verder zonder enig doel...

nou nou, voortkabbelen?

dat refrein liegt er niet om, meezinger

krachtig nummer

Ik weet niet wat de meesten hier tegen de prachtige openingssong hebben... ik hoor daar enkel een héél goede sfeervolle filmisch mooie song in...

Inderdaad, When She Comes Down is net één van de uitschieters op dit album.

Het tabblad 'statistieken' liegt er niet om , dat nummer komt nooit echt van de grond.

kom even terug op mijn woorden mbt slow

dat nummer duurt echt 3 minuten te lang

Net mijn aantal sterren aangepast. Van 4 naar 3.5. Ik vond deze plaat in het begin goed, maar naarmate ik verder ging luisteren en vaker viel 'ie toch tegen. Geen groeier voor mij. Het dieptepunt in dEUS' carrière. Pocket Revolution vond ik wel goed, deze niet. Maar goed, niets kan tippen aan het debuut.

Joy, m'enfin, ga je nog eens de stand-out op deze CD beginnen dissen ook. Slow is just een magisch moment, surtout wanneer Karin Anderssen daar op het einde het refrein begint mee te zingen.