dEUS - Vantage Point (2008)

Ik heb de plaat nu enkele keren beluisterd, zelfs vannacht en vanochend nog met de Sennheiser koptelefoon, dan hoor je de gelaagdheid uiteraard beter... ik moet zeggen, ik vind dit lang geen slechte plaat, integendeel, maar de grandeur van wat voor mij hun beste plaat blijft - The Ideal Crash - die mist deze plaat volgens mij toch wel een beetje;

Ik hoor goede songs (When She Comes Down, OhYour God, The Architect) en knappe sfeerstukken (The Vanishing of Maria Schneider, Slow), maar zelden songs die er met kop en schouder bovensteken. Niets van dat bovenaardse dat Theme From Turnpike, Roses, Put The Freaks Up Front, Sister Dew, Hotellounge of het hemelse Instant Street hadden...

Misschien kom ik er na nog tientallen beluisteringen op terug en geeft dit album mij nog meer prijs dan dat nu het geval is. Ik ben niet teleurgesteld, maar zeker ook niet van mijn voetstuk geblazen door dit album.

Dààrom hou ik het voorlopig op ****
Blij, maar met mate!

Nog een geluid uit de pers; ik wil deze reactie toch niemand die in de band geïnteresseerd is - en dat zijn we toch allemaal - onthouden :


Bron : http://www.deredactie.be/cm/de.redactie/cultuur%2Ben%2Bmedia/1.289908

ik draai hem nu iedere dag nadat ik wakker ben meteen en het klopt, hoe vaker je het draait hoe vaker je details en gelaagdheid gaan opvallen, het wordt steeds beter en beter

de plaat grows on you

Ik weet echt niet wat ik hiermee moet aanvangen.

- When she comes down: heel erg matige opener, redelijk richtingsloos (2/5)

- Oh Your God: jep, dEUS zoal ik ze verwacht. Venijnige song die bij tijd en wijlen landt in een zalig melanholiek refreintje. Maar dan nog blijf ik zitten met het gevoel van "pretty nice, maar mag het ietsjes meer zijn? (4/5)

- Eternal Woman: jep, ook dit is dEUS zoals je kan verwachten (Ideal Crash-school)...mooie arrangementen met de typische melancholieke melodieen... Maar dan terug dat gevoel: mag het ietsjes meer zijn? Ik lijf opm'n honger. Nu goed, hoofdgerecht is bijlange na nog niet geserveerd, hoop ik dan...(3.5)

- Favourite Game: Hier klopt alles aan. Onmiskenbaar dEUS, maar een stapje verder...in een richting die me heel erg bevalt (5/5)

- Slow: Hier overkomt me steeds hetzelfde: mijn aandacht verslapt. Halverwege het album zitten we nu...en het wordt duidelijk dat VP geen wereldplaat is over de ganse lijn... Te veel verwacht? Lat te hoog gelegd? Slow zelf vind ik een beetje vervelend voortkabbelen. Niet aan mij besteed. (1.5/5)

- The Architect: Lekker genoeg om dit een acceptabele single te vinden. Bij elke luisterbeurt kan me nauwelijks bedwingen rare stuiptrekkingen te vertonen (iets wat op dansen lijkt) (4/5)

- Is a Robot: deze valt nog niet. Weet niet wat ik er van moet vinden. Song zit nog in een niemandsland... (geen stem)

- Smokers Reflect: Heel erg mooie track. Alle ingredienten in zich om een blijver te zijn..,(4.5)

- The Vanishing Of Maria Schneider: idem als Is a robot. Valt nog niet...

- Popular Culture: Heel erg sterke aflsluiter...(4.5)

Conclusie: een degelijke maar geen wereldplaat...?

Bij mij was het liefde op 't eerste gezicht

@Father McKenzie: de Vlaamse media lopen elkaar traditioneel voor de voeten om maar te kunnen verklaren hoe straf de nieuwe dEUS wel niet is, dat was op voorhand al een uitgemaakte zaak.
Desalniettemin kan ik mij ergens wel terugvinden in die stubru-review, na afdoende luisterbeurten blijkt er best wel wat kwaliteit in deze plaat te zitten waardoor ik genoodzaakt ben om deels terug te komen op mijn initiële (te) strenge quotering. Ik blijf het wel moeilijk hebben met de eerste 3 nummers (when she comes down moet zowat de slapste opener uit hun repertoire zijn) en The Architect (ook al wordt het in de context van de CD draaglijker). Ondanks de inconsistentie qua kwaliteit tussen de nummers is er al bij al dan toch enige vooruitgang geboekt sinds Pocket Revolution, nog een plaat onder dezelfde bezetting en dEUS bereikt misschien terug The Ideal Crash-niveau.

Een betere bezetting heeft de band nooit gehad! Mauro doet mee! En ik vind dat zijn invloed duidelijk hoorbaar is (Favourite Game, Slow, Is a Robot). Wachten tot als hij het stuur overneemt van Barman is de boodschap

@Morinfen: Gek, ik vind net de 3 eerste nummers uitstekend. Maar vanaf dan krijg ik het moeilijk met als opflakkering the Architect & eventueel Popular Culture. Deze is, voor mij althans, ook beduidend minder dan Pocket Revolution. Geen enkele song vind ik die aan de tepels van Sun Ra, Bad Timing, Cold Sun of Circumstance, ... komt.
Heb hem nu al even niet meer geluisterd & nu net terug 1 keer en ik vind hem al wel beter dan daarvoor, maar niet hoger dan een 3 momenteel.

Ik ben hem vandaag gaan halen en al aan 2 luisterbeurten onderworpen. Spijtig dat ik gisteren niet was gegaan, want dan zaten Barman&Co te signeren...
In ieder geval luistert de plaat al lekker weg en kan dit wel een van m'n favorieten gaan worden. Toch ga ik best nog even wachten met quoteren want alle nummers heb ik nog niet met even veel aandacht beluisterd.

In één of andere Franse recensie werd dEUS anno 2008 vergeleken met een oudere dame die wanhopig op zoek gaat naar haar jeugdige schoonheid, door middel van facelifts en botox enzovoort. De auteur van dat stukje verlangt blijkbaar iets anders van Barman en z'n handlangers dan ik, want Vantage Point is nu al mijn plaat van 2008. De intensiteit waarmee ik deze release heb beleefd bewijst dat dEUS mij meesleept zoals geen enkele andere band dat kan. Deze plaat heeft uiteraard nog maar weinig te zien met WCS, MS=MC of IABUTS, maar toch voelt Vantage Point als een heel logische opvolger van The Ideal Crash en Pocket Revolution. Sommige mensen zoeken in dEUS misschien vooral naar de ongepolijste schoonheid van de beginjaren, maar ik hou evengoed van de rechtlijnigere songs waarmee Barman uitpakt sinds de TIC-periode. En binnen die aanpak zijn de nummers op deze nieuwste worp van een onwaarschijnlijke kwaliteit. Misschien zal Vantage Point op termijn voor mezelf niet dezelfde impact hebben als The Ideal Crash (dat album staat voor mij gelijk met schoonheid vastgelegd op een geluidsdrager), maar ik vind 'm toch iets sterker als (het eveneens fenomenale) Pocket Revolution. Voorlopig is er nog geen lied dat mij al kan raken als Bad Timing of Nothing Really Ends, maar als geheel vind ik VP nu al beter. Niet dat er op Pocket Revolution slechte nummers staan, zeker niet, maar deze is qua niveau consistenter, en sleept je echt mee in één onafgebroken luistertrip.
Opener When She Comes Down is 'n typische dEUS-"groeier" (Heeft Tom Barman beslag kunnen leggen op een magische formule waardoor zijn nummers bij elke luisterbeurt beter worden?!). Deze song heeft nog 'n ruime groeimarge, maar klinkt nu al hemels. Wat 'n prachtig refrein!
Oh Your God, dat al 'n tijdje geleden te horen was op de podcast van Les Inrocks, is waarschijnlijk het hardste nummer op de plaat en meteen ook één van m'n favorieten. In de maanden die vooraf gingen aan deze release, bestempelde Barman Vantage Point als zeer into-your-face. Hij dweepte ook vooral met bands als Queens Of The Stone Age en Tool en dus vreesde ik al dat dEUS met een loeihard werkje ging komen aanzetten. Begrijp me niet verkeerd, ik ben een groot fan van QOTSA en ik hoor dEUS graag rocken, maar ik hou toch vooral van hun eclectische karakter. Ik was dan ook aangenaam verrast dat er eveneens ruimte was voor rustige songs, zelfs meer dan op Pocket Revolution vind ik persoonlijk. De tragische signatuur van Pocket Revolution heeft Barman wel ingewisseld voor peis en vree, en dat vind ik toch een beetje jammer. Ik zie mijn grote held liever gelukkig dan miserabel hoor, maar de pijn die rond Pocket Revolution hangt, is best wel romantisch en ook een deel van de kracht van dat album.
Eternal Woman is 'n mooie ballade, maar heeft nog niet de kracht van pakweg The Magic Hour, Secret Hell, Serpentine of Magdalena. Lies Lorquet die E-T-E-R-N-A-L fluistert, had pijnlijk kunnen worden, maar pakt gelukkig mooi uit. Tekstueel flirt Barman soms al eens met de grote metaforen: zo word ik al wat angstig als ik de woorden "ocean" of "stars" hoor. Om het met zijn eigen woorden te zeggen: "Heaven and moonshine, you gotta be kidding". Maar goed, dit is niets nieuws, luister maar eens naar Disappointed In The Sun. Verder vind ik de lyrics op deze Vantage Point best wel sterk, hoewel sommigen Barmans hersenspinselen al eens onder de noemer "stoerdoenerij" durven te plaatsen. Ook de zang is hier absoluut top, en klinkt minder melig dan op Pocket Revolution.
Favourite Game is een sterk nummer dat misschien nog wat moet groeien, maar dat vooral het torenhoge niveau moeiteloos vasthoudt. Echt sexy vind ik de tekst nu niet, hoewel Tommy hier toch zwoel uit de hoek wil komen.
Slow dan, voorlopig het absolute hoogtepunt voor mezelf. De gastvocalen van Karin Dreijer Andersson tillen dit lied naar hogere regionen, en maken me nieuwsgierig naar The Knife, waar ik nog niks van ken. De recensies van Vantage Point zijn over het algemeen wat minder positief dan ten tijde van Pocket Revolution, heb ik zo de indruk. En als ik dan een bespreking lees waarin Slow wordt neergesabeld, denk ik al "Die heeft het niet gesnapt". Nogmaals, andere verwachtingen ...
The Architect wordt weleens het meest banale genoemd dat deze groep ooit op plaat heeft gezet, en ergens kan ik me daar wel in vinden. Het is een erg leuk nummer, maar het "vervoert" me niet. Ik hoor het eigenlijk ook liever passeren op de radio dan in de context van Vantage Point.
Het iets avontuurlijkere Is A Robot is dan weer iets harder en heeft ook nog groeipotentieel. Hij bevalt me nu al prima en kan op termijn uitgroeien tot één van mijn grote favorieten.
Het slot van Vantage Point is ingetogen en melodieus, en wordt op gang getrokken door het prachtige Smoker's Reflect (schitterende titel overigens!): het moment dat Tom Barman "Oh you're oversimplifying" inzet, is hartverscheurend.
Over The Vanishing Of Maria Schneider ben ik nog niet helemaal uit: soms sleept deze een beetje, maar anderzijds is het de enige song die me op een ander moment al het diepste heeft geraakt. Misschien wel de beste rustige, misschien de minste? De tijd zal het uitwijzen ...
Met afsluiter Popular Culture heb ik de indruk dat het Nothing Really Ends-truukje nog eens wordt overgedaan. Sterk nummer, maar geen Nothing Really Ends vrees ik. Toch is de climax één van de hoogtepunten.
Vantage Point is inderdaad misschien iets "makkelijker" dan WCS en IABUTS. Het kost minder moeite om "mee te zijn". Maar daar staat dan tegenover dat deze minder grillig is, dat het tien keer raak is. En dat is toch ook wel belangrijk voor me, dat een plaat coherent en vooral consistent is. Hoe dit album zich zal verhouden tot de rest van het oeuvre, daar heb ik nu nog geen idee van. Elk dEUS-album moet groeien, en misschien boet VP binnen een aantal jaar wel in aan kracht, in tegenstelling tot de andere platen. Maar daar kan ik me nu nog geen zorgen over maken. Nu is het genieten geblazen!

Hij heeft een tijdje op 4,5* gestaan en moest in de 2008 tussenstand Girls in Hawaii, Black Mountain en Madrugada voor zich laten. Echter, nu is het toch weer de halve ster erbij. En daarmee gaat het naar plaats 1 in mijn 2008 lijstje.

Laat ons hopen van niet, een tweede Evil Superstars zie ik echt niet zitten, laat hem maar een dienende rol vervullen, nooit begrepen wat die muziek van Evil Superstars voorstelde...

evil superstars was super, ik wil net dat mauro een beetje meer zijn stempel op dEUS zou drukken, een beetje meer uit de bocht gaan

Laat Tom maar lekker aan het roer. Neemt niet weg dat Mauro een heel getalenteerd muzikant is. Ik hoorde dat het Evil Superstars werk best leuk schijnt te zijn, maar dat hun albums vervallen zijn. Hij is mijn inziens gedurfder en experimenteler dan Graig Ward. Ik las een paar berichten terug ook dat dit de tweede plaat is die in deze bezetting is opgenomen. Speelde Danny Mommens niet bijna de helft van de baspartijen in op Pocket Revolution en Graig Ward bijna de helft van de gitaar partijen??? Al met al een zeer goede samenstelling die een pracht plaat hebben afgeleverd.

zeer goeie plaat ( alweer ) van deus maar ik vind de tweede en derde veel beter en wat die superstars betreft , ik kan er ook niet aan doen maar heb nooit die hetze rondom hen begrepen en ik vind die mauro zelfs een enorme poseur !!!

Ik word hoe langer hoe blijer (blijder?) met dit album, dit is een echte groeier en volgens mij staan er weinig of geen zwakke songs op, en ik begrijp sommigen niet die het openingsnummer zo zwak vinden, ik hoor een lekkere opener...

Euh... ik blijf wel The Ideal Crash hun absolute meesterwerk vinden, dat mag toch hé?

iig, degene die dit een matige plaat vinden, zitten er absoluut naast, en hebben niet goed geluisterd

nee , da' s geen verschil van mening, dat is een feit

de melancholie en gevoelige mineurliedjes hebben plaatsgemaakt voor energie en recht toe recht aan songs die staan als een huis
de vaart zit er tot en met robot behoorlijk in en dat bevalt iig goed

Van mij mag iedereen dit een matige plaat vinden, als wij er maar plezier aan beleven, toch? smaken verschillen nu eenmaal, als zelfs Mariah Carey aan fans geraakt, tja, dat zegt mij genoeg, smaken zullen nu eenmaal altijd erg uiteenlopen, toch?

yes father, maar je wilt toch graag je mening delen en mijn motivatie is dat het zonde zou zijn om dit album aan de kant te gooien omdat het wederom een typisch dEUS it grows on you plaat is

zelf heb ik iig geleerd om te leren luisteren

je zal het niet geloven maar de eerste tonen van give it away van de peppers stonden mij zodanig niet aan dat ik blood sugar sex magic de eerste jaren niet beluisterd heb

nu vind ik give it away een van peppers beste nummers ooit

leren luisteren is een kunst

Ik kan me wel vinden in de mening/feit van Joy dat luisteren een kunst is. Alle elementen van een track/album uitpluizen. Pas dan hoor je de volledige schoonheid denk ik.

Momenteel zijn ze de cd live aan het spelen, je kan het bekijken op de site van Studio Brussel.

Echt de max

Werkt niet hier

Hier ook niet. Ik krijg wel de pagina met de player geladen maar verder gebeurt er niet zoveel.

Bij mij werkt het perfect en ik ben er maar al te blij om, 1ste keer dat ik de plaat hoor en hij bevalt me uitermate, wat een nummer is eternal woman toch. Hopelijk raak ik zo snel mogelijk bij de platenboer want deze heeft toch wel een enorme strakke sound.

Hier werkt het in ieder geval wel zeer goed. Eerste keer dat ik het album beluister en het is zeer veelbelovend. Eternal Woman en Favourite Game vielen me op in positieve zin. Verder zijn Slow en The Architect topnummers. Ik kijk er al naar uit om dit album thuis te kunnen draaien.

Mijn god, ik geloof echt dat dEUS een meesterwerk heeft gemaakt. Bij elke luisterbeurt wordt dit beter - ik geloof dat ik nu 6 keer heb geluisterd, en ik kan gewoon niet wachten om m nog eens te draaien! Dit is voor mij een unieke ervaring bij deze band. dEUS is eindelijk cool en heeft mijns inziens eindelijk zijn éérste (dit gaat controverse oproepen, maar dit is hoe ik het ervaar) meesterwerk afgeleverd. Beter dan WCS, het debuut, dan The Ideal Crah, en vééééél beter dan Pocket Revolution. Een 4.5 van mijnentwege. Slow is een wereldnummer, een van de beste songs van de laatste jaren. Verder is er nog de briljante opener, de onweerstaanbaar rockers 'Favourite Game' en 'Oh Your God', en dan nog die twee prachtige afsluitende songs! Ik ben onder de indruk.

Controverse controverse!!

The Architect doet mij denken aan de jam-sessie die dEUS hield ten tijde van de tour bij het verschijnen van WCS.
Ze deden dit toen als try-out; alleen mis ik dus de geweldige baspartijen van Stef Kamil. Ik weet niet of er meerdere dit concert in Doornroosje kunnen herinneren?

Ik had me voorgenomen om te wachten tot de release en dat heb ik dan ook gedaan. MAAR: in MediaMarkt Breda was dit album gisteren nog niet te vinden... Aangezien ik pas dinsdag voor het eerst terug in de buurt van een cd-winkel kom, heb ik het album dan toch maar gedownload.

Een eerste luisterbeurt zit er net op. Ik ben voorlopig niet echt positief, maar dat hoeft daarom niet erg te zijn. Het is en blijft dEUS, meestal staat dat garant voor groeiplaten. Zo vond ik Pocket Revolution eerst ook een draak van een plaat, en die staat nu toch tussen 3,5 en 4*.

Ik heb al leuke dingen gehoord, maar nog geen enkel topnummer. Dat kan nog komen, hoop ik.

Voorlopige favorieten zijn de twee laatste nummers, maar dat kan per luisterbeurt veranderen.

Nog geen beoordeling.

Ik ben na drie nummers afgehaakt, wat een gezochte gekunstelde nep muziek zeg!
Ja wordt maar boos hoor