Genesis - Selling England by the Pound (1973)

Ik kan hier moeilijk lager dan een 5 voor geven (wil ik ook helemaal niet).

Dit was het eerste album wat ik kocht op symphonisch gebied, ik was toen 11 jaar.

Toendertijd werd het radioprogramma "superclean dreammachine" uitgezonden (maandagavond / presentatie Ad Visser).
Hier werd veel aandacht besteed aan symphonische en progressive rock).

Selling England by the pound is echt een meesterwerk. Het album is grijs gedraaid, maar telkens ondek je weer andere accoorden.


A must have!!

Ik zag dat t je eerste post was. Mooie plek om te beginnen, Aqualung. Veelbelovende nick ook.

mooi prut ... concert musical box was vanavond ... niet goed opgelet ...

Je bedoelt dat je wel een kaartje had en je t was vergeten?

* zelf net wakker na een dagje gezellig drinken en daarna The Musical Box *

Selling England was mijn eerste echte muziek album. van de top40 naar selling.. wow. Omdat ik de jongen die me dit stuurde wilde imponeren ontelbaar vaak gedraaid. En ik begon er van te houden. Als pianiste helemaal gek van firth of fifth, en diep geroerd door more fool me.

het bombastische afwisselend met het tedere maakt dit album voor mij echt een topper. 5*

Zoiets heb ik ook, dit was de eerste album die ik op deze site ontdekt heb die ik een 5* gaf.
Daarna gelijk in de prog gegaan, en via daar naar krautrock, zeuhl, jazz-fusion etc.

Dit album is zeer diep aan het vallen in mijn achting. Een vijftal maanden vond ik dit album super. Het was blijkbaar een bevlieging. Na een luisterbeurt vandaag heb ik besloten mijn oordeel tot 3 te laten zakken (en ze kwamen van 5). Niet meer dan doorsnee, en hier en daar gewoonweg irritant... Neen.. zeer zwakjes, en ik kan op dit moment niet bij dat dit album ooit nog in mijn top 10 heeft gestaan..

Misschien is dit wel de bevlieging en komt het toch allemaal weer goed.

In een paar maanden van top 10 en super naar zeer zwakjes en irritant. Klinkt logisch....

Wat is er dan zo veranderd dat dit niet meer zo goed is als eerst voor je?

Tja, wat kan ik zeggen. Nieuwe kijk op de liedjes nadat ik ze een periode lang niet had gehoord. Het is vooral de stem van Gabriel die me zeer is gaan tegensteken. En het is allemaal zo overdreven gekunsteld. Ik heb ook beginnen inzien hoe vreselijk eentonig en langdradig dat dit allemaal is.. Tja, men kan maar beter zijn fouten inzien hé. Dit album is helemaal geen spek voor mijn bek. Ik kan echt enkel maar zeggen dat het een bevlieging was om het in mijn top 10 op te nemen!

Genesis op zijn best

Dit album wordt samen met The Lamb Lies Down On Broadway gezien als het beste werk uit het Genesis-Gabriel era. Dancing With The Moonlit Knight, I Know What I Like, Firth Of Fifth en Cinema Show zijn onsterfelijke symfoklassiekers. Er staat eigenlijk geen enkel zwak nummer op. Terecht een 5.

Zwakke nummers (i know what i like) afgewisseld met sterke nummers ( firth of fifth) maakt samen 3.75 afgerond 3.5 *

Ik zal nooit grote Genesis fan worden

Zigstar, niets is veranderlijker dan de mens, toch

Waar voor mij Trick of the tail en Wind & wuthering de beste studio-albums zijn uit de Collins-periode, vind ik absoluut Lambs lies... en dit album het beste uit de Gabriel-periode.

Al eerder gezegd dat hier geen enkel zwak nummer op staat en vooral Firth of Fifth, The Battle of Epping Forest en The Cinema Show zijn pareltjes...

iets wat in mijn top 10 staat of heeft gestaan (immers het verschil tussen nr 15 en nr 8 is niet echt groot - qua waardeing -) zal ik altijd mooi blijven vinden .... daarom duurt het ook jaren voordat iets in mijn persoonlijke favorieten lijst verschijnt ...

Klassieker van Genesis. Persoonlijke fav's zijn "Firth of Fith"en Tthe Cinema Show". "I know what i like" was een single, maar heeft in Nederland niks gedaan.

Nu nog 3,5 maar kan nog stijgen.

Kan deze plaat niet meestrijden met de klassiekers van Pink Floyd?

Neehoor, kan ie niet. Pink Floyd zou er nogal slecht van af komen

Draai het eens om zou ik zeggen en dan is het antwoord NEE

Dit is ongeveer vergelijkbaar met Pink Floyd dus? Met welk Pink Floyd album is deze te vergelijken dan? want ik heb deze muziek nog nooit gehoord.

Geen enkel album. Floyd is gewoon geen Genesis. Het kan hooguit in hetzelfde artrock genre worden geplaatst.

Ricardo, behalve dat het beide zogenaamde "dino's" zijn is de muziek niet echt te vergelijken. Beide in het zelfde tijdperk omhoog gekomen en er zijn een hoop mensen die beide erg goed kunnen waarderen maar echt op elkaar lijken doen de bands muzikaal niet. Ze werkten natuurlijk wel beide met concepten (zoals gewoon in de Symfo) maar je hebt gewoon Yes, Genesis en Pink Floyd en iedere huidige symfonische groep komt uiteindelijk wel bij een van die drie vandaan.

Deze nu ook even kunnen pindakazen, eindelijk maar toch.Tja wat moet ik nu van deze muziek zeggen? Het lijkt wel of je in een soort van sprookjeswereld beland bent,want het is wel een ongeloofelijk sfeervolle plaat vind ik.Of ik het ook een hoogvlieger vind is vers 2, want daar moet ik hem eerst maar eens wat vaker voor beluisteren.Het is iig niet te vergelijken met Yes of Pink Floyd dat is me nu wel duidelijk,maar mijn absolute voorkeur tussen die 3 bands blijft voorlopig wel naar Pink Floyd uitgaan.Maar volgens mij is dit nou echt het prototype van een groeiplaat volgens mij,ik denk dat als ik deze vaak ga beluisteren hij weleens tot een echte topper voor mij kan gaan uitgroeien.veel luisterplezier iedereen,en met een hartelijke groet...ricardo .

Ik heb Firth of Fifth weer opgezet en voor mij is dit toch wel hét mooiste nummer van Genesis allertijden. Ook live is dit simpelweg subliem met een heerlijke meeslepende gitaarsolo.

Nog steeds de 5 sterren meer dan waard...

Genesis

Mooier en mooier worden ze per luisterbeurt. De middeleeuwen komen weer tot leven in hun muziek, verpakt in zeer complexe opbouwen. Echter is werkelijk elk stukje briljant. Misschien dat ik hier ooit nog wat meer kwijt kan, voolopig ben alleen maar verbijsterd over deze schoonheid van deze plaat.

Deze plaat stijgt zeker in mijn achting,ik vind hem steeds beter worden en iig stukken beter als compleet album, dan de albums met Phil Collins als vocalist,met Collins zijn de losse nummers erg goed, maar de complete albums met Peter Gabriel als vocalist vind ik toch echt wel een stukje beter.

Mee eens en voor mij zit het in de eentonige 'kadans' die Phil heeft in zijn albums. Gabriel is zeker divers als het gaat om verschillende manieren van zang. In dit album wordt dat (mijns inziens) maar weer eens duidelijk.

Op het spoor gekomen van dit album toen ik dankzij Arrow Classic Rock kennis mocht maken met de track ‘The Cinema Show’. Destijds in extase geraakt door dat prachtige middenstuk na ruim 3 minuten en dat gebeurd eigenlijk nog steeds. Hoewel de openingstrack mij ook ‘naturally high’ kan krijgen. Prachtalbum van een band waar de eerste frontman, meneer Gabriel, zo’n impact heeft. Zij het enkel voor de verbeelding. Daar kan Phil Collins, hoe prima zanger/ liedjesschrijver hij ook is, niet bij in de buurt komen.

Berichten verplaatst naar Genesis