Dank zij de topic “Ga dat album eens reviewen” kwam ik opnieuw in contact met deze “Vantage Point” van mijn landgenoten Deus, tevens hun vijfde studioalbum. Deze had ik bij het uitkomen al een paar keren beluisterd, dank zij mijn lokale pindakaasboer

, dus ik was er al enigszins mee vertrouwd. Dit weekend en vandaag heb ik de gelegenheid genomen om dit nog een paar keren te beluisteren (vandaag alleen in mijn bureel, want collega is vandaag papa geworden). Voor de Deus-kenners geef ik nog even mee dat ik enkel hun “hits” (lelijk woord) ken en dit album, dus schiet mijn kop er niet af als ik er naast zit.
Volgende zaken vallen mij in heel positieve zin op: de helderheid van de productie want je hoort werkelijk ieder detail, de heel sfeervolle inkleuring van de nummers en de subtiele details in hun muziek. Het begint heel mooi met She Comes Down, een lekker traag sfeervol stukje muziek. Opvolger nummer twee vind ik muzikaal mooi (lekker gitaarwerk) maar de zang bevalt mij minder (de gesproken stukken althans), want Tom heeft best wel een goede stem. Eternal Woman met gastzangeres Lies Lorquet vind ik een zalig nummer: prachtige samenzang en opnieuw die sublieme sfeer – een topper. Favourite Game is weer zo’n heel catchy nummer, de bassriff blijft onmiddellijk in je geheugen haken. Slow (met gastzangeres Karin Dreijer Andersson) heeft een paar draaibeurten nodig gehad maar opnieuw een prachtsong met veel sfeer. Dan volgt natuurlijk de overbekende The Architect, inventief gitaarwerk opnieuw. Over Is a Robot en Smokers Reflect kan ik niets negatief zeggen, mooie nummers, maar dan komt The Vanishing Of Maria Schneider (bekend van de film Last Tango In Paris met Marlon Brando): een pareltje, luister er gewoon naar hoofdtelefoon op en ogen dicht. Popular Culture sluit deze aardige, sfeervolle cd af.
Leuke zijsprong voor mij (ik ben een hardrocker op leeftijd

)en ik ga me zeker op tijd en stond verder verdiepen in Deus. Ook vind ik het positief dat niettegenstaande hun populariteit en hun “hits” (weer dat lelijk woord) ze een coherent album hebben gemaakt en daar hecht ik wel belang aan in dit geval: nergens zakt dit album in of staat er een slecht nummer op, maar de één vindt schoon wat de ander lelijk vindt…